100 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΟΚ

Έσπασε ο Πάμπλο Γκαρσία στον αέρα του SPORT24: “Το γκολ με τον Παναθηναϊκό δεν το έβαλα εγώ, πάντα το λέω και κλαίω”

Ο Πάμπλο Γκαρσία φιλοξενήθηκε στην εκπομπή του SPORT24 για τα 100 χρόνια του ΠΑΟΚ, με τον εμβληματικό πρώην παίκτη και προπονητή του Δικέφαλου να “σπάει” θυμούμενος το ιστορικό γκολ του κόντρα στον Παναθηναϊκό το 2010.

Ο Πάμπλο Γκαρσία συνδέθηκε όσοι λίγοι ξένοι με τον ΠΑΟΚ, καταφέρνοντας να αφήσει ιστορία τόσο ως παίκτης όσο και προπονητής.

Ο Ουρουγουανός φιλοξενήθηκε στην εκπομπή του SPORT24 για τα 100 χρόνια του Δικέφαλου και μεταξύ άλλων ρωτήθηκε για το ιστορικό γκολ του κόντρα στον Παναθηναϊκό το 2010.

Έχοντας χάσει τη μητέρα του λίγες ημέρες νωρίτερα, ο Γκαρσία αγωνίστηκε κανονικά και πέτυχε μία από τις ομορφότερες εκτελέσεις φάουλ που έχουν μπει στο ελληνικό ποδόσφαιρο και στη συνέχει ξέσπασε σε κλάματα, αφιερώνοντας το γκολ στη γυναίκα που τον γέννησε και τον μεγάλωσε.

Για αυτή τη ιστορία ρωτήθηκε και από τον Χάρη Σταύρου, με τον νυν τεχνικό του ΑΠΟΕΛ να “σπάει” θυμούμενος τη εκείνη τη στιγμή.

“Πάντα όταν μου λένε για αυτό το γκολ κλαίω, αλλά είναι δύσκολο. Δεν θέλω ούτε να το θυμάμαι. Γιατί αυτό το γκολ δεν το έβαλα εγώ, πάντα το λέω και πάντα κλαίω, για αυτό δεν θέλω να το θυμάμαι. Αυτή είναι η ζωή”, ανέφερε συγκεκριμένα ο Γκαρσία.

Είδα το πάθος του κόσμου του ΠΑΟΚ και είπα ότι εδώ πρέπει να ιδρώσουμε τη φανέλα

Αναλυτικά όσα ανέφερε ο Πάμπλο Γκαρσία στο SPORT24: Τι είναι ΠΑΟΚ για εκείνον: “Χρόνια πολλά στον ΠΑΟΚ, τους εύχομαι ότι καλύτερο. Ήμουν πολλά χρόνια στον ΠΑΟΚ και έζησα πολλά. Δεν είναι μια λέξη. Ήμουν 16 χρόνια στην Ελλάδα, κυρίως στη Θεσσαλονίκη. Είναι ζωή. Η κόρη μου μένει εκεί θα κάνει οικογένεια εκεί, έχω φίλους πολλούς εκεί. Είναι ζωή. Είναι μια μεγάλη ομάδα, με όλα τα γράμματα κεφαλαία. Είναι δύσκολο να το περιγράψεις με μια λέξη. Είναι σαν εκκλησία“.

Για το αν περίμενε ότι θα περάσει όλα αυτά τα χρόνια στην Ελλάδα και στον ΠΑΟΚ: “Ποτέ γιατί ούτε τα ισπανικά μπορώ να γράφω καλά και τώρα γράφω και ελληνικά και ίσως μιλάω με λάθη. Ήρθαμε στην Ελλάδα για δύο χρόνια και η ζωή στα φέρνει αλλιώς. Έμεινα 16 χρόνια, ακόμα στην Ελλάδα είμαι.

Έζησα δεύτερη καριέρα και ποδοσφαιρικά και για τη ζωή μου. Γι’ αυτό θα είμαι πάντα ευγνώμων. Αυτό είναι η ζωή, δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον. Έτσι είναι η ζωή δεν ξέρεις τι θα σου φέρει στο μέλλον“.

Με τι ταίριαξε περισσότερο στον ΠΑΟΚ: “Πρώτα ο κόσμος γιατί όταν ήρθα από την αρχή δεν ήξερα τόσο πολύ την ιστορία, ήρθα για να παίξω ποδόσφαιρο για το συμβόλαιό μου. Είδα αυτό τον κόσμο που δεν πίστευα ότι είναι πολύ δυνατοί και πραγματικά έκανα σαν δεύτερη καριέρα.

Πριν ήμουν προς το τέλος δεν ήξερα αν θα παίξω πολύ, πιστεύα θα σταματήσω. Είδα το πάθος και την ενέργεια του κόσμου, την αγάπη τους για την ομάδα και είπα ότι εδώ πρέπει να παίξουμε μπάλα, να ιδρώσουμε τη φανέλα.

Πάντα έπαιζα για τον κόσμο που αγόραζε το εισιτήριό του για να φύγει ευχαριστημένος. Έπρεπε να τα δίνεις όλα. Πολλές φορές μπορεί να έκανα λάθη, αλλά έδινα το 100%. Ο κόσμος θέλει να παίζεις για τη φανέλα, όπως ήταν παλιά. Σήμερα οι εποχές ήταν διαφορετικές“.

Για το αν θυμάται την τρέλα στο αεροδρόμιο στην υποδοχή του: “Με κατεβάσανε από το αεροπλάνο με δύο μπράβους και σκεφτόμουν που πηγαίνω τώρα. Είχα ένα πρόβλημα στο γόνατο. Αμέσως στο ξενοδοχείο πήγα να κάνω βάρη για να μην έχω πρόβλημα στο γόνατο”.

Για το αν θυμάται τους πανηγυρισμούς στην κατάκτηση του Κυπέλλου ως προπονητής: “Ήταν δύσκολη περίοδος, λόγω του κορονοιού. Δεν είχαμε κόσμο, είχαμε και άλλα προβλήματα που τα κρατάω για μένα. Ήταν δύσκολο και όταν κερδίσαμε το κύπελλο μπορεί να ξεσπάσαμε αλλά ήταν πολύ σημαντικό“.

Για το αν ένιωσε ότι θα γίνει προπονητής στον ΠΑΟΚ: “Όταν τελείωσα την καριέρα είχα λίγη αμφιβολία. Ήμουν μια ζωή στο ποδόσφαιρο, ήξερα μόνο από αυτό και γι’ αυτό λέω στους παίκτες ότι πρέπει μαζί με το ποδόσφαιρο να μάθουν κάτι άλλο, να είστε έτοιμοι για το μετά.

Έχεις και κάποια θέματα ψυχολογικά στην καθημερινότητά σου, πρέπει να είσαι έτοιμος. Δούλεψα έναν μήνα με τον Άρνεσεν, είδα ότι δεν είμαι για το γραφείο ως σκάουτ. Έπρεπε να είμαι στο γήπεδο. Ξεκίνησα την προπονητική σιγά – σιγά, έφτασα στην πρώτη ομάδα. Πήγα στο σχολείο και ήταν πολλοί πρώην παίκτες που έγιναν προπονητές. Σιγά – σιγά πρέπει να βρεις τον δρόμο“.

Για το γκολ που έβαλε από τον Παναθηναικό λίγες ημέρες αφού έφυγε η μητέρα του:Πάντα όταν μου λένε αυτό, κλαίω. Είναι δύσκολο. Δεν θέλω ούτε να το θυμάμαι. Δεν το έβαλα αυτό το γκολ, πάντα το λέω“.

Για τη μετάβαση από τη δύσκολη εποχή στην εποχή Σαββίδη, πώς βίωσε αυτή τη μετάβαση: “Πάντα είμαι στα δύσκολα, σε όλη τη ζωή μου είμαι στα δύσκολα. Πάντα υπάρχουν χειρότερα πράγματα προφανώς, δύσκολα ποδοσφαιρικά. Είχα υγεία. Είχαμε καλή ομάδα, καλούς παίκτες, μας έλειπε η διοικητική δύναμη.

Τα πάντα γίνονται για τα χρήματα σήμερα. Οι πόλεμοι, τα πάντα. Είχαμε πολύ καλά αποδυτήρια, καλούς παίκτες. Το καλό ήταν ότι ο κόσμος δεν κοιτά τους τίτλους. Όταν βλέπει μια ομάδα να παλεύει και να ματώνει, αυτό μένει στην καρδιά του κόσμου.

Αυτό λέω στους παίκτες, μπορεί να έχεις μια κακή μέρα, αλλά να τα δίνεις όαλ για τον κόσμο. Ο κόσμος υποστηρίζει όταν βλέπει κάτι να γίνεται σωστά“.

Για τους καλύτερους συμπαίκτες που είχε στον ΠΑΟΚ, τους καλύτερους παίκτες που είχε στον ΠΑΟΚ και αυτούς που διαχειρίστηκε: “Δεν θέλω να γίνω άδικος. Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα. Είχα σίγουρα κάποιους καλούς παίκτες, όμως κι αυτοί που δεν κάνανε μεγάλη δουλειά βοηθούν πολύ. Στον ΠΑΟΚ πέρασαν πολλοί μεγάλοι ποδοσφαιριστές και προπονητές.

Το πρόβλημα είναι το timing. Δεν θέλω να είμαι άδικος. Τους ευχαριστώ όλους, συμπαίκτες, προπονητές αλλά κι αυτούς που είχα ως παίκτες“.

Για το πόσο δύσκολο είναι να βρει παιδιά που μπορούν να μοιάζουν με τον Πάμπλο Γκαρσία: “Δεν είναι μόνο τα χρήματα. Πάντα τελειώνει η κουβέντα εκεί. Εγώ δεν βάζω μια μεταγραφή που θα κοστίσει παράδειγμα τρία εκατομμύρια ευρώ, αλλά αυτόν που είναι καλύτερος. Δεν είμαι πολιτικός.

Με καλούν να μιλάω, να δείξω πώς προπονώ, αλλά δεν είμαι πολιτικός. Θέλω να βοηθάω τα παιδιά και ιδίως τα καλά παιδιά. Αν έχουν ποιότητα, δουλεύουν και είναι καλά παιδιά, πρέπει να το συνεχίσουν γιατί μπορεί να βρουν προπονητή που θα βάζει τον καλύτερο“.

Για το αν ήταν το αγαπημένο του παιχνίδι η πρόκριση με τον ΠΑΟΚ:Ναι ήταν πολύ σημαντικό παιχνίδι. Ήταν σημαντικό για τον κόσμο, την ιστορία. Παίξαμε πολύ καλά. Νομίζω ότι το καλύτερο παιχνίδι ήταν καλό. Κάναμε πολλά καλά παιχνίδια με ομάδες, όπως η Τότεναμ, αλλά αυτό ήταν το παιχνίδι μας“.

Για το αν προτιμούσε να παίξει σε δύσκολες έδρες ή στην Τούμπα: “Μέσα στην Τούμπα με τον κόσμο είναι πολύ όμορφο. Εκτός πρέπει να έχεις κάτι άλλο (γέλια). Αυτά είναι καλά παιχνίδια, αλλά πρέπει να δείξεις προσωπικότητα. Στη γεμάτη Τούμπα είναι όμορφο“.

Για το αν του έλειψε κάτι από τον ΠΑΟΚ: “Μου έλειψε κάτι. Όταν σταμάτησα το ποδόσφαιρο μου έλειψαν τα αποδυτήρια, οι φίλοι. Πάντα σου λείπουν πράγματα. Κοιτάω μόνο μπροστά, δεν κοιτάω πολύ πίσω. Πέρασαν όλα, έπαιξα μπάλα στον ΠΑΟΚ, έγινε και προπονητής του. Κοιτάω μόνο μπροστά“.

Για τη φιγούρα που είχε με την κορδέλα και αν έμοιαζε με την επαναστατική ψυχή του ΠΑΟΚ: “Πάντα είμαι ευγνώμων, τους ευχαριστώ. Τα έδινα όλα πάντα. Το καλό είναι ότι έχω κάποιους φίλους. Κάποιοι θα μου φωνάξουν «Παυλάρα». Δεν έκανα κάτι μαγικό. Το βλέπω έτσι“.

Για το πώς το βιώνει τη φετινή σεζόν στην Κύπρο: “Παλεύω. Πάντα είμαι στις δυσκολίες, ποδοσφαιρικά. Δύσκολη χρονιά, έχουμε τον ημιτελικό. Έχουμε εμπειρία και όρεξη. Θέλουμε να πάμε στον τελικό. Είχαμε πολλά καλά ματς. Είχαμε προβλήματα, τα παιδιά δουλεύουν καλά, αλλά τα παιδιά δουλεύουν καλά. Έχουμε πίστη να πάμε στον τελικό. Είμαστε σε μεγάλη ομάδα.

Έζησα τα χρόνια που ήταν πολύ καλά στον ΑΠΟΕΛ και με μένα δεν είναι εκεί που ήταν, αλλά ο κόσμος πρέπει να καταλαβαίνει πώς είναι τα πράγματα. Δεν είναι όλα τα ίδια“.

Για το αν σκέφτεται την επιστροφή στην Ελλάδα: “Όλα ανοικτά είναι. Εδώ ήρθα για ένα χρόνο. Κοιτάω μπροστά αλλά να τελειώσουμε καλά εδώ. Το βλέπουμε μέρα με τη μέρα”.

Για το ότι ψηφίστηκε στην έβδομη θέση από την ψηφοφορία του SPORT24: “Ήταν μεγάλη τιμή, τους ευχαριστώ πάντα. Δεν έχω λόγια. Φιλιά σε όλους, υγεία να έχουν και το σημαντικό είναι ο ίδιος ο ΠΑΟΚ. Παλέψαμε γι’ αυτή τη φανέλα. Μια μεγάλη αγκαλιά. Δεν περίμενα να είμαι μέσα. Ξέρω ότι με αγαπάει ο κόσμος. Το καταλαβαίνω όταν πηγαίνω στη Θεσσαλονίκη“.

Μαζί μας η Superbet, Μεγάλος Χορηγός στον νέο αιώνα του ΠΑΟΚ.

Δείτε το ντοκιμαντέρ του SPORT24 για τα 100 χρόνια του ΠΑΟΚ με τους Κούδα και Πρέλεβιτς

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ