Νεϊμάρ: Ο τελευταίος πρίγκιπας του Jogo Bonito

Ο Νεϊμάρ ανακοίνωσε το τέλος εποχής του από την εθνική Βραζιλίας μετά τον αποκλεισμό στη φάση των 16 από τη Νορβηγία στο Μουντιάλ 2026.

Ο 34χρονος επιθετικός έβαλε τη σφραγίδα σε μία λαμπρή καριέρα που κράτησε για 16 χρόνια, με διακρίσεις αλλά και πολλά θέματα και προβλήματα που δεν αφορούσαν το αγωνιστικό κομμάτι. Πλέον μπορούμε να μιλάμε για τον ποδοσφαιριστή που βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των πρώτων σκόρερ όλων των εποχών στην εθνική Βραζιλίας με 80 σε 130 εμφανίσεις.

Οποιαδήποτε αποστολή της Σελεσάο μετά την κατάκτηση του Μουντιάλ το 2002 κατέβαινε σε τελική φάση του τουρνουά με ένα παραπάνω βάρος και ο παίκτης με το νούμερο 10 στην πλάτη το κουβάλησε περισσότερο από όλους..

Από τις αρχές της δεκαετίας του 2010 έως το σήμερα το ποδόσφαιρο διένυσε μία μεταβατική περίοδο όσον αφορά το τακτικό κομμάτι και το αγωνιστικό στυλ. Απόρροια αυτού είναι η πτώση μερικών “παραδοσιακών χωρών” από την ελίτ και η άνοδος άλλων.

Ο Νεϊμάρ αποτέλεσε τον τελευταίο πρεσβευτή και υπερασπιστή του Jogo Bonito. Ένα θεαματικό στυλ που ξεκίνησε από τη Μεγάλη Βραζιλία του Πελέ γιγαντώθηκε από τους Σόκρατες, Ζίκο και Ριβελίνιο και αποθεώθηκε στα γήπεδα των ΗΠΑ και Ιαπωνίας από τους Ρομάριο, Μπεμπέτο, Ρονάλντο, Ρομπέρτο Κάρλος και Ροναλντίνιο.

Η κουλτούρα αυτή άρχισε να δείχνει πτωτικά δείγματα και σιγά σιγά φτάσαμε στο σήμερα όπου η Βραζιλία θυμίζει απλά μία “κανονική” ομάδα. Ο Νεϊμάρ, όμως, αποτέλεσε τον μοναδικό ποδοσφαιριστή που έζησε και τα δύο στάδια και εν τέλει δεν κατάφερε να οδηγήσει τη χώρα του στην κορυφή.

Ένα χρυσό Ολυμπιακό μετάλιο το 2016 στο Ρίο και ένα Confederations Cup το 2013. Αυτοί είναι οι τίτλοι που κατέκτησε σε επίπεδο εθνικών ομάδων. Τίτλοι χωρίς χρυσή επικάλυψη και δάφνες καθώς αυτοί που έχουν σημασία και περνούν στην αιωνιότητα είναι τα Μουντιάλ και τα Κόπα Αμέρικα.

Το μεγαλύτερο επίτευγμα του Νεϊμάρ είναι πως κατάφερε να κερδίσει μία ολόκληρη γενιά. Οι λεγόμενοι millennials μαγεύτηκαν από τα κόλπα, τις ντρίμπλες και τα γκολ του Τελευταίου Πρίγκιπα, από τη στιγμή που συνέθεσε μία ασταμάτητη επιθετική τριάδα με τους Σουάρες και Μέσι σε διασυλλογικό επίπεδο.

Γυρνώντας πίσω τον χρόνο στο 2014, το Μουντιάλ επέστρεφε στη Βραζιλία και όλα τα βλέμματα ήταν στους γηπεδούχους.

Με τους Νταβίντ Λουίς, Όσκαρ, Μαρσέλο και Ντάνι Άλβες να αποτελούν ηγετικές μορφές της ομάδας του Σκολάρι, ο Νεϊμάρ είχε όλα τα φώτα πάνω του για να λάμψει.

Ήδη στα τρία πρώτα ματς στον όμιλο πέτυχε τέσσερα γκολ και όσο προχωρούσε η Βραζιλία στα νοκ άουτ, τόσο περισσότερο έπεφτε το βάρος πάνω του προκειμένου να το σηκώσει στην έδρα του.

Δυστυχώς η μοίρα του επιφύλλαξε ένα άσχημο παιχνίδι και στα προημιτελικά τελείωσαν όλα για τον ίδιο.

Ένας τραυματισμός λίγο πριν την ολοκλήρωση του αγώνα απέναντι στην Κολομβία τον έθεσε εκτός τουρνουά. Η συνέχεια της εθνικής είναι γνωστή. Ταπείνωση, εξευτελισμός και πανζουρλισμός σε όλη τη χώρα. Το τουρνουά αυτό ήταν ίσως και το μοναδικό που δεν έφερε ευθύνη πάνω του ο Νεϊμάρ για μία ακόμη αποτυχία των Βραζιλιάνων.

Καλοκαίρι 2018, Ρωσία. Η επόμενη παρουσία της Σελεσάο στο Μουντιάλ είχε ξεκάθαρο ηγέτη, όχι όμως και ταυτότητα σαν σύνολο. Ο Νεϊμάρ οδήγησε την ομάδα του έως τα προημιτελικά με one man show εμφάνιση απέναντι στο Μεξικό, αλλά έπεσε στην ομάδα του Βελγίου που τότε βρέθηκε στο αγωνιστικό της peak.

Ακόμη ένας αποκλεισμός, ακόμη μία πικρία στην καριέρα του Ney. Μοναδική ευκαιρία για εκδίκηση το Κόπα Αμέρικα που ερχόταν που φιλοξενούσε η Βραζιλία.

Κάπου τότε, λίγο πριν στα φιλικά προετοιμασίας, η μοίρα και η τύχη βρέθηκαν ξανά μπροστά του και του στέρησαν με έναν ακόμη σοβαρό τραυματισμό την ευκαιρία να λάμψει με την κίτρινη φανέλα. Η Βραζιλία κατέκτησε το τουρνουά, αλλά αυτός έλειπε. Ακόμη και τώρα είναι δύσκολο να το αντιληφθεί κάποιος, αλλά η Σελεσάο στη μεταβατική της εποχή έχει κατακτήσει ένα τρόπαιο χωρίς το πρώτο της όνομα για δύο δεκαετίες.

Έκτοτε ο Νεϊμάρ με το σώμα του να ταλαιπωρείται διαρκώς από τραυματισμούς βρέθηκε σε πτωτική τάση, όμως αποτελούσε τον μεγάλο ηγέτη της ομάδας.

Το 2022 στο Κατάρ ήταν ίσως η τελευταία καλή στιγμή της Βραζιλίας για μία μακρά πορεία στο Μουντιάλ. Ο αποκλεισμός στα προημιτελικά στη διαδικασία των πέναλτι από την Κροατία ήταν ακόμη μία τρανή απόδειξη πως το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο είχε διαδεχτεί για τα καλά το Jogo Bonito και κατά προέκταση τον Νεϊμάρ που δεν μπορούσε να σταματήσει τα δάκρυα του μετά το καταπληκτικό ματς που έκανε.

Τα επόμενα τέσσερα χρόνια αποτέλεσε μία ξεγραμμένη φιγούρα το οποίο περικυκλώθηκε από μεγάλα ερωτηματικά, αμφιβολίες και αμφισβήτηση.

Το ενδεχόμενο να ξαναδούμε τον Νεϊμάρ με τα χρώματα της Βραζιλίας σε Μουντιάλ άγγιζε τα όρια της έκπληξης, όμως χρωστούσε κάτι σε όλους τους θαυμαστές του.

Για τους Ευρωπαίους ο Νεϊμάρ “εξαφανίστηκε” μετά τη μεταγραφή του στην Αλ Χιλάλ και στη συνέχεια στη Σάντος. Έτσι, ένας τελευταίος χορός θα ήταν μια ιδανική παρακαταθήκη.

Παρά έναν ακόμη μεγάλο τραυματισμό και τον προβληματισμό του Αντσελότι, ο 34χρονος επιθετικός πήρε την ευκαιρία να φορέσει για μία τελευταία φορά την κίτρινη φανέλα.

Η είσοδος του ως αλλαγή στο 76ο λεπτό απέναντι στη Σκωτία σηματοδότησε την αρχή του τέλους στη διεθνή καριέρα του και έδωσε στο κοινό την ευκαιρία να δει ξανά τον Τελευταίο Πρίγκιπα με τη Σελεσάο.

Μετά από όλους τους τραυματισμούς, τους αποκλεισμούς, τα ευτράπελα και την οδύνη, η μοίρα αποφάσισε να είναι δίκαιη απέναντι του και να του χαρίσει την ευκαιρία να αποχωρήσει με το κεφάλι ψηλά.

Στο τελευταίο του ματς κατάφερε να σκοράρει – έστω και με πέναλτι – και να κλείσει έναν κύκλο που μάγεψε μία ολόκληρη γενιά.

Ο Νεϊμάρ δέχθηκε έντονη κριτική από πολλούς για τις αποφάσεις του και τον κακό τρόπο ζωής που επέλεξε ώστε να αποσυρθεί σε νεαρή σχετικά ηλικία από την εθνική του ομάδα.

Όμως, δεν ήταν ο μοναδικός που επέλεξε να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο. Άλλωστε, δεν είναι λίγοι οι Βραζιλιάνοι αστέρες που κυριάρχησαν για λίγα χρόνια και έκτοτε πήραν την κατιούσα. Ο Νεϊμάρ αποτέλεσε τον τελευταίο πρεσβευτή του Jogo Bonito και του φαντεζί ποδοσφαίρου, στιγμάτισε την υφήλιο με τα γκολ και τα κουρέματα του και στο τέλος αυτό που μετράει είναι πως ήταν πάντα χαρούμενος όταν έκανε αυτό που αγαπούσε.

Ναι, η συμπεριφορά του απέναντι στον Νίλαντ και το trash talking  στον Νορβηγό τερματοφύλακα ενώ είχε αποκλειστεί θα αποτελούν την τελευταία του στιγμή. Τίποτα, όμως, δεν έχει τη δυναμική να σβήσει την καριέρα που έκανε εκπροσωπώντας τη χώρα του.