Η ΑΕΚ δεν κοιτάει… διαβατήρια, αλλά αξία και προοπτική στις μεταγραφές

Η συζήτηση για την απουσία Ελλήνων από το ρόστερ της πρωταθλήτριας δεν έχει νόημα αν αναλυθούν ρεαλιστικά τα δεδομένα – Τριάντα σχεδόν χρόνια μετά την επανάσταση Μπόσμαν δεν μπορούμε να μιλάμε για Έλληνες παίκτες που… νιώθουν
Παρότι πλησιάζουμε στην επέτειο των 30 ετών από τη μέρα που ο άσημος ποδοσφαιριστής Μποσμάν άλλαξε τα πάντα στο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και έδωσε το όνομα του στην επανάσταση κάποιες αντιλήψεις στην Ελλάδα ακόμη δεν έχουν αλλάξει. Ακόμη διαβάζουμε και ακούμε για τις ομάδες που πρέπει να στηρίζονται σε Έλληνες παίκτες επειδή εκτός των άλλων οι Έλληνες… ξέρουν.
Για μένα το ότι οι γηγενείς παίκτες αισθάνονται κάτι παραπάνω και δίνουν περισσότερα στις κρίσιμες στιγμές τελείωσε και ως μύθος οριστικά στον τελικό του Champions League το 2010. Στη Μαδρίτη τότε που η Ίντερ επέστρεψε μετά από δεκαετίες στην κορυφή της Ευρώπης. Ήταν η πιο ενωμένη και με διάθεση θυσίας του ενός για τον άλλον ομάδα που έχω δει ποτέ σε αγώνα αυτού του επιπέδου.
Και φάνηκε από το ζέσταμα έως αργά που για να φύγουν οι παίκτες, οι οικογένειες τους και ο… Μοράτι από τον αγωνιστικό χώρο όπου πανηγύριζαν σαν σε οικογενειακό πάρτι της επιστροφή στην κορυφή της Ευρώπης, άρχισαν οι Ισπανοί να σβήνουν τα φώτα. Ο προπονητής ήταν ξένος και οι 11 που ξεκίνησαν επίσης ξένοι. ΟΛΟΙ. Από τη Βραζιλία και την Αργεντινή μέχρι τα Σκόπια και την Ρουμανία. Ιταλοί μπήκαν μόνο αλλαγές, ο Ματεράτσι για την τιμή των όπλων στις καθυστερήσεις. Δεν έχω δει σε κανέναν άλλο τελικό παίκτες να είναι τόσο παθιασμένοι λες και δεν είχαν φορέσει άλλη φανέλα στη ζωή τους. Όπου κι αν είχαν γεννηθεί ήταν ακριβώς αυτοί που κάθε οπαδός θα ήθελε να βλέπει με την φανέλα της ομάδας του σε έναν τόσο μεγάλο αγώνα.
Οι γηγενείς παίκτες είναι για τις Εθνικές ομάδες. Και για να δίνουν επιπλέον λύσεις στους προπονητές στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Με τους 4 γηγενείς της ομοσπονδίας και τους άλλους 4 γηγενείς της ίδιας της ομάδας που δικαιούνται να συμμετέχουν εκτός των 17 της βασικής λίστας. Από εκεί αρχίζει η κουβέντα για την ΑΕΚ ενόψει του καλοκαιριού. Ότι δεν έχει Ελληνικό στοιχείο για την Ευρώπη και ότι πρέπει να αποκτήσει οπωσδήποτε Έλληνες.
Τα δεδομένα για την ευρωπαϊκή λίστα της ΑΕΚ
Ούτως ή άλλως Club-trained η ΑΕΚ θα μπορούσε για να έχει ένα ουσιαστικό όφελος να αγοράσει τον Μιτάι, πράγμα που ακόμη μοιάζει απίθανο ή τον Φούντα που όμως και πάλι θα ήταν μια εναλλακτική λύση που δύσκολα θα έπαιζε σε επίπεδο Champions ή Europa. Ο Γαλανόπουλος που πέρυσι έφτασε πολύ κοντά στην επιστροφή αλλά τελευταία στιγμή “κόπηκε” ρεαλιστικά δεν μπορεί να έχει θέση στο ρόστερ της ΑΕΚ. Το πλάνο που υπάρχει για αυτές τις 4 θέσεις είναι εώς το καλοκαίρι του 27 να μπορεί η ομάδα να χρησιμοποιήσει 4 δικά της παιδιά που αυτή την στιγμή βρίσκονται στις ακαδημίες.
Υπενθυμίζω πως πρέπει να έχουν κλείσει στις υποδομές της ΑΕΚ μια τριετία στο διάστημα που ηλικιακά είναι από 15 εώς 21 ετών. Ο Καραργύρης για παράδειγμα δεν μπορεί ακόμη να δηλωθεί. Θα μπορεί το 2027. Το πιθανότερο η ΑΕΚ θα έχει τον Αγγελόπουλο τρίτο τερματοφύλακα. Μέχρι εκεί. Άλλωστε έχουμε ξαναπεί πως ουσιαστικά φέτος ξεκίνησε να δουλεύει τις ακαδημίες της σωστά και με προοπτική να βγάλει παίκτες. Χάθηκαν χρόνια και δεν καλύπτεται εύκολα αυτό τόσο γρήγορα. Θα μπουν και κάποια παιδιά στη λίστα Β αλλά απλά για να υπάρχουν…
Πάμε όμως στους Έλληνες. Στους παίκτες που έχουν αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ομάδα στην Ελλάδα. Άκουσα σε πολλές εκπομπές να λέγεται πως η ΑΕΚ έχει εκεί το μεγάλο πρόβλημα όμως ειλικρινά δεν το βλέπω. Ο Μάνταλος ανανέωσε, ο Ρότα είναι βασικότατος, ο Πήλιος θα είναι πάλι διαθέσιμος και έτοιμος να παίξει αφού έχει την εμπιστοσύνη του προπονητή. Τέταρτος θα είναι ο Καλοσκάμης που είναι λογικό η ομάδα στην δεύτερη χρονιά του να τον έχει στην Ευρωπαϊκή της λίστα.
Δεν χάνει λοιπόν κάποιον παίκτη η ΑΕΚ από τους τέσσερις που δικαιούται να έχει. Όλοι είναι παίκτες που ο προπονητής θέλει να έχει στη διάθεση του στην Ευρώπη και κανείς δεν θα μπει μόνο και μόνο επειδή είναι Association-trained. Και το σίγουρο είναι ένα για τον Ριμπάλτα και τον Νίκολιτς. Δεν πρόκειται να έρθει παίκτης στην ΑΕΚ με κριτήριο το ότι είναι Association-trained. Αν μπορέσει η ΑΕΚ να πάρει κάποιον παίκτη που έχει αυτή την ιδιότητα και ταιριάζει αγωνιστικά στα πλάνα του Νίκολιτς όχι απλά θα αποκτηθεί αλλά θα έχει και προτεραιότητα απέναντι σε έναν ισάξιο ξένο αν βέβαια και η τιμή είναι ίδια ή έστω παραπλήσια.
Σε καμία περίπτωση δεν ισχύει ότι ο Ριμπάλτα δεν θέλει Έλληνες παίκτες στην ΑΕΚ. Και Έλληνες θέλει και νέους παίκτες θέλει. Για αυτό η ΑΕΚ έχει δαπανήσει τη σεζόν που πέρασε πάνω από 5.000.000 ευρώ συνολικά για 3 εικοσάχρονους που την επόμενη σεζόν όπως είπε κι ο Νίκολιτς θα πάρουν περισσότερο χρόνο και θα αρχίζουν να κερδίζουν έδαφος στο ροτέισον της ομάδας. Όμως το πρώτο και το βασικότερο κριτήριο είναι η αξία και η προοπτική.
Αν καλύπτεται αυτό τότε μπορεί να παίξει ρόλο το διαβατήριο και το αν ο παίκτης είναι Association-trained. Οπότε κάθε συζήτηση που γίνεται για ανάγκη απόκτησης Ελλήνων δεν έχει κάποιο νόημα. Το μόνο ζητούμενο είναι οι μεταγραφές της ΑΕΚ να έχουν ξανά το ίδιο ποσοστό επιτυχίας. Τόσο στις 3-4 βασικές επιλογές που προανήγγειλε ο Νίκολιτς όσο και στις συμπληρωματικές που θα είναι περισσότερες μετά το διαζύγιο με τον Περέιρα.