Καραγκούνης: “Πάντα στόχος μου το εξωτερικό”

Ονειρικός ήταν ο τρόπος με τον οποίο ξεκίνησε η περιπέτεια του Θανάση Καραγκούνη στο εξωτερικό. Ο 22χρονος τον Ιανουάριο έκανε το παραπάνω βήμα στην καριέρα του και ήδη λίγους μήνες μετά έχει το μετάλλιο του κυπελλούχου Ολλανδίας.

Ο ίδιος, που ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στον Ατρόμητο και μέσω εκείνου προσέλκυσε το ενδιαφέρον των μεγάλων ομάδων της Ελλάδας αλλά και κάποιων του εξωτερικού, ευελπιστεί πως αυτή θα είναι η αρχή μίας πολύ καλής καριέρας μακριά από τη χώρα μας.

Το Sport24.gr, το οποίο βρίσκεται κοντά στους Έλληνες του εξωτερικού κι έκανε σε όλη τη διάρκεια της σεζόν τον έλεγχο της εβδομάδας, ήρθε σε επαφή με τον Καραγκούνη, ο οποίος μοιράστηκε μαζί μας τα συναισθήματά του από την κατάκτηση του κυπέλλου και αποκάλυψε τους στόχους του.

Πήγες τον Ιανουάριο στην Ολλανδία. Οι πρώτες σου εμπειρίες από το εξωτερικό;

Δεν είχα κανένα παράπονο από τον Ατρόμητο και το πώς ήταν τα πράγματα εδώ. Ο κόσμος ερχόταν στο γήπεδο. Πέρασα 4,5 χρόνια στον Ατρόμητο, ο οποίος με βοήθησε να ανδρωθώ ποδοσφαιρικά. Ωστόσο, ήθελα από μικρός να κάνω το βήμα για το εξωτερικό. Έχω εντυπωσιαστεί από τα γήπεδα, την οργάνωση και την προσέλευση του κόσμου. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα ο κόσμος είναι εκεί, σε χειροκροτάει. Μιλάμε για εντελώς διαφορετική κουλτούρα. Από εκεί και πέρα, προσπαθώ κι εγώ να συνηθίσω τα πάντα, τον τρόπο ζωής, τον τρόπο προπόνησης. Δε μιλάω και τη γλώσσα. Αυτοί οι έξι μήνες ήταν περισσότερο για να προσαρμοστώ και τώρα θέλω να κάνω μία πολύ καλή χρονιά.

Ποιες είναι οι πρώτες διαφορές που έχεις εντοπίσει στον τρόπο προπόνησης και στα παιχνίδια;

Στον τρόπο προπόνησης υπάρχει πάρα πολύ πίεση. Όλοι είναι πολύ σοβαροί. Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι ότι εκεί προπονείσαι σε συνθήκες αγώνα. Όλοι δουλεύουν στο 100% και είναι απόλυτα συγκεντρωμένοι. Στον τρόπο παιχνιδιού έχει να κάνει με το πόσο επιθετικογενείς είναι όλες οι ομάδες. Σκέφτονται πως θα σκοράρουν. Δεν έχουν καθόλου στο μυαλό τους το να κρατήσουν το προβάδισμα όταν προηγούνται. Συνέχεια έχουν το μυαλό τους στην επίθεση, γι’ αυτό και τα παιχνίδια είναι τόσο ανοιχτά. Εμένα μου αρέσει αυτό, άλλωστε, κι εγώ επιθετικός είμαι. Θέλω να σκοράρω και να δημιουργώ φάσεις. Τους αρέσει, επίσης, να βγαίνουν στην αντεπίθεση. Η μπάλα πηγαίνει από τη μία περιοχή στην άλλη.

Είπες ότι ακόμα ψάχνεις να βρεις τα πατήματά σου. Παρόλα αυτά με το που πήγες πήρες φανέλα βασικού. Πόσο δύσκολο είναι να αλλάζεις ομάδα στη μέση της σεζόν;

Η αρχή ήταν δύσκολη γιατί όταν πήγα είχα θλάση. Έπρεπε να το ξεπεράσω αυτό, να τους γνωρίσω όλους και να προσαρμοστώ σε μία χώρα που δεν ήξερα τη γλώσσα. Είχαν την προετοιμασία στη Νότια Αφρική, τα φιλικά και στη συνέχεια ήρθε ο Γολγοθάς του πρωταθλήματος. Η ομάδα είχε τους δικούς της στόχους. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχα ήταν ότι ήμουν μόνος μου. Εκεί βάζεις κι ένα στοίχημα με τον εαυτό σου, πρέπει να τα καταφέρεις. Ευτυχώς βοηθάει η τεχνολογία έχεις επικοινωνία με δικούς σου ανθρώπους. Ήταν σχετικά δύσκολα, αλλά με βοήθησαν τα παιδιά. Ήταν πάντα δίπλα μου. Οι περισσότεροι είναι νεαροί. Μπορεί να μην ξέρω τη γλώσσα τους, αλλά όλοι μιλάνε άπταιστα αγγλικά. Όλα καλά ως τώρα.

“Με έπεισαν γιατί είχαν πλάνο”

Όταν σε προσέγγισαν τον Ιανουάριο, τι ήταν αυτό που σε έπεισε; Ποιο ήταν το πλάνο τους;

Βασικά είχαν πλάνο! Έχει διαφορά το να σου πει μία ομάδα ότι ενδιαφέρεται για εσένα από το να έρθει και να σου πει ότι “σε παρακολουθούμε ένα χρόνο, σε θέλουμε για τη συγκεκριμένη θέση, αρέσεις στον προπονητή, έχουμε στόχο να πάμε μακριά στο κύπελλο”, όπως κι έγινε, “έχουμε στόχο να βελτιωνόμαστε χρόνο με τον χρόνο”. Είδα κι εγώ ότι χρόνο με τον χρόνο εξελίσσονταν. Επίσης, ο προπονητής είναι πάρα πολύ καλός και έχει δουλέψει με παίκτες παγκόσμιας κλάσης όπως ο Μπεργκ και Σουάρες. Συν τοις άλλοις, μιλάμε για την Ολλανδία. Πιο εύκολα θα πας σε ένα ακόμη πιο δυνατό πρωτάθλημα αν αγωνίζεσαι εκεί. Δεν ξέρεις ποτέ πώς θα σου βγει, αλλά θεώρησα πως αυτό ήταν ένα καλό σκαλοπάτι.

Τον Ιανουάριο εκτός από την πρόταση της Τσβόλε υπήρχε κάτι άλλο; Ήταν γνωστό για παράδειγμα πως βρισκόσουν στο στόχαστρο του Παναθηναϊκού.

Υπήρχαν κάποιες ομάδες από την Ελλάδα που έδειξαν ενδιαφέρον. Δε θέλω να τις χαρακτηρίσω μεγαλύτερες ομάδες από τον Ατρόμητο, αλλά ήταν σαφώς μεγαλύτερα ονόματα. Ωστόσο, εμένα πάντα ο στόχος μου ήταν το εξωτερικό. Αν έμενα στην Ελλάδα πιο εύκολα θα ανανέωνα στον Ατρόμητο. Ο Ατρόμητος ήταν αυτός που με έφερε από το πουθενά και ξαφνικά έπαιξα στη Super League. Τον εκτιμώ πάρα πολύ. Εγώ ήμουν στον Ατρόμητο, όταν ανέβηκε, και στη συνέχεια από μία ομάδα που έδινε μάχη για την παραμονή ο Ατρόμητος έπαιξε δύο τελικούς κυπέλλου. Ήταν μία ομάδα στην οποία θα ανανέωνα αν δεν είχα κάτι άλλο. Από τον πρώτο χρόνο είχα κάποιες προτάσεις από το εξωτερικό, αλλά για διάφορους λόγους δεν έφυγα. Ο στόχος μου, όμως, ήταν αυτός, να φύγω.

“Τόση χαρά τόσο νωρίς”

Πηγαίνεις στην Ολλανδία στη μέση της σεζόν και το φινάλε είναι ονειρεμένο. Κύπελλο με την Τσβόλε να διασύρει τη μεγαλύτερη ολλανδική ομάδα, τον Άγιαξ, με 5-1.

Εγώ ήμουν λιγότερο από έξι μήνες εκεί. Ήταν πολύ περίεργο. Τόσο μεγάλη χαρά τόσο νωρίς. Στην πόλη οι άνθρωποι είχαν τρελαθεί. Έκλαιγαν, βουτούσαν σε λίμνες… Για τους παίκτες που ήταν πολλά χρόνια ήταν ό,τι καλύτερο είχαν κάνει ποτέ στη ζωή τους. Ανταμείβονταν όλοι οι κόποι τους. Για μένα ήταν όλα πολύ γρήγορα. Δεν ήμουν και στην Ελλάδα να το χαρώ με τους φίλους μου. Δεν είχα την τύχη να αγωνιστώ. Είχα χάσει τα τελευταία δύο παιχνίδια πριν τον τελικό λόγω τραυματισμού και δεν έπαιξα και στα δύο επόμενα. Προσπαθώ ακόμα να προσαρμοστώ σε όλα, ακόμα και στα γήπεδα. Κάνουμε προπόνηση και παίζουμε σε πλαστικό και για μένα είναι πολύ περίεργο όλο αυτό. Έπρεπε να εξοικειωθώ με τον τρόπο προπόνησης, ενώ είχα και κάποιους μικροτραυματισμούς. Ωστόσο, δεν μπορώ να περιγράψω τη χαρά που ένιωσα και τις αντιδράσεις του κόσμου. Είναι σαφώς ό,τι μεγαλύτερο έχω καταφέρει, μακάρι να υπάρξει κάτι ανάλογο. Όσο για τον τελικό, αυτό που έγινε ήταν μαγικό. Ό,τι κάναμε έβγαινε.

Ο τελικός αρχίζει και στο 3′ ο Άγιαξ σκοράρει. Αμέσως μετά, όμως, το παιχνίδι διακόπτεται και όταν ξαναρχίζει υπάρχει στο γήπεδο μόνο μία ομάδα, η Τσβόλε. Πόσο σας βοήθησε η διακοπή;

Μας κόπηκαν τα πόδια μόλις μπήκε το γκολ, αλλά αμέσως μετά για καλή μας τύχη έγινε η διακοπή. Έπεσε ο ρυθμός του Άγιαξ και μας δίνεται η ευκαιρία να αναδιοργανωθούμε και να πιστέψουμε σε μας. Στα αποδυτήρια ήταν εκτός του προπονητή και ο τεχνικός διευθυντής και μας έλεγαν πως τώρα ξεκινάει το παιχνίδι και πως δεν έχει χαθεί τίποτα. Οι παίκτες ήμασταν μαζί, μία γροθιά και όλοι τα πήγαν τέλεια.

Η Τσβόλε του χρόνου θα παίξει για πρώτη φορά στην ιστορία της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Πιστεύεις ότι θα καταφέρετε να το διαχειριστείτε; Γιατί θα πρέπει να μεγαλώσει και το ρόστερ της ομάδας.

Όντως θα πρέπει να μεγαλώσει το ρόστερ, αλλά ήδη έφυγαν οι δύο επιθετικοί μας, όπως και δύο-τρεις ακόμα. Υπάρχει περίπτωση να φύγουν κι άλλοι. Ακόμα δεν ξέρω ποιους σκέφτονται να πάρουν. Θα είμαστε, όμως, μία καινούρια ομάδα και θα πρέπει να δεθούμε. Η Ευρώπη είναι κάτι πρωτόγνωρο για μας. Θα πρέπει να πάμε βήμα βήμα.

Το επόμενο βήμα για την Τσβόλε ποιο είναι;

Από τη στιγμή που κάθε χρόνο θέλει να πηγαίνει ακόμα πιο ψηλά τώρα θα πρέπει να έχει στόχο την είσοδο στην οκτάδα μέσω της οποίας της δίνεται η δυνατότητα να βγαίνει στην Ευρώπη. Γιατί δε γίνεται να παίρνεις κάθε χρόνο το κύπελλο. Όσο για το Europa League, θα πρέπει να δούμε πώς θα πάει. Πάντως, φέτος κάναμε το μεγαλύτερο βήμα στην ιστορία της ομάδας.

“Πρωτόγνωρη εμπειρία οι τελικοί με τον Ατρόμητο”

Ο φετινός τελικός ήταν ο τρίτος σου. Με τον Ατρόμητο τι θεωρείς ότι έφταιξε και δε γεύτηκες τη χαρά του κυπέλλου;

Ήταν πρωτόγνωρο για μένα το να πάμε τελικό, αλλά είναι πολλά πράγματα που έπαιξαν ρόλο. Με την ΑΕΚ θυμάσαι τι έγινε; Ίσως δεν μπορούσαμε να το διαχειριστούμε κι εμείς όπως έπρεπε, να το πιστέψουμε παραπάνω. Με τον Ολυμπιακό χάσαμε την τελευταία στιγμή στην παράταση. Ήταν μεγαλύτερες ομάδες και το πήραν.

Ο Ατρόμητος φέτος εντυπωσίαζε για μεγάλο χρονικό διάστημα και για τουλάχιστον ένα δίμηνο έδειχνε να έχει την καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα. Τι έγινε στα πλέι οφ;

Όλες οι ομάδες κάνουν την κοιλιά τους, του Ατρόμητου βγήκε στο τέλος. Επίσης, τα παιδιά λογικά θα είχαν κουραστεί. Δεν υπήρχε βάθος πάγκου, μιλάμε για 14 παίκτες περίπου. Ο ΠΑΟΚ για παράδειγμα είχε τη δυνατότητα να κατεβάζει διαφορετική εντεκάδα από παιχνίδι σε παιχνίδι. Τα παιδιά έκαναν πολύ σκληρή δουλειά και σε κάποια φάση έμοιαζαν με ομάδα που δε χάνει και που είναι το πρώτο φαβορί για το δεύτερο εισιτήριο του Champions League. Έπαιξε ρόλο και η βελτίωση του Παναθηναϊκού, ο οποίος ανέβηκε πολύ.

“Αυτά σου διαλύουν την ψυχολογία”

Η φετινή σεζόν κλείνει με τον Ατρόμητο να διατηρείται σε υψηλό επίπεδο, αλλά να μην κάνει την υπέρβαση. Τι θα ήθελες να δεις την επόμενη;

Όλα τα παιδιά στον Ατρόμητο, με τα οποία φέτος ξεκινήσαμε μαζί, θέλουν να πάει ψηλά η ομάδα. Δεν υπάρχει συγκεκριμένος στόχος, στόχος είναι το ταβάνι. Το να πας στα προκριματικά του Champions League είναι κάτι διαφορετικό. Πέρυσι δεν τα καταφέραμε την τελευταία στιγμή. Χάσαμε απίστευτες ευκαιρίες με τον Αστέρα Τρίπολης και η μπάλα δεν εμπαινε… Στη συνέχεια αρχίζει η σεζόν με την Άλκμααρ και στην ουσία αποκλείεσαι από το πρώτο παιχνίδι. Χάνουμε εντός, νικάμε εκτός και δεν προκρινόμαστε για ένα δοκάρι. Αυτά σου διαλύουν την ψυχολογία. Βλέπεις μετά την Άλκμααρ, την οποία δεν αποκλείσαμε στις λεπτομέρειες, να φτάνει ως τα προημιτελικά και τρελαίνεσαι.

Είναι στο DNA της οικογένειας το ποδόσφαιρο;

Κι εγώ κι ο αδερφός μου είμαστε πολύ τυχεροί. Πόσοι ποδοσφαιριστές από τη Λαμία έχουν παίξει στη Super League; Τέσσερις; Και οι δύο είμαστε εμείς. Ο πατέρας μου ήταν πολύ αθλητικός, αλλά ασχολιόταν με τον στίβο. Εγώ για παράδειγμα πήρα την ταχύτητά του, χωρίς να λέω ότι είμαι ο πιο γρήγορος. Μετά ήταν η θέληση. Τα αδέρφια ξέρεις, αν ο ένας κάνει κάτι στη συνέχεια ακολουθεί και ο άλλος.

Εγώ έπαιζα ποδόσφαιρο και ο αδερφός μου έκανε καράτε. Δεν έχουν καμία σχέση τα δύο, αλλά είναι μικρότερος και έτσι άρχισε να παίζει κι εκείνος. Ξεκίνησε ως τερματοφύλακας κι έφτασε να παίζει αριστερό και δεξί μπακ και να είναι αρχηγός στις μικρές Εθνικές ομάδες. Προσωπικά είμαι πολύ χαρούμενος που κι εγώ κι ο αδερφός μου κάνουμε το ίδιο άθλημα και βρισκόμαστε στο ίδιο επίπεδο.

Και ήθελα να σε ρωτήσω αν έγινε πλάγιος αμυντικός επειδή προσπαθούσε να μαρκάρει εσένα…

Τι να σου πω… Ο αδερφός μου ξεκίνησε ως τερματοφύλακας και στη συνέχεια έγινε αμυντικός. Πάντα ό,τι έκανε ήταν σχετικό με την άμυνα, αλλά σε αυτό έπαιξε ρόλο και ότι ήταν πάντα ψηλός και δύσκολα τον περνούσες. Από εκεί και πέρα, εκτός πρωταθλήματος ο πιο δύσκολος αμυντικός είναι ο αδερφός μου. Δεν μπορώ να τον περάσω, με ξέρει απ’ έξω. Δε θέλω να είναι αντίπαλός μου.

Ανταγωνισμός υπήρχε μεταξύ σας;

Συναγωνισμός θα έλεγα. Δεν παίξαμε ποτέ επί της ουσίας στην ίδια ομάδα. Στον Ατρόμητο όταν ήμασταν μαζί επί Δώνη ήρθε στην προετοιμασία κι ενώ ήταν 14! Χαιρόμουν πολύ που ήμασταν μαζί. Παίξαμε κάποια φιλικά με την ίδια ομάδα, αλλά μετά πήγε στην Ουντινέζε. Στην ουσία δεν έχουμε παίξει πολύ μαζί. Όσο ανεβαίνει ο ένας ανεβαίνει κι ο άλλος.

Υπάρχει κάτι που είδες στην Ολλανδία και ζήλεψες, κάτι που θα ήθελες να το έχουμε κι εδώ;

Να είναι γεμάτα τα γήπεδα. Είναι πού σημαντικό για έναν ποδοσφαιριστή να μπαίνει στο γήπεδο και αυτό να είναι γεμάτο, ακόμα και εκτός έδρας. Πας στη Ρόντα για παράδειγμα που έπεσε πολύ εύκολα και βλέπεις 15.000 κόσμο. Βλέπεις την Τσβόλε, μία ομάδα που δεν είναι από τις μεγάλες, και 14.000 κάθε Κυριακή. Εμείς στον Ατρόμητο, είχαμε 6.000; Δε νομίζω. Είναι περίεργο αυτό. Περίμενα να πάω στο “Καραϊσκάκης”, στην “Τούμπα” για να δω κόσμο. Δεν έχουν την ίδια ατμόσφαιρα με εμάς, καμία σχέση, αλλά τα γήπεδα είναι γεμάτα.

Σε 1-2 χρόνια από τώρα τι θα ήθελες να έχεις πετύχει;

Το μεγαλύτερο όνειρό μου είναι να παίξω στην Εθνική. Δεν μπορώ να στο εξηγήσω, θα είναι απερίγραπτο. Από εκεί και πέρα, να βελτιώνομαι σαν ποδοσφαιριστής και σαν άνθρωπος ανεξάρτητα από την ομάδα που θα είμαι. Τώρα αν θα παίζω στην Τσβόλε ή αλλού θα το δούμε. Στόχος μου είναι να κάνω συνεχώς το παραπάνω βήμα.

Την Ολλανδία και τη δική μας Εθνική πώς τις βλέπεις στο Μουντιάλ;

Οι Ολλανδοί είναι πάρα πολύ επαγγελματίες. Τώρα θέλουν να το πάρουν. Η Ολλανδία είναι μία χώρα που έχει πάρα πολλά ταλέντα. Βλέπω παίκτες, ρωτάω πόσο είναι και δεν το πιστεύω. Συνδυάζουν και το ταλέντο και την εμπειρία σε πολύ μεγάλο βαθμό. Θα ήθελα να πέσουν με την Ελλάδα και να τους αποκλείσουμε για να τους κάνω καζούρα. Η Εθνική μας στις μεγάλες διοργανώσεις μας βγάζει ασπροπρόσωπους. Όχι ότι είναι εύκολος ο όμιλος, Μουντιάλ είναι. Μακάρι αρχικά να περάσουμε στην επόμενη φάση και να το χαίρεται ο κόσμος. Στα knock out τα πάντα μπορούν να γίνουν.

Με μία λέξη

Αγαπημένο πρωτάθλημα:Primera Division

Αγαπημένος ποδοσφαιριστής: Ας μην πω τον Κριστιάνο… Μου αρέσει πολύ ο Αντόνιο Καντρέβα

Αγαπημένος προπονητής:Γιώργος Δώνης

Ευρωπαϊκή ομάδα που υποστηρίζεις (εκτός της ομάδας που αγωνίζεσαι): Ρεάλ Μαδρίτης

Η καλύτερη ποδοσφαιρική σου στιγμή:Η κατάκτηση του κυπέλλου με την Τσβόλε

Η χειρότερη ποδοσφαιρική σου στιγμή:Οι δύο χαμένοι τελικοί

Το γούρι σου: Όχι, μόνο την οικογένειά μου

Αυτοκίνητο που οδηγείς:Mercedes DLA

Αγαπημένο φαγητό:Παστίτσιο

Αγαπημένη μουσική:House και R&B

Η πρώτη ολλανδική λέξη που χρησιμοποίησες/έμαθες στην Ολλανδία: Wachten (περίμενε)

Η πρώτη ελληνική λέξη που έμαθες σε κάποιον στην Ολλανδία: Σουβλάκι