ΑΕΚ: Ορμπελίν Πινέδα, το παιδί από το Μεξικό που βρήκε στην Ένωση το δεύτερο σπίτι του

22 Αυγούστου 2022. Εκείνη την ημέρα ο Ορμπελίν Πινέδα φόρεσε για πρώτη φορά, σε επίσημο παιχνίδι, τη φανέλα της ΑΕΚ. Ένα γκολ, μία χαρακτηριστική κωλοτούμπα και η αρχή μιας διαδρομής που κανείς δεν μπορούσε τότε να φανταστεί πού θα οδηγούσε.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο κύκλος του στην Ένωση ολοκληρώνεται, έχοντας αφήσει το αποτύπωμά του ως ένας από τους σημαντικότερους ξένους ποδοσφαιριστές της σύγχρονης ιστορίας του συλλόγου.

Η ΑΕΚ έφευγε νικήτρια με 3-0 από τη Λαμία, στην πρεμιέρα της Stoiximan Super League για τη σεζόν 2022/23, με τον τότε 26χρονο Μεξικανό να διαμορφώνει το τελικό σκορ με ένα υποδειγματικό πλασέ εκτός περιοχής.

Αμέσως μετά ακολούθησε η πρώτη από τις πολλές χαρακτηριστικές κωλοτούμπες που θα συνόδευαν τον πανηγυρισμό του. Εκείνη τη στιγμή δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί κανείς πως αυτή η εικόνα θα γινόταν ένα από τα σήματα κατατεθέν μιας τετραετίας γεμάτης τίτλους, διακρίσεις και αξέχαστες στιγμές.

Εκείνος που γνώριζε καλύτερα από όλους τι μπορούσε να προσφέρει ο Πινέδα ήταν ο Ματίας Αλμέιδα. Οι δυο τους είχαν συνεργαστεί στο Μεξικό και στην Αμερική, με τον Αργεντινό να παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της καριέρας του. Ο Πινέδα ήταν η ποδοσφαιρική του αδυναμία και δεν είναι τυχαίο ότι σε κάθε σταθμό της προπονητικής του διαδρομής επιθυμούσε να συνεργαστεί ξανά μαζί του. Το ίδιο συνέβη και όταν ανέλαβε την ΑΕΚ.

Ο Μεξικανός έφτασε στην Αθήνα με τη μορφή δανεισμού από τη Θέλτα, η οποία αναζητούσε για εκείνον έναν σύλλογο όπου θα είχε πρωταγωνιστικό ρόλο και σταθερό χρόνο συμμετοχής. Αυτό που ακολούθησε, ωστόσο, ξεπέρασε κάθε προσδοκία.

Ο ακρογωνιαίος λίθος της ΑΕΚ 

Από τα πρώτα κιόλας παιχνίδια απέδειξε πως δεν επρόκειτο απλώς για έναν ποιοτικό χαφ. Ήταν ο ποδοσφαιριστής που έδινε ισορροπία σε ολόκληρο το παιχνίδι της ΑΕΚ. Έτρεχε ασταμάτητα, πίεζε με ένταση, ανακτούσε μπάλες, δημιουργούσε, πατούσε περιοχή και διέθετε την ποιότητα να αλλάξει τη ροή ενός αγώνα με μία και μόνο ενέργεια.

Το σημαντικότερο, όμως, ήταν η απόλυτη αφοσίωσή του στην ομάδα. Αγωνίστηκε ως κεντρικός μέσος, επιτελικός, αριστερός χαφ, ακόμη και στα δύο άκρα της άμυνας όταν οι ανάγκες το απαιτούσαν.

Δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ, δεν έφερε αντίρρηση και δεν έβαλε τον εαυτό του πάνω από το σύνολο. Υπηρέτησε κάθε ρόλο με την ίδια συνέπεια και αυταπάρνηση, αποτελώντας τον ιδανικό εκφραστή της αγωνιστικής φιλοσοφίας του προπονητή του.

Η πρώτη του σεζόν στην Ελλάδα εξελίχθηκε ονειρικά. Ολοκλήρωσε τη χρονιά με 10 γκολ, την καλύτερη επιθετική επίδοσή του με τα κιτρινόμαυρα, και έβαλε την υπογραφή του σε μερικές από τις πιο καθοριστικές στιγμές της κιτρινόμαυρης πορείας προς το νταμπλ.

Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το νικητήριο γκολ απέναντι στον Παναθηναϊκό στη Νέα Φιλαδέλφεια, σε ένα παιχνίδι που σηματοδότησε την αντεπίθεση της ΑΕΚ και αποδείχθηκε κομβικό για την επιστροφή της στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Η επιρροή του, βέβαια, δεν περιορίστηκε στους αριθμούς. Ο Πινέδα ήταν ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις γραμμές της ΑΕΚ, ο ποδοσφαιριστής που έδινε ρυθμό, κέρδιζε μονομαχίες, οδηγούσε το πρέσινγκ και αποτελούσε σημείο αναφοράς για ολόκληρη την ομάδα. Δεν άργησε, λοιπόν, να αναδειχθεί MVP της Stoiximan Super League, δικαιώνοντας απόλυτα όσους πίστεψαν στις δυνατότητές του.

Με την ολοκλήρωση του δανεισμού του, όλα έδειχναν πως η επιστροφή του στη Θέλτα ήταν αναπόφευκτη. Στην ΑΕΚ υπήρχε η κοινή επιθυμία να παραμείνει, όμως το οικονομικό μέγεθος της υπόθεσης έκανε την προοπτική της αγοράς του να μοιάζει εξαιρετικά δύσκολη.

Τελικά, η Ένωση αποφάσισε να κάνει την υπέρβαση. Κατέβαλε περίπου 4.5 εκατ. ευρώ για να αποκτήσει τα δικαιώματά του από τη Θέλτα, πραγματοποιώντας τότε την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του συλλόγου. Ήταν η επιβράβευση μιας εκπληκτικής πρώτης σεζόν, αλλά και η απόφαση να διατηρήσει στο ρόστερ της τον ποδοσφαιριστή που αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο της ομάδας του Ματίας Αλμέιδα.

Η εμπιστοσύνη της ΑΕΚ προς το πρόσωπό του δεν άργησε να δικαιωθεί. Ο Πινέδα συνέχισε από εκεί που σταμάτησε, αποτελώντας σταθερά τον ποδοσφαιριστή γύρω από τον οποίο περιστρεφόταν το παιχνίδι της Ένωσης.

Ήταν το μηχανάκι της μεσαίας γραμμής, ο παίκτης που δεν σταματούσε να τρέχει, να πιέζει, να ανακτά κατοχές και να δίνει τον ρυθμό σε κάθε αγώνα, την ώρα που η ΑΕΚ είχε πλέον να διαχειριστεί και τις αυξημένες απαιτήσεις της ευρωπαϊκής της παρουσίας.

Η δεύτερη σεζόν μπορεί να μην έκλεισε με την ίδια κατάληξη σε ομαδικό επίπεδο, όμως η εικόνα του Μεξικανού παρέμεινε σε υψηλά στάνταρ. Ακόμη και στις βραδιές που η ομάδα δεν έβρισκε τις λύσεις που αναζητούσε, εκείνος συνέχιζε να αποτελεί το σημείο αναφοράς της μεσαίας γραμμής, επιβεβαιώνοντας γιατί θεωρούνταν, κατά κοινή ομολογία, ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές του ελληνικού πρωταθλήματος.

Το καλοκαίρι του 2024 ήρθε η πρώτη πραγματική δοκιμασία στη σχέση του με την ΑΕΚ. Το ενδιαφέρον από το Μεξικό ήταν έντονο, ο ίδιος δεν έκρυψε την επιθυμία του να επιστρέψει στην πατρίδα του, ενώ ο εκπρόσωπός του πίεζε προς αυτή την κατεύθυνση. Ωστόσο, καμία από τις ομάδες που ενδιαφέρθηκαν δεν έφτασε στα οικονομικά δεδομένα που είχε θέσει η Ένωση και η μεταγραφή δεν προχώρησε.

Παρά τη δεδομένη απογοήτευσή του (οι Μεξικανολι του πρόσφεραν ένα εξωπραγματικό συμβόλαιο), ο Πινέδα δεν άφησε ποτέ αυτή την υπόθεση να επηρεάσει τη συμπεριφορά του. Συνέχισε να προπονείται και να αγωνίζεται με τον ίδιο επαγγελματισμό, τιμώντας μέχρι την τελευταία ημέρα το συμβόλαιό του και τη φανέλα που φορούσε.

Ήταν μια δύσκολη χρονιά συνολικά για την ΑΕΚ και, όπως συνέβη σχεδόν σε ολόκληρη την ομάδα, ούτε ο ίδιος κατάφερε να φτάσει στα γνωστά του επίπεδα απόδοσης.

Με το τέλος εκείνης της σεζόν ολοκληρώθηκε και η κοινή πορεία με τον Ματίας Αλμέιδα. Η αποχώρηση του ανθρώπου που τον έφερε στην Ελλάδα και πίστεψε όσο κανείς στις δυνατότητές του δημιούργησε εύλογα ερωτήματα για το μέλλον του στην ΑΕΚ. Πολλοί εκτιμούσαν ότι χωρίς τον Αργεντινό στον πάγκο, ο κύκλος του Πινέδα στην Ένωση είχε ουσιαστικά κλείσει.

Η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική.

Ο Μάρκο Νίκολιτς χρειάστηκε ελάχιστο χρόνο για να αντιληφθεί την αξία του Μεξικανού και να τον καταστήσει ξανά σημείο αναφοράς της ομάδας του. Παρότι ο Πινέδα έχασε ολόκληρη την καλοκαιρινή προετοιμασία εξαιτίας της συμμετοχής του με την εθνική Μεξικού στο Gold Cup και επέστρεψε στην Αθήνα λίγες μόλις ημέρες πριν από την έναρξη των επίσημων υποχρεώσεων, ο Σέρβος τεχνικός δεν δίστασε να τον ρίξει κατευθείαν στα βαθιά.

Στις 24 Ιουλίου τον ξεκίνησε βασικό στην πρώτη επίσημη αναμέτρηση της σεζόν απέναντι στη Χάποελ Μπερ Σεβά για τα προκριματικά του Conference League, μια απόφαση που αποδείχθηκε ενδεικτική της εμπιστοσύνης που του είχε από την πρώτη στιγμή.

Ο Πινέδα ανταπέδωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Επέστρεψε στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις και θύμισε ξανά τον ποδοσφαιριστή που είχε λατρέψει ο κόσμος της ΑΕΚ. Ήταν εκείνος που έπαιρνε την πρώτη μπάλα από την άμυνα, που έδινε καθαρό μυαλό στην ανάπτυξη, που οδηγούσε την πίεση ψηλά και που, όταν η ομάδα τον χρειαζόταν, αναλάμβανε πρωτοβουλίες και στο επιθετικό τρίτο του γηπέδου.

Η επιστροφή του στα υψηλά στάνταρ συνδιάστηκε και όχι τυχαία, με την επιστροφή της ΑΕΚ στην κορυφή. Η Ένωση κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα, με τον Πινέδα να αποτελεί έναν από τους βασικούς πρωταγωνιστές της πορείας προς τον τίτλο, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά πως όταν εκείνος βρισκόταν στην καλύτερή του κατάσταση, ολόκληρη η ομάδα ανέβαινε επίπεδο.

Από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της τελευταίας του σεζόν ήταν το γκολ του στη 2η αγωνιστική των playoffs απέναντι στον ΠΑΟΚ στην Allwyn Arena. Στο 80ό λεπτό, με την ΑΕΚ να προηγείται ήδη, έκλεψε την μπάλα έξω από την περιοχή, κινήθηκε προς τα αριστερά, συνέκλινε και με ένα εξαιρετικό τελείωμα κρέμασε τον Τσιφτσή, διαμορφώνοντας το τελικό 3-0. Αυτό το γκολ μάλιστα ψηφίστηκε και ως το κορυφαίο της χρονιάς στη Stoiximan Super League και η συγκεκριμένη νίκη έθεσε την Ένωση για τα καλά σε θέση ισχύος για την κούρσα του τίτλου.

Το τέλος μιας τετραετίας που δύσκολα θα ξεχαστεί 

Μέχρι το τέλος της διαδρομής του στα κιτρινόμαυρα, ο Πινέδα έγραψε το όνομά του με ανεξίτηλα γράμματα στην ιστορία του συλλόγου. Σε τέσσερα χρόνια πραγματοποίησε 174 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, σημείωσε 20 γκολ, μοίρασε 17 ασίστ, κατέκτησε δύο πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Ελλάδας, ενώ αναδείχθηκε δύο φορές MVP της Stoiximan Super League.

Πάνω απ’ όλα, όμως, κέρδισε κάτι που δεν αποτυπώνεται σε κανέναν αριθμό. Κέρδισε την εκτίμηση και την αγάπη του κόσμου της ΑΕΚ. Οι φίλοι της Ένωσης τραγούδησαν αμέτρητες φορές ρυθμικά το όνομά του στις εξέδρες της Νέας Φιλαδέλφειας, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό του έναν ποδοσφαιριστή που δεν δίστασε ποτέ να βάλει το εμείς και την ομάδα πάνω από το εγώ.

Η επιθυμία του να επιστρέψει στο Μεξικό για οικογενειακούς λόγους, σε συνδιασμό και με τα χρήματα που έδωσε το μεξικανικό κλαμπ ήταν τελικά εκείνη που έκλεισε τον κύκλο του στην Ελλάδα. Η Μοντερέι ενεργοποίησε τη ρήτρα αποδέσμευσης που ίσχυε για τους συλλόγους της χώρας του, καταβάλλοντας 8.000.000 ευρώ  (50% μπροστά και τα υπόλοιπα σε δόσεις ως το τέλος της σεζόν) στην ΑΕΚ, με τις δύο πλευρές να ολοκληρώνουν μια απόλυτα επιτυχημένη συνεργασία τεσσάρων ετών.

Ο ίδιος φρόντισε να δείξει πως η σχέση του με την ΑΕΚ δεν ήταν ποτέέμεινε απλώς επαγγελματική. “Όταν πήρα την απόφαση να φύγω από το Μεξικό, το έκανα με ένα πολύ ξεκάθαρο όνειρο στην καρδιά μου: να παίξω ποδόσφαιρο στην Ευρώπη. Σήμερα μπορώ να πω, με την καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη, ότι αυτό το όνειρο το βρήκα εδώ, στην ΑΕΚ”, έγραψε στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του.

Ξεχωριστή θέση στις σκέψεις του είχαν οι φίλοι της Ένωσης. “Από την πρώτη κιόλας ημέρα ένιωσα την αγάπη μιας πραγματικά ξεχωριστής εξέδρας… Το να ακούω τα συνθήματά σας και να υπερασπίζομαι αυτά τα χρώματα μπροστά σας ήταν ένα προνόμιο που θα κουβαλώ για πάντα μέσα μου”, ανέφερε, επιβεβαιώνοντας πως το δέσιμο που δημιουργήθηκε αυτά τα χρόνια ήταν αμοιβαίο.

Το πιο δυνατό κομμάτι του αποχαιρετισμού του, ωστόσο, ήταν το τελευταίο. “Η ΑΕΚ δεν ήταν απλώς η ομάδα στην οποία έπαιξα στην Ευρώπη. Ήταν το μέρος όπου ένα παιδί από το Μεξικό πραγματοποίησε το όνειρό του… Γι’ αυτό δεν θα είναι ποτέ ένα αντίο. Θα είναι ένα “εις το επανιδείν”. Γιατί ένα κομμάτι της καρδιάς μου θα μείνει για πάντα στην Αθήνα”.

Οι αριθμοί θα θυμίζουν πάντα τι πρόσφερε ο Ορμπελίν Πινέδα στην ΑΕΚ. Οι εικόνες, όμως, θα θυμίζουν κάτι σημαντικότερο. Τις κωλοτούμπες μετά από κάθε γκολ, το όνομά του να ακούγεται ρυθμικά από την εξέδρα της Νέας Φιλαδέλφειας και έναν ποδοσφαιριστή που δεν δίστασε ποτέ να βάλει την ομάδα πάνω από τον εαυτό του. Κάπως έτσι γράφτηκε μια από τις πιο ξεχωριστές ιστορίες ξένου ποδοσφαιριστή με τα κιτρινόμαυρα.