To θαύμα της Πορτογαλίας και το χέρι του παπά

Ο θρίαμβος της Εθνικής στο EURO 2004 και ο μαραθώνιος της Αθήνας στις καλύτερες στιγμές της δεκαετίας
Στο Νο4 συναντάμε την κατάκτηση του EURO 2004 από το αουτσάιντερ (με πιθανότητες 150-1), την Ελλάδα, γράφει ο συντάκτης και εξηγεί:
”
Η Ελλάδα δεν είχε κερδίσει ποτέ αγώνα σε μεγάλη διοργάνωση, αλλά αναχώρησε από το EURO 2004 ως πρωταθλήτρια Ευρώπης. Δεν ήταν όμορφο (σ.σ. το θέαμα), αλλά τα αουτσάιντερ θριάμβευσαν με το δύσκολο τρόπο, καθώς έγιναν η πρώτη ομάδα στην ιστορία του θεσμού, που νίκησε την κάτοχο του τίτλου (Γαλλία) και την οικοδέσποινα (Πορτογαλία-δύο φορές) στο ίδιο τουρνουά. Αυτά τα αουτσάιντερ ήταν πρακτικά, παρά εντυπωσιακά. Τους Έλληνες δεν τους αγάπησε κανείς και μέχρι το τέλος της ιστορικής πορείας τους, όλοι περίμεναν τον αποκλεισμό τους. Όμως οι στρατιές του Ότο Ρεχάγκελ εξέθεσαν την ανεπάρκεια μεγαλύτερων αντιπάλων και το σνομπισμό πολλών φίλων του ποδοσφαίρου”.
Αυτή ήταν η καλή στιγμή. Η κακή στιγμή που στέρησε από έναν άνθρωπο το χρυσό μετάλλιο ήταν η έφοδος ενός Ιρλανδού ιερέα στην κλασική διαδρομή και η επίθεση του στο Βραζιλιάνο μαραθωνοδρόμο, Βαντερλέι ντε Λίμα.
Η Guardian αναφέρει “ο
Βραζιλιάνος Βαντερλέι ντε Λίμα οδηγούσε τον αγώνα και ενώ απέμεναν 10 χιλιόμετρα για τον τερματισμό, όταν ξαφνικά μέσα από το πλήθος ξεπήδησε ένας ταραγμένος (σ.σ. στο μυαλό) Ιρλανδός ιερέας, ο Κορνέλιους Χόραν που επιτέθηκε στον αθλητή πριν τον σταματήσουν οι θεατές. Η προσπάθεια του Ντε Λίμα για κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου σταμάτησε εκεί με τον Βραζιλιάνο να ανακτά τη ψυχραιμία του και να εξασφαλίζει το αργυρό μετάλλιο. Ο ίδιος άνδρας είχε ορμήσει στο Σίλβερστοουν κατά τη διάρκεια του Grand Prix της Φόρμουλας 1 το 2003...”.
Όσο για την κορυφαία στιγμή, αυτή είναι διπλή. Στις 16 Αυγούστου του 2008 ο Γιουσέιν Μπολτ καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα και τέσσερις μέρες αργότερα “διέλυσε” την επίδοση του Μάικλ Τζόνσον στα 200 μέτρα.