ΑΕΚ: Μια στάση εδώ να δούμε τι έκανε έως σήμερα

Από ένα αβέβαιο καλοκαίρι σε μια θέση ισχύος, η ΑΕΚ σήμερα είναι πρώτη στη regular season και στους 8 του ConferenConce League, ως αποτέλεσμα αλλαγών που δεν έμειναν στη βιτρίνα αλλά άγγιξαν τη λειτουργία και την εξωστρέφεια του club.
Πριν μπούμε στην τελική αγωνιστική ευθεία και αρχίσουμε να ξετυλίγουμε το που θα φτάσει η ΑΕΚ εν συγκρίσει με το ανέλπιστο που έχει οδηγηθεί σήμερα, αξίζει να κάνουμε μια μικρή στάση και να δούμε τη μεγάλη εικόνα, γιατί εκεί αποτυπώνεται πιο καθαρά η αλλαγή.
Η αναφορά γίνεται για μια ομάδα που πριν από μερικούς μήνες ξεκινούσε από πολύ δύσκολη αφετηρία, με αμφιβολίες, ερωτήματα και την ανάγκη να ξαναβρεί ισορροπία, και που σήμερα βρίσκεται στην κορυφή της regular season λίγο πριν από τα playoffs και ταυτόχρονα μέσα στους 8 του Conference League, έχοντας μπροστά της τις αναμετρήσεις με τη Ράγιο Βαγεκάνο για μια θέση στα ημιτελικά.
Είναι μια διαδρομή που εξηγείται μόνο αν δει κανείς τις αλλαγές που έγιναν στη λειτουργία του club, τον τρόπο που οργανώθηκε εκ νέου πολύ γρήγορα και την εξωστρέφεια που άρχισε να χτίζει.
Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το ενδιαφέρον: ότι αυτή η εικόνα δεν προέκυψε τυχαία, αλλά είναι αποτέλεσμα μιας συνολικής μετατόπισης σε όλα τα επίπεδα, η οποία αξίζει να αναλυθεί.
Οι επιλογές που άλλαξαν τη βάση
Αν θέλει κάποιος να καταλάβει τι έχει αλλάξει πραγματικά στην ΑΕΚ, δεν χρειάζεται να ψάξει πολύ βαθιά. Αρκεί να δει ποιοι μπήκαν μέσα στο κάδρο και ποιοι βγήκαν από αυτό, γιατί εκεί βρίσκεται όλη η ουσία της υπόθεσης.
Σε έναν χώρο που για χρόνια ταλαιπωρήθηκε από αποφάσεις της στιγμής, από πρόσωπα που δεν ταίριαζαν και από μια διαρκή αίσθηση ότι κάτι λείπει, αυτή τη φορά η προσέγγιση ήταν διαφορετική και κυρίως πιο ώριμη.
Δεν έγιναν απλώς αλλαγές, έγινε αναβάθμιση, συντελέστηκε αυτό που κάνει τη διαφορά.
Κάθε αποχώρηση στις δομές του club συνοδεύτηκε από μια επιλογή που πρόσθεσε ποιότητα, εμπειρία ή προοπτική, χτίζοντας σιγά-σιγά ένα σύνολο που δεν λειτουργεί αποσπασματικά αλλά με κοινή κατεύθυνση.
Κι εδώ είναι το σημείο που αξίζει να σταθεί κανείς: δεν πρόκειται για τύχη, αλλά για μια διαδικασία που δείχνει ότι ο σύλλογος απέφυγε λάθη του παρελθόντος και άλλαξε εντελώς κατεύθυνση.
Η σταθερότητα που έλειπε από τον πάγκο
Για χρόνια η ΑΕΚ έψαχνε προπονητή σχεδόν με την ίδια συχνότητα που έψαχνε και restart, εγκλωβισμένη σε έναν κύκλο που δεν οδηγούσε πουθενά και δημιουργούσε περισσότερο άγχος παρά προοπτική.
Αυτή τη φορά, όμως, δεν χρειάστηκε να περάσει από δέκα αποτυχημένες επιλογές για να βρει αυτό που ψάχνει.
Το πέτυχε με τη μία, και αυτό από μόνο του λέει πολλά.
Όχι μόνο για την επιλογή του Νίκολιτς καθαυτή, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο αυτή προέκυψε.
Υπήρξε αξιολόγηση, δόθηκε εμπιστοσύνη και κάτι που έλειπε έντονα τα προηγούμενα χρόνια: υπομονή.
Κι όταν αυτά συνδυάζονται, το αποτέλεσμα φαίνεται μέσα στο γήπεδο αλλά και έξω από αυτό.
Η ΑΕΚ δεν δείχνει πλέον μια ομάδα που λειτουργεί υπό καθεστώς πίεσης και αμφιβολίας, αλλά έναν οργανισμό που έχει βρει μια εσωτερική ισορροπία και ξέρει πού πατάει.
Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό, ειδικά αν σκεφτεί κάποιους από πού ξεκίνησε το περασμένο καλοκαίρι και πού βρίσκεται τώρα, στην κορυφή της regular season και μέσα στους 8 του Conference League, με μπροστά της μια πρόκληση που πριν από μήνες θα έμοιαζε μακρινή.
Το μήνυμα της επένδυσης κι η εικόνα προς τα έξω
Υπάρχει όμως Και ένα άλλο κομμάτι που συμπληρώνει την εικόνα και δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία σε όσα βλέπουμε σήμερα, κι αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο που η ΑΕΚ διαχειρίζεται τα χρήματά της και συνολικά το πώς αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως club.
Η πιο δαπανηρή χειμερινή μεταγραφική περίοδος στην ιστορία της (Βάργκα στα 5 εκατ. ευρώ) δεν είναι απλώς μια επίδειξη δύναμης, είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι κάτι αλλάζει σε επίπεδο φιλοσοφίας.
Ακόμη περισσότερο, η επιλογή να επενδυθούν σημαντικά ποσά σε νεαρούς ποδοσφαιριστές (Γκεοργκίεφ και Σαχαμπό σχεδόν στα 4 εκατ. ευρώ) δείχνει ότι υπάρχει σχέδιο και βάθος σκέψης, όχι απλώς διάθεση για άμεσο αποτέλεσμα.
Αν βάλει κανείς δίπλα τι συμβαίνει στους βασικούς ανταγωνιστές, θα δει ότι η ΑΕΚ αυτή τη στιγμή μοιάζει πιο συγκροτημένη, πιο ισορροπημένη στις αποφάσεις της και ίσως το πιο σημαντικό, πιο συνειδητοποιημένη.
Δεν σημαίνει ότι τα κάνει όλα σωστά, ούτε ότι δεν έχει περιθώρια βελτίωσης.
Σημαίνει όμως ότι έχει αρχίσει να λειτουργεί σαν ένα σύγχρονο club, με καλύτερη οργάνωση, μεγαλύτερη εξωστρέφεια και μια καθαρή εικόνα προς τα έξω.
Και τελικά, αυτό είναι που την έφερε εδώ που βρίσκεται σήμερα, σε μια θέση που λίγοι θα περίμεναν πριν από μερικούς μήνες, αλλά που πλέον δεν μοιάζει καθόλου τυχαία.