Δεν σταματώ να τραγουδώ ποτέ!
Η Εθνική μας προκρίθηκε στις "16" καλύτερες ομάδες και άπαντες ήταν στους "επτά ουρανούς" αμέσως μετά το ιστορικό επίτευγμα.
Ο αγώνας κοντοζύγωνε στο φινάλε. Η κλεψύδρα άδειαζε επικίνδυνα, τα δευτερόλεπτα κυλούσαν βασανιστικά και η Εθνική μας ομάδα, παρά την υπερπροσπάθειά της, έδειχνε έτοιμη να αποχαιρετήσει με ψηλά το κεφάλι το Παγκόσμιο Κύπελλο. Οι παίκτες του Φερνάντο Σάντος ήξεραν πως τα είχαν δώσει όλα και σε κάθε περίπτωση θα έπεφταν μαχόμενοι.
Επειδή, όμως, αυτή η ομάδα έχει αποδείξει πολλάκις ότι κανένα ματς δεν μπορεί να θεωρηθεί χαμένο και παρατημένο, αν δεν μπουν οι οριστικοί “τίτλοι τέλους”, συνέχισε να μάχεται όπως έχει μάθει εδώ και χρόνια και όπως επιτάσσει το DNA της. Και δικαιώθηκε, έστω και αν χρειάστηκε ένα πέναλτι στις καθυστερήσεις για να “σφραγίσει” μια ιστορική πρόκριση για πρώτη φορά στα χρονικά.
Οι σκηνές που ακολούθησαν μετά, όταν μάλιστα έκλεισαν οι κάμερες, αποτύπωσαν πλήρως την συναισθηματική κατάσταση όλων όσων βρίσκονται στο “γαλανόλευκο καράβι” και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του μεγάλου και τόσο μοναδικού ταξιδιού. Ενός ταξιδιού που συνεχίζεται και κανείς δεν ξέρει που θα τελειώσει. Και πάνω απ’ όλα, με ποιο τρόπο θα τελειώσει…
Μετά τους πανηγυρισμούς μέσα στο γήπεδο, ακολούθησε ένα μίνι πάρτι στα αποδυτήρια. Η συγκίνηση ήταν πολύ μεγάλη και άπαντες ξέσπασαν. Είχαν ακούσει πολλά, είχαν αμφισβητηθεί και ήταν για τους ίδιους η ώρα της δικαίωσης των προσπαθειών τους. Ήταν οι δικές τους στιγμές. Οι πανηγυρισμοί έδιναν και έπαιρναν, όλοι ήταν μια αγκαλιά, υπήρξαν και δάκρυα χαράς και κραυγές. Όλοι τους βρίσκονταν στην απόλυτη νιρβάνα, ζώντας μοναδικές στιγμές.
Όλοι μίλησαν στα αποδυτήρια, κανείς δεν βρέθηκε στο περιθώριο και η χαρά ήταν τεράστια. Τα αποδυτήρια είχαν ομιλίες και δάκρυα, αλλά είχαν και στιγμές γέλιου με τον Μανωλά και τον Τζαβέλλα σε πρώτο φόντο. Έπειτα από κάμποση ώρα, βγήκε ο Φερνάντο Σάντος, όντας εμφανώς συγκινημένος για την ιστορικότερη στιγμή της προπονητικής του καριέρας, υπέγραψε μπλουζάκια, καπελάκια και εισιτήρια, για να κάνει το τσιγάρο του αμέσως μετά.
Ύστερα, ήταν η σειρά των παικτών, που κρατάνε… κάτω την μπάλα για την συνέχεια. Ξέρουν ότι έχουν πιθανότητες να προχωρήσουν ακόμα περισσότερο, εντούτοις δε λένε πολλά, δεν σηκώνουν τον πήχη και βλέπουν παιχνίδι με το παιχνίδι. Μάλιστα, ο Γιώργος Σαμαράς δεν ήθελε να ακούει για… ηρωισμούς και λοιπά άλλα πατριωτικά με αφορμή το πέναλτι, αφού το θεώρησε χρέος του και μέρος της δουλειάς του. Και αυτό ακριβώς είναι!
Ο Καραγκούνης αναφέρθηκε στο μήνυμα του Ζοσέ Μουρίνιο αμέσως μετά το ματς, ο Σάμαρης δεν θέλει να ασχοληθεί με όσα σχολιάστηκαν μετά τα εγκωμιαστικά του σχόλια για τον Κώστα Κατσουράνη, ενώ ο μεγάλος “απών” του αγώνα βλέπει στο πρόσωπο του κεντρικού μέσου του Ολυμπιακού τον διάδοχό του. Το γκολ του απέναντι στην Ακτή και η εν γένει εμφάνισή του, αποτελεί το δικό του μεγάλο ξεκίνημα με το εθνόσημο. Έχει πολύ μέλλον ο νεαρός και αυτό το ομολογούν οι πάντες.
Ειδική μνεία πρέπει να γίνει και στους παίκτες της Ακτής, οι οποίοι παρά την πίκρα τους, συνεχάρησαν τους διεθνείς για την πρόκρισή τους και την εμφάνισή τους στον αγώνα. Να βλέπεις έναν Ντρογκμπά να εύχεται καλή επιτυχία σε παίκτες μας και να τους μιλάει με τα καλύτερα λόγια ή τον Ζερβινιό να κάνει πλάκα με τον Τοροσίδη και να πειράζονται μεταξύ τους. Μια υπέροχη ατμόσφαιρα ύστερα από μια ανεπανάληπτη βραδιά…
Από εδώ και πέρα, ξεκινάει η επιχείρηση “Κόστα Ρίκα”, με ανάλυση του παιχνιδιού της, των δυνατών και αδύνατων σημείων της και ο Φερνάντο Σάντος με τους παίκτες του θα επικεντρωθούν στα σημεία εκείνα που μπορούν να φέρουν την πρόκριση στους οκτώ. Γεμίζουν οι μπαταρίες, ξεκουράζονται όλοι και μετά κοιτάζουν την “επόμενη μέρα”. Η Εθνική μας ομάδα συνεχίζει την πορεία της στα γήπεδα της Βραζιλίας, ο Φερνάντο Σάντος δε λέει ακόμα το “αντίο” και ουδείς γνωρίζει που μπαίνει τέλος στην πορεία. Απολαμβάνουμε το “ταξίδι”. Και είναι υπέροχο…
