ΑΕΚ: Τα δύο “όχι” για τον Κοϊτά και η γνώση του Ριμπάλτα για το πώς “δουλεύει” η αγορά

Η πρώτη σεζόν του Αμπουμπακαρί Κοϊτά με τη φανέλα της ΑΕΚ δεν ήταν αυτή που περίμεναν οι περισσότεροι όταν το περασμένο καλοκαίρι του 2024 η Ένωση αποφάσιζε να επενδύσει 3,6 εκατομμύρια ευρώ για να τον αποκτήσει από τη Σιντ Τρούιντεν.

Ερχόταν από μια εκρηκτική χρονιά στο Βέλγιο, με γκολ, ασίστ και διαρκή επιρροή στο παιχνίδι της ομάδας του, ένας ακραίος με ταχύτητα, κάθετη σκέψη και ικανότητα στο ένας εναντίον ενός, στοιχεία που θεωρητικά θα ”κούμπωναν” ιδανικά στο αγωνιστικό προφίλ που ήθελε να χτίσει η ΑΕΚ. Στην πράξη όμως, τίποτα δεν λειτούργησε όπως είχε σχεδιαστεί.

Το γενικότερο αγωνιστικό μπάχαλο που χαρακτήρισε την περσινή σεζόν της ΑΕΚ παρέσυρε και τον ίδιο. Η συνεχής ίντριγκα, η έλλειψη σταθερών ρόλων και η ακραία προβλεψιμότητα στο παιχνίδι της ομάδας δεν επέτρεψαν σε έναν ποδοσφαιριστή που χρειαζόταν χώρο και ξεκάθαρες οδηγίες να βρει ρυθμό.

Παράλληλα, η παρουσία του Αντονί Μαρσιάλ, ο οποίος για μεγάλο χρονικό διάστημα αγωνιζόταν μόνιμα στην αριστερή πλευρά της επίθεσης -στη φυσική δηλαδή θέση του Κοϊτά ως left winger- περιόρισε δραστικά τις ευκαιρίες του. Δεν ήταν μόνο το ζήτημα των λεπτών συμμετοχής, αλλά και η αίσθηση ότι δεν είχε τον καθαρό διάδρομο για να χτίσει αυτοπεποίθηση και ρόλο μέσα στην ενδεκάδα.

Έτσι, μια μεταγραφή που συνοδεύτηκε από μεγάλες προσδοκίες κατέληξε να αμφισβητείται. Έγινε συζήτηση για το αν ήταν προσεγμένη επιλογή, αν τα χρήματα ήταν πολλά για εκείνον, αν ο παίκτης μπορούσε να ανταποκριθεί στο επίπεδο και στην πίεση της ΑΕΚ.

Η πρώτη χρονιά ουσιαστικά πήγε στράφι, όχι όμως απαραίτητα γιατί ο Κοϊτά δεν μπορούσε, αλλά γιατί δεν βρέθηκε στο κατάλληλο περιβάλλον για να δείξει τι πραγματικά μπορεί να προσφέρει.

Το πρώτο “όχι” και η αλλαγή στάτους

Η έλευση του Μάρκο Νίκολιτς άλλαξε τα δεδομένα. Ο Σέρβος τεχνικός γνώριζε πολύ καλά τι είδους ποδοσφαιριστής είναι ο Κοϊτά, ποιες είναι οι αγωνιστικές αρετές του και, κυρίως, πώς πρέπει να τον χρησιμοποιήσει για να πάρει από εκείνον περισσότερα.

Από τις πρώτες κιόλας επαφές τους φρόντισε να του περάσει το μήνυμα ότι τον υπολογίζει σοβαρά, ότι τον θεωρεί βασικό γρανάζι στο σύνολο που ήθελε να δημιουργήσει και ότι η περσινή σεζόν δεν αποτελούσε κριτήριο για την αξία του.

Η διαχείριση αυτή είχε της σημασία της. Ο Κοϊτά άρχισε να δουλεύει με διαφορετική ψυχολογία, να νιώθει ξανά σημαντικός και να βλέπει μπροστά του μια καθαρή προοπτική. Κάπου εκεί εκδηλώθηκε και το πρώτο ενδιαφέρον από συλλόγους του εξωτερικού, οι οποίοι διερευνούσαν το ενδεχόμενο δανεισμού του.

Η απάντηση της ΑΕΚ ήταν ξεκάθαρη και άμεση: δεν υπήρχε κανένα περιθώριο συζήτησης για παραχώρηση, πολύ περισσότερο χωρίς υποχρεωτική αγορά, ενός ποδοσφαιριστή για τον οποίο είχε δαπανηθεί ένα τόσο σημαντικό ποσό μόλις ένα καλοκαίρι νωρίτερα. Ήταν το πρώτο «όχι», ένα μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι ο παίκτης δεν είχε τεθεί σε καθεστώς αμφισβήτησης εντός του συλλόγου.

Το δεύτερο “όχι” και το καλοκαίρι που έρχεται

Τον Ιανουάριο το σκηνικό επαναλήφθηκε, αυτή τη φορά με ακόμη πιο σοβαρές προσεγγίσεις, ακόμη και με δάθεση για προτάσεις αγοράς. Ωστόσο, η ΑΕΚ είχε ήδη χαράξει τη στρατηγική της: σε φάση διεκδίκησης στόχων σε Ελλάδα και Ευρώπη, η επιλογή δεν θα ήταν να αποδυναμωθεί, αλλά να ενισχυθεί. Δεν μπήκε καν σε κουβέντα για να ακούσει.

Το δεύτερο ”όχι” ήταν πιο ηχηρό, γιατί συνοδευόταν από τη βεβαιότητα ότι ο Κοϊτά είχε αρχίσει να εξελίσσεται σε σημαντική μονάδα, με περιθώρια περαιτέρω βελτίωσης και σαφή προοπτική αύξησης της χρηματιστηριακής αξίας του.

Στο ποδόσφαιρο όλοι έχουν την τιμή τους, όμως ο σωστός χρόνος είναι καθοριστικός. Δεν πουλάς όταν κυνηγάς στόχους και δεν έχεις τον απαιτούμενο χρόνο για να αντικαταστήσεις ισάξια έναν παίκτη που αρχίζει να ”γράφει” σημαντικές υπηρεσίες στο γήπεδο.

Η ΑΕΚ επένδυσε, στήριξε και τώρα περιμένει να δει την υπεραξία να αποτυπώνεται τόσο αγωνιστικά όσο και οικονομικά. Και σε αυτό το κομμάτι, η παρουσία του Χαβιέρ Ριμπάλτα στον ρόλο του ποδοσφαιρικού διευθυντή παίζει τον δικό της ρόλο.

Ο Καταλανός έχει αποδείξει ότι γνωρίζει πώς να χειριστεί κάθε ποδοσφαιριστή στην αγορά όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, είτε πρόκειται για μεγάλη πώληση όπως εκείνη του Λιβάι Γκαρσία, είτε για μια συμφωνία δανεισμού με ισχυρές πιθανότητες εσόδων μέσω οψιόν αγοράς, όπως στην περίπτωση του Φραντζί Πιερό.

Το καλοκαίρι που έρχεται ίσως αποτελέσει σημείο καμπής. Αν η ΑΕΚ πετύχει τους στόχους της και ο Κοϊτά συνεχίσει στην ανοδική τροχιά που δείχνει να παίρνει, τα ποσά που θα ακουστούν μπορεί να είναι πολύ διαφορετικά από εκείνα που συζητούνταν πριν από έναν χρόνο.

Για την ώρα, τα δύο “όχι” καθόρισαν την πορεία. Και ίσως αποδειχθούν η καλύτερη επένδυση που έκανε η ΑΕΚ, όχι μόνο σε έναν ποδοσφαιριστή, αλλά σε μια ιδέα: ότι η υπομονή και το σωστό timing μπορούν να μετατρέψουν μια αμφισβητούμενη χρονιά σε αφετηρία για κάτι καλό.