Ένα νόμισμα, δύο όψεις

Ο τεχνικός διευθυντής ως επάγγελμα, είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί στην Ελλάδα με την απολυτότητα που ο ρόλος επιτάσσει. Στο εγχώριο ποδόσφαιρο, πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων, οι παράγοντες (πρωτίστως και οι προπονητές κατά δεύτερο λόγο) είναι εκείνοι που θέλουν να διατηρούν τον τελευταίο λόγο, ακυρώνοντας πολλές φορές προτάσεις των Τ.Δ. ή στερώντας τους ελευθερίες στις τελικές αποφάσεις. Στο εξωτερικό ο ρόλος δίδεται σε έναν άνθρωπο που αποφασίζει τα πάντα για το ρόστερ.

Στην Ελλάδα το εφαρμόζει έτσι, δίχως κανέναν άλλον να ανακατεύεται στις μεταγραφικές αποφάσεις, μόνον ο Παναθηναϊκός. Ασφαλώς σε συνεργασία με τον προπονητή όσον αφορά τα στοιχεία και χαρακτηριστικά των ποδοσφαιριστών που εκείνος πιστεύει ότι ότι θα βοηθήσουν το σύστημα που ακολουθεί η ομάδα αλλά και το σύνολο γενικότερα.

Στην ΑΕΚ ο Μπράνκο Μιλοβάνοβιτς έχει πολύ δύσκολο έργο και αυτό οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε. Δεν είναι ο άνθρωπος που έχει τον τελευταίο λόγο για όλες τις περιπτώσεις (αυτός ανήκει στους Μπάγεβιτς και Μελισσανίδη), ενώ το μπάτζετ που έχει να διαχειριστεί τον περιορίζει καθώς αναζητεί ποδοσφαιριστές ενδεκάδας (άρα καλύτερους από τους υπάρχοντες) σε μία ομάδα με τεράστιες απαιτήσεις η οποία έχει ήδη έναν καλό κορμό Α’ Εθνικής.

Χρυσάφι και άνθρακας

Όπως είχε αποκαλύψει το Sport24.gr, ο τεχνικός διευθυντής της Ένωσης συζητεί με ατζέντηδες για ποδοσφαιριστές που δεν θα εγείρουν ετήσιες απαιτήσεις μεγαλύτερες των 350-400.000 ευρώ, άλλωστε η ΑΕΚ δεν θέλει να δημιουργηθούν χαώδεις αποστάσεις μεταξύ των υπαρχόντων παικτών και εκείνων που θα αποκτηθούν, όσον αφορά στις οικονομικές απολαβές τους.

Ας το δούμε και λίγο διαφορετικά όμως… Ο πρώτος σκόρερ της ομάδας και κατά τεκμήριο πολυτιμότερος παίκτης της ομάδας Χρήστος Αραβίδης αμείβεται με περίπου 150.000 ευρώ ετησίως. Αλήθεια μπορεί η ΑΕΚ να βρει στην ελληνική ή στην ελεύθερη αγορά έναν δεύτερο Αραβίδη (πόσω μάλλον καλύτερό του) έστω και με 350.000 ευρώ; Πολύ δύσκολα είναι η απάντηση… Όχι ότι είναι ακατόρθωτο, αλλά είναι σίγουρα πολύ δύσκολο.

Το νόμισμα έχει πάντοτε δύο όψεις για έναν τεχνικό διευθυντή όταν πρέπει να ανακαλύψει περιπτώσεις εξαιρετικές σε προσεγμένη τιμή, δίχως μάλιστα να υπάρχει ένα δίκτυο σκάουτινγκ να δουλεύει για εκείνον. Τα παραδείγματα είναι μπροστά μας: Ο φθηνός Γιάκομπ Γιόχανσον που ήρθε, κούμπωσε και έκανε αμέσως διαφορά στη μεσαία γραμμή και ο μάλλον αλμυρός Μακόλεϊ Κρισάντους ο οποίος δεν μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από τριτο-τέταρτη λύση στην ΑΕΚ, όπως τουλάχιστον οι οπαδοί της την ονειρεύονται.