Μπάστιαν ο… Πορτογαλο-φάγος!

Η Πορτογαλία θέλει τον Γερμανό της… Και για να μην έχουμε κάποια παρερμηνεία και θεωρηθεί πως κάνουμε έμμεση διαφήμιση σε καμία εταιρία, επαναδιατυπώνουμε την αρχική φράση λέγοντας: “Οι Γερμανοί είναι ο κακός δαίμονας της Πορτογαλίας”.

Την προηγούμενη φορά που οι δύο εθνικές ομάδες αναμετρήθηκαν ήταν για τον μικρό τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, με τη “Νάσιοναλμανσαφτ”, καθοδηγούμενη από τον Γίργκεν Κλίνσμαν, να επικρατεί με 3-1 και να “κλείνει” με γλυκό τρόπο το τουρνουά που διοργανώθηκε σπίτι της, κατακτώντας την τρίτη θέση.



Μεγάλος πρωταγωνιστής σε αυτό το ματς ήταν ο Μπαστιάν Σβάινσταϊγκερ, ο οποίος πέτυχε δύο τέρματα, ενώ έφτασε μία ανάσα από το… χατ-τρικ, με τον Πετίτ να του “κλέβει τη δόξα”, καθώς το τρίτο γκολ των γηπεδούχων χρεώθηκε τότε στον μέσο της Μπενφίκα, ο οποίος έβαλε το πόδι του μετά από το σουτ του Γερμανού άσου.



Δύο χρόνια αργότερα, με τεχνικό ηγέτη τον Γιοακίμ Λεβ (ο οποίος αναγκάστηκε να παρακολουθήσει το ματς από μία… σουίτα, χωρίς να έχει την παραμικρή επικοινωνία με τον πάγκο, εξαιτίας της ποινής αποκλεισμού μίας αγωνιστικής που του επέβαλε η ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική ομοσπονδία), η ιστορία επαναλήφθηκε…



Νίκη και πάλι για τη Γερμανία, μόνο που αυτή τη φορά το σκορ ήταν 3-2, το έπαθλο ήταν ένα εισιτήριο για τα ημιτελικά του Euro 2008, ενώ το ματς διεξήχθη σε ελβετικό και όχι γερμανικό έδαφος… Κοινός παρονομαστής πάντως σε αυτές τις επιτυχίες των Γερμανών ο Σβάινσταϊγκερ, καθώς πήρε και πάλι τον τίτλο του MVP κόντρα στους Πορτογάλους.



Ο ξανθομάλλης άσος, ο οποίος πέρασε δύσκολες στιγμές τις προηγούμενες ημέρες μετά την αποβολή στο ματς με την Κροατία για το χτύπημα εκτός φάσης στον Λέκο, είδε τον Γιοακίμ Λεβ να του εμπιστεύεται για πρώτη φορά θέση στο αρχικό σχήμα και φρόντισε να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά.



Ήταν αυτός που παραβίασε για πρώτη φορά την εστία του Ρικάρντο, όταν ακολούθησε σαν τρέιλερ τον Ποντόλσκι και χρίστηκε σκόρερ με προβολή από το ύψος της μεγάλης περιοχής, ενώ στη συνέχεια άφησε τον εκτελεστικό ρόλο για τους Κλόζε και Μπάλακ, με τον ίδιο να φροντίζει να τους κάνει… μάγκες με δύο φάουλ-ασίστ.



Επιπλέον, ήταν σχεδόν αλάνθαστος στις μεταβιβάσεις του, “όργωσε” το χώρο ευθύνης του στο δεξί άκρο της μεσαίας γραμμής, πίεσε και μάρκαρε αδιάκοπα τους αντιπάλους αμυντικούς, “έβγαλε” πάθος και ενέργεια μέσα από το παιχνίδι του, ενώ είχε την ψυχολογία του νικητή, λες και ήθελε να “εξιλεωθεί” για την αψυχολόγητη ενέργειά του και την κόκκινη κάρτα που αντίκρυσε στη φάση των ομίλων.




“Φαίνεται ότι η Πορτογαλία είναι ο αγαπημένος μου αντίπαλος”, ήταν τα πρώτα λόγια του Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ στην επίσημη ιστοσελίδα της UEFA, αμέσως μετά τον νικηφόρο προημιτελικό, για να συνεχίσει:
“Τώρα βρισκόμαστε μεταξύ των τεσσέρων κορυφαίων ομάδων και αυτό είναι εξαιρετικό. Βγάλαμε έξω την ομάδα που κατά τη γνώμη μου ήταν η καλύτερη μέχρι στιγμής στη διοργάνωση.




Ήξερα ότι διέπραξα ένα λάθος με την κόκκινη κάρτα που πήρα και δεν βοήθησα καθόλου την ομάδα μου στο ματς με την Κροατία.

Ήθελα να τα πάω καλύτερα απόψε (σ.σ Πέμπτη) και νομίζω ότι το κατάφερα. Η ομάδα με υποστήριξε όπως και οι προπονητές. Παίξαμε απόψε για τον προπονητή. Στο ποδόσφαιρο τα πάντα είναι πιθανά και κόντρα στην Πορτογαλία δείξαμε τον γερμανικό χαρακτήρα”.

Όπως μάλιστα αποκάλυψε ο 24χρονος μέσος της Μπάγερν Μονάχου, σημαντικό ρόλο στην μεστή παρουσία του στο χορτάρι του “Σεντ Γιάκομπ” έπαιξε το τετ α τετ που είχε λίγες ημέρες πριν με την… Γερμανίδα καγγελάριο, Άνγκελα Μέρκελ.




“Μου είπε τί να κάνω και ακολούθησα τη συμβουλή της. Πρώτα μου είπε να μην κάνω κάτι ηλίθιο ξανά, κάτι που δεν έκανα. Μετά μου είπε ότι θα έπρεπε να παίξω με τον ίδιο τρόπο που αγωνιζόμουν δύο χρόνια πριν. Τί μπορείς να κάνεις; Εάν η καγγελάριος σου ζητήσει να κάνεις κάτι, είσαι υποχρεωμένος να υπακούσεις!”.



Την τεράστια συνεισφορά του Σβάινσταϊγκερ στην υπόθεση πρόκριση εξήρε και ο βοηθός προπονητή της Εθνικής Γερμανίας, Χανς-Ντίτερ Φλικ, ο οποίος είχε την ευθύνη να κατευθύνει την ομάδα από τον πάγκο ελέω του “εξοστρακισμού” του Λεβ από την UEFA, για τη συμπεριφορά του στο προηγούμενο ματς με την Αυστρία.




“Είχε λίγο καιρό να ξεκουραστεί και να προετοιμαστεί για αυτό το ματς. Και φυσικά αναλάβαμε να του μιλήσουμε και του είπαμε πως “δεν μπορείς να απογοητεύσεις την ομάδα”. Μας ξεπλήρωσε σήμερα. Υποσχέθηκε να επιστρέψει με μία μεγάλη εμφάνιση. Ήταν πρόσωπο του αγώνα και το άξιζε βάσει της εμφάνισής του”.



Την επιλογή του 24χρονου Γερμανού μέσου ως MVP του πρώτου προημιτελικού δικαιολόγησε και ο πρώην Πολωνός προπονητής, Γέρζι Ένγκελ, ο οποίος είναι μέλος της τεχνικής επιτροπής της UEFA:
“Είχε συμμετοχή και στα τρία γκολ. Το παιδί έπαιξε φανταστικά στο πρώτο μέρος. Δημιούργησε πολύ καλές φάσεις για την ομάδα του και της έδωσε ψυχολογική δύναμη, κάτι που είναι πολύ σημαντικό.




Για αυτό το λόγο αποφασίσαμε να τον επιλέξουμε. Έτσι γίνεται πάντα, ο παίκτης που επανέρχεται στη δράση μετά από τιμωρία θέλει να δείξει πόσο καλός είναι και ότι αξίζει τη θέση του στον αγωνιστικό χώρο. Είχε τα στοιχεία που κάνουν όμορφο το ποδόσφαιρο σήμερα, πάθος, τεχνική και ένα παιχνίδι που ευχαρίστησε όλους τους οπαδούς”.



Όσο για το… background του Σβάινσταϊγκερ, συγκρατήστε μία μόνο λέξη: Μπάγερν Μονάχου. Ο γεννημένος το 1984 στο Κόλμπερμορ της Βαυαρίας, αναγκάστηκε να επιλέξει σε ηλικία 14 ετών για το αν θα ακολουθούσε επαγγελματική καριέρα στο σκι ή στο ποδόσφαιρο και τελικά διάλεξε το δεύτερο.



Από το 1998 μέχρι το 2002 ανέπτυξε το ταλέντο του μέσα στα τμήματα υποδομής της Μπάγερν, ενώ σε ηλικία 18 μόλις ετών πήρε το “βάπτισμα του πυρός” στην πρώτη ομάδα.



Δύο προπονήσεις έπεισαν τον Ότμαρ Χίτσφελντ για να τον εμπιστευτεί και να του δώσει την ευκαιρία να κάνει το ντεμπούτο του σε αγώνα Τσάμπιονς Λιγκ, χρησιμοποιώντας τον ως αλλαγή σε ματς με τη Λανς για τη φάση των ομίλων της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης.



Τον Δεκέμβριο του 2002 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τον βαυαρικό σύλλογο, ενώ εκείνη τη σεζόν (2002-03) αγωνίστηκε σε 14 ματς της Μπουντεσλίγκα, βοηθώντας τη Μπάγερν στην κατάκτηση του νταμπλ εντός των συνόρων.



Σκόραρε για πρώτη φορά με τη φανέλα της Μπάγερν το Σεπτέμβριο του 2003 με αντίπαλο τη Βόλφσμπουργκ, ενώ η απόφαση του Φέλιξ Μάγκατ να τον στείλει στο ξεκίνημα της σεζόν 2004-05 πίσω στους ερασιτέχνες, δεν του “έκοψε τα φτερά”, καθώς είχε απεριόριστη εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του.



Απόδειξη οι τρεις τελευταίες σεζόν του με τους Βαυαρούς (2005-08), όπου φόρεσε τη φανέλα της ομάδας 135 φορές σε όλες τις διοργανώσεις (Τσάμπιονς Λιγκ, πρωτάθλημα και Κύπελλο Γερμανίας), βρίσκοντας το δρόμο προς τα δίχτυα 10 φορές.



Η πορεία που είχε στη Μπάγερν άνοιξε και την πόρτα της Εθνικής Γερμανίας για τον Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ: Έκανε το ντεμπούτο του στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα σε φιλικό του 2004 με την Ουγγαρία, ενώ το Νο 31 των “πάντσερ” έδωσε το παρών και στην τελική φάση του Euro 2004, εκεί που η Γερμανία δεν κατάφερε να περάσει τη φάση των ομίλων.



Πέτυχε το πρώτο γκολ σε μεγάλη διοργάνωση στις 18 Ιουνίου 2005 με αντίπαλο την Τυνησία για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών, ενώ στο Μουντιάλ του 2006 έδωσε το στίγμα του στον μικρό τελικό, όταν και φιλοδώρησε με δύο τέρματα τους Πορτογάλους.



Το εκπληκτικό με τον ξανθομάλλη άσο είναι πως σε ηλικία 22 ετών πρόλαβε να παίξει 41 ματς με την εθνική ομάδα της χώρας, ρεκόρ για Γερμανό παίκτη εκείνη την περίοδο, πριν έρθει να το καταρρίψε ο Λούκας Ποντόλσκι, με 44 συμμετοχές στα “πάντσερ” στην αντίστοιχη ηλικία (ο ρέκορντμαν με 150 συμμετοχές Λόταρ Ματέους είχε παίξει μόλις 13 ματς με την Γερμανία σε εκείνη την ηλικία!).



Τα τελευταία κατορθώματά του τετράκις πρωταθλητή Ευρώπης με τη Μπάγερν (2003, 2005, 2006, 2008) δεν χρειάζεται να τα επαναλάβουμε… Το σίγουρο είναι πως οι Πορτογάλοι θα κάνουν πολύ καιρό να ξεχάσουν αυτό το ματς, με τους Ίβηρες να αποτυγχάνουν να προκριθούν στους “4” της Ευρώπης, μετά από δύο συνεχόμενες παρουσίες εκεί.




ΥΓ: Η πιο “πολυφορεμένη” φράση που ακούω από χθες το βράδυ είναι η περιβόητη ατάκα του Γκάρι Λίνεκερ προς 15ετίας, ότι δηλαδή “το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα που παίζουν 22 παίκτες και στο τέλος κερδίζουν πάντα οι… Γερμανοί”.



Το σίγουρο είναι πως ο Μπάστιαν Σβάϊνσταιγκερ έβαλε το χεράκι του για τη διάδοση αυτού του μύθου και στις νεότερες γενιές, καθώς κάτι τέτοια ματς κάνουν πολλούς να πιστεύουν πως η “βαριά φανέλα” μπορεί να καθορίσει νίκες και προκρίσεις.



Κατάφερε να κλέψει τη δόξα ακόμα και από τον “γκαφατζή” Ρικάρντο, ο οποίος με τα παιδαριώδη λάθη του (για πολλοστή φορά) κατάφερε να κεράσει… πίκρα τον Σκολάρι στο τελευταίο του παιχνίδι στον πάγκο της Εθνικής Πορτογαλίας, πριν αναλάβει την Τσέλσι.