Η φιέστα των γκολ

Το
SPORT 24 θα γυρίσει 12 χρόνια πίσω, όταν οι δυο αυτές ομάδες βρέθηκαν πάλι αντιμέτωπες για το “Copa del Rey” στην προημιτελική φάση της περιόδου 1996-97, προσφέροντας μια πραγματική ποδοσφαιρική πανδαισία σε ένα από τα κορυφαία ματς που έχουν παιχτεί ποτέ στα ισπανικά γήπεδα. Μαζί μας ο Μιλίνκο Πάντιτς, ο μεγάλος πρωταγωνιστής εκείνης της “παράστασης”, θυμάται πόσο σκληρό είναι για έναν παίκτη να πετυχαίνει 4 γκολ και η ομάδα του να αποκλείεται…



Ισπανία, ποδοσφαιρική περίοδος 1996-97. Βρισκόμαστε στις αρχές του Μάρτη του 1997 και η Ατλέτικο Μαδρίτης ταξιδεύει στην Καταλονία για να αντιμετωπίσει τη Μπαρτσελόνα στον επαναληπτικό αγώνα του ισπανικού κυπέλλου στη φάση των “8”. Το πρώτο ματς έχει λήξει 2-2 και οι δυο ομάδες θα λύσουν τους λογαριασμούς τους στο «Καμπ Νόου». Οι “ροχιμπλάνκος” υπερασπίζονται τον τίτλο που κατέκτησαν στις 11 Απριλίου του ’96, ενώ οι “μπλαουγκράνα” παρουσιάζονται ως το φαβορί για την πρόκριση, μετά την ισοπαλία στη Μαδρίτη.



Στις 12 Μαρτίου του 1997, μπροστά στο διαιτητή Γκράθια Ρεντόντο και στους 85.000 φιλάθλους που έχουν κατακλύσει τις κερκίδες του «Καμπ Νόου», παρατάσσονται οι δυο ενδεκάδες με όλα τα αστέρια τους. Ο Ράντομιρ Άντιτς έχει επιλέξει τον Μολίνα στην εστία, τους Τόνι, Πρόνταν, Σάντι και Λόπεθ στην άμυνα, τους Πάουνοβιτς, Μπέιμπελ και Αγκιλέρα στο κέντρο, τον Πάντιτς στη θέση του οργανωτή και τους Κίκο και Καμινέρο στην επίθεση. Από την άλλη μεριά, ο Μπόμπι Ρόμπσον ρίχνει στη μάχη τον Βίτορ Μπαΐα στο τέρμα, τους Αμπελάρδο, Κόουτο, Μπλανκ και Σέρτζι στην άμυνα, τους Ποπέσκου, Γουαρδιόλα και Ντε λα Πένια στο κέντρο και τους Λουίς Ενρίκε, Φίγκο και Ρονάλντο στην επίθεση.







Το χρονικό του αγώνα στην εφημερίδα “As”.



Το ματς ξεκινάει και το πρώτο ημίωρο έχει χρώμα “ερυθρόλευκο” και τη σφραγίδα του Μιλίνκο Πάντιτς. Ο “Σόλε” χτυπάει τρεις φορές και στο 31ο λεπτό τα μάτριξ γράφουν το απίστευτο 0-3. Για όσους δεν το έχουν χωνέψει, αμέσως μετά το τρίτο γκολ του, ο Πάντιτς σηκώνει το χέρι και δείχνει τα τρία του δάχτυλα στην παγωμένη εξέδρα του “Καμπ Νόου”. Ο πάγκος της Μπαρτσελόνα κυριολεκτικά “βράζει”. Ο Στόιτσκοφ, χωρίς να πάρει εντολή από τον Ρόμπσον, παίρνει μαζί του τον Πίτσι και ξεκινούν ζέσταμα. Την ίδια στιγμή οι φίλαθλοι τους αποθεώνουν και φωνάζουν ρυθμικά το όνομα του Βούλγαρου, αναγκάζοντας τον Άγγλο να περάσει και τους δυο αλλαγή στο 40’. Η Μπαρτσελόνα αρχίζει να ισορροπεί το παιχνίδι και να δημιουργεί τις πρώτες φάσεις στα καρέ του Μολίνα, χωρίς όμως αποτέλεσμα μέχρι τη λήξη του ημιχρόνου.







Ο Μιλίνκο σχηματίζει το σήμα της νίκης μετά την επίτευξη του τρίτου γκολ.



Το πρώτο πεντάλεπτο του δεύτερου ημιχρόνου θυμίζει “καταιγίδα”. Ο Ρονάλντο σκοράρει στο 47’ και στο 50’ μειώνοντας σε 2-3, ένα λεπτό αργότερα όμως, ο Πάντιτς εκμεταλλεύεται ακόμα ένα λάθος του Μπαΐα, σημειώνει το 4ο προσωπικό του γκολ και δίνει πάλι διαφορά ασφαλείας στην Ατλέτικο: 2-4. Από εκείνο το σημείο και μετά, το παιχνίδι χάνει κάθε έννοια τακτικής και στρατηγικής. Τα συστήματα πάνε περίπατο και οι 22 παίκτες “γεωμετρούν” επί 40 λεπτά κάθε σημείο του γηπέδου, δημιουργώντας αμέτρητες φάσεις και ευκαιρίες μπροστά στα καρέ των δυο τερματοφυλάκων. Ο ρυθμός είναι καταιγιστικός και τα χαρακτηριστικά «ούι» των φιλάθλων συνεχόμενα.



Ο πληγωμένος εγωισμός των “μπλαουγκράνα” και η τρομερή εμφάνιση του Ιβάν ντε λα Πένια, έχουν σαν αποτέλεσμα δυο ακόμα γκολ. Ο Φίγκο μειώνει στο 67’ σε 3-4 και ο Ρονάλντο υπογράφει το δικό του “χατ τρικ” πέντε λεπτά αργότερα, στο 72’, φέρνοντας το ματς στα ίσια, 4-4. Οι Καταλανοί έχουν στη διάθεσή τους 20 λεπτά για να πετύχουν το γκολ της πρόκρισης. Και θα το καταφέρουν οκτώ λεπτά πριν τη λήξη, στο 82’, με τον Πίτσι, ξεσηκώνοντας θύελλα ενθουσιασμού στο “Καμπ Νόου”, στη Βαρκελώνη και σε ολόκληρη την Καταλονία. Η μεγάλη, η επική ανατροπή έχει επιτευχθεί και όταν ο διαιτητής σφυρίζει τη λήξη, τα μάτριξ προβάλλουν το τελικό 5-4, την ίδια στιγμή που οι παίκτες της Μπαρτσελόνα έχουν γίνει ένα κουβάρι στο χόρτο, ενώ αυτοί της Ατλέτικο προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν τι συνέβη.







Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας “El Mundo Deportivo”: ”
Ντελίριο! Θρυλικό, αποθεωτικό, ιστορικό, τεράστιο, επικό, εκπληκτικό, εντυπωσιακό, φανταστικό, βίαιο, ηρωικό”.



“Τραγική” φιγούρα – ποιος άλλος; – ο Μιλίνκο Πάντιτς, δεν μπορεί να πιστέψει ότι έχει χαθεί αυτή η πρόκριση. Αυτή που κανονικά θα έπρεπε να είναι η κορυφαία εμφάνιση της καριέρας του, εξελίχθηκε σε εφιάλτη. Ο Μιλίνκο είναι ο μοναδικός παίκτης που έχει σημειώσει 4 γκολ μέσα στο “Καμπ Νόου” – σε οποιαδήποτε διοργάνωση – στα 52 χρόνια της ύπαρξης του γηπέδου της Μπάρτσα. Και όμως έφυγε με το κεφάλι σκυμμένο. Για πολλές εβδομάδες ο ισπανικός Τύπος ασχολήθηκε με το ματς, που θεωρείται ένα από τα κορυφαία που έχουν παιχτεί ποτέ στα ισπανικά γήπεδα. Το ίδιο βράδυ, η κρατική “La2” που μετέδιδε τον αγώνα, έπειτα από δεκάδες χιλιάδες τηλεφωνήματα τηλεθεατών, έδειξε το ματς σε επανάληψη, μισή ώρα μετά τη λήξη του, κάτι το οποίο δεν έχει συμβεί ποτέ άλλοτε στα χρονικά της ισπανικής τηλεόρασης, ούτε καν με τον τελικό του περσινού EURO.







Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας “As”: ”
Η φιέστα του γκολ! Εντυπωσιακή ανατροπή της Μπαρτσελόνα“.



Το
SPORT 24 βρήκε το μεγάλο πρωταγωνιστή εκείνου του αξέχαστου – για όσους τον είδαν – αγώνα, τον “δικό” μας Μιλίνκο Πάντιτς και μίλησε μαζί του για τα χρόνια της δόξας στην Ατλέτικο, το νταμπλ του ’96, τον Χεσούς Χιλ και φυσικά την – παραλίγο – μεγάλη βραδιά στο “Καμπ Νόου”.




SPORT 24: Μιλίνκο σε λίγες μέρες η Ατλέτικο θα αντιμετωπίσει τη Μπαρτσελόνα στο Κύπελλο. Οι δικές σου αναμνήσεις από αυτό το θεσμό, αλλά και από αυτό τον αντίπαλο είναι πολλές.




Μ. Πάντιτς: ”
Πράγματι έτσι είναι. Η Μπαρτσελόνα και το Copa del Rey έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην καριέρα μου. Και από την καλή και από την ανάποδη. Πρώτα ο τελικός του ’96 με το δικό μου γκολ στο 113’ της παράτασης που έδωσε τον τίτλο στην Ατλέτικο και ένα χρόνο αργότερα το παιχνίδι στην Καταλονία με τα 4 γκολ και τον αποκλεισμό μας”.




SPORT 24: Ας πάμε λίγο πίσω. Αγωνίστηκες στον Πανιώνιο μέχρι το καλοκαίρι του 1995 και τότε έκανες το μεγάλο άλμα στην καριέρα σου. Από την Ελλάδα βρέθηκες ξαφνικά στα “σαλόνια” της Πριμέρα Ντιβισιόν και μάλιστα σε έναν από τους μεγαλύτερους και ιστορικότερους συλλόγους της Ισπανίας, την Ατλέτικο.




Μ. Πάντιτς: ”
Ήμουν τυχερός γιατί με γνώριζε καλά ο Άντιτς από τότε που έπαιζα στην Παρτίζαν. Πάντως εκείνο το καλοκαίρι δεν ήμουν η πρώτη επιλογή της Ατλέτικο, αφού ο Χιλ ήθελε τον Προσινέτσκι ή τον Σίφο. Είχα στείλει μια κασέτα στον Ράντομιρ, ο οποίος πείστηκε και επέμεινε να γίνει η μεταγραφή. Τα υπόλοιπα είναι λίγο πολύ γνωστά. Την πρώτη χρονιά το νταμπλ και μάλιστα με δικό μου γκολ στον τελικό του Κυπέλλου, με τρομερό ποδόσφαιρο από την ομάδα στη διάρκεια όλης της χρονιάς και η ποδοσφαιρική αναγνώριση. Αγωνίστηκα δίπλα σε μεγάλους παίκτες όπως ο Κίκο, ο Καμινέρο, ο Πένεφ, ο Μπιθκαΐνο, ο Μολίνα, ο Σιμεόνε και τόσοι άλλοι. Εκείνη την περίοδο έζησα τις καλύτερες ποδοσφαιρικές στιγμές της ζωής μου. Όλο αυτό που συνέβαινε, μου φαινόταν απίστευτο. Και ευγνωμονώ τη μοίρα μου”.







Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας “As” την επομένη του τελικού του ισπανικού κυπέλλου το 1996: ”
Ατλέτι! Ένα γκολ του Πάντιτς στην παράταση δίνει τη δίκαιη νίκη στους μαδριλένιους”.




SPORT 24: Στην Ατλέτικο έμεινες τρία χρόνια. Φαντάζομαι ότι τα τέσσερα γκολ στο “Καμπ Νόου” δεν ήταν η πιο μεγάλη, αλλά σίγουρα υπήρξε η πιο συγκλονιστική στιγμή της καριέρας σου. Ανατροπή, εναλλαγή συναισθημάτων και – μην το ξεχνάμε – “διαστημικό” ποδόσφαιρο.




Μ. Πάντιτς: ”
Εκείνη η νύχτα είναι αξέχαστη. Τα είχε όλα. Θα μπορούσε να είναι το “τέλειο” παιχνίδι για μένα. Όσο το σκέφτομαι, τόσο πιο απίστευτο μου φαίνεται. Είναι φοβερό συναίσθημα να βάζεις 4 γκολ μέσα σε μια απ’ τις ιστορικότερες έδρες του κόσμου. Να βρίσκεσαι τόσο κοντά σε μια θριαμβευτική πρόκριση και όμως να φεύγεις ηττημένος. Ήταν ένα πολύ περίεργο βράδυ. Τα αποδυτήρια μετά το τέλος του αγώνα θύμιζαν νεκροταφείο. Κανείς, κυριολεκτικά κανείς μας, δεν μπορούσε να πιστέψει πως είχαμε αποκλειστεί. Αν στεναχωρήθηκα; Φυσικά και στεναχωρήθηκα. Ήταν φοβερό αυτό που συνέβαινε. Ο κόσμος ντρεπόταν να μου δώσει συγχαρητήρια, ένιωθαν άβολα, κυρίως σε σχέση με εμένα. Ήμουν το πρόσωπο της βραδιάς. Όπως είχε γράψει ένας δημοσιογράφος την επομένη, τα τέσσερα γκολ μου ήταν ένας “άχρηστος άθλος”.







Εφημερίδα “As” από το χρονικό του αγώνα: ”
Τι υπέροχο! Η Μπαρτσελόνα ανέτρεψε το 0-3 και το 2-4 και τελικά πέτυχε το 5-4 στο 82’”.




SPORT 24: Στην ανάπαυλα του ημιχρόνου σίγουρα επικρατούσε διαφορετική ατμόσφαιρα στα αποδυτήρια.




Μ. Πάντιτς: ”
Φυσικό είναι. Με το 0-3 βρισκόμασταν μόλις μια ανάσα από την πρόκριση. Όλοι ήταν χαρούμενοι, με «πείραζαν» για τα τρία γκολ, υπήρχε ένταση, αλλά με την καλή έννοια. Και δεν υποτιμήσαμε τη Μπαρτσελόνα, ούτε θεωρήσαμε το ματς τελειωμένο. Βγήκαμε να συνεχίσουμε την καλή εμφάνιση, παίξαμε όμορφο ποδόσφαιρο, χάσαμε ευκαιρίες, έπαιξαν και οι αντίπαλοι το ίδιο καλά και ένας από τους δυο έχασε”.




SPORT 24: Στο 0-3 σήκωσες ψηλά το χέρι, και απευθυνόμενος προς την κερκίδα, πανηγύρισες δείχνοντας τρία δάχτυλα.




Μ. Πάντιτς: ”
Πρόκειται περί παρεξήγησης. Σε καμία περίπτωση δεν θέλησα να προκαλέσω ή να προσβάλλω τους φίλους της Μπαρτσελόνα. Τα τρία δάχτυλα στη Σερβία είναι το σήμα της νίκης. Αυτό έδειχνα και όχι τα τρία γκολ που είχα σκοράρει. Εκείνη τη στιγμή νομίζω πως βρισκόμουν στον ουρανό και όχι μέσα στο γήπεδο”.






Πριν από κάθε αγώνα στο “Βιθέντε Καλντερόν”, οι φίλοι της Ατλέτικο αφήνουν μια ανθοδέσμη δίπλα στο σημαιάκι του κόρνερ, για να τιμήσουν τον Μιλίνκο Πάντιτς, τον καλύτερο εκτελεστή στημένων φάσεων στην ιστορία των “ροχιμπλάνκος”.




SPORT 24: Η σχέση σου με τον εκκεντρικό Χεσούς Χιλ ήταν καλή;




Μ. Πάντιτς: ”
Ναι, ποτέ δεν είχαμε το παραμικρό πρόβλημα. Ο Χιλ υπήρξε ένας μεγάλος πρόεδρος για την Ατλέτικο, με όραμα και έργο. Ήταν ένας πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος και ο θάνατός του με στεναχώρησε πολύ”.




SPORT 24: Σήμερα συνεχίζεις να εργάζεσαι για την Ατλέτικο Μαδρίτης.




Μ. Πάντιτς: ”
Όταν σταμάτησα το ποδόσφαιρο πήγα σε σχολή προπονητών και τα τελευταία χρόνια δουλεύω στις ακαδημίες της Ατλέτικο. Η ενασχόληση με τα παιδιά είναι χαρά και ευθύνη. Είναι πολύ σημαντικό οι πιτσιρικάδες να πάρουν σωστές βάσεις, πάνω σε αυτές θα στηριχτεί όλο το μέλλον τους”.







Ο Μιλίνκο Πάντιτς σε πρόσφατη εκδήλωση συνδέσμου φίλων της Ατλέτικο.




SPORT 24: Να σε ρωτήσω και κάτι που έχει σχέση με την Ελλάδα. Ποια είναι η γνώμη σου για τον Ερνέστο Βαλβέρδε, τον τεχνικό του Ολυμπιακού;




Μ. Πάντιτς: ”
Πρόκειται για ένα νέο προπονητή. Είναι φιλόδοξος και σοβαρός. Έκανε πολύ καλή δουλειά στην Εσπανιόλ. Και στο πρωτάθλημα και στην Ευρώπη. Νομίζω ότι η επιλογή του να πάει στην Ελλάδα ήταν σωστή. Ο Βαλβέρδε χρειαζόταν να κάνει ένα βήμα μπροστά. Και ο Ολυμπιακός του το πρόσφερε. Από αυτή τη συμφωνία θα βγουν και οι δυο κερδισμένοι. Οι Πειραιώτες γιατί έκαναν μια πολύ καλή επένδυση και ο Βαλβέρδε γιατί πήρε “προαγωγή” σε μια από τις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες”.



Ευχαριστούμε τις ισπανικές εφημερίδες “As” και “El Mundo Deportivo” για την ευγενική παραχώρηση του αρχείου τους.




Μπαρτσελόνα – Ατλέτικο 5-4. Τα 9 γκολ και οι καλύτερες φάσεις του παιχνιδιού.









Το νταμπλ της Ατλέτικο την περίοδο 1995-96 με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Μιλίνκο Πάντιτς.









Εκπληκτικό γκολ – φάουλ του Μιλίνκο Πάντιτς εναντίον της Μπορούσια Ντόρτμουντ στο Τσάμπιονς Λιγκ της περιόδου 1996-97.