Τένις

Η ιστορία του τένις



Οι αρχαίοι πολιτισμοί ανακάλυψαν την πρώτη μορφή του αθλήματος του τένις. Στον 9ο και 10ο αιώνα οι Φράγκοι το κατέστησαν δημοφιλές και το διέδωσαν, ενώ πολύ αργότερα οι Βρετανοί έθεσαν τους κανόνες. Στην διάρκεια των αιώνων το τένις διαδόθηκε, αγαπήθηκε και έφτασε στην σημερινή του μορφή. Οι αρχαίοι Έλληνες, Ρωμαίοι, Αιγύπτιοι και Άραβες έπαιζαν την πρώτη μορφή τένις, έστω και χωρίς ρακέτα, με την παλάμη του χεριού.



Από το γαλλικό ρήμα tenir(=κρατώ) φέρεται να πήρε το όνομα το άθλημα, που αρχικά στη Γαλλία ονομαζόταν jeu de paume, δηλαδή “παιχνίδι της παλάμης”. Το 15ο αιώνα εμφανίστηκε η πρώτη μορφή ρακέτας, φτιαγμένη από δέρμα προβάτου!



Το πρώτο “τένις κλαμπ” ιδρύθηκε εν έτει 1872 στο Ουόρικσαϊρ της Βρετανίας. Οι πρώτοι κανόνες τέθηκαν από τον ταγματάρχη εν αποστρατεία Ουόλτερ Ουίνκφιλντ. Το πρώτο γήπεδο όμως με τη σημερινή του μορφή έκανε την εμφάνιση του το 1877, στο Ουίμπλεντον.



Το άθλημα ήταν παρόν στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, αποκλειστικά με αγώνες ανδρών. Τέσσερα χρόνια αργότερα στο Παρίσι, πήραν μέρος και οι γυναίκες. Μέχρι το 1924 το άθλημα φιγούραρε στο επίσημο πρόγραμμα όλων των διοργανώσεων. Από εκεί και πέρα όμως χάθηκε.



Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικό το 1968, το τένις επέστρεψε ως άθλημα επίδειξης, όπως και το 1984 στο Λος Άντζελες. Το 1988 στην Σεούλ το τένις έγινε το πρώτο σπορ του ολυμπιακού προγράμματος, στο οποίο είχαν δικαίωμα συμμετοχής επαγγελματίες αθλητές.




Οι κανονισμοί



Στους άνδρες στο μονό και στο διπλό, οι αγώνες τελειώνουν στα τρία νικητήρια σετ. Στις γυναίκες, η νικήτρια προκύπτει ύστερα από τρία σετ μάξιμουμ.




Γκεϊμ: Για να κερδίσει ένα γκέιμ, ο τενίστας πρέπει να κερδίσει τουλάχιστον 4 πόντους(15, 30, 40 και γκέιμ). Όταν οι τενίστες έχουν και οι δύο από 40 βαθμούς, υπάρχει ισοπαλία που “σπάει” με δύο σερί πόντους από τον ένα αθλητή: πλεονέκτημα, γκέιμ.




Σετ: Ένας τενίστας παίρνει το σετ, όταν κερδίζει έξι γκέιμ με προβάδισμα τουλάχιστον δύο γκέιμ από τον αντίπαλο. Αν και οι δύο τενίστες έχουν από έξι γκέιμ ο καθένας, παίζεται το τάι-μπρέικ. Πρόκειται για μια “παράταση”, όπου κερδίζει ο πρώτος που θα φθάσει στους 7 πόντους με προβάδισμα δύο πόντων από τον αντίπαλο του. Τάιμπρέικ δεν παίζεται ποτέ στο 5ο και τελευταίο σετ(ή τρίτο και τελευταίο για τις γυναίκες), το λεγόμενο advantage set(σετ πλεονεκτήματος). Εκεί πρέπει να επικρατήσει ένας από τους δύο τενίστες με τουλάχιστον δύο γκέιμ προβάδισμα.



Η ορολογία του τένις έχει με τον καιρό υιοθετήσει εκφράσεις, που αφορούν αποφασιστικά σημεία του αγώνα: μπρέικ (όταν ο τενίστας που σερβίρει χάνει το γκέιμ, δηλαδή ο αντίπαλος του “σπάει” το σερβίς), σέτμπολ (ένας πόντος πριν από το σετ) και μάτσμπολ (ένας πόντος πριν από το ματς).




Οι χρυσοί νικητές




Μονό




1896 Τζον Μπόλαντ (Βρετανία)


1900 Χιου Λόρενς Ντόχερτι (Βρετανία)


1904 Μπιλς Κόλμαν Ράιτ (ΗΠΑ)


1908 Τζορτζ Ρίτσι (Βρετανία)


1912 Τσαρλς Ουίνσλοου (Ν. Αφρική)


1920 Λούις Ρεϊμοντ (Ν. Αφρική)


1924 Βίνσεντ Ρίτσαρντς (ΗΠΑ)


1988 Μίροσλαβ Μέτσιρ (Τσεχοσλοβακία)


1992 Μαρκ Ρόσε (Ελβετία)


1996 Αντρέ Αγκάσι (ΗΠΑ)


2000 Γεβγκένι Καφέλνικοφ (Ρωσία)


2004 Νίκολας Μασού (Χιλή)




Διπλό




1896 Τζον Μπόλαντ (Βρετανία),

Φρίντριχ Τράουν (Γερμανία)


1900 Χιου Λόρενς Ντόχερτι

Ρέτζιναλντ Ντόχερτι (Βρετανία)


1904 Μπιλς Κόλμαν Ράιτ

Έντγκαρ Λέοναρντ (ΗΠΑ)


1908 Τζορτζ Χίλιαρντ

Ρέτζιναλντ Ντόχερτι (Βρετανία)


1912 Τσαρλς Ουίνσλοου

Χάρι Όστιν Κίτσον (Ν. Αφρική)


1920 Όσβαλντ Γκράχαμ Τερνμπούλ

Μάξουελ Γούσναμ (Βρετανία)


1924 Βίνσεντ Ρίτσαρντς

Φράνσις Τάουσεντ Χάντερ (ΗΠΑ)


1988 Κένεθ Φλατς

Ρόμπερτ Σεγκούσο (ΗΠΑ)


1992 Μπόρις Μπέκερ

Μίχαελ Στιχ (Γερμανία)


1996 Μαρκ Γουόντφορντ

Τοντ Γουντμπριτζ (Αυστραλία)


2000 Σεμπαστιάν Λάρο

Ντάνιελ Νέστορ (Καναδάς)


2004 Φερνάντος Γκονζάλες

Νίκολας Μασού (Χιλή)




Μονό (κλειστό γήπεδο)




1908 Άρθουρ Γκορ (Βρετανία)


1912 Αντρέ Ανρί Γκόμπερ (Γαλλία)




Διπλό (κλειστό γήπεδο)




1908 Χέρμπερτ Ρόπερ Μπάρετ

Άρθουρ Γκορ (Βρετανία)


1912 Αντρέ Ανρί Γκόμπερ

Μορίς Ζερμό (Γαλλία)




Οι χρυσοί νικητές στο μεικτό




Διπλό




1900 Σάρλοτ Κούπερ

Ρέτζιναλντ Ντόχερτι (Βρετανία)


1912 Χάινριχ Σόμπουργκ

Ντάρα Κέρινγκ (Γερμανία)


1920 Μαξ Ντεκίζι

Σουζάν Λενγκλέν (Γαλλία)




Διπλό (κλειστό γήπεδο)




1912 Τσαρλς Πέρσι Ντίξον

Ίντιθ Μάργκαρετ Χάναμ (Βρετανία)




Οι χρυσές νικήτριες




Μονό

1900

Σαρλότ Κούπερ (Βρετανία)


1908 Ντόροθι Τσέιμπερς (Βρετανία)


1912 Μάργκεριτ Μπροκέντι (Γαλλία)


1920 Σουζάν Λενγκλέν (Γαλλία)


1924 Χέλεν Ουίλς (ΗΠΑ)


1988 Στέφι Γκραφ (Γερμανία)


1992 Τζένιφερ Καπριάτι (ΗΠΑ)


1996 Λίντσεϊ Ντάβενπορτ (ΗΠΑ)


2000 Βίνους Ουίλιαμς (ΗΠΑ)


2004 Ζιστίν Ενάν Αρντέν (Βέλγιο)




Διπλό




1920 Ουίνιφρεντ Μακ Νέιρ

Κάθλιν Μακ Κέιν (Βρετανία)


1924 Χέλεν Ουίλς

Χέιζελ Βιρτζίνια Ουάιτμαν (ΗΠΑ)


1988 Παμ Σραϊβερ

Ζίνα Γκάρισον (ΗΠΑ)


1992 Τζίτζι Φερνάντεζ

Μέρι Τζο Φερνάντεζ (ΗΠΑ)


1996 Τζίτζι Φερνάντεζ

Μέρι Τζο Φερνάντεζ (ΗΠΑ)


2000 Βίνους Ουίλιαμς

Σερένα Ουίλιαμς (ΗΠΑ)


2004 Τινγκ Λι

Τιαν Τιαν Σαν (Κίνα)




Μονό (κλειστό γήπεδο)




1908 Γκουέντολιν Ιστλέικ – Σμιθ (Βρετανία)


1912 Ίντιθ Μάργκαρετ Χανάμ (Βρετανία)




Αθήνα 2004



Οι Χιλιανοί Νίκολας Μασού/Φερνάντο Γκονζάλες χάρισαν στη χώρα τους μετά από 108 χρόνια ένα χρυσό μετάλλιο, αφού επικράτησαν των Γερμανών Νίκολας Κίφερ και Ράινερ Σχότλερ με 3-2 σετ στο διπλό ανδρών που διεξήχθη στο Ολυμπιακό Κέντρο Αντισφαίρισης κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Ο Νίκολας Μασού ήταν ο νικητής μία ημέρα μετά τον τελικό στο διπλό, και στο μονό, καθώς νίκησε τον Αμερικανό Μάρντι Φις με 3-2 σετ, σε παιχνίδι διάρκειας τεσσάρων ωρών.



Ο Ρότζερ Φέντερερ συμμετείχε στους αγώνες της Αθήνας ως το φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου, αλλά αποκλείστηκε από τον Τσέχο 18χρονο Τόμας Μπέρντιχ.



Η Βελγίδα Ζιστίν Ενάν Αρντέν ήταν η θριαμβεύτρια στο μονό γυναικών, επικρατώντας της Γαλλίδας Αμελί Μορεσμό με 2-0 σετ. Στο διπλό η Κίνα πήρε το πρώτο της μετάλλιο στο τένις στην ιστορία της στους Ολυμπιακούς Αγώνες και μάλιστα χρυσό. Οι Τινγκ Λι και Τιαν Τιαν Σαν θριάμβευσαν των Ισπανίδων Κοντσίτα Μαρτίνεζ και Βιρτζίνια Ρουάνο Πασκουάλ με 2-0 σετ βάζοντας τα ονόματα τους στο πάνθεον των χρυσών ολυμπιονικών στο τένις.




Τα σύμβολα



Το 1896, ο Ιρλανδός Τζον Μπόλαντ, φοιτητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και λάτρης του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, ταξίδεψε στη χώρα μας για να παρακολουθήσει τους Αγώνες. Ο Έλληνας φίλος του, Θρασύβουλος Μάναος, μέλος της οργανωτικής επιτροπής, έβαλε το όνομα του ση λίστα των αγωνιζόμενων στο τένις. Αν και αγωνίστηκε με παπούτσια, από αυτά που φορούν σε δεξιώσεις(!), ο Μπόλαντ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Μετέπειτα ακολούθησε πολιτική καριέρα και έγινε βουλευτής και υποστηρικτής της ιρλανδικής ανεξαρτησίας.



Το 1900, η Σαρλότ Κούπερ έγραψε ιστορία, καθώς στο Παρίσι έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων που κατακτά χρυσό μετάλλιο, Η αθλήτρια από τη Βρετανία (τρεις φορές νικήτρια του Γουίμπλεντον) δεν δυσκολεύτηκε να πάρει το χρυσό στο Παρίσι και συνέχισε την καριέρα της κερδίζοντας άλλα δύο πρωταθλήματα Αγγλίας.



Ονόματα του παγκόσμιου τένις έχουν αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες διεκδικώντας μετάλλια. Το δεύτερο γήπεδο του Ρολάν Γκαρός ονομάζεται “Σουζάν Λεγκλέν” προς τιμήν μιας μεγάλης αθλήτριας του τένις. Ανάμεσα στο 1919 και το 1926, η Λεγκλέν είχε χάσει μόνο ένα παιχνίδι. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, τόσο στο μονό όσο και στο μεικτό, ενώ στο διπλό κέρδισε το αργυρό. Στη συνέχεια έγινε επαγγελματίας.



Η σύγχρονη ιστορία του γυναικείου τένις έχει συνδεθεί με το όνομα της Στέφι Γκραφ. Η Γερμανίδα αθλήτρια έχει κατακτήσει τα πάντα στην καριέρα της και φυσικά και χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο. Η πρώτη της παρουσία ήταν το 1984, όταν το τένις ήταν ακόμα άθλημα επίδειξης. Αν και μόλις 15 ετών κέρδισε την πρώτη θέση και το 1988 επανεμφανίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες για να πάρει το χρυσό.



Ο σύζυγος της Στέφι Γκραφ, ο Αμερικανός Αντρέ Αγκάσι, ένας από τους μεγαλύτερους τενίστες όλων των εποχών εμφανίστηκε το 1996 στην Ατλάντα, κατακτώντας το χρυσό. Άλλος ένας ζωντανός θρύλος του τένις ο Γερμανός Μπόρις Μπέκερ έχει κατακτήσει το διπλό ανδρών το 1992 στην Βαρκελώνη μαζί με τον συμπατριώτη του Μίχαελ Στιχ.



Ο αποκλεισμός του τένις από τους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1924 μέχρι το 1988 στέρησε τη δυνατότητα σε μεγάλους αθλητές όπως ο Μπίλι Τζιν Κινγκ, ο Μπγιορν Μποργκ, η Κρις Έβερτ Λόιντ και ο Ροντ Λέιβερ να λάβουν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες.




Οι πρωταγωνιστές



Τα πιο γνωστά ονόματα του παγκοσμίου τένις θα λάβουν μέρος καθώς το χρυσό μετάλλιο στους άνδρες θα διεκδικήσουν οι τρεις πρώτοι της παγκόσμιας κατάταξης Ρότζερ Φέντερερ, Ράφαελ Ναδάλ, Νόβακ Τζόκοβιτς και ο θριαμβευτής του 2004 Χιλιανός Νίκολας Μασού.



Στις γυναίκες ξεχωρίζει η παρουσία των αδερφών Γουίλιαμς με άξιες διεκδικήτριες τις Σέρβες Άνα Ιβάνοβιτς και Έλενα Γιάνκοβιτς. Οι Αμερικανίδες Ουίλιαμς θα είναι ανάμεσα στις διεκδικήτριες του χρυσού και στο διπλό. Απέναντι τους, στην προσπάθεια αυτή, θα βρούνε αντίπαλες τη νικήτρια στην Αθήνα Τιαν-Τιαν Σαν που μαζί με την Σουάι Πενγκ έχοντας το αβαντάζ της έδρας, θέλουν να κάνουν υπερήφανους τους συμπατριώτες τους.




Πρόγραμμα



Την δεύτερη ημέρα των Ολυμπιακών Αγώνων 10 Αυγούστου ξεκινάνε οι αγώνες στο άθλημα του τένις και ολοκληρώνονται στις 17 Αυγούστου.



Έναρξη: 10 Αυγούστου

Λήξη: 17 Αυγούστου

Τελικός μονό ανδρών: 17 Aυγούστου

Τελικός διπλό ανδρών: 16 Αυγούστου

Τελικός μονό γυναικών: 16 Αυγούστου

Τελικός διπλό γυναικών: 17 Αυγούστου




Οι ελληνικές παρουσίες



Το τένις μπήκε πολύ νωρίς στο ολυμπιακό πρόγραμμα. Στην πρώτη κιόλας διοργάνωση το 1896 στην Αθήνα, ήταν εκεί. Όμως στην συνέχεια και με την επικράτηση του επαγγελματισμού, η παρουσία του ήταν μικρή, μέχρις ότου χάθηκε.



Η Ελλάδα συνολικά έχει 8 παρουσίες στον θεσμό. Σε εκείνη την πρώτη διοργάνωση, το 1896, κατέκτησε και τέσσερα μετάλλια: δύο αργυρά και δύο χάλκινα. Όλα κατακτήθηκαν την ίδια μάλιστα ημέρα στις 11 Απριλίου. Τα αργυρά μετάλλια κατέκτησαν οι Διονύσης Κάσδαγλης στο μονό και οι Κάσδαγλης και Πετροκόκκινος στο διπλό. Τα χάλκινα μετάλλια κέρδισαν στα ίδια αγωνίσματα οι Πασπάτης και οι αδελφοί Ακρατόπουλοι αντίστοιχα.



Χωρίς σημαντικές επιτυχίες ήταν η παρουσία των Ελλήνων αθλητών και αθλητριών στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Η Λένα Δανιηλίδου ήταν αυτή που ξεχώρισε. Σε ένα γήπεδο κατάμεστο από κόσμο, οι Λένα Δανιηλίδου και Χριστίνα Ζαχαριάδου ηττήθηκαν από τις Γαλλίδες Αμελί Μορεσμό και Μαίρη Πιρς με 2-0 σετ στο διπλό και αποκλείστηκαν από τη συνέχεια της διοργάνωσης.



Η Δανιηλίδου, παρά τον τραυματισμό της στο τρίτο σετ, νίκησε τη Bουλγάρα Μαγκνταλένα Μαλέεβα με 2-1 σετ και πήρε την πρόκριση για τις “16” καλύτερες στο μονό, αλλά αποκλείστηκε από την Ρωσίδα Μίσκινα με 2-0 σετ.



Η Λένα Δανιηλίδου θα δώσει το “παρών” στους αγώνες στο διπλό στο οποίο θα συμμετάσχει μαζί με την Άννα Γερασίμου.