Κανός: “Ο Μίτσελ ήταν μεγάλο στήριγμα στον θάνατο της μητέρας μου, το 2019 χρειάστηκα βοήθεια ψυχολόγου”

Ο Σέρτζι Κανός έκανε θετική εντύπωση με τις εμφανίσεις του στον Ολυμπιακό πριν από τον τραυματισμό του. Ο Ισπανός εξτρέμ σε δηλώσεις του στο Relevo τόνισε πως επανέρχεται, αναφέρθηκε στον θάνατο της μητέρας του, ενώ τόνισε πως το 2019 όταν είχε εναν σοβαρό τραυματισμό χρειάστηκε βοήθεια ψυχολόγου.

Οι δηλώσεις του Κανός:

Για τον τραυματισμό του: “Όταν μου συνέβη, νόμιζα ότι ήταν πιο σοβαρό από ό,τι ήταν πραγματικά. Ήδη προπονούμαι με την ομάδα, φαίνεται ότι θα μπω ξαναμπώ στην αποστολή. Ήμουν πολύ τυχερός. Από αυτό που είχα μέχρι αυτό που πίστευα, δεν ήταν τίποτα, νόμιζα ότι υπήρχε ρήξη στους συνδέσμους, αλλά ήταν διάστρεμμα”.

Για τον δανεισμό του από την Μπρέντφορντ στον Ολυμπιακό: “Έφυγα από την Μπρέντφορντ γιατί ο προπονητής ήθελε περισσότερο να παίξω ως μπακ και δεν είμαι μπακ. Είμαι πολύ ομαδικός και δίνω τα πάντα για την ομάδα, μάλιστα όταν ανεβήκαμε με την Μπρέντφορντ έπαιζα ως μπακ, αλλά ξέρω ποιος είμαι και πώς είμαι.

Είπα στον προπονητή ότι μπορούσε να με υπολογίζει ως εξτρέμ, αλλά πίστευε ότι δεν είμαι στο επίπεδο για να πάιξω εξτρέμ. Τότε άρχισα να μην απολαμβάνω το ποδόσφαιρο γιατί δεν είμαι αμυντικός”.

Για τον θάνατο της μητέρας του: “Μόλις έγινε, δύο μέρες αργότερα ήρθα ξανά στην Ελλάδα. Ο Μίτσελ ήταν μεγάλο στήριγμα, ο Κίκε, ο Μπιέλ, ο Χάμες ήταν επίσης απίστευτοι. Ήρθα αμέσως για να παίξω ποδόσφαιρο, γιατί ήθελα η οικογένειά μου, να με παρακολουθήσει να παίζω.

Έτσι, τρεις μέρες αφού πέθανε η μητέρα μου, η οικογένεια ήταν μαζί στο σπίτι του θείου μου γιορτάζοντας το γκολ μου. Φαντάσου, μετά τα όσα ένιωθα που έχασα τη μητέρα μου, γιατί είναι είναι πολύ άσχημα, να μπορώ να βάλω ένα γκολ αμέσως και να χαρίσω στην οικογένειά μου αυτή τη στιγμή ευτυχίας. Αυτό με βοήθησε πολύ να συνεχίσω”.

Για τον πανηγυρισμό του με το μήνυμα “σαγαπώ μαμά”: “Ήταν πολύ δυνατό. Η φίλη μου η Βαλέρια ήταν στο γήπεδο και ξέσπασε σε κλάματα. Είχα επίσης τη συγκίνηση των ημερών που έζησα και είχα όλα τα συναισθήματα, όταν ήμουν με την οικογένειά μου στην πόλη. Είναι μια φωτογραφία που μένει εκεί και σίγουρα η μητέρα μου το έχει δει. Είμαι σίγουρος”.

Για τον τραυματισμό του το 2019: “Δεν φοβάμαι να έχω ξανά αυτόν τον τραυματισμό, γιατί χάρη σε αυτόν τον τραυματισμό που είχα είμαι αυτός που είμαι σήμερα και θεωρώ τον εαυτό μου πολύ καλύτερο. Τη φετινή σεζόν όταν ένιωσα το κλακ στο γόνατό μου, ο κόσμος έπεσε πάνω μου..

Όταν μου συνέβη το 2019, ο γιατρός μου είπε ότι δεν ήταν τίποτα και συνέχισα να παίζω, παρόλο που είχα έναν τραυματισμένο σύνδεσμο. Αυτή τη φορά, ήταν το ίδιο. Δηλαδή ο γιατρός μου είπε ότι δεν ήταν τίποτα και φυσικά, έκανα ένα κρύο ντους και θυμήθηκα τι έζησα το 2019. Το συναίσθημα ήταν πολύ δυνατό και άρχισα να κλαίω σαν παιδί. Φέτος έχω συσσωρεύσει πολλά πράγματα και το ποδόσφαιρο ήταν ο τρόπος μου να ξεφύγω λίγο από τα πάντα¨,

Για το πώς επέστρεψε από τον τραυματισμό του: “Κατά τη διάρκεια του τραυματισμού, τις πρώτες εβδομάδες ήμουν σε κακή κατάσταση αλλά μετά έβαλα έναν τόσο σταθερό στόχο στον εαυτό μου να επιστρέψω και να επιστρέψω καλύτερα από ό,τι έφυγα, που αυτός ο στόχος με έκανε να έχω κίνητρο κάθε μέρα. Εκείνη την εποχή με βοήθησε η οικογένειά μου, η μητέρα μου, η αδερφή μου.

Όταν λοιπόν επέστρεψα και δεν ήμουν καλύτερος, καθώς είχα να παίξω καιρό, χρειάστηκα τη βοήθεια από τον Μπέρνι (τον ψυχολόγο του). Μου πήρε πολύ χρόνο για να γίνω ξανά ο εαυτός μου, όχι απλώς καλύτερος από πριν. Κάναμε πολλή, πολλή δουλειά.

Ο διαλογισμός με βοήθησε πολύ. Υπέφερα πολύ μετά τον κορονοϊό, γιατί όταν τραυματίστηκα οι εξέδρες ήταν γεμάτες, με την οικογένειά μου. Είμαι ένας παίκτης που μου αρέσουν πολύ οι εξέδρες, η ατμόσφαιρα.. Δεν ξέρω, αλλά μου αρέσει η βοήθεια του κοινού, παίζω για αυτούς. Όταν επιστρέφεις και όλα τα παιχνίδια είναι σαν φιλικά, είναι κάτι που με κράτησε 12-14 παιχνίδια χωρίς να σκοράρω.

Ήταν δύσκολο, γιατί τραυματίστηκα σε μια Μπρέντφορντ που αγωνιζόταν στο δεύτερο μισό του βαθμολογικού πίνακα και επιστρέφω σε μια Μπρέντφορντ με προσδοκίες ανόδου αλλά με άδεια γήπεδα. Εκείνα τα 14 παιχνίδια χωρίς να σκοράρω με βάραιναν πολύ και με αποσταθεροποίησαν, το βάρος γινόταν όλο και μεγαλύτερο. Το Twitter γινόταν βαρύ, όπως και το Instagram”.