Στον Αρβανιτόπουλο η ΕΟΕ

Τον Υπουργό Παιδείας Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο θα επισκεφθεί ο πρόεδρος της ΕΟΕ Σπύρος Καπράλος. Αντιδρούν μια μια οι ομοσπονδίες για το "ψαλίδι" στην κρατική επιχορήγηση.
Μια μια οι αθλητικές ομοσπονδίες αντιδρούν στις περικοπές που φτάνουν ακόμα και στο 80% της κρατικής επιχορήγησης που λαμβάνουν από την Πολιτεία.
Η γενική γραμματεία αθλητισμού (ΓΓΑ) απέστειλε επιστολή στην οποία ενημερώνει για το “ψαλίδισμα” της κρατικής ενίσχυσης που θα δοθεί στις αθλητικές ομοσπονδίες το 2013 συγκριτικά με την προηγούμενη χρονιά.
Μετά τις περικοπές που φτάνουν στο 60% στις μεγάλες ομοσπονδίες και στο 80% στις μικρότερες δηλαδή εκείνες που υπάγονται στην Γ’ Κατηγορία συντονίζονται σιγά σιγά οι ομοσπονδίες.
Μετά την ομοσπονδία μπάσκετ (ΕΟΚ) που φέρεται να επέστρεψε την επιστολή, αντιδρώντας με αυτό τον τρόπο στην απόφαση που τη θέλει να παίρνει 1.700.000 ευρώ το 2013 (έναντι 4.229.600 ευρώ το 2012) και τη δημόσια τοποθέτηση του προέδρου της κολυμβητικής ομοσπονδίας (ΚΟΕ), Δημήτρη Διαθεσόπουλου, η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή στην οποία ανήκουν όλες οι ομοσπονδίες ολυμπιακών αθλημάτων αντέδρασε, ζητώντας συνάντηση με τον Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού, Αθλητισμού Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο.
Ο πρόεδρος της ΕΟΕ, Σπύρος Καπράλος και ο πρόεδρος της Ολυμπιακής Ακαδημίας, Ισίδωρος Κούβελος θα καταθέσουν την Παρασκευή τα επιχειρήματα τους στον Υπουργό σε μια προσπάθεια να αλλάξει η ρύθμιση.
Ο πρόεδρος της ομοσπονδίας γυμναστικής, Θανάσης Βασιλειάδης κατέθεσε μια πρόταση και στην οποία ζητάει τη μετάταξη των υπεράριθμων διοικητικών υπαλλήλων των αθλητικών Ομοσπονδιών, την οικονομική ενίσχυση από τον ΟΠΑΠ μέσω συμφώνου συνεργασίας με την Ε.Ο.Ε., καθώς και τη θέσπιση ειδικού ανταποδοτικού τέλους που θα εισφέρουν οι ανώνυμες εταιρείες προς όφελος του ερασιτεχνικού αθλητισμού.
Η πρόταση του αναφέρει:
“1 . Μετάταξη του πλεονάζοντος διοικητικού προσωπικού:
Οι πλεονάζοντες υπάλληλοι των Ομοσπονδιών, όπου αυτοί υπάρχουν, θα πρέπει να αξιοποιηθούν σε άλλες υπηρεσίες του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Εκεί, θα έχουν αντικείμενο εργασίας και μεγαλύτερο βαθμό χρησιμότητας. Ταυτόχρονα, θα απαλλάξουν τις Ομοσπονδίες από μια τεράστια μισθολογική δαπάνη, που βάσει των νέων δεδομένων φτάνει μέχρι και το 70% της συνολικής επιχορήγησής τους!
Δυστυχώς, το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο δεν επιτρέπει την απορρόφηση των υπεράριθμων υπαλλήλων από άλλους φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, επειδή οι αθλητικές Ομοσπονδίες έμειναν εκτός φορέων Γενικής Κυβέρνησης, παρά τις αντίθετες προσπάθειες και εκκλήσεις μας.
Θα πρέπει το συγκεκριμένο πρόβλημα να αντιμετωπιστεί άμεσα και να γίνει εφικτή η μετάταξη του πλεονάζοντος προσωπικού. Με τον τρόπο αυτό, οι Ομοσπονδίες θα μπορούν να επενδύουν στον πραγματικό αθλητισμό τα χρήματα που θα διαχειρίζονται, καλύπτοντας ουσιαστικές ανάγκες και προτεραιότητες.
2. Ενίσχυση από τον ΟΠΑΠ, μέσω μιας συνολικής και μακρόπνοης συνεργασίας:
Ο ΟΠΑΠ αποτελεί τον “αιμοδότη” του ελληνικού αθλητισμού και προσδοκούμε ότι θα επιβεβαιώσει τον εξέχοντα ρόλο του και σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία. Πλέον, όμως, η λύση δεν περνά μέσα από τυχόν χορηγίες προς επιμέρους Ομοσπονδίες, όπως γινόταν παλιότερα, χωρίς συντονισμό και προγραμματισμό.
Σήμερα είναι απαραίτητη η σύναψη μιας ευρύτερης χορηγικής συμφωνίας, που θα έχει ως εγγυητή την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή και θα εξυπηρετεί το κοινό καλό, προσφέροντας αναλογικά οφέλη σε κάθε Ομοσπονδία.
Επιδίωξή μας είναι να συζητήσουμε ένα πρωτόκολλο συνεργασίας με ορίζοντα τετραετίας, ώστε να επιτύχουμε τον καλύτερο δυνατό προγραμματισμό ενόψει του Ολυμπιακού κύκλου 2013-2016, προσφέροντας ταυτόχρονα πολλά και μεγάλα διαφημιστικά οφέλη στον ίδιο τον ΟΠΑΠ.
3. Θέσπιση ειδικής εισφοράς για τις Α.Ε., υπέρ του αθλητισμού:
Η ενίσχυση του αθλητισμού μέσω προγραμμάτων εταιρικής κοινωνικής ευθύνης είναι μια σύγχρονη και αναγκαία πρακτική, που βρίσκει επιτυχημένη εφαρμογή σε πολλές προηγμένες χώρες.
Η δική μας πρόταση είναι να αποδίδεται υπέρ του ερασιτεχνικού αθλητισμού ένα μικρό ποσοστό από τα έσοδα κάθε ανώνυμης εταιρείας που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα. Το ποσοστό αυτό μπορεί να είναι ελάχιστο, ξεκινώντας από 0,1% ή 0,2%, αλλά και πάλι θα επαρκεί για την επιβίωση του ελληνικού αθλητισμού.
Αξίζει να μελετήσουμε τι συμβαίνει σε άλλες χώρες, όπως στις ΗΠΑ, τον Καναδά ή την Σουηδία, όπου έχει θεσπιστεί ένα παρόμοιο ανταποδοτικό τέλος για την ενίσχυση του αθλητισμού. Ακόμα λοιπόν και όταν δεν προσφέρει απευθείας χρηματοδότηση, το κράτος δεν εγκαταλείπει τον αθλητισμό! Αντίθετα, προβλέπει εναλλακτικούς τρόπους χρηματοδότησης.
Αντίστοιχα παραδείγματα βρίσκουμε και σε άλλες χώρες, όπως στη Ρουμανία, όπου ένα ποσοστό από τη φορολόγηση των τσιγάρων και των αλκοολούχων ποτών αποδίδεται υπέρ του αθλητισμού.
Στην Ελλάδα, τη χώρα που γέννησε το Ολυμπιακό ιδεώδες, ο ερασιτεχνικός αθλητισμός αποτελεί το πιο υγιές κομμάτι της κοινωνίας. Δίνει όραμα και σωστές αρχές στη νεολαία μας, αποτελώντας τη διέξοδο σε πολύ δύσκολους καιρούς. Γι’ αυτό, ο ελληνικός αθλητισμός αξίζει και δικαιούται να στηριχθεί μέσω της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.
Θέτω τις παραπάνω προτάσεις υπόψη όλων των ενδιαφερομένων, ως βάση μια συζήτησης για την άμεση εξεύρεση της καλύτερης δυνατής λύσης“.