Αδικήθηκαν… και αδίκησαν τους εαυτούς τους

Ζήσαμε και βιώσαμε πολλά στο “Γ. Καραϊσκάκης” τα οποία είχαμε να τα δούμε μερικά χρόνια και την εποχή της περίφημης Ριζούπολης.

Για όσα έγιναν πριν και μετά το ματς δεν θα αναφερθούμε καθώς αποτελούν ντροπή για το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Δεν θα αναφερθούμε και στους Δημήτρη Καλόπουλο και ο Σπύρο Τρύφωνα που έδειξαν να μην “αντέχουν” την πίεση των μεγάλων αγώνων και να κάνουν λάθη που κρίνουν όχι μόνο αποτελέσματα αλλά και τίτλο.

Από όσα ζήσαμε στο “Γ. Καραϊσκάκης” θα αναφερθούμε και λίγο στην “μπαλίτσα” από τις θεωρητικά δύο καλύτερες ομάδες της χώρας μας, σ’ ‘ενα ντέρμπι που το έβλεπαν πάρα πολλές χώρες του εξωτερικού και σ’ ένα ματς που περισσότεροι από 15 σκάουτερ ήρθαν να δουν παίκτες για να τους εντάξουν στο δυναμικό τους.

Εχασε ένα ημίχρονο σχεδόν…

Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε το παιχνίδι με τον διαφορετικό τρόπο απ’ ότι στα τελευταία ματς με ΠΑΟΚ και ΑΕΚ, δείχνοντας νωθρότητα στα πρώτα λεπτά, από την μέση στην επίθεσή του.

Το γκολ που πέτυχε ο Ολυμπιακός από στημένη φάση οφείλεται περισσότερο στην ολιγόλεπτη απροσεξία των Κατσουράνη και Καραγκούνη που ήταν στο τείχος και δεν πρόλαβαν να πάρουν “χαμπάρι” τι σκέφτηκε να κάνει ο Ιμπαγάσα (που έβγαλε σε θέση βολής τον Μιραλάς).

Μετά το γκολ του Βέλγου και την τρίλεπτη καθυστέρηση από τα καπνογόνα, ο Ζεσουάλδο Φερέιρα στην πρώτη στιγμή που σηκώθηκε από τον πάγκο του δίνει εντολή να αλλάξουν πλευρές ο Νίνης και ο Λέτο (κάτι που είχαν κάνει στην Τούμπα με επιτυχία).

Παρόλο αυτά τίποτα, με τους “πράσινους” να πηγαίνουν στα αποδυτήρια έχοντας χάσει δύο ευκαιρίες με σουτ από μακριά των Καραγκούνη και Κατσουράνη.

Αλλος Παναθηναϊκός….

Στην επανάληψη τα λόγια του Πορτογάλου τεχνικού στα αποδυτήρια, άλλαξαν άρδην την εικόνα της ομάδας και σ’ αυτό βοήθησε ακόμα περισσότερο και το γκολ του “παθιασμένου” στην επανάληψη Λέτο στο 58′. 1-1 και το ματς “ροντέο” με τους φιλοξενούμενους να ξέρουν πως μπορούν να φύγουν νικητές από το φαληρικό γήπεδο.

Ομως κάτι τέτοιο δεν έγινε… αφού κάποιοι είχαν διαφορετική γνώμη.

Παράλληλα, ο Πορτογάλος τεχνικός την ώρα που έβλεπε την ομάδα του πως μπορεί να κάνει την ανατροπή εκείνος κοίταζε τον πάγκο και δεν είχε σαφώς τις λύσεις που θα ήθελε για να πάρει το ματς.

Απέσυρε τον Νίνη και έβαλε τον Γκοβού που δεν πρόσφερε τα αναμενόμενα, απέσυρε τον Καραγκούνη και έβαλε τον Σιμάο που απλά σταματούσε τις αντίπαλες επελάσεις και βοήθησε τον Ζιλμπέρτο που έδειχνε κουρασμένος.

Οι απουσίες των Χριστοδουλόπουλου και Λουίς Γκαρθία σίγουρα ήταν πολύτιμες, αφού στον πάγκο ο Πορτογάλος προπονητής κοιτούσε και είχε τους Σεϊταρίδη και Μαρίνο (ανέτοιμος). Τρίτη αλλαγή δεν μπορούσε να κάνει και η δημιουργικότητα έλειψε στο “πράσινο” στρατόπεδο.

Αδικημένοι…. και ηθικοί νικητές

Μην ξεχνάμε άλλωστε πως ο παίκτης που άλλαξε την εικόνα του πρώτου ματς και ο Παναθηναϊκός έκανε την ανατροπή στο ΟΑΚΑ, ήταν ο Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος ενώ και ο Λουίς Γκαρθία ήταν στο παιχνίδι.

Συμπέρασμα λύσεις πολλές μπορεί να μην είχε ο Ζεσουάλδο Φερέιρα στο ματς, ωστόσο έδειχνε πως η ομάδα του θα το έπαιρνε το παιχνίδι. Ομως οι “πράσινοι” αδικήθηκαν… αλλά και αδίκησαν τους εαυτούς τους αφού θα μπορούσαν να έδειχναν καλύτερο πρόσωπο πολύ πιο νωρίς και να “καθάριζαν” το ματς.

Παρόλο αυτά στις καρδιές των οπαδών τους (και της διοίκησης) είναι οι ηθικοί νικητές και δεν μπορεί κανείς να τους αμφισβητήσει μετά τα όσα έγιναν στο ντέρμπι της 19ης Φεβρουαρίου.

Η χειρότερη διαφήμιση…

Αν και προαναφέραμε πως δεν θα μιλήσουμε για κάτι άλλο πλην το ματς, το μόνο που θα ήταν άξιο αναφοράς είναι πως στην κοινωνία που ζούμε ίσως να μην μας αρμόζει καλύτερο ποδόσφαιρο.

Εξάλλου στην χώρα μας τα περισσότερα πράγματα δεν λειτουργούν σωστά και ίσως αυτό είναι μια απεικόνιση της πραγματικότητας.

Ενα ντέρμπι για το οποίο πολύ (οπαδοί και φίλαθλοι κάθε απόχρωσης) δικαιούνται να αναθεώρησαν την άποψη τους για το ελληνικό ποδόσφαιρο για το οποίο το βράδυ του Σαββάτου έγινε η χειρότερη διαφήμιση σε κάθε χώρα της Ευρώπης και όχι μόνο.