Η κριτική των παικτών του ΠΑΟ

ΤΖΟΡΒΑΣ: Δεν φέρει καμία ευθύνη στο γκολ, ενώ γενικά ήταν σταθερός σε όλο το παιχνίδι.

ΚΑΝΤΕ: Καλύτερος στο δεύτερο ημίχρονο, όπου άλλωστε και ο Ολυμπιακός είχε αρχίσει να ξεφουσκώνει.

ΜΠΟΥΜΣΟΝΓΚ: Συνεχίζει τις καλές εμφανίσεις. Η εμπειρία του ήταν σαφώς σημαντική σε αρκετές φάσεις με σωστές τοποθετήσεις. Μοναδική του γκέλα στο γκολ του Μιραλάς, που δεν μπόρεσε να τον σταματήσει όπως και ο Ζιλμπέρτο Σίλβα.

ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ: Από τους παίκτες-κλειδιά στο χθεσινό θρίαμβο. Κάλυψε απίστευτα χιλιόμετρα, εξουδετερώνοντας πλήρως πίσω τον Φετφατζίδη (τον έβγαλε εκτός ρυθμού) ενώ προσπαθούσε να βοηθήσει και στη δημιουργία.

ΒΥΝΤΡΑ: Σταθερός δεν έκανε το μεγάλο λάθος, αν και στο πρώτο μέρος υπέφερε και αυτός όμως όλη η άμυνα της ομάδας του.

ΠΛΕΣΙ: Προτιμήθηκε αντί του Σιμάο και λόγω ψυχολογίας, αλλά μαζί με τον Κατσουράνη και τον Σίλβα είχαν πρόβλημα και δεν μπορούσαν σε κανένα σημείο του αγώνα να φτιάξουν το παιχνίδι της ομάδας τους.

ΖΙΛΜΠΕΡΤΟ ΣΙΛΒΑ: Επίσης δεν έδωσε κάτι ιδιαίτερο. Πολύ κάτω από τα στάνταρ του στο πρώτο μέρος (τον πέρασε πολύ εύκολα ο Μιραλάς στο γκολ) ανέβηκε μαζί με όλη την ομάδα του στο δεύτερο μέρος.

ΚΑΤΣΟΥΡΑΝΗΣ: Συναγωνίστηκε τον Γκοβού για το ποιός είναι ο χειρότερος στην ομάδα του. Δεν πέρασε ούτε μπαλιά και δικαίως αντικαταστάθηκε.

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Για μας αυτός είναι ο κορυφαίος παίκτης του ματς, παρά το γεγονός ότι ο Γάλλος ήταν «σεληνιασμένος» και πέτυχε και τα γκολ της ομάδας του. Ο νεαρός Ελληνας, ήταν όλα τα λεφτά, ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο όπου έπαιξε προωθημένος πισω από τον Σισέ. Εφτιαξε όλο το παιχνίδι του Παναθηναϊκού, ενώ ήταν και ο πρώτος παίκτης της ομάδας του στο πρώτο μέρος όπου ουσιαστικά οι «πράσινοι» δεν υπήρχαν.

ΓΚΟΒΟΥ: Σαν να έβλεπε το παιχνίδι από την…τηλεόραση. Οσο αγωνιζόταν η ομάδα του έπαιζε απλά με 10 (ή μάλλον με 9 λόγω και του Κατσουράνη). Περίμεναν πολλά από την επιστροφή του Γάλλου στον Παναθηναϊκό, αλλά άνθρακες ο θησαυρός. Απλά θεατής.

ΣΙΣΕ: Ηταν ένα στοίχημα με τον εαυτό του από πέρυσι και επειδή είναι εγωϊστής δεν υπήρχε περίπτωση να μην το κερδίσει. Σαφώς χρωστάει πολλά στον Χριστοδουλόπουλο που τον απελευθέρωσε και κυρίως τον τροφοδότησε, διότι στο πρώτο μέρος αναγκαζόταν να επιστρέψει μέχρι τη σέντρα για να πάρει μπάλα ! Δεν υπήρχε περίπτωση να μην χτυπήσει το πέναλτι και είναι ουσιαστικά ο παίκτης χάρις στον οποίο ο Παναθηναϊκός είναι μέχρι τώρα (όχι μόνο για το ντέρμπι) γερά μέσα στο πρωτάθλημα.

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ: Οποιοι και να έμπαιναν στη θέση των Κατσουράνη και Γκοβού θα ήταν καλύτεροι. Οσο και αν ο Γκαρσία με τον Μαρίνο δεν έκαναν μεγάλη διαφορά.

Ο ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ: Με τα χαρτιά που είχε στα χέρια του ο Νιόπλιας έκανε ματ στον Βαλβέρντε. Η εσωτερική αλλαγή να βάλει τον Χριστοδουλόπουλο πίσω από τον Σισέ ήταν όλα τα λεφτά, ενώ άμεσα αντικατέστησε τους Γκοβού και Κατσουράνη που δεν υπήρχαν και όλα πήραν το δρόμο τους.

Στο πρώτο μέρος (μαθηματικά αν άφηνε έτσι την ομάδα θα ήταν το τελευταίο παιχνίδι του στον Παναθηναϊκό) έμεινε μετεξεταστέος. Αφησε στον πάγκο τον Σιμάο περισσότερο για ψυχολογικούς λόγους (έχασε τον αδελφό του) αλλά ο Πλεσί δεν τον κάλυψε. Το κέντρο ήταν ανύπαρκτο και έτσι λογικά η εικόνα της ομάδας του ήταν τραγική και μάλλον ήταν τυχερός που δεν δέχτηκε δεύτερο γκολ.

Ομως στο δεύτερο ημίχρονο ο Κοζανίτης τεχνικός έδωσε ρεσιτάλ κερδίζοντας κατά κράτος τον σαφώς πιο έμπειρο Ισπανό συνάδελφό του.