Κίτσιος: “Πως ήρθε ο Πούσκας στον Παναθηναϊκό”

Μέρα μνήμης είναι η σημερινή για τον Παναθηναϊκό, αφού ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους στην ιστορία του συλλόγου απεβίωσε… Σαν σήμερα πριν από πέντε χρόνια, στις 17 Νοεμβρίου του 2006, ο μεγάλος Φέρεντς Πούσκας έφυγε από τη ζωή και κάλπασε για πάντα στη γειτονιά των αγγέλων…

Ο προπονητής ο οποίος οδήγησε τον Παναθηναϊκό στη μεγαλύτερη επιτυχία του, τη συμμετοχή του στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971, νικήθηκε από τη νόσο του Αλτσχάιμερ, σε συνδυασμό με βαριά πνευμονία. Ωστόσο το σίγουρο είναι ότι το όνομα του δεν πρόκειται να ξεχαστεί, τόσο στην πατρίδα του, όσο και στην οικογένεια του Τριφυλλιού.

Το www.prasinanea.gr αποτίει φόρο τιμής στον “καλπάζοντα συνταγματάρχη” και συνομίλησε με τον άνθρωπο, ο οποίος προσέλαβε τον Φέρεντς Πούσκας στην τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού. Ο Μιχάλης Κίτσιος, πρόεδρος στην ομάδα το καλοκαίρι του 1970, ξετυλίγει το κουβάρι των αναμνήσεων του…

Ο Πούσκας πως προέκυψε και ήλθε στον Παναθηναϊκό;

” Είχαμε συμφωνήσει τότε με τον Λάκη Πετρόπουλο να παραμείνει και τη νέα σεζόν. Αναπάντεχα την επόμενη μέρα, ανακοίνωσε ότι αναλαμβάνει την Εθνική. Προέκυψε ένα κενό στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Πήρα λοιπόν τηλέφωνο τον γενικό γραμματέα της Ρεάλ Μαδρίτης και καλό μου φίλο, τον Ογκουστίν Ντομίνγκες και του ζήτησα να μου στείλει έναν προπονητή. Αρχικά του είχα προτείνει τον Σάντα Μαρία και αυτός μου απάντησε ότι θα ελέγξει την περίπτωση του και μου ζήτησε να τον ξαναπάρω στις 5 το απόγευμα.

Πράγματι έτσι έγινε και μου είπε ότι ο Σάντα Μαρία ήταν ικανοποιημένος στην Εθνική Νέων της Ισπανίας, ενώ λόγω των πέντε παιδιών που είχε, δεν μπορούσε να φύγει από τη χώρα. Συνεχίζοντας, μου ανέφερε ότι είχε δίπλα του τον Πούσκας και αν τον θέλω. Εγώ ανταπάντησα να ρωτήσει τον ίδιο αν θέλει να έρθει στην Ελλάδα. Ο Πούσκας τόνισε ότι έρχεται αν ο Παναθηναϊκός είναι πρωταθλητής στην Ελλάδα. Του είπα ότι είναι. Του έκλεισα τα αεροπορικά εισιτήρια και έτσι ο Πούσκας ήλθε στην Αθήνα, συζητήσαμε και συμφωνήσαμε“.

Τι σας έκανε περισσότερο εντύπωση από τον Πούσκας;

“Η αισιοδοξία του. Ήταν το μεγαλύτερο προσόν του αυτό. Διαπραγματευόμασταν τους όρους της συμφωνίας μας και τα διάφορα πριμ στόχων που θα έπαιρνε και μου λέει: Πρόεδρε κάτι παρέλειψες. Τον ρώτησα τι και μου απάντησε: Αν φτάσω στον τελικό, τι θα μου δώσεις. Του ανταπάντησα ότι θα του δώσω τη μισή Ελλάδα… Αυτός το είχε στο μυαλό του από τότε και εν τέλει δικαιώθηκε“.

Πως θα χαρακτηρίζατε τη συνεργασία που είχατε μαζί του;

” Άψογη, εξαιρετική. Ήταν ένας πραγματικός gentleman… Προερχόταν από προηγμένο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και είχε διάφορες απαιτήσεις που ήθελε να ικανοποιηθούν. Κατανοούσε ότι εδώ ήταν μία χώρα που δεν είχε εξελιχθεί τόσο πολύ στο άθλημα, ωστόσο δεν δεχόταν δικαιολογίες για να μην γίνει αυτό που ήθελε. Το ίδιο ίσχυε για τους ποδοσφαιριστές. Ήταν απαιτητικός μαζί τους και δεν τους επέτρεπε να μην λειτουργούν επαγγελματικά. Αυτό έκανε και τη διαφορά στην τελική και ίσως για αυτό έγινε η πορεία έως τον τελικό του Γουέμπλεϊ το 1971“.

Τι έλειπε από εκείνη την ομάδα και της το έδωσε ο Πούσκας;

” Η ομάδα αυτή ήταν καλοδουλεμένη και άρτια γυμνασμένη από τον Πετρόπουλο. Οι ποδοσφαιριστές της είχαν πολύ υψηλό φρόνημα. Ο Πούσκας της έδωσε το κάτι παραπάνω, την ώθηση που χρειαζόταν και την αίγλη που της έλειπε. Μέχρι τότε οι ελληνικές ομάδες έβγαιναν στην Ευρώπη για να παίξουν και γυρνούσαν αμέσως. Ο Πούσκας τους έκανε να πιστέψουν. Τους έλεγε για κάθε αντίπαλο: Έχουν δύο χέρια, δύο πόδια, δύο μάτια και δύο αυτιά, άρα είναι άνθρωποι και δεν έχουν τίποτα παραπάνω από εσάς.

Αυτό πέρασε σιγά-σιγά στους ποδοσφαιριστές και έτσι αντιμετώπιζαν πλέον ως ίσο προς ίσο οποιονδήποτε. Θυμάμαι ένα περιστατικό από το φιλικό με τη Ρεάλ στο Μπερναμπέου, όταν και είπε στον Τομαρά: Θα μαρκάρεις ίσως τον καλύτερο εξτρέμ στην Ευρώπη, τον Χέντο. Το δεξί του όμως το έχει μόνο για περπάτημα. Θα τον κλείσεις από τα δεξιά και έτσι θα τον εξουδετερώσεις. Πράγματι έτσι έγινε και ο Τομαράς τα πήγε πολύ καλά με αντίπαλο τον Χέντο“.