Μπουφόν: “Στον Γκατούζο ξαναβλέπω τον Λίπι, για αυτόν πέφτεις στη φωτιά”
Ο Τζανλουίτζι Μπουφόν υπεραμύνθηκε της επιλογής του Τζενάρο Γκατούζο για τη θέση του ομοσπονδιακού τεχνικού στην Ιταλία παρότι δεν κατάφερε να οδηγήσει τους ατζούρι στο Μουντιάλ 2026, υποστηρίζοντας πως του θυμίζει σε μεγάλο βαθμό τον Μαρτσέλο Λίπι ως προς τον τρόπο διαχείρισης των παικτών.
Τι κοινό έχουν προπονητικά ο Μαρτσέλο Λίπι ο οποίος οδήγησε την εθνική Ιταλίας στην κορυφή του κόσμου το 2006 με τον Τζενάρο Γκατούζο που δεν μπόρεσε 20 χρόνια αργότερα να οδηγήσει το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου και έμεινε εκτός από τη μεγάλη γιορτή του παγκοσμίου ποδοσφαίρου για τρίτη διαδοχική φορά;
Σε πρώτη ανάγνωση, κοινός παρονομαστής είναι ότι πανηγύρισαν μαζί την κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου στα γήπεδα της Γερμανίας, ο πρώτος ως προπονητής και ο δεύτερος ως παίκτης, με τον Τζανλουίτζι Μπουφόν να υποστηρίζει ωστόσο πως υπάρχει βαθύτερη σύνδεση.
Συγκεκριμένα, ο πρώην αρχηγός της αποστολής της σκουάντρα ατζούρα (υπέβαλε την παραίτησή του τον Απρίλιο του 2026, την ίδια εποχή που αποχώρησε και ο Γκατούζο από τον πάγκο) ξεκαθάρισε πως στο πρόσωπο του “Ρίνγκιο” βλέπει πολλά από τα χαρακτηριστικά του Μαρτσέλο Λίπι και πως οι διεθνείς ήταν έτοιμοι να πέσουν στη φωτιά για εκείνον όπως και με τον “Πολ Νιούμαν” του calcio
“Στο πρόσωπο του Γκατούζο ξαναβλέπω τον Λίπι στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται την ομάδα και αναδεικνύει τη ζωντάνια σε κάθε παίκτη. Όλοι γνωρίζετε ότι οι παίκτες θα είχαν ρίξει τον εαυτό τους στη φωτιά για αυτόν, όπως θα έκαναν για τον Μαρτσέλο.
Τώρα, δεν πρέπει να σκεφτόμαστε ότι ένας προπονητής της Serie A δεν είναι καλός ή πως δεν γνωρίζει τακτικές: όλοι είναι καλοί και ικανοί. Η διαφορά είναι η σχέση με την ομάδα και ο τρόπος που μεταδίδουν τις γνώσεις τους.
Έπειτα, υπάρχει η ιδιοφυΐα εκείνων που βλέπουν τα πράγματα εκ των προτέρων κατά τη διάρκεια ενός αγώνα και αλλάζουν παίκτες και συστήματα, αλλάζοντας το παιχνίδι, αλλά αυτό είναι ένστικτο”, τόνισε με δηλώσεις του ο θρύλος του ιταλικού ποδοσφαίρου και πρόσθεσε:
“ Αν χτίζω μια ομάδα, θα ήθελα πάντα έναν Γκατούζο. Είναι απαραίτητος σε μια ομάδα. Το χάρισμά του ήταν η ταπεινότητα: με αυτό, έγινε ένας σπουδαίος παίκτης.Ήταν ο συμμαθητής που δεν ήταν ιδιοφυΐα, αλλά που, παρά το γεγονός ότι δούλεψε τόσο σκληρά, πήρε εξαιρετικούς βαθμούς. Σπουδάζει επειδή είναι υπερήφανος, και αν κάνει κάτι, δεν θέλει να είναι ένας από τους πολλούς”.