Ένα φανταστικό γράμμα της ΑΕΚ στον Πέτρο Μάνταλο

“Πέτρο,

Κάποιες ιστορίες μένουν στις σελίδες, άλλες χαράζονται στην καρδιά ενός συλλόγου. Η δική σου, Πέτρο, είναι μια από αυτές που αφήνουν σημάδι για πάντα.

Κάποιες φoρές οι λέξεις δεν φτάνουν. Γιατί όσα θέλουμε να σου πούμε δεν είναι απλώς σκέψεις, είναι συναίσθημα, εικόνες, 12 ολόκληρα χρόνια, όμορφα και γλυκά, σκληρά και επώδυνα που τα ζήσαμε μαζί. Και πάμε για τον 13ο!

Τόσες σεζόν παρέα δεν είναι απλώς μια κοινή πορεία. Είναι μια υπόσχεση που τηρήθηκε ξανά και ξανά, ακόμα κι όταν δοκιμάστηκε στα πιο δύσκολα. Γιατί εμείς θυμόμαστε…

Θυμόμαστε την επιλογή σου να έρθεις όταν όλα ήταν αβέβαια, να φορέσεις τη φανέλα μας στη Β’ Εθνική να κάνεις ένα βήμα πίσω όταν ήταν η στιγμή για το μεγάλο άλμα μπροστά.

Να γίνεις σημαιοφόρος όχι στα εύκολα, αλλά εκεί που χτίζονται οι χαρακτήρες. Στην ανάγκη της επιστροφής, στην απαίτηση της ανόδου, στην ευθύνη απέναντι σε έναν κόσμο που αναζητούσε την ελπίδα.

Δεν ξεχνάμε τις στιγμές που ο χρόνος πάγωσε. Δύο τραυματισμοί που δεν δοκίμασαν μόνο το σώμα σου, αλλά και την ψυχή σου. Δύο φορές που όλα θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει.

Όμως, εσύ στάθηκες όρθιος. Εκεί, μακριά από τα φώτα, στις μοναχικές ώρες της αποκατάστασης ξανάχτισες τον εαυτό σου με υπομονή, πείσμα και πίστη. Κάθε επιστροφή σου δεν ήταν απλώς μια συνέχεια, ήταν αφετηρία και παράδειγμα.

Οι φωνές ήταν μόνιμα δυνατές για σένα. Η κριτική, αυστηρή, κάποιες φορές και άδικη. Λόγια που προσπάθησαν να σε ορίσουν, να σε περιορίσουν, να σε αμφισβητήσουν. Όμως εσύ δεν άφησες ποτέ κανέναν να γράψει την ιστορία σου.

Την έγραψες μόνος σου, μέσα στο γήπεδο. Με κάθε πάσα, με κάθε τρέξιμο, με κάθε τραυματισμό, με κάθε στιγμή που επέλεγες να μείνεις ψύχραιμος όταν γύρω σου υπήρχε ενοχλητικός θόρυβος. Δεν λύγισες, ατσάλωσες!

Σε είδαμε να επιμένεις όταν άλλοι θα είχαν φύγει. Να συνεχίζεις όταν η διαδρομή γινόταν ανυπόφορα ανηφορική. Να σηκώνεις την απαίτηση της φανέλας όχι ως βάρος, αλλά με γενναιότητα.

Να γίνεσαι η φωνή της ΑΕΚ μέσα στο γήπεδο, το σημείο αναφοράς στα αποδυτήρια, ο άνθρωπος που θα κοιτάξει τον συμπαίκτη στα μάτια στις δύσκολες καταστάσεις και θα του πει ”, προχωράμε, αντέχουμε, συνεχίζουμε”.

Μέσα σε αυτή τη γλυκιά αλλά μαζί και βασανιστική πορεία, υπήρξαν και οι επιβραβεύσεις που θα μείνουν για πάντα στην ιστορία. Οι τίτλοι που πανηγυρίσαμε μαζί, οι βραδιές που το γήπεδο έγινε ένα με την ψυχή σου, τα γκολ και οι ασίστ που έφεραν ξεσηκωμό, αλλά και εκείνες οι απλές, σιωπηλές στιγμές όταν σήκωνες το κεφάλι και κοιτούσες την εξέδρα, σαν να ήθελες να πεις ”ήμουν και είμαι πάντα εδώ”.

Είναι η αλήθεια, ήσουν μόνιμα παρών! Στα εύκολα, αλλά κυρίως στα δύσκολα. Και αυτή η παρουσία δεν καθορίζεται από τους αριθμούς, αλλά από το σπουδαίο αποτύπωμα που αφήνεις.

Δεν ήσουν ποτέ απλώς ένας ποδοσφαιριστής για την ΑΕΚ. Ήσουν και είσαι κομμάτι της ταυτότητάς μας. Από εκείνα που δεν ορίζονται από στατιστικά ή στιγμιαίες επιτυχίες, αλλά από συνέπεια, χαρακτήρα, αφοσίωση και αλήθεια.

Αν η πίστη δοκιμάζεται στις δυσκολίες, τότε η δική σου δεν αφήνει καμία αμφιβολία για τη δύναμή της. Και αν η αγάπη μετριέται σε στιγμές, τότε εσύ μας έχεις χαρίσει πολλές που θα τις διηγούμαστε, όχι μόνο για όσα πέτυχες, αλλά για το πώς τα πέτυχες.

Ό,τι κι αν φέρει το αύριο, να το θυμάσαι και να το ξέρεις: εδώ δεν θα είσαι ποτέ απλώς μια ανάμνηση. Θα είσαι πάντα κομμάτι μας.

Με σεβασμό και ευγνωμοσύνη,

η οικογένεια της ΑΕΚ”.