ΑΕΚ: Δύο μεταγραφές, μία ερώτηση: Εάν θα δώσουν βοήθειες στην τελική ευθεία
Με τα πλέι οφς να πλησιάζουν, την Ευρώπη να κοντοζυγώνει και το πρόγραμμα να πιέζει, οι Γκεοργκίεφ και Σαχαμπό περιμένουν τις στιγμές τους για να φανεί αν είναι σε θέση να δώσουν ουσιαστικές βοήθειες από φέτος.
Η χειμερινή μεταγραφική περίοδος του Ιανουαρίου ολοκληρώθηκε με την ΑΕΚ να επενδύει σε δύο ποδοσφαιριστές που φαινομενικά κουβαλούν τον τίτλο του ”ταλέντου για το αύριο”, ωστόσο το προφίλ του ”έτοιμου για το σήμερα”, έστω κι αν βρίσκονται μόλις στο 20ό έτος της ηλικίας τους, δεν θα έπρεπε να είναι μακριά από την αλήθεια.
Ο Μάρτιν Γκεοργκίεφ και ο Χακίμ Σαχαμπό δεν αποκτήθηκαν για να αποτελέσουν project τριετίας ή για να “ψηθούν” σιωπηλά πίσω από τους βασικούς, αλλά με την προοπτική να μπουν και αυτοί στη συζήτηση της αγωνιστικής εξίσωσης, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ένωση καλείται να διαχειριστεί την πιο απαιτητική καμπή της σεζόν.
Στη διεθνή ποδοσφαιρική πραγματικότητα, άλλωστε, τα 20 χρόνια δεν θεωρούνται πια ηλικία μαθητείας αλλά φάση ωρίμανσης. Μιλάμε για ποδοσφαιριστές με γεμάτες χρονιές από τα 17 και τα 18 τους, με συμμετοχές σε επίπεδο πρώτων ομάδων και με κλήσεις στις μικρές Εθνικές πίσω από την ανδρών, οι οποίοι αντιμετωπίζονται ως κανονικά στελέχη και όχι ως συμπληρωματικές επιλογές.
Αυτό το πακέτο εμπειριών συνοδεύει και τους δύο νεοαποκτηθέντες, και με αυτό το σκεπτικό εντάχθηκαν στο κιτρινόμαυρο ρόστερ, άλλωστε αμφότεροι είναι εν ενεργεία διεθνείς και με τις Εθνικής ανδρών των χωρών τους.
Το δίλημμα στο δεξί άκρο και η απόφαση του Νίκολιτς
Η πρώτη ουσιαστική ένδειξη για το πώς σκοπεύει να τους αξιοποιήσει ο Μάρκο Νίκολιτς ενδέχεται να δοθεί άμεσα, σε ένα ματς που μπορεί να μην έχει τον χαρακτηρισμό του ντέρμπι, αλλά κρύβει παγίδες και υψηλές απαιτήσεις. Η απουσία του Λάζαρου Ρότα λόγω τιμωρίας ανοίγει ένα κενό στο δεξί άκρο της άμυνας, σε μια χρονική συγκυρία όπου η ΑΕΚ θέλει να ολοκληρώσει την κανονική περίοδο με απόλυτη συγκομιδή στα πέντε εναπομείναντα παιχνίδια, αποφεύγοντας απώλειες πριν από τη μάχη των πλέι οφς.
Ο Γκεοργκίεφ αποκτήθηκε ως στόπερ με την ευχέρεια να αγωνίζεται και στο δεξί άκρο της άμυνας, κάτι που άλλωστε έχει ήδη πράξει σε επίπεδο Εθνικής Βουλγαρίας με τρεις παρουσίες ως πλάγιος μπακ, στοιχείο που ενισχύει το επιχείρημα υπέρ της χρησιμοποίησής του.
Ωστόσο, το ζήτημα του αγωνιστικού ρυθμού δεν είναι θεωρητικό αλλά απολύτως πρακτικό, ιδίως απέναντι στον Λεβαδειακό που για τα δικά του δεδομένα είναι σαν να πραγματοποιεί πορεία πρωταθλητισμού, παρουσιάζεται ιδιαίτερα επικίνδυνος στις γρήγορες μεταβάσεις και έχει τη δυναμική να εκθέσει οποιαδήποτε άμυνα. Με πράξεις, διότι το έχουμε ήδη δει…
Εδώ ακριβώς εδράζεται το δίλημμα του Σέρβου τεχνικού, ο οποίος καλείται να σταθμίσει αν θα εμπιστευτεί τον όποιο βαθμό ετοιμότητας του νεαρού Βούλγαρου, δίνοντάς του άμεσα ρόλο και ευθύνη, ή αν θα επιλέξει μια λύση αλχημείας, μετακινώντας για παράδειγμα τον Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς σε έναν ρόλο που δεν αποτελεί φυσική θέση του, προκειμένου να διασφαλίσει εμπειρία και ρυθμό.
Η απουσία του Μόουζες Οντουμπάτζο από το ρόστερ περιορίζει τις καθαρές επιλογές και καθιστά την απόφαση ακόμη πιο κομβική, διότι δεν αφορά μόνο ένα παιχνίδι αλλά τη διαχείριση μιας ολόκληρης τελικής ευθείας. Αν ο Νίκολιτς επιλέξει τον Γκεοργκίεφ και εκείνος ανταποκριθεί, η ΑΕΚ θα έχει κερδίσει όχι απλώς μια επιπλέον επιλογή στα υπόψιν αλλά μια πραγματική εναλλακτική με προοπτική. Αν όχι, τότε η συζήτηση θα επανέλθει με μεγαλύτερη ένταση, καθώς στα πλέι οφς τα περιθώρια για πειραματισμούς θα είναι ανύπαρκτα.
Η ανάγκη αποφόρτισης στον άξονα και ο ρόλος του Σαχαμπό
Σε ό,τι αφορά τον Σαχαμπό, η περίπτωσή του αγγίζει μια διαφορετική αλλά εξίσου κρίσιμη πτυχή της αγωνιστικής εξίσωσης, καθώς η μεσαία γραμμή σηκώνει ήδη τεράστιο φορτίο. Οι Ορμπελίν Πινέδα και Ραζβάν Μαρίν αποτελούν τον βασικό πυρήνα δημιουργίας και έντασης στον άξονα, όμως η διαρκής επιβάρυνση, ειδικά ενόψει των ευρωπαϊκών προκλήσεων που ακολουθούν, δημιουργεί την ανάγκη για ουσιαστική αποφόρτιση/προφύλαξη και όχι απλώς για τυπικές αλλαγές διαχείρισης χρόνου.
Ο Σαχαμπό δεν συμπεριλήφθηκε στην ευρωπαϊκή λίστα, σε αντίθεση με τον Γκεοργκίεφ, γεγονός που από μόνο του αυξάνει την υποχρέωση να βρεθούν κάποια ποιοτικά αγωνιστικά λεπτά στο πρωτάθλημα, ώστε να αποκτήσει ρυθμό και να καταστεί πραγματική εναλλακτική λύση και όχι θεωρητική επιλογή.
Πίσω από τους βασικούς, η πιο αξιόπιστη σταθερά παραμένει ο Πέτρος Μάνταλος, ο οποίος στα 34 χρόνια του εξακολουθεί να προσφέρει καθαρό μυαλό και εμπειρία σε παιχνίδια υψηλής πίεσης, ενώ ακολουθεί ο Ρομπέρτο Περέιρα που διαθέτει τις παραστάσεις αλλά κουβαλά και την κακή εμπειρία δύο σοβαρών τραυματισμών μέσα στη σεζόν, γεγονός που δεν του επέτρεψε να αποκτήσει σταθερή ροή συμμετοχών και αγωνιστική συνέχεια.
Κάπου πιο πίσω, σχεδόν χαμένος στα βαθιά του πάγκου, βρίσκεται και ο Μάρκο Γκρούγιτς, ωστόσο η αίσθηση που προκύπτει είναι ότι ο Νίκολιτς έχει αρχίσει να αμφιβάλλει για το κατά πόσο ο συμπατριώτης του μπορεί να επανέλθει στο επίπεδο που απαιτείται ώστε να προσφέρει ουσιαστικά στην πιο κρίσιμη καμπή της χρονιάς.
Η ΑΕΚ μπαίνει σε μια περίοδο όπου δεν αρκεί η θεωρητική ποιότητα του ρόστερ αλλά απαιτείται πρακτική απόδειξη ετοιμότητας, προσωπικότητας και αντοχής, και οι δύο 20χρονοι καλούνται να αποδείξουν ότι δεν αποκτήθηκαν για να συμπληρώνουν αποστολές αλλά για να βοηθούν ουσιαστικά.
Ο Νίκολιτς έχει μπροστά του αποφάσεις που θα καθορίσουν όχι μόνο τη διαχείριση των επόμενων εβδομάδων αλλά και το εύρος των λύσεων με τις οποίες η Ένωση θα πορευτεί στη μάχη του τίτλου, και σε αυτή τη ζυγαριά κάθε λεπτό συμμετοχής μπορεί να αποδειχθεί επένδυση ή ρίσκο με άμεσο αντίκτυπο.