Η κριτική του Παναθηναϊκού

Σίγουρα η εμφάνιση των “πρασίνων” δεν αφήνει πολλά περιθώρια για τους ποδοσφαιριστές ώστε να διακριθούν, όμως υπήρχαν και κάποιοι που διασώθηκαν από το ναυάγιο. Αναλυτικά…

Τζόρβας: Σε κακή βραδιά, φανερά αγχωμένος. Φέρει καθολική ευθύνη στο πρώτο γκολ, όπου βγήκε χωρίς λόγο πολύ μακριά από την εστία του ενώ ο Σαριέγκι είχε κλείσει στα πλάγια τον Ν’ Ντόι. Στο δεύτερο γκολ τον πρόδωσε το τείχος του, που “άνοιξε” τη στιγμή του φάουλ, αλλά πάλι η αντίδρασή του δεν ήταν η καλύτερη δυνατή. Το γεγονός ότι η μπάλα έσκασε μπροστά του, έκανε βέβαια πιο δύσκολο το έργο του.

Βύντρα: Μαζί με τον Σισέ ήταν οι καλύτεροι παίκτες του Παναθηναϊκού.Δεν περιορίστηκε στα αμυντικά του καθήκοντα αλλά βγήκε και μπροστά προσπάθησε να δημιουργήσει φάσεις, αλλά ήταν μόνος του.

Ζιλμπέρτο Σίλβα: Ο αδύναμος κρίκος του Παναθηναϊκού. Είχε πρόβλημα με τους γρήγορους αντιπάλους του, ενώ η ανόητη δεύτερη κίτρινη κάρτα που δέχτηκε “κρέμασε” την ομάδα του τη στιγμή που όλοι περίμεναν την αντεπίθεση του “τριφυλλιού”.

Σαριέγκι: Μπορεί στο γκολ να είχε κλείσει πολύ καλά τον Ν’ Ντόι και να προδώθηκε από τον τερματοφύλακά του, αλλά γενικά δεν μπόρεσε να βοηθήσει στη σωστή ανασταλτική λειτουργία της ομάδας.

Μαρίνος: Εξίσου δύσκολος ο ρόλος του, αφού οι Δανοί έβγαζαν τις περισσότερες κόντρες από τα πλάγια. Όμως γενικά η άμυνα έμπαζε από παντού.

Κατσουράνης: Περίμενε πολλά ο Παναθηναϊκός από τον , μετά και το γκολ με τον Πανιώνιο, αλλά πέρα από 1-2 μπαλιές η απόδοση του έμπειρου άσου κινήθηκε σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Ουσιαστικά μπλοκαρίστηκε εύκολα όπως και όλο το κέντρο του Παναθηναϊκού που ήταν και το αδύναμο σημείο των “πράσινων”.

Σιμάο: Χαμηλό βαρομετρικό και εδώ με κυριότερο πρόβλημα ότι δεν μπόρεσε να περάσει τις μπαλιές που έπρεπε για να βγει η ομάδα μπροστά.

Λέτο: Μια από τα ίδια με το “Κάμπ Νου”. Αν και ξεκίνησε ορεξάτος, στη συνέχεια αναλώθηκε σε ανούσιες σέντρες και δεν έδινε με τη μια τη μπάλα.

Νίνης: Στο πρώτο τέταρτο όπου ο Παναθηναϊκός ήταν ιδιαίτερα δραστήριος φαινόταν ιδιαίτερα, αλλά στη συνέχεια χάθηκε χωρίς να μπορέσει να βοηθήσει στο δημιουργικό παιχνίδι που τόσο χρειαζόταν η ομάδα του.

Λουίς Γκαρσία: Δικαίως αντικαταστάθηκε τόσο νωρίς από τον προπονητή του. Είχε ουσιαστικά ένα ρόλο μπαλαντέρ πίσω από τον Σισέ και λίγο μπροστά από Λέτο και Νίνη, όμως μάλλον βγήκε…φάντης μπαστούνι. Δεν φάνηκε σε κανένα σημείο του αγώνα.

Σισέ: Όαση για τους “πράσινους” θα μπορούσε να αλλάξει τη ροή του αγώνα αν πετύχαινε το γκολ στο ξεκίνημα. Κυνηγούσε μπάλες, γύριζε πίσω για να πάρει πάσες, αλλά δεν τροφοδοτήθηκε σωστά. Ουσιαστικά απομονωμένος μπροστά δεν μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα.

Αλλαγές: Από τις τρεις αλλαγές, κρατάμε περισσότερο την εμφάνιση του Πλεσί. Αρκετά δραστήριος, έδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει. Απλά όταν πλέον μπήκε όλα είχαν κριθεί.

Ο προπονητής: Ο Παναθηναϊκός με δεδομένο ότι κράτησε τον βασικό κορμό και ήταν δουλεμένη ομάδα, θα έπρεπε να ήταν ήδη ένα σκαλί πάνω από τις άλλες ομάδες τουλάχιστον στην Ελλάδα. Αντίθετα συνεχίζει να…αγκομαχάει και να υστερεί φανερά σε φυσική κατάσταση. Ο Νίκος Νιόπλιας, σαφώς χρεώνεται αυτό το γεγονός, όσο και αν η δικαιολογία του μουντιάλ, που ανέφερε και χθες, έχει βάση.

Επίσης χθες οι «πράσινοι» ήταν μονοδιάστατοι στην επίθεση με προωθημένο μόνο τον Σισέ. Κόντρα σε μια ομάδα όπως η Κοπεγχάγη χρειαζόταν σαφώς μεγαλύτερη τόλμη στην επίθεση για να νοιώσει και ο αντίπαλος απειλή.