Football analysis: Ελλάδα-Τσεχία 1-2

Ο Μάικλ Κοξ είναι αναλυτής ποδοσφαιρικής τακτικής στο zonalmarking.net και σε μεγάλες εφημερίδες και site του εξωτερικού. Στο άρθρο του με τίτλο “Η Ελλάδα και πάλι ευάλωτη στα αριστερά” εστιάζει στις επιλογές του Φερνάντο Σάντος, στις κινήσεις που έκανε για να αλλάξει την εικόνα του αγώνα και στο μεγάλο πρόβλημα της Εθνικής μας στο παιχνίδι με την Τσεχία.

Διαβάστε αναλυτικά:

Η Τσεχία είχε δέκα πολύ καλά πρώτα λεπτά και αυτό ήταν αρκετό για να τους φέρει στη θέση του οδηγού.

Κι οι δύο προπονητές έκαναν αλλαγές στο αρχικό τους σχήμα, ξεκινώντας με μια 11άδα που έμοιαζε περισσότερο με αυτή που τέλειωσαν το ματς της πρεμιέρας. Ο Μίχαλ Μπέλεκ ξεκίνησε με αμυντικό μέσο τον Τόμας Χούμπσμαν, με τον Πετρ Γίριτσεκ να παίζει στα αριστερά της μεσαίας γραμμής. Στα μπακ ο Μίκαελ Κάντλεκ κινήθηκε στο κέντρο αντί για αριστερά, όπου έδειχνε άβολος στο ματς με τη Ρωσία. Τη θέση του ως αριστερό μπακ πήρε ο Νταβίντ Λιμπέρσκι.

Ο Φερνάντο Σάντος κατέληξε στο επιθετικό σχήμα που ολοκλήρωσε το παιχνίδι (1-1 με την Πολωνία). Ο Γιώργος Σαμαράς ήταν από την αρχή στην κορυφή, με τον Δημήτρη Σαλπιγγίδη στα δεξιά και τον και τον Κώστα Φορτούνη να παίζει λίγο πιο βαθιά στα αριστερά. Ο Σάντος ήταν χωρίς τους δύο βασικούς κεντρικούς αμυντικούς, οπότε ο Κυριάκος Παπαδόπουλος κι ο Κώστας Κατσουράνης πάτησαν από την αρχή χορτάρι με τον Γιώργο Φωτάκη να αρχίζει στο κέντρο.

Δεν ήταν ένα ματς μεγάλης ποιότητας, οι Τσέχοι μπήκαν δυνατά με το 2-0 και μετά “κάθισαν” διατηρώντας το προβάδισμα τους. Όπως στο πρώτο παιχνίδι η Ελλάδα βελτιώθηκε πολύ μετά το ημίχρονο, αλλά ήταν και πάλι απογοητευτικά αναποτελεσματική στο τελευταίο τρίτο του ματς.

Το σχήμα της Τσεχίας

Το σημαντικό της υπόθεσης είναι το πως βελτιώθηκε η Τσεχία, έχοντας δείξει στην πρώτη αγωνιστική ότι είναι μια από τις πιο αδύναμες ομάδες της διοργάνωσης. Η παρουσία του Χάμπσαν τους έδωσε μια σταθερότητα στο κέντρο και επέστρεψε στον Γιάροσλαβ Πλασίλ να δρα ελεύθερος και να διευθύνει το παιχνίδι της ομάδας χωρίς να τον βαραίνουν αμυντικές ευθύνες.

Επίσης έπαιξε σπουδαίο ρόλο η ισορροπία που είχαν οι Τσέχοι στα άκρα. Στο πρώτο παιχνίδι ξεκίνησαν με δύο ίδιους παίκτες στα πλάγια, τον Βάτσλαβ Πιλάρ και τον Γιαν Ρέζεκ. Κι οι δύο είχαν την ίδια κίνηση προς τους αντίπαλους πλάγιους παίκτες, κι έτσι το παιχνίδι της Τσεχίας ήταν κάπως προβλέψιμο.

Η παρουσία του Γιίρατσεκ στα δεξιά τους βελτίωσε την κυκλοφορία της μπάλας και πολλές φορές έκανε μπάσιμο στο κέντρο και γινόταν ένας ακόμη πλέι-μέικερ που βοηθούσε τον Τόμας Ροζίσκι. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα στον αρχηγό της Τσεχίας να κινηθεί πιο βαθιά, μακριά από τον Γιάννη Μανιάτη και διατηρούσε έτσι τη μπάλα (το οποίο ήταν πολύ σημαντικό αν λάβουμε υπόψη μας ότι προηγήθηκαν με 1-0 στο 3ο λεπτό). Το πιο σημαντικό, όμως, ήταν ότι ο Γίριτσεκ έπαιζε αρκετά πλάγια όταν χρειαζόταν κι έτσι έβγαινε στην πλάτη του Χοσέ Χολέμπας.

Πρόβλημα πίσω αριστερά

Η αμυντική αδυναμία του Χολέμπας έγινε αισθητή από το πρώτο παιχνίδι με την Πολωνία, όταν ο Γιακούμπ Μπλαζσικόφσκι κι ο Λούκας Πίτζεκ συνέθεσαν το δίδυμο που δημιουργούσε καταστάσεις 2 εναντίον 1 απέναντι του, αλλά και εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος παίκτης ανέβαινε αρκετά ψηλότερα από τη θέση του. Μέρος του προβλήματα σε εκείνο το παιχνίδι ήταν ότι ο Σαμαράς που έπαιζε αριστερά (αλλά κυρίως ήταν δεύτερος επιθετικός), δεν έκανε την αμυντική του δουλειά αφήνοντας τον Πίτζεκ να τον περνάει εύκολα.

Ο Μπίλεκ διαπίστωσε αυτό το πρόβλημα στα αριστερά κι έτσι η Τσεχία το εκμεταλλεύτηκε σε μεγάλο βαθμό. Στη θεωρία η Ελλάδα θα έπρεπε να ήταν πιο δυνατή σε αυτό το σημείο του γηπέδου, επειδή ο Σαμαράς ήταν στην κορυφή της επίθεσης κι ο νεαρός Φορτούνης βρισκόταν στα αριστερά, έχοντας μεγαλύτερη διάθεση να επιστρέψει στην άμυνα και να βοηθήσει την κατάσταση. Δεν ήταν ιδιαίτερα καλός αμυντικό, όμως κι έτσι το σχήμα της Ελλάδας όταν δεν είχε τη μπάλα δεν ήταν καλό. Οι πλάγιοι αργούσαν πολύ να επιστρέψουν στον αμυντικό τους ρόλο.

1-0

Ο Φορτούνης δεν μπορεί να κατηγορηθεί για το πρώτο γκολ, παρόλα αυτά ήταν αρκετά ψηλά για να βοηθήσει. Ο Χολέμπας ήταν επίσης ψηλά και άργησε να ανακτήσει τη θέση του, ωστόσο το πρέσινγκ των Τσέχων ήταν ο κυριότερος λόγος για το γκολ. Άσκησαν άμεση πίεση στην ελληνική άμυνα, με τον Ροζίτσκι να κινείται ψηλά και να παίζει πλάι στον Μίλαν Μπάρος, πιέζοντας έτσι 2 εναντίον 2 μπροστά.

Ο Πίλαν έκλεισε τον Βασίλη Τοροσίδη με τον Λιμπέρσκι να ακολουθεί από πίσω. Ο Τοροσίδης έχασε το κοντρόλ, ο Λιμπέρσκι έκλεψε τη μπάλα κι έτσι οι Τσέχοι βρήκαν το δρόμο προς τα δίχτυα. Η Ελλάδα έχασε την κατοχή στο δικό της μισό και έτσι υπήρχαν μόνο τρεις παίκτες πίσω από τη μπάλα. Ο Χολέμπας δεν μπορούσε να κλείσει το κενό μεταξύ αυτού και του Παπαδόπουλου κι ο Γίρατσεκ που έκανε την κούρσα τέλειωσε τη φάση. Το περίεργο είναι ότι η κίνηση του έμοιαζε περισσότερο με αυτή που θα έπρεπε να κάνει Ρέζεκ, αλλά ο Γίριτσεκ έδειξε ότι μπορεί να παίξει κι αυτόν το ρόλο. Από εκείνο το σημείο και μετά επικεντρώθηκε περισσότερο στο συνδετικό του ρόλο.

2-0

Το γκολ δεν σήμανε το τέλος για τα προβλήματα της Ελλάδας στα πλάγια. Άλλο ένα σημείο-κλειδί των Τσέχων ήταν η κίνηση του Τέοντορ Γκεμπρελασιέ ψηλά, κάτι που ανάγκαζε τον Φορτούνη να επιστρέφει πίσω. Στο δεύτερο γκολ ο Ροζίσκι κι ο Γίριτσεκ άλλαξαν θέσεις κι ο Φορτούνης παρασύρθηκε πίσω για να σταματήσει τον Ροζίσκι στο πλάι, δίνοντας τη δυνατότητα στον Γκεμπρελασιέ να τρέξει πίσω του. Ο Φορτούνης στη συνέχεια δεν μπόρεσε να καλύψει τον χώρο κι έτσι ο Γκεμπρελασιέ έβγαλε τη σέντρα στον Πιλάρ. Ήταν το γρηγορότερο 2-0 στην ιστορία των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων.

Ο Πιλάρ έπαιξε πολύ έξυπνα το ρόλο του. Με τον Γίριτσεκ α κινείται μέσα από το αντίθετο άκρο, έμεινε αρκετά ανοιχτά στην πλάγια γραμμή για να ανοίξει την άμυνα και το χώρο που θα έπρεπε να καλύψει η ελληνική πλευρά. Παρότι έκανε αρκετές καίριες κινήσεις προς την εστία, δεν έκλεισε διαδρόμους κι άφησε το κομμάτι της κυκλοφορίας της μπάλας στους μέσους.

Το γρήγορο προβάδισμα με δύο γκολ σήμαινε ότι το υπόλοιπο ημίχρονο ήταν αρκετά ήσυχο. Οι Τσέχοι προσπάθησαν να ελέγξουν τον ρυθμό, ενώ η Ελλάδα δυσκολεύτηκε να ξαναμπεί στο παιχνίδι. Οι μέσοι δεν ήταν επιθετικοί κι είναι χαρακτηριστικό ότι ο Γιάννης Μανιάτης που συνέδεε το κέντρο με την επίθεση, ήταν ο χαφ που έπαιζε πιο βαθιά από όλους. Ο Φωτάκης από την άλλη δεν έπαιξε το ρόλο του με μεγάλη επιτυχία, την ώρα που ο Γκεμπρελασιέ τραβούσε αρκετά πίσω τον Φορτούνη. Την ίδια ώρα η παρουσία του Χούμπσμαν προστάτευε την άμυνα της Τσεχίας.

Δεύτερο ημίχρονο

Το δεύτερο ημίχρονο ήταν ουσιαστικά ένα τεστ για τον Σάντος σχετικά με το αν μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι. Είχε χρησιμοποιήσει εξαιρετικά τις δύο πρώτες αλλαγές του στην πρεμιέρα, αλλά τώρα είχε τη δυνατότητα για δύο μόνο αλλαγές, έχοντας κάνει την πρώτη νωρίς αλλάζοντας τερματοφύλακα.

Η κίνηση του στο ημίχρονο ήταν η αλλαγή του Γκέκα με τον Φωτάκη. Ο Σαμαράς πήγε στα αριστερά, ο Γκέκας έπαιξε στην κορυφή κι ο Φορτούνη κινήθηκε στο κέντρο παίζοντας το ρόλο του πλέι-μέικερ, αλλάζοντας ουσιαστικά το σχήμα της Ελλάδας σε 4-2-1-3. Ο Χούμπσμαν συνέχισε να επηρεάζει την εξέλιξη του αγώνα κι έτσι φάνηκε ότι όλες οι επιθέσεις της Ελλάδας περνούσαν από τον Σαμαρά, που έπαιξε έναν ιδιαίτερο ρόλο στα αριστερά.

Ο Σάντος διαπίστωσε ότι ο Φορτούνης δεν είχε μεγάλη επίδραση στο παιχνίδι κι έτσι τον αντικατέστησε με τον Κώστα Μήτρογλου, που είναι περισσότερο σέντερ-φορ. Δεν έπαιξε στη θέση του Φορτούνη, αλλά όπως ήταν φυσικό κινήθηκε πιο ψηλά και έγινε ουσιαστικά δεύτερος επιθετικός.

Η Ελλάδα μπήκε ξανά στο παιχνίδι μετά από ένα τραγικό λάθος του Τσεχ, αλλά μετά την είσοδο του Μήτρογλου φάνηκε ότι υπάρχει “πολυκοσμία” μπροστά, με τέσσερις επιθετικούς, χωρίς να υπάρχουν παράλληλα παίκτες να κουβαλήσουν τη μπάλα. Ο Νίνης ή ο Φετφατζίδης θα μπορούσαν να αποτελέσουν καλές λύσεις, καθώς έχουν τη δυνατότητα να περάσουν τον αντίπαλο τους. Η Ελλάδα έκανε πολλές σέντρες, ακόμη κι από βαθιές θέσεις.

Οι αλλαγές του Μπίλεκ δεν άλλαξαν τα πράγματα δραματικά. Η άμυνα της Τσεχίας έπεσε αρκετά βαθιά κι η ομάδα σταμάτησε να κυνηγάει το τρίτο γκολ, αλλά έμεινε πίσω για να πάρει τη νίκη.

Συμπέρασμα

Κι οι δύο προπονητές προσπάθησαν να διορθώσουν τα λάθη που έκαναν στο πρώτο παιχνίδι. Ο Μπίλεκ τα πήγε πολύ καλά, έχοντας μεγαλύτερη αμυντική παρουσία στο κέντρο και ισορροπία στα “φτερά”.

Η Ελλάδα απέτυχε να αμυνθεί και πάλι στα αριστερά κι ήταν το δεύτερο παιχνίδι που συνέβη κάτι τέτοιο. Στα χαρτιά ο Φορτούνης παρείχε μεγαλύτερη προστασία στον Χολέμπας, αλλά στο γήπεδο φάνηκε ότι ο Χολέμπας έπαιζε πολύ ψηλά κι ο Γκεμπρελασιέ νίκησε κατά κράτος τον Φορτούνη.