Η τραγωδία της Αλιάντζα Λίμα που “κουκουλώθηκε”

Σαν σήμερα, στις 8/12/1987, 44 μέλη της ποδοσφαιρικής ομάδας Αλιάντζα Λίμα έχασαν τη ζωή τους μετά από συντριβή αεροσκάφους με την υπόθεση να "κουκουλώνεται", αφού το αεροσκάφος ανήκε στο πολεμικό ναυτικό του Περού!
Με αφορμή την τραγωδία με τα μέλη της ποδοσφαιρικής ομάδας της Σαπεκοένσε θυμηθήκαμε αντίστοιχα γεγονότα που έχουν συμβεί στο παρελθόν. Μία από αυτές τις ιστορίες ήταν και εκείνη της ποδοσφαιρικής ομάδας, Αλιάντζα Λίμα.
Πρόκειται για μία από τις πιο ιστορικές ομάδες του Περού η οποία ιδρύθηκε το 1901 και στα 115 χρόνια της ιστορίας της μετρά μεταξύ άλλων 22 πρωταθλήματα. Με έδρα της τη Λίμα, η οποία είναι πρωτεύουσα του Περού, συγκαταλέγεται στις ομάδες με τους περισσότερους φιλάθλους στην χώρα και τα όσα συνέβησαν σαν σήμερα πριν από 29χρόνια αποτελούν την πιο μελανή σελίδα στην ιστορία του συλλόγου.
Πως θα μπορούσε να συμβαίνει διαφορετικά όταν στις 8/12/1987 συνολικά 25 μέλη της ομάδας έχασαν τη ζωή τους στην αεροπορική τραγωδία η οποία οδήγησε στο θάνατο συνολικά 43 ανθρώπους. Η Αλιάντζα Λίμα ήταν πρώτη εκείνη τη χρονική περίοδο στο πρωτάθλημα διαθέτοντας ίσως την πιο ταλαντούχα ομάδα στην ιστορία της με παίκτες μικρούς σε ηλικία. Η αποστολή επέστρεφε από το παιχνίδι με την Ντεπορτίβο Πουκάλπα στο οποίο οι γαλανόλευκοι είχαν επικρατήσει με 1-0.
Η πτήση της επιστροφής από την Πουκάλπα μέχρι τη Λίμα θα γινόταν με ένα Fokker F27 του πολεμικού ναυτικού της χώρας. Στο αεροπλάνο επέβαιναν 16 μέλη της ποδοσφαιρικής ομάδας, πέντε μέλη του προπονητικού τιμ, τέσσερα μέλη της διοίκησης, οκτώ τσιρλίντερ, τρεις διαιτητές, δύο άτομα του πολεμικού ναυτικού και τα έξι μέλη του πληρώματος. Το μοιραίο αεροσκάφος απογειώθηκε στις 6.30 μ.μ. από το αεροδρόμιο της Πουκάλπα για να καλύψει μία απόσταση περίπου 730 χιλιομέτρων.
Την ώρα που το αεροπλάνο προσέγγιζε το αεροδρόμιο της Λίμα οι πιλότοι διαπίστωσαν ότι υπήρχε πρόβλημα με το σύστημα προσγείωσης. Έτσι, ζήτησαν από τους ανθρώπους του πύργου ελέγχου να προχωρήσουν σε απλή διέλευση από το χώρο του αεροδρομίου ώστε εκείνοι να τους επιβεβαιώσουν εάν έχουν κατέβει οι τροχοί ή όχι. Μετά από τη διέλευση πήραν την επιβεβαίωση που ζητούσαν και ξεκίνησαν τη δεύτερη προσπάθεια τους για να προσγειωθούν.
Στην προσπάθεια τους όμως να κάνουν τον απαραίτητο κύκλο ώστε να ξεκινήσουν εκ νέου τη διαδικασία προσγείωσης πέταξαν αρκετά χαμηλά πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό με αποτέλεσμα το δεξί φτερό του αεροσκάφους να βρει στη θάλασσα και το αεροπλάνο να συντριβεί περίπου 7 χιλιόμετρα μακριά από το αεροδρόμιο παρασύροντας στο θάνατο τους 43 από τους 44 επιβαίνοντες. Ο μοναδικός που επέζησε από την τραγωδία ήταν ο πιλότος του μοιραίου αεροσκάφους, Εντιλμπέρτο Βιγιάρ. Η είδηση βύθισε στο πένθος όλη τη χώρα με πολλούς φίλους της ομάδας να πηγαίνουν ακόμα και στις γενέτειρες των παικτών για να αποχαιρετήσουν τους ήρωες τους, ενώ αρκετοί πήγαν στο γήπεδο το οποίο χρησιμοποιούσε ως έδρα η ομάδα για να αποχαιρετήσουν με αυτόν τον τρόπο τα αδικοχαμένα μέλη της.
ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΤΟ 2006!
Οι συγγενείς των νεκρών και η κοινή γνώμη ζητούσε απαντήσεις για το τι συνέβη με το μοιραίο αεροσκάφος, αλλά οι απαντήσεις άργησαν να δοθούν. Ο τότε πρόεδρος της ομάδας, Αγκουστίν Μερίνο, ήταν ο πρώτος που μίλησε στους εκπροσώπους του Τύπου διευκρινίζοντας ότι όλα τα μέλη της ομάδας επέβαιναν στο μοιραίο αεροσκάφος με τους εκπροσώπους του Πολεμικού Ναυτικού να τονίζουν ότι το πρόβλημα που υπήρχε αφορούσε το σύστημα προσγείωσης.
Οι έρευνες για τα αίτια της τραγωδίας ξεκίνησαν αμέσως μετά το τέλος της περισυλλογής των σωρών, ωστόσο το πόρισμα άργησε να βγει στη δημοσιότητα. Για την ακρίβεια πήρε 19 χρόνια και αυτό λόγω των πολιτικών συνθηκών που επικρατούσαν στη χώρα. Το Περού ουσιαστικά είχε χωριστεί στα δύο με την Οργάνωση “Sendero Luminoso” να αντιτίθεται στην Κυβέρνηση και αυτό είχε ως αποτέλεσμα το τελικό πόρισμα να κλειδωθεί στα συρτάρια…
Ο λόγος; Για το δυστύχημα το μεγαλύτερο βάρος πέφτει στον πιλότο και στην κατάσταση στην οποία βρίσκονταν το μοιραίο αεροσκάφος. Για αυτά τα δύο αποκλειστικά υπεύθυνο ήταν το Πολεμικό Ναυτικό της χώρας. Από τη μία ο πιλότος δεν είχε αρκετές ώρες πτήσης κατά τη διάρκεια της νύχτας, ενώ όπως αποδείχτηκε αργότερα είχε ήδη αποτύχει σε τεστ που του είχαν γίνει, ενώ το αεροπλάνο ήταν σε τραγική κατάσταση με τις ενδείξεις ανάμεσα στις οποίες ήταν τόσο εκείνες για το σύστημα προσγείωσης όσο και αυτές για τα καύσιμα. Είναι ενδεικτικό ότι πέρα από τα λάθη του πιλότου είναι εξαιρετικά πιθανό το μοιραίο αεροσκάφος να έμεινε τελικά από καύσιμα μετά τον κύκλο που έκανε για να προσγειωθεί.
Όλα τα παραπάνω έγιναν γνωστά μετά από έρευνα τηλεοπτικού σταθμού του Περού ο οποίος έφερε στο φως της δημοσιότητας το πόρισμα που είχε βγει από το Φεβρουάριο του 1988 και παρέμενε κλειδωμένο σε θυρίδα τράπεζας στη Φλόριντα μέχρι το 2006.