ΑΕΚ: Οι σκέψεις για τον Μαρσιάλ και η πεποίθηση ότι έχει να δώσει πολλά περισσότερα

Το συμβόλαιο του Αντονί Μαρσιάλ είναι ομολογουμένως αστρονομικό για τα εγχώρια δεδομένα. Δεν υπάρχει άλλος ποδοσφαιριστής στην ελληνική λίγκα που έστω να πλησιάζει τις αποδοχές του, ακόμα και ο πιο καλά αμειβόμενος παίκτης του Ολυμπιακού, ο Μαροκινός φορ Ελ Καμπί, λαμβάνει κάπου στο 1 εκατ. ευρώ λιγότερα ετησίως, εν συγκρίσει με τον 29χρονο Γάλλο.

Με την καριέρα του να έχει πάρει σχετικά νωρίς την κατιούσα καθώς ήταν ένας σταρ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που πλέον μάχεται στο ελληνικό πρωτάθλημα, οι σκέψεις γύρω από το ύψος των απολαβών σε σχέση με την προσφορά του είναι αριθμητικές. Υπάρχουν πολύ υψηλότερες απαιτήσεις από εκείνον, βάσει των 3,5 εκατ. ευρώ που λαμβάνει για κάθε έτος συνεργασίας του με την Ένωση.

Ακόμα κι έτσι, ωστόσο, υπήρξε ένα σημαντικό διάστημα που ο Μαρσιάλ κρατούσε την ΑΕΚ όρθια με τα γκολ του, σε πρωτάθλημα και Κύπελλο. Μέσα από αναλαμπές και σποραδικές στιγμές μεγαλοσύνης στο παιχνίδι του, κατάφερνε να πετυχαίνει σημαντικά τέρματα.

Έπειτα ήρθαν οι μυϊκοί τραυματισμοί παρέα με τον φόβο υποτροπών καθώς και ο ίδιος συγκρατείται έχοντας περάσει πολλά στην καριέρα του. Μοιραία έμεινε για αρκετές εβδομάδες εκτός δράσης, μια συγκυρία που του έκοψε τη φόρα και τον έφερε πίσω.

Μολαταύτα, ακόμα κι έτσι, παραμένει ο πρώτος σκόρερ της ΑΕΚ με 9 γκολ (7 στο πρωτάθλημα, 2 στο Κύπελλο) στις εγχώριες διοργανώσεις και συνιστά σημαντικό πρόβλημα για εκείνη να μην τον έχει στην τελική ευθεία της προσπάθειάς της μήπως και πάρει κάτι καλύτερο από την τέταρτη θέση στα playoffs. Εκτός εάν μετά την έφεση που η Ένωση άσκησε, μειωθεί η ποινή του, μα και πάλι θα μιλάμε μόνο για το παιχνίδι της Τούμπας.

Αυτά που προσμετρώνται υπέρ του

Το λάθος που γίνεται στην προσέγγιση του Μαρσιάλ αφορά στη σύγκριση των χρημάτων που παίρνει με την προσφορά του στο γήπεδο. Ναι μεν υπάρχουν μεγαλύτερες απαιτήσεις, όχι όμως επειδή απλά είναι ακριβοπληρωμένος αλλά διότι είναι ένας παίκτης κλάσης. Άλλωστε, είναι γνωστό, ομολογημένο και πρέπει να γίνεται κατανοητό ότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος να έρθει στην Ελλάδα δίχως να δοθεί το συγκεκριμένο ποσό.

Με γνώμονα την προαναφερθείσα παράμετρο, το ζητούμενο δεν είναι να φτάσει ο Μαρσιάλ στο σημείο να σκοράρει 25-30 γκολ τη σεζόν διότι απλά δεν γίνεται να το κάνει, αλλά το πώς θα αξιοποιηθεί πιο σωστά μέσα από το σύνολο, από καλύτερη ομαδική λειτουργικότητα και στοχευμένο πλάνο. Είναι απόλυτα εμφανές ότι στο ‘’man to man’’ του Αλμέιδα, ο Γάλλος δεν γίνεται να ανταποκριθεί ανασταλτικά ακόμα κι αν το προσπαθήσει.

Η εικόνα του, το στυλ του, αυτή η ράθυμη φιγούρα του τον χαρακτήριζαν πάντοτε, ακόμα και στα καλά χρόνια της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αν όμως ο Μαρσιάλ, σε μια ΑΕΚ που είναι σημαντικά υποδεέστερη σε σχέση με τα προηγούμενα δύο χρόνια, καταφέρνει να σκοράρει 9 φορές παίζοντας σε ένα στυλ μη ταιριαστό, γιατί να μην γίνει παίκτης των 15+ γκολ τη σεζόν σε ένα σύνολο πιο αρμονικό;

Στην ΑΕΚ πιστεύουν, βασικά ο Ριμπάλτα πιστεύει -και αυτό μετράει περισσότερο- ότι ο Μαρσιάλ έχει πολλά περισσότερα να δώσει, μέσα από προετοιμασία και παίζοντας σε ένα σύνολο που θα έχει δημιουργηθεί πιο ορθολογικά και ποδοσφαιρικά, όχι ‘’τσάτρα-πάτρα’’ και με επιλογές μη συμβατές μεταξύ τους όπως συνέβη το περασμένο καλοκαίρι.

Δεν συνιστά λοιπόν προτεραιότητα της ομάδας να επιχειρήσει την απελευθέρωση από το συμβόλαιό του, κάτι που άλλωστε δεν μπορεί να αποφασίσει μόνη της παρά μόνον αν ο ίδιος ο Γάλλος που έχει “δέσει” καλά την παρουσία του στην ΑΕΚ, εμφανίσει τάσεις φυγής.

Το ζητούμενο είναι να αναδομηθεί το ρόστερ με τέτοιον τρόπο ώστε η επόμενη σεζόν να είναι (και) για τον Μαρσιάλ αυτή που θα τον βοηθήσει να ξεχωρίσει και να μεγαλώσει το καλό διάστημα της παρουσίας του με αρκετά περισσότερα χρήσιμα και καθοριστικά γκολ.

Διότι στο μικρό δείγμα γραφής φέτος που ο ίδιος ήταν καλά, πέτυχε τόσα που σε πείθουν ότι η ομάδα πρέπει να αλλάξει για να τον αξιοποιήσει και όχι εκείνος να αποχωρήσει από την ΑΕΚ.