ΑΕΚ: Μάρκο Νίκολιτς, τι έχεις κάνει μέσα σε 15 μήνες

Από τις πρώτες δύσκολες ημέρες, στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, την επιστροφή της ΑΕΚ στο Champions League και πλέον την πρώτη νίκη στα “αστέρια”. Ο Μάρκο Νίκολιτς χρειάστηκε μόλις 15 μήνες για να αλλάξει ξανά τη διαδρομή της Ένωσης, μένοντας πιστός από την πρώτη ημέρα σε αυτά που πίστευε και δημιουργώντας μία ομάδα που ξέρει πλέον πολύ καλά τι θέλει μέσα στο γήπεδο.
Στις 14 Ιουνίου του 2025 η ΑΕΚ ανακοίνωσε την έναρξη της συνεργασίας της με τον Μάρκο Νίκολιτς.
Θα ήταν ψέμα να πει κανείς ότι η επιλογή του Σέρβου προπονητή προκάλεσε ενθουσιασμό στον κόσμο της Ένωσης. Και ως έναν βαθμό ήταν λογικό.
Η ΑΕΚ προερχόταν από μία πολύ δύσκολη σεζόν και κυρίως από το τέλος της εποχής του Ματίας Αλμέιδα, του ανθρώπου που πίστεψε όσο κανέναν άλλον τελευταία χρόνια.
Ο Νίκολιτς παρέλαβε λοιπόν μία ομάδα που χρειαζόταν ξανά πίστη, ηρεμία και αποτελέσματα. Ο ίδιος πάντως δεν έδειξε ποτέ να αμφιβάλλει.
Από τις πρώτες ημέρες μιλούσε με αυτοπεποίθηση για όσα μπορούσε να πετύχει με την ΑΕΚ και έμεινε στην ίδια γραμμή ακόμη και όταν τα πράγματα δεν ήταν τόσο όμορφα.
Γιατί υπήρξαν και τέτοιες στιγμές. Η ΑΕΚ πέρασε τρεις προκριματικούς γύρους για να φτάσει στη League Phase του Conference League, όμως οι εμφανίσεις της στο πρώτο διάστημα δεν ενθουσίαζαν.
Κέρδιζε, πολλές φορές χωρίς να θέλγει και όταν ακολούθησαν οι τρεις ήττες από ΠΑΟΚ, Τσέλιε και Ολυμπιακό, η γκρίνια επέστρεψε πολύ γρήγορα.
Ο Νίκολιτς δεν άλλαξε ρότα. Δεν άφησε τον θόρυβο γύρω από την ομάδα να μπει μέσα στη δουλειά του και σε αυτό είχε φυσικά τεράστια σημασία η στάση του Μάριου Ηλιόπουλου, ο οποίος τον στήριξε απόλυτα και του έδωσε τον χώρο να δουλέψει όπως εκείνος ήθελε.
Η συνέχεια δικαίωσε και τους δύο. Η ΑΕΚ βελτιώθηκε, έκανε την πορεία της στην Ευρώπη και στο τέλος κατέκτησε το πρωτάθλημα με έναν δεύτερο γύρο που άλλαξε ολόκληρη την εικόνα της σεζόν.
Αυτά, όμως, ανήκουν πλέον στην περσινή ΑΕΚ και έχουν χιλιοειπωθεί.
Από το πρωτάθλημα στα “αστέρια”
Το επόμενο στοίχημα ήταν ακόμη μεγαλύτερο. Να υπερασπιστεί τον τίτλο της και παράλληλα να εκμεταλλευτεί τη μεγάλη ευκαιρία που παρουσιάστηκε για επιστροφή στο Champions League.
Το πρώτο θα κριθεί σε βάθος μηνών. Το δεύτερο το πέτυχε ήδη και μάλιστα με το εμφατικό 4-0 επί της Λέφσκι στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Έμενε το επόμενο. Να μην επιστρέψει απλώς στο Champions League, αλλά να αρχίσει να παίρνει πράγματα από αυτό.
“Σίγουρα μπορώ να σας υποσχεθώ ότι δεν θα τελειώσουμε με μηδέν βαθμούς”, είπε ο Νίκολιτς παραμονές της πρεμιέρας.
Χρειάστηκαν περίπου 24 ώρες για να κρατήσει την υπόσχεσή του.
Η ΑΕΚ κέρδισε τη ΛΑΣΚ, πήρε την πρώτη της νίκη στο Champions League έπειτα από 20 χρόνια και έκανε το πρώτο βήμα σε μία League Phase στην οποία θέλει να αποδείξει ότι δεν επέστρεψε απλώς για τη συμμετοχή.
Και ίσως το σημαντικότερο απ’ όλα είναι ότι αυτή η ομάδα έχει πλέον ξεκάθαρα τη σφραγίδα του προπονητή της.
Μία ΑΕΚ που ξέρει τι θέλει
Το βράδυ απέναντι στη ΛΑΣΚ ήταν χαρακτηριστικό. Η ΑΕΚ ήταν έτοιμη πνευματικά και τακτικά, έπαιξε με ένταση, κέρδισε μονομαχίες και δεύτερες μπάλες και είχε αρκετούς ποδοσφαιριστές σε πολύ καλή κατάσταση.
Θα μπορούσε να είχε βρει ένα δεύτερο γκολ και να είχε χαρίσει στον εαυτό της (και στους φίλους της) περισσότερη ηρεμία, όμως αυτή είναι μία υποσημείωση σε μία βραδιά που πέτυχε τον στόχο της.
Ο Μαρίν έχει εξελιχθεί σε πραγματικό ηγέτη αυτής της ομάδας και το γκολ απέναντι στη ΛΑΣΚ ήταν απλώς η πιο λαμπερή στιγμή ακόμη μίας γεμάτης εμφάνισης.
Ο Μάγερ προσθέτει μία ποιότητα και λάμψη που η ΑΕΚ είχε ανάγκη, ο Βιτάλις έχει προσαρμοστεί εντυπωσιακά γρήγορα και συνολικά η μεσαία γραμμή της Ένωσης είναι πλέον πολύ πιο γεμάτη.
Η αποχώρηση του Πινέδα άφησε σε θεωρητικό πλαίσιο ένα τεράστιο κενό, όμως Νίκολιτς και Ριμπάλτα δεν επιχείρησαν να βρουν έναν “νέο Πινέδα”. Πρόσθεσαν διαφορετικά χαρακτηριστικά και περισσότερες επιλογές σε ολόκληρο τον άξονα.
Και θα ήταν άδικο να σταθεί κανείς μόνο εκεί. Μουκουντί και Ρέλβας έχουν δημιουργήσει ένα εξαιρετικό δίδυμο, ο Μπρινιόλι μπήκε χωρίς αγωνιστικό ρυθμό στο μεγαλύτερο παιχνίδι της σεζόν και ήταν εκεί όταν τον χρειάστηκε η ομάδα, ενώ Κοϊτά, Γιόβιτς και Βάργκα συμπληρώνουν μία ΑΕΚ που έχει πλέον πολλές διαφορετικές προσωπικότητες μέσα στο γήπεδο.
Ο Πήλιος με τη σειρά του, καταπίνει χιλιόμετρα.
Και κάτι ξεχωριστό για τον Ρότα
Υπάρχει όμως ένας παίκτης που αξίζει μία ξεχωριστή αναφορά.
Ο Λάζαρος Ρότα εδώ και περισσότερες από δύο σεζόν παίζει ουσιαστικά χωρίς πραγματικό ανταγωνισμό στη θέση του. Και αντί αυτό να τον κάνει να επαναπαυτεί, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Κάθε χρόνο εμφανίζεται καλύτερος.
Τρέχει, παλεύει, βάζει το σώμα του στις φάσεις και τιμά τη φανέλα που φορά μέχρι το τελευταίο λεπτό.
Μπορεί να κάνει λάθος, μπορεί να μην του βγει ένα παιχνίδι, όμως δύσκολα μπορεί κάποιος να του προσάψει ότι δεν έδωσε ό,τι είχε. Και η εικόνα του απέναντι στη ΛΑΣΚ ήταν ακόμη μία επιβεβαίωση της εξέλιξής του.
Θα του άξιζε κάποια στιγμή να τον δούμε και με το περιβραχιόνιο. Όχι ως επιβράβευση μίας καλής εμφάνισης, αλλά για ολόκληρη τη διαδρομή του. Είναι ένα παιδί που το έχει κερδίσει.
Τώρα αρχίζει το επόμενο στοίχημα
Δεκαπέντε μήνες μετά την ημέρα που πέρασε για πρώτη φορά την πόρτα της ΑΕΚ, ο Μάρκο Νίκολιτς έχει ήδη ένα πρωτάθλημα, μία σημαντική ευρωπαϊκή πορεία, την επιστροφή της ομάδας στο Champions League και πλέον την πρώτη νίκη της Ένωσης στη διοργάνωση μετά από δύο δεκαετίες.
Περισσότερο όμως από τη λίστα των επιτευγμάτων του, αυτό που έχει σημασία είναι ότι έχει καταφέρει να δημιουργήσει ξανά μία ομάδα που πιστεύει σε αυτό που κάνει.
Μία ΑΕΚ που μπορεί να μην είναι τέλεια, αλλά είναι δουλεμένη, έχει προσωπικότητα, ποιότητα και κυρίως γνωρίζει τον τρόπο με τον οποίο θέλει να φτάσει στον στόχο της.
Και τώρα μπροστά της υπάρχει η Σαχτάρ και το Λονδίνο.
Πριν από 15 μήνες υπήρχε αμφιβολία για το τι μπορούσε να πετύχει ο Νίκολιτς στην ΑΕΚ. Σήμερα η κουβέντα είναι διαφορετική.
Μέχρι πού μπορεί να την πάει;