ΑΕΚ: Η φωτογραφία που έμοιαζε με 24ωρο story και τώρα είναι στάση χαρακτήρα

Στην τελική ευθεία της κανονικής διάρκειας, η ΑΕΚ διατηρείται στην κορυφή ανταποκρινόμενη στο να διαχειριστεί το προβάδισμα με ευθύνη, κάτι ως υποχρέωση. Της έχει συμβεί πολλές φορές να πατάει εκεί και αμέσως μετά να “γκρεμίζεται”, τώρα σαν να το κάνει καλύτερα.

Το σημαντικό δεν είναι μόνο ότι παραμένει επικεφαλής, αλλά ότι το πετυχαίνει με τρόπο που δείχνει συνοχή, πνευματική ανθεκτικότητα και αγωνιστική ταυτότητα που δεν αλλάζει ανάλογα με τον αντίπαλο ή τις συνθήκες.

Σε ένα πρωτάθλημα που παραδοσιακά γεννά αμφιβολίες, δυσπιστία, καχυποψία, νευρικότητα και διαιτητικά όργια κατά της, η φετινή ΑΕΚ επιλέγει τη σταθερότητα, επενδύει στο πλάνο της και αφήνει τον θόρυβο να ξεθυμαίνει μακριά από τα αποδυτήρια.

Αυτό που εξωτερικεύει δεν είναι ενθουσιασμός της στιγμής αλλά αίσθηση ελέγχου. Ακόμη κι όταν χρειάζεται υπομονή, ακόμη κι όταν ο ρυθμός δεν είναι καταιγιστικός, η ομάδα διατηρεί τη δομή της, δεν ανοίγει τις γραμμές της χωρίς λόγο, δεν παρασύρεται από την ανάγκη να εντυπωσιάσει.

Χτίζει τα παιχνίδια της μεθοδικά, επιλέγει πότε θα επιτεθεί μαζικά και πότε θα ρίξει τον παλμό, προστατεύει τα άκρα της, γεμίζει τον άξονα με παίκτες που ξέρουν να διαβάζουν φάσεις και να πατούν περιοχή την κατάλληλη στιγμή.

Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Πέτρος Μάνταλος δεν είναι απλώς ένας ποδοσφαιριστής σε καλή κατάσταση αλλά -όποτε απαιτείται- ο συνδετικός κρίκος που δίνει ρυθμό, που καθοδηγεί το σύνολο, που ξέρει πότε πρέπει να κρατήσει και πότε να ρισκάρει, επιβεβαιώνοντας ότι η εμπειρία δεν είναι στατιστικό αλλά επιρροή.

Η ευθύνη της κορυφής και η διαχείριση της πίεσης

Η κορυφή δεν χαρίζεται ούτε διατηρείται με ευχές. Η ΑΕΚ το γνωρίζει και γι’ αυτό η συζήτηση εντός ομάδας δεν περιστρέφεται γύρω από τη βαθμολογική απεικόνιση αλλά γύρω από την (κάθε) επόμενη προπόνηση, το παιχνίδι που έπεται, τη λεπτομέρεια που μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Το να εκμεταλλεύεσαι κάθε απώλεια βαθμών των ανταγωνιστών είναι θέμα ετοιμότητας, και αυτή καλλιεργείται καθημερινά, με ρόλους ξεκάθαρους και με μια τεχνική ηγεσία που δεν παρασύρεται από το κλίμα.

Παράλληλα, η ομάδα δείχνει να έχει ωριμάσει και σε κάτι που στο παρελθόν της κόστισε, στη διαχείριση των “γκρίζων” στιγμών ενός αγώνα, εκεί όπου ένα σφύριγμα ή μια κάρτα μπορούν να αλλάξουν ισορροπίες και να δοκιμάσουν την ψυχραιμία.

Χωρίς να σηκώνει σημαίες αδικίας, χωρίς να εγκλωβίζεται σε συζητήσεις που δεν οδηγούν πουθενά, η ΑΕΚ επιλέγει να απαντά μέσα στο γήπεδο, να αυξάνει την ένταση στο πρέσινγκ, να ψάχνει δεύτερο και τρίτο γκολ αντί να στέκεται σε όσα μπορεί να προηγήθηκαν.

Αυτή η νοοτροπία δεν εγγυάται απαραίτητα τίτλους, είναι αρκετά ακόμα που πρέπει να συμβούν για να φτάσεις σε τέτοιους, δημιουργεί όμως τις προϋποθέσεις για να τους διεκδικείς μέχρι τέλους.

Αυτός άλλωστε ήταν εξ αρχής ο βασικός στόχος. Ή, πιο σωστά, ο δεύτερος βασικός καθώς ο πρώτος ήταν να καταφέρει αυτό το συνονθύλευμα που παρέλαβε ο Νίκολιτς και με ανάγκη για μεταγραφική ευστοχία, να μετατραπεί σε ομάδα.

Βόλος: μια εκδρομή που θα είναι δήλωση πίστης

Μπροστά της υπάρχει τώρα ο Βόλος, ένα παιχνίδι που βαθμολογικά αποτελεί ακόμα ένα βήμα αλλά ψυχολογικά μπορεί να αποδειχθεί πολλαπλάσιο.

Υπολογίζεται ότι εκεί μπορεί να βρεθούν περισσότεροι από 10.000 φίλοι της ΑΕΚ για να μετατρέψουν μια εκτός έδρας αναμέτρηση σε κιτρινόμαυρη παράσταση, να υπενθυμίσουν στους ποδοσφαιριστές ότι η προσπάθεια δεν είναι ατομική αλλά συλλογική.

Σε μια χρονιά αναδόμησης, όπου η ομάδα ξαναχτίζεται σε αρκετά επίπεδα και στοχεύει σε σταθερά βήματα προόδου, αυτή η μαζική στήριξη δεν είναι απλώς εντυπωσιακή, είναι πρωτίστως ουσιαστική.

Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: τέσσερις νίκες στα τέσσερα εναπομείναντα ματς, ώστε η ΑΕΚ να μπει στα playoffs με, έστω και μικρό, βαθμολογικό πλεονέκτημα. Σε ένα μίνι πρωτάθλημα όπου οι λεπτομέρειες καθορίζουν τα πάντα και τα ντέρμπι συχνά κρίνονται στο όριο, κάθε βαθμός αποκτά διαφορετικό βάρος.

Αν η ΑΕΚ καταφέρει να κλείσει την κανονική περίοδο με το απόλυτο, δεν θα έχει απλώς εξασφαλίσει ένα αριθμητικό αβαντάζ αλλά θα έχει στείλει και ένα μήνυμα συνέπειας, ότι αντέχει στην πίεση και ότι ξέρει να διαχειρίζεται την ευκαιρία όταν της παρουσιάζεται.

Με χαμηλούς τόνους προς τα έξω και ένταση στο χορτάρι, η ΑΕΚ βαδίζει σε αυτή την τελική ευθεία γνωρίζοντας ότι τίποτα δεν έχει κριθεί αλλά και ότι πολλά μπορούν να χτιστούν από τώρα. Ο Βόλος είναι το επόμενο τεστ, η επόμενη απόδειξη ότι η κορυφή δεν ήταν μια στιγμιαία φωτογραφία αλλά κεκτημένο δουλειάς βασισμένης σε σχέδιο δομημένο.

Και αν η ομάδα συνεχίσει να συνδυάζει καθαρό μυαλό, νίκες, πειθαρχία στο πλάνο και τη στήριξη ενός τρομερά συσπειρωμένου κόσμου που ετοιμάζεται να κατακλύσει το Πανθεσσαλικό, τότε θα έχει κάθε δικαίωμα να κοιτάζει τα πλέι οφς όχι με άγχος αλλά με πίστη στις δικές της δυνάμεις.