Ταεκβοντό

Η ιστορία

Το στοιχείο το οποίο διαφοροποιεί το Ταεκβοντό από τις άλλες πολεμικές τέχνες είναι η υπερβολική χρήση των ποδιών. Σύμφωνα με ιστορικές αναφορές το Ταεκβοντό “γεννήθηκε» στη χερσόνησο της Κορέας. Η ονομασία του προήλθε από το «Σούμπακ» (τεχνική χεριών) και το «Ταεκιόν» (τεχνική ποδιών) που έχει ιστορία 2000 ετών, συγκεντρώνοντας στοιχεία από διάφορες ασιατικές πολεμικές τέχνες σε συνδυασμό με παραδοσιακές τεχνικές του κορεατικού κικ-μπόξινγκ.



Μετά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την απελευθέρωση της Κορέας από την Ιαπωνία οι Κορεάτες στράφηκαν και πάλι στις παραδόσεις τους, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβανόταν και το «Ταεκιόν». Αξιωματικοί του στρατού, οι οποίοι επανέφεραν το άθλημα, διαμόρφωσαν το νέο του πρόσωπο, ενώ το 1956 καθιερώθηκε η σημερινή του ονομασία (Ταεκβοντό), η οποία αποτελεί συνένωση των λέξεων Τάε (λάκτισμα), Κβον (γροθιά) και Ντο (τέχνη) και στα ελληνικά σημαίνει «Η τέχνη των χεριών και των ποδιών».



Το 1956 διεξήχθησαν τα πρώτα πρωταθλήματα στην Κορέα και το 1965 ακολούθησε η ίδρυση της Κορεατικής ομοσπονδίας καθιστώντας πλέον και επίσημα το Ταεκβοντό, το εθνικό άθλημα της χώρας. Η γρήγορη διάδοσή του και η άμεση ανταπόκριση που βρήκε από την παγκόσμια κοινότητα είχε ως αποτέλεσμα το 1973 να ιδρυθεί η Διεθνής Ομοσπονδία, με 162 κράτη-μέλη.



Την ίδια χρονιά διοργανώθηκε το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με τη συμμετοχή 200 αθλητών από 19 χώρες, και το 1988 στους Αγώνες της Σεούλ, το Ταεκβοντό συμπεριλαμβανόταν στο Ολυμπιακό πρόγραμμα ως άθλημα επίδειξης. Το Σεπτέμβριο του 1994 και ύστερα από απόφαση, η οποία λήφθηκε στην 103η ολομέλεια της ΔΟΕ στο Παρίσι, το Ταεκβοντό χρίστηκε πλέον και επισήμως Ολυμπιακό Άθλημα και η πρώτη του εμφάνιση στην κορυφαία αθλητική διοργάνωση πραγματοποιήθηκε το 2000 στους Αγώνες του Σύδνεϋ.



Κανονισμοί

• Κάθε αγώνας στο Ταεκβοντό πραγματοποιείται σε τρεις γύρους μεταξύ των οποίων μεσολαβεί μονόλεπτο διάλειμμα. Η διάρκεια του κάθε γύρου είναι τρία λεπτά στους άνδρες και δύο λεπτά στις γυναίκες.



• Στους Ολυμπιακούς Αγώνες και μόνο για τον τελικό που κρίνει το χρυσό μετάλλιο, εάν με τη λήξη των τριών γύρων οι αθλητές / τριες είναι ισόπαλοι τότε διεξάγεται ένας 4ος γύρος στον οποίο εφαρμόζεται ο κανονισμός του ‘ξαφνικού θανάτου’ και ο αθλητής που θα πάρει πρώτος σημείο, αναδεικνύεται αυτομάτως νικητής.



• Οι δύο αθλητές, ο ‘Τσόνγκ’ (μπλε) και ο ‘Χόνγκ’ (κόκκινος) παίρνουν πόντους ύστερα από λακτίσματα στο κεφάλι και στο σώμα του αντιπάλου ή με γροθιές στο σώμα.



• Οι αθλητές / τριες φορούν κατά τη διάρκεια του αγώνα προστατευτικά εξαρτήματα για την αποφυγή τραυματισμών.



• Κάθε νόμιμο κτύπημα στο σώμα δίνει έναν πόντο ενώ στο κεφάλι δίνει δύο. Σε περίπτωση, που σε ένα από αυτά τα κτυπήματα, ο διαιτητής αρχίσει να μετράει μέχρι το 10 για νοκ άουτ, μόλις φτάσει στον αριθμό 3, οι κριτές αυτομάτως χρεώνουν έναν επιπλέον πόντο (π.χ. αν είναι στο κεφάλι, αντί για δύο ο αθλητής που έκανε το λάκτισμα, θα πάρει τρεις πόντους).



• Νόμιμο θεωρείται το κτύπημα στο κεφάλι ή στον κορμό με το μέρος του ποδιού κάτω από τον αστράγαλο, καθώς επίσης και το κτύπημα στον κορμό με κλειστή γροθιά, εφόσον το έχουν καταγράψει τουλάχιστον οι δύο από τους τρεις κριτές.



• Απαγορεύονται οι λαβές, το σπρώξιμο, το κράτημα, η προσποίηση τραυματισμού, οι ανατροπές και τα κτυπήματα στην πλάτη.



• Νικητής αναδεικνύεται ο αθλητής που βγάζει εκτός αγώνα (νοκ άουτ) με καίριο κτύπημα τον αντίπαλό του ή αυτός που συγκεντρώνει τους περισσότερους πόντους. Επίσης νικητής αναδεικνύεται ένας αθλητής, αν ο αντίπαλός του τιμωρηθεί και αποκλειστεί με ποινές.




Η ορολογία του Ταεκβοντό




• Chung: Μπλε




• Hong: Κόκκινος




• Cha-ryeot: Προσοχή




• Kyeong-rye: Υπόκλιση




• Joon-bi: Έτοιμοι




• Shi-jak: Έναρξη




• Kal-yeo: Διάλειμμα




• Keu-man: Διακοπή αγώνα




• Kye-sok: Συνέχεια αγώνα




• Kye-shi: Αποκλεισμός λόγω τραυματισμού




• Shi-gan: Αποκλεισμός λόγω άλλης αιτίας




• Kyong-go: Ποινή προειδοποίησης




• Gam-jeom: Αφαίρεση βαθμών




• Chung Seung: Νικητής ο μπλε αγωνιζόμενος




• Hong Seung: Νικητής ο κόκκινος αγωνιζόμενος



• Ha-nah:
Ένα




• Duhl: Δύο




• Seht: Τρία




• Neht: Τέσσερα




• Da-seot: Πέντε




• Yeo-seot: Έξι




• Il-gop: Επτά




• Yeo-dul: Οκτώ




• A-hop: Εννέα




• Yeol: Δέκα




• Hyu-sik: Ανάπαυση




Νικητές:



Γυναίκες




Σίδνεϊ 2000




+67 κιλά



Ζόνγκ Τσέν (Κίνα)

Νατάλια Ιβάνοβα (Ρωσία)

Ντομινίκ Μποσάρ (Καναδάς)



-49 Κιλά




Λόρεν Μπέρνς (Αυστραλία)

Ούρμπια Μελέντεζ Ροντρίγκεζ (Κούβα)

Σού Γιού Τσί (Ταϊπέι)




-57 κιλά:



Γιάε Εούν Γιούνγκ (Κορέα)

Χιου Νγκάν Τράν (Βιετνάμ)

Χαμίντ Μπικίν (Τουρκία)




-67 κιλά:



Σουν Χι Λί (Κορέα)

Τρούντ Γκούντερσεν (Νορβηγία)

Γιορίκο Οκαμότο (Ιαπωνία)




Αθήνα 2004




+ 67 κιλά:



Ζόνγκ Τσέν (Κίνα)

Μύριαμ Μπαβερέλ (Γαλλία)

Αντριάνα Καρμόνα (Βενεζουέλα)



-49 κιλά:

Σίχ Χσίν Τσέν (Ταιπέι)

Γιανέλις Γιουλιέτ Λαμπράντα Ντίαζ (Κούβα)

Γιαογουάπα Μπουραπολτσάι (Ταϊπέι)




-57 κιλά:

Γι Γουόν Γιάνγκ (Κορέα)

Νια Αμπνταλάχ (ΗΠΑ)

Ιρίντια Σαλαζάρ Μπλάνκο (Μεξικό)




– 67 κιλά:



Γουέι Λούο (Κίνα)

Ελισάβετ Μυστακίδου (Ελλάδα)

Κιούνγκ Σούν Χουάνγκ (Κορέα)



Άνδρες




Σίδνεϊ 2000




+80 κιλά:



Κιόνγκ Χούν ΚΙΜ (Κορέα)

Ντάνιελ Τρέντον (Αυστραλία)

Πασκάλ Τζεντίλ (Γαλλία)



-58 κιλά:

Μιχάλης Μουρούτσος (Ελλάδα)

Γκάμπριελ Εσπάρζα (Ισπανία)

Τσίχ Χσιούνγκ Χουάνγκ (Ταϊπέι)



– 68 κιλά:

Στέφεν Λόπεζ (ΗΠΑ)

Γιούν Σίκ Σίν (Κορέα)

Χαντί Σαϊμπονεκοχάλ (Ιράν)



-80 κιλά:

Ανγκελ Βαλόντια Μάτος (Κούβα)

Φαϊσάλ Εμπνουταλίμπ (Γερμανία)

Βίκτορ Μανουέλ Εστράντα Γκαριμπέι (Μεξικό)



Αθήνα 2004

+80 κιλά



Ντάε Σούνγκ Μπούν (Κορέα)

Αλέξανδρος Νικολαϊδης (Ελλάδα)

Πασκάλ ΤΖεντίλ (Γαλλία)



-58 κιλά

Μού Γιέν Τσού (Ταϊπέι)

Οσκαρ Μπλάνκο Σαλαζάρ (Μεξικό)

Ταμέρ Μπαγιούμι (Αίγυπτος)



-68 κιλά:

Χαντί Σαϊμπονεκοχάλ (Ιράν)

Τσίζ Χσιούνγκ Χουάνγκ (Ταϊπέι)

Μιεόνγκ Σόνγκ (Κορέα)




-80 κιλά:



Στέφεν Λόπεζ (ΗΠΑ)

Μπαχρί Τανρικουλού (Τουρκία)

Γιόσεφ Καράμι (Ιράν).



Σύμβολα



Η γενέτειρα του αθλήματος, Κορέα, είναι η κορυφαία δύναμη στο χώρο, με τις ΗΠΑ, την Κίνα, την Ισπανία την Τουρκία και φυσικά την Ελλάδα να συγκαταλέγονται στις μεγάλες δυνάμεις του αθλήματος.



Τα πρωτεία αναμφισβήτητα κατέχει ο Κορεάτης Γιούνκ Κούκ Χιούν, ο οποίος έχει αναδειχθεί τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, αλλά στάθηκε άτυχος αφού λόγω ηλικίας δεν πρόλαβε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες, με εξαίρεση το 1988 στη Σεούλ όπου είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο, καθώς και σε εκείνη τη διοργάνωση το Ταεκβοντό ήταν άθλημα επίδειξης. Μάλιστα το όνομά του αναφέρεται και στο βιβλίο Γκίνες!



Μεγάλες μορφές, αποτελούν επίσης ο Αμερικανός Στήβεν Λόπεζ (χρυσός Ολυμπιονίκης τόσο το 2000 όσο και το 2004) και η Κορεάτισσα Γιά Εούν Γιάνγκ (χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000).




Οι Έλληνες



Στην Ελλάδα το Ταεκβοντό εμφανίστηκε το 1968, όταν άρχισε να καλλιεργείται με ιδιωτική πρωτοβουλία και πρώτο δάσκαλο τον Σταμάτη Κασσή. Με προσωπική του πρωτοβουλία το Ταεκβοντό άρχισε να διδάσκεται σε Λιμενικό, Αστυνομία και Ειδικές Δυνάμεις. Την εποπτεία του αθλήματος από το 1979 έως το 1987 είχε ο ΣΕΓΑΣ, ενώ το 1987 ιδρύθηκε η Ελληνική Ομοσπονδία Ταεκβοντό (ΕΛΟΤ).



Η μεγαλύτερη επιτυχία είναι αναμφίβολα το χρυσό μετάλλιο του Μιχάλη Μουρούτσου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ, μια επιτυχία που έδωσε απίστευτη ώθηση στους Ελληνες αθλητές που άρχισαν να κατακτούν βροχή τα μετάλλια στις μεγάλες διοργανώσεις.



Στην Αθήνα το 2004, συνέχισαν την παράδοση τόσο ο Αλέξανδρος Νικολαϊδης όσο και η Ελισάβετ Μυστακίδου που έφτασαν μέχρι τον τελικό της κατηγορίας τους, παίρνοντας τελικά το ασημένιο μετάλλιο.



Μεγάλες αθλήτριες επίσης η Αρετή Αθανασοπούλου (παγκόσμια πρωταθλήτρια το 2003 και όγδοη στο Σύδνεϋ) αλλά και η Μόρφω Δροσίδου που το 1992 στη Βαρκελώνη είχε πάρει χάλκινο μετάλλιο (ήταν αγώνισμα επίδειξης) μια ημέρα μάλιστα πριν από τον θρίαμβο της Βούλας Πατουλίδου στα 100 μ. εμπόδια. Οπου της είχε δώσει το μετάλλιο το προηγούμενο βράδυ και όπως είπε η Πατουλίδου το κράτησε όλη τη νύχτα και της έφερε γούρι.



Στο Πεκίνο, οι τέσσερις κατηγορίες ανδρών και γυναικών θα γίνουν προς το φινάλε των αγώνων, (20-23 Αυγούστου) και θα μας εκπροσωπήσουν ο Αλέξανδρος Νικολαϊδης, η Ελισάβετ Μυστακίδου και η Κική Κούβαρη.