Φάκελος Τζιμπούρ: 2 γκολ σε 97 ημέρες

Το Sport24.gr ανοίγει τον φάκελο "Ραφίκ Τζιμπούρ" και αναλύει την επιθετική αφλογιστία του, που ίσως περάσει στο παρελθόν από 'δω και πέρα.
Ραφίκ Τζιμπούρ… Το πολύτιμο δώρο της ΑΕΚ τον περασμένο χειμώνα και ο “τρομοκράτης” που πλέον δεν χρησιμοποιεί τα όπλα του εντός αποδυτηρίων, αλλά μόνο στον αγωνιστικό χώρο απέναντι στις αντίπαλες ομάδες.
Θα μπορούσαμε να γράψουμε ένα κάρο λόγους για το γεγονός πως ο Αλγερινός έχει βρει τον παράδεισό του στο Λιμάνι και έχει σταματήσει τις… αταξίες, όμως αυτό το κείμενο αφορά την αγωνιστική του συμπεριφορά.
Ένας από τους χαρακτηρισμούς που θα μπορούσαμε να δώσουμε επίσης στον 28χρονο άσο, είναι “το μεγάλο επιθετικό όπλο του Ολυμπιακού”, όμως τη φετινή χρονιά του έχει κλέψει τη δόξα ο Κέβιν Μιραλάς. Και για να είμαστε ακριβείς, όχι όλη τη φετινή χρονιά, αλλά στο δεύτερο μισό, όπου ο Τζιμπούρ σίγησε και ο Βέλγος πήρε τον ρόλο του εκτελεστή, έχοντας πετύχει 19 γκολ συνολικά (πρώτος σκόρερ στην Superleague).
Οι λόγοι του ντεφορμαρίσματος του Αλγερινού επιθετικού είναι πολλοί και σίγουρα η επιθετικού αφλογιστία δεν έχει μονάχα μια αιτία. Για να ξεκινήσουμε με τα απλά, είναι πολύ φυσιολογικό για έναν ποδοσφαιριστή να διανύει μια κακή αγωνιστική περίοδο και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να παίζει στο 100% για όλη τη σεζόν. Αυτό το βλέπουμε στην περίπτωση του “τρομοκράτη”, όπου στο ξεκίνημα της χρονιάς ήταν καταπληκτικός και σκόραρε συνεχώς, ενώ τώρα δεν λέει να βρει τον καλό του εαυτό.
Ένα εξίσου σημαντικό γεγονός, αν όχι το σημαντικότερο, είναι το πρόβλημα στο γόνατο που τον ταλαιπωρεί. Ο 28χρονος άσος έχει χονδροπάθεια, απέφυγε το νυστέρι κατά τη διάρκεια της σεζόν που διανύουμε και έμεινε αρκετό καιρό εκτός δράσης με σκοπό να επανέλθει. Τα παραπάνω βέβαια, δεν του εξασφαλίζουν πως δεν θα μπει στο χειρουργείο, αφού είναι γεγονός πως ακόμη ταλαιπωρείται από ενοχλήσεις και δεν μπορεί να βγάλει 90 λεπτά αγώνα στο ίδιο επίπεδο με τους συμπαίκτες του.
Και μέσα σ’ όλα αυτά, ήρθε και η ατυχία να κάνει ακόμη δυσκολότερα και πιο πολύπλοκα τα πράγματα για τον Τζιμπούρ. Ο “τρομοκράτης” είχε ευκαιρίες κατά τη διάρκεια των αγώνων, όμως τις περισσότερες φορές δεν έβρισκε στόχο. Σε πολλές φάσεις ευθυνόταν ο ίδιος που ήταν κάπως βαρύς, αλλά στις υπόλοιπες ήταν θέμα λεπτομερειών, αποτελεσματικότητας και ατυχίας. Σαν να μην ήθελε η μπάλα να μπει στο πλεχτό…
Αποτέλεσμα; Ο άνθρωπος που είχε σκοράρει 11 φορές μέχρι τα τέλη του Δεκέμβρη (18/2 κόντρα στον ΠΑΣ Γιάννινα) σε 15 αγώνες, βρήκε δίχτυα μόλις δύο φορές (εντός με Ρουμπίν και Αστέρα Τρίπολης) μέσα σε 97 μέρες και συνολικά 13 αγώνες. Κάπως έτσι η συχνότητα του σκοραρίσματος του Αλγερινού έπεσε και η αυτοπεποίθηση έδωσε τη θέση της στην ανασφάλεια και τη γκρίνια, αφού και ο ίδιος ο Τζιμπούρ τα έβαζε με τον εαυτό του και απογοητευόταν μετά από κάθε χαμένη ευκαιρία.
Το γκολ του κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης, μπορεί στους περισσότερους να μην λέει πολλά πράγματα, αφού τα φώτα έπεσαν πάνω στον Μιραλάς (4 γκολ πέτυχε άλλωστε), όμως δεν αποκλείεται να μετατραπεί σε μια νέα αρχή για τον Αλγερινό. Το είχε πολύ ανάγκη αυτό το τέρμα ο 28χρονος φορ και στα επόμενα ματς μπορεί τα πόδια του να είναι πιο ελαφριά. Όχι γιατί ξεπέρασε το πρόβλημα στο γόνατο, αλλά για καθαρά ψυχολογικούς λόγους.