Ηal Robson-Kanu: Και αντί-σταρ και παπαδοπαίδι

Είχαν περάσει 58 χρόνια, από την τελευταία συμμετοχή της Ουαλίας σε μεγάλη διοργάνωση (βλ. 1958) και οι Gareth Bale και Robson-Kanu φρόντισαν να αποζημιώσουν τους συμπατριώτες τους, για την -θα έλεγες μεγάλη- αναμονή. Kαι ενώ ο 26χρονος εξτρέμ της Real Madrid χαρακτηρίστηκε ευθύς εξ αρχής ως ο σολίστας της παρέας, ο 27χρονος αλτρουιστής… free agent ” συμβολίζει το πνεύμα της” όπως έγραψε και η Guardian. Μαζί πρόσφεραν στο έθνος την πρώτη νίκη , σε κορυφαία διοργάνωση. Ο Robson-Kanu μπήκε ως αλλαγή και έκανε αυτό.

Η ζωή του δεν παραπέμπει σε αυτά που έχετε διαβάσει ως backround της συντριπτικής πλειοψηφίας ποδοσφαιριστών. Ο (γεννημένος στις 21/5 του 1989) Thomas Henry Alex Robsu-Kanu μεγάλωσε σε εκκλησία. Ο πατέρας του ήταν εφημέριος στην St. Mary Abbots του Kensington, την εκκλησία που βρίσκεται στη γωνία της Kensinghton High Street, δρόμος στον οποίον εδρεύει το βασιλικό παλάτι. Ο “Hal” ήταν παπαδοπαίδι, όπως και ο αδελφός του, David και μέσα στο ναό διασταυρώθηκαν οι δρόμοι τους με προσωπικότητες όπως ο Mick Jagger (” δεν ήξερα ποιος είναι, αλλά θυμάμαι τα κορίτσια που τον κυνηγούσαν να έρχονται κοντά μου για να παίξουμε“), τον Πάπα, τον Βασιλιά Hussein της Ιορδανίας, την Πριγκίπισσα Νταϊάνα και την Πριγκίπισσα Μαργαρίτα.

” Όταν θυμάμαι εκείνες τις εποχές, αντιλαμβάνομαι πως έζησα κάτι το μοναδικό. Δεν καταλαβαίνεις πόσο προνομιούχος είσαι. Όλα έμοιαζαν φυσιολογικά. Είχαμε πολλούς φίλους και συγκεκριμένο τρόπο ανατροφής“. Όπου “συγκεκριμένος τρόπος ανατροφής”, μια ημέρα έπαιζε με τον αδελφό του και φώναζαν. Ο Βασιλιάς της Ιορδανίας ζήτησε από τους σωματοφύλακες του να τους πουν να ηρεμήσουν ” και η νταντά μου απάντησε “όχι, είναι παιδιά και δεν κάνουν κάτι κακό. Απλά παίζουν“.

Στα 10 έγινε μέλος της Arsenal. Πέντε χρόνια μετά, οι υπεύθυνοι των ακαδημιών τον ενημέρωσαν ότι ” δεν έχεις δείξει σημάδια βελτίωσης, τέτοια που να μας επιτρέπει να πιστεύουμε ότι θα γίνει δυνατός αθλητής” και τον αποδέσμευσαν. ” Ήμουν από τους πιο μικρόσωμους παίκτες της ομάδας. Δεν ήμουν αρκετά γρήγορος, ούτε αρκετά δυνατός ή αρκετά ψηλός“. Στην ομάδα που λέει ήταν ο Jay Simpson, o Fabrice Muamba, o Matthew Connolly, o Emmanuel Frimpong και ο Jach Wilshere. “Μου εξήγησαν πως είχα την ποιότητα που χρειαζόμουν για να γίνω ποδοσφαιριστής και ότι θα ήταν χαρούμενοι αν έμενα κοντά τους, για ένα ακόμα χρόνο, αλλά το ύψος μου και οι αθλητικές μου ικανότητες δεν ήταν στο σημείο που θα ήθελαν. Με ενημέρωσαν ότι αν με ζητούσε άλλη ομάδα, θα με έδιναν“.

Ζήτησε ακρόαση από τον Brendan Rodgers, τον προπονητή στις ακαδημίες της Reading και είπε τα σωστά λόγια. Αυτά που έπεισαν τον μετέπειτα τεχνικό των Swansea, Liverpool και Celtic να τον πάρει κοντά του. “Μου είπε πως θα βελτιωθώ μέσω των τμημάτων και θα φτάσω στην πρώτη ομάδα. Μου άρεσε αυτό που άκουσα. Υπήρχαν και άλλες ομάδες που με πλησίασαν, αλλά διάλεξα τη Reading και δεν ξανακοίταξα πίσω”. Σε αυτό κυριολεκτούσε. Έντεκα χρόνια μετά, ήταν ακόμα εκεί, ώσπου φέτος με τη λήξη του τελευταίου του συμβολαίου, αποφάσισαν να τον αφήσουν ελεύθερο. Γεγονός που δημιούργησε… διάσπαση μεταξύ φιλάθλων και παραγόντων. Εκείνος αποφάσισε ότι δεν θα υπέγραφε κάπου, πριν το τέλος του Euro 2016. Και καλά έκανε!

Υποχρέωσε την Arsenal να αλλάξει πολιτική

Δεν πρόλαβε να συνηθίσει την παρουσία του στη νέα του ομάδα και -στα 16- έπαθε την πρώτη ρήξη χιαστού. Έμεινε εκτός για ένα χρόνο. Δεν πρόλαβε να επιστρέψει και -στα 17 1/2- έπαθε νέα ρήξη, που τον υποχρέωσε να χάσει ένα ακόμα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα: έμεινε εκτός ποδοσφαίρου για τρία χρόνια. ” Πριν τη δεύτερη επέμβαση, ο γιατρός μου είπε ότι δεν θα μπορέσω να παίξω στο κορυφαίο επίπεδο. Αυτά ήταν τα ακριβή του λόγια. Το να τα ακούσω, στα 16 μου, ήταν μια τεράστια πρόκληση, στην οποία έπρεπε να ανταποκριθώ. Έβαλα τα κλάματα, γιατί το όνειρο μου ήταν να γίνω επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Ήταν το μόνο που ήθελα να κάνω. Ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος και όποιος έχει περάσει τέτοιου είδους τραυματισμό, καταλαβαίνει πόσο πολύ πρέπει να δουλέψεις για να καταφέρεις να επιστρέψεις στο επίπεδο που ήσουν. Βέβαια, εγώ επέστρεψα καλύτερος. Οι τραυματισμοί που είχα, θα μπορούσαν να βάλουν άδοξο τέλος στην καριέρα μου. Από τη στιγμή που δεν έγινε αυτό, αποφάσισα πως δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να πετύχω”.

Όχι μόνο δεν τα παράτησε, αλλά όταν γύρισε είχε φτάσει το 1.86 και είχε την ταμπέλα ενός εκ των καλύτερων prospects στην Αγγλία (μέσω δανεισμών του στην Swindon και τη Southend). Για αυτό και επελέγη στην U19 και την U20. Στο τέλος της σεζόν 2009-10, πέντε χρόνια μετά την αποχώρηση του από την Arsenal, έφτασε στην πρώτη ομάδα της Reading. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην πρεμιέρα. Προς το τέλος της χρονιάς… τον ζήτησε η Ουαλία. Έκανε το ντεμπούτο του τον Μάιο του 2010, στην ήττα (0-2) από την Κροατία. ” Κάποιοι άνθρωποι ακόμα και σήμερα δεν μπορούν να πιστέψουν πόσο γρήγορος έγινα και πόσο μακριά έφτασα, μετά τους τραυματισμούς μου”.

Πριν το πρώτο παιχνίδι του εναντίον της Arsenal, τον Οκτώβριο του 2012, είχε διευκρινίσει ότι ” δεν κρατώ κακία. Πρόκειται για έναν φανταστικό σύλλογο, με εξαιρετικό ήθος. Είχαμε πολύ καλούς προπονητές και τέλειες υποδομές. Πλέον έχουν αλλάξει την πολιτική τους και δεν αφήνουν παίκτες στην ηλικία που ήμουν τότε να φύγουν, πριν τους δώσουν μια κατάλληλη ευκαιρία να εξελιχθούν και να ωριμάσουν“.

Είχε τρεις επιλογές: διάλεξε την Ουαλία

Η γιαγιά του ήταν από το Caerphilly, στη Νότια Ουαλία και ο λόγος που φόρεσε το εθνόσημο της συγκεκριμένης χώρας… από ένα σημείο και έπειτα. Τι εννοώ; Θέλω την προσοχή σου. Δεδομένου ότι γεννήθηκε στο Δυτικό Λονδίνο, ήταν στα κλιμάκια της Αγγλίας στην U19 και την U20. Μετά… έκανε την αλλαγή και πήγε στην Ουαλία. Είχε και άλλη επιλογή: την εθνική Νιγηρίας, όπου γεννήθηκε ο πατέρας του. Διάλεξε ωστόσο, τη μεριά της μητέρας του.

“Η γιαγιά μου ήξερε τους πάντες. Πολλές φορές μας σταματούσαν στο δρόμο μεγάλες κυρίες, για να μας ρωτήσουν τι κάνει. Όταν ήλθε η ώρα να αποφασίσω σε ποια εθνική θα παίξω, μίλησα με την οικογένεια μου και είμαι χαρούμενος που επέλεξα την Ουαλία”. Είχε και έναν ακόμα λόγο. ” Είμαι φαν της Manchester United, χάρη στον Ryan Giggs. Εκείνος έπαιξε για την Αγγλία, όταν ήταν παιδί και μετά διάλεξε την Ουαλία. Εφόσον αυτή η χώρα είναι αρκετά καλή για εκείνον, είναι αρκετά καλή και για εμένα”.

Ανήμερα των 21ων γενεθλίων του (το 2013), ήταν που κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ανδρών της Ουαλίας. Είχε μόλις ολοκληρώσει τις εμφανίσεις του με την U21 (στην πρώτη του εμφάνιση εκεί), όταν του είπε ο John Toshack πως τον θέλει για το φιλικό με την Κροατία, λίγες ημέρες αργότερα. ” Μόλις είχα βγει από το ντους, μετά την ήττα μας από την Αυστρία, ημέρα Τρίτη και ο προπονητής μου, Brian Flynn ήλθε να μου πει ότι με θέλουν στην ανδρών. Ο Toshack δεν ήταν εκεί, αλλά προφανώς είχε μιλήσει με τον Flynn. Ένα παιδικό όνειρο μόλις είχε γίνει πραγματικότητα”. Με την επιστροφή του στο Λονδίνο, πήγε κατευθείαν στο Cardiff για να γνωρίσει τους υπόλοιπους παίκτες. ” Με έκαναν να αισθανθώ πολύ άνετα“. Για την ιστορία, ο πρώτος συγκάτοικος στο δωμάτιο ήταν ο Simon Church (ναι, ο “Εκκλησίας”).

Όταν η Ουαλία έπαιζε με το Βέλγιο, τον περασμένο Οκτώβριο, για τα προκριματικά του Euro2016 οι φίλαθλοι τραγούδησαν -και χόρεψαν- για πρώτη φορά την… ιδιαίτερη σύνθεση που δημιούργησαν μόνο για πάρτη του. Ήταν στο ρυθμό του “Push it” των Salt-N-Pepa, με τους στίχους να ανανεωθεί κατά τον κάτωθι τρόπο: “Hal .. Robson … Hal Robson-Kanu / Hal … Robson, Hal Robson-Kanu”. Eκείνος εξεπλάγη ευχάριστα και ομολόγησε στο BBC ότι ” είναι τεράστια τιμή. Είναι πολύ όμορφο να σου δείχνουν τη στήριξη τους οι φίλαθλοι και δη όπως το έκαναν την Κυριακή. Ήταν σουρεαλιστικό. Τραγουδούσαν στο μισό παιχνίδι“.

O Paul Doyle, αρθρογράφος της Guardian, εξήγησε πως ” το σύστημα του Chris Coleman στην Ουαλία, είναι να δημιουργήσει μια πραγματική συνεργασία, που έκανε το παιχνίδι της Ουαλίας συμπαγές με τους Ramsey και Βale να είναι ελεύθεροι να κάνουν τη ζημιά. Δυο “κόφτες”(αμυντικοί χαφ) βρίσκονται σταθερά μπροστά από τους τρεις στόπερ, για να τους “προστατεύουν”. Οι δύο ακραίοι μπακ χαφ παίζουν όλη την πλευρά, αλλά έχουν κυρίως ανασταλτικό ρόλο. Υπάρχει και επιθετικός κορυφής, ο οποίος έχει ως ρόλο να ανοίγει χώρους για τον Bale και Ramsey. Aυτός ο επιθετικός κορυφής ( false 9 ) είναι ο Robson-Kanu, ο οποίος γενικά… παίζει ως εξτρέμ, αλλά ο Coleman τον έκανε σέντερ φορ. Άλλος στη θέση του, θα γκρίνιαζε που θα έπρεπε να τρέχει και να ανοίγει διαδρόμους. Εκείνος είναι ευτυχισμένος με το Νο9 στην πλάτη “. Και το δείχνει.

Όσα διαβάσατε παραπάνω (για το ρόλο του Robson-Kanu και την ικανότητα του να ανοίγει “τρύπες” στην αντίπαλη άμυνα, ώστε να τις εκμεταλλεύονται οι Ramsey και Bale) απέκτησαν ξεκάθαρη εικόνα, στο ματς εναντίον του Ισραήλ, στο πλαίσιο των προκριματικών. Οι Ισραηλινοί προέρχονταν από το 3-0 επί της Βοσνίας Ερζεγοβίνης και περίμεναν πως οι Ουαλοί θα παίξουν κυρίως άμυνα, στη Haifa. Αντ’ αυτού, οι παίκτες του Coleman βγήκαν σε ευθεία επίθεση, χάρη στα ρήγματα που δημιουργούσε ο άνθρωπος μας -για σήμερα. Κάπως έτσι, ο Ramsey σκόραρε στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου (αφιέρωσε το γκολ στη γιαγιά του, που είχε χάσει τη ζωή της λίγες ημέρες νωρίτερα) και ο Bale στο 50′ και το 77′, για να διαμορφώσουν το 3-0, στις 28 Μαρτίου του 2015. Η Ουαλία είχε βρεθεί ένα βήμα μακριά από το Euro 2016. Έμενε το ματς με την Κύπρο… για να περάσει την πόρτα. Εκεί πρόσφερε ο Robson-Kanu το μόνο γκολ που σκόραρε στα προκριματικά και θα το έλεγες καθοριστικής σημασίας, αφού χάριν αυτού η παρέα του “πήρε” το σκορ της πρόκρισης (2-1).

Ένα άγχος, μια πίεση την ένιωσαν οι Ουαλοί, όταν ο 27χρονος έπαθε διάστρεμμα στην προετοιμασία τους για τη Γαλλία -σε φιλικό με τη Σουηδία, στη Στοκχόλμη. Κάποιοι φοβήθηκαν πως δεν θα προλάβει την πρεμιέρα με τη Σλοβακία. Μέχρι που ο Wes Burns (της Bristol City) κλήθηκε να ενσωματωθεί κακήν κακώς, για να καλύψει τυχόν κενό. Αυτοί οι κάποιοι, δεν τον ήξεραν. Σιγά μην άφηνε ένα… ταπεινό διάστρεμμα να τον κρατήσει μακριά από το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Την 1η Ιουνίου ενημέρωσε ότι ” είμαι μια χαρά και θα είμαι έτοιμος 100%, για την εκκίνηση του τουρνουά“.

“Δεν θα ήθελα να είναι αντίπαλός μας”

Θα είναι… δυο χαρές στις 16 του μήνα, οπότε η ομάδα του θα παίξει με την Αγγλία. ” Ξέρω πολύ καλά τι προσδοκίες υπάρχουν για τους Άγγλους. Ο κόσμος περιμένει πως θα φτάσουν έως το τρόπαιο. Αν δεν το κάνουν, θα είναι απογοήτευση. Πρέπει να διαχειριστούν αυτήν την πίεση. Εμείς… είμαστε το αουτσάιντερ, οπότε δεν έχουμε πρόβλημα. Αυτό που έχουμε πει είναι ότι θα παραμείνουμε συγκεντρωμένοι και θα προσπαθήσουμε να κάνουμε κάτι το ιδιαίτερο. Είναι μια νέα εμπειρία, ακόμα και για παιδιά όπως είναι ο Bale και ο Rambo (Ramsey), γιατί δεν έχουμε προκριθεί ως έθνος στο Euro ποτέ ξανά στη ζωή μας.

Όλοι έχουμε δώσει παιχνίδια που είχαν τεράστια πίεση και όλοι έχουμε κερδίσει διοργανώσεις, αλλά όχι σε αυτό το επίπεδο. Ο Bale και ο Ramsey είναι από τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο. Ο κόσμος θέλει να μιλά για εκείνους και αυτό είναι κάτι που δεν μας ενοχλεί. Και οι δύο εκτιμούν τους παίκτες που έχουν γύρω τους, όπως και εμείς ξέρουμε πως χωρίς εκείνους δεν θα είχαμε κάνει όσα έχουμε κάνει. Θα σας πω ωστόσο, ότι δεν θα ήθελα να είμαστε αντίπαλος μας“.