Πυγμαχία Λονδίνο 2012 – Παρουσίαση

Διαβάστε στο Sport24.gr για την πυγμαχία ανδρών και γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου.

Όλα τα στοιχεία για τις 13 διαφορετικές κατηγορίες, το πρόγραμμα και τις εγκαταστάσεις που θα φιλοξενήσουν τους πυγμαχικούς αγώνες.

Η Πυγμαχία παρουσιάζεται στο Ολυμπιακό Αγωνιστικό Πρόγραμμα με μια ιστορική αλλαγή. Για πρώτη φορά θα πάρουν μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες εκτός από τους άντρες και γυναίκες πυγμάχοι. Οι συνολικά 286 συμμετέχοντες θα αγωνιστούν σε 13 κατηγορίες (10 οι άντρες και 3 οι γυναίκες). Το Sport24.gr παρουσιάζει τα σημαντικότερα στοιχεία του αθλήματος μαζί με όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για να παρακολουθήσετε την πυγμαχία στο Λονδίνο 2012.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Η αρχαιότερη μαρτυρία της πυγμαχίας ως αθλήματος αναφέρεται στην περιοχή της Μεσογείου και τοποθετείται γύρω στο 1500 π.Χ. Το άθλημα αναπτύχθηκε τόσο στην αρχαία Ελλάδα, όσο και στην αρχαία Ρώμη. Οι κανονισμοί της σύγχρονης πυγμαχίας θεσπίστηκαν τον 18 αιώνα στη Μεγάλη Βρετανία. Το άθλημα διαδόθηκε στις ΗΠΑ και την Ευρώπη στις αρχές του 20 αιώνα και συμπεριλήφθηκε στο αγωνιστικό πρόγραμμα των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων το 1904 στο Σεντ Λούις. Από τότε επιτρέπεται η συμμετοχή μόνο στους ερασιτέχνες πυγμάχους. Παγκόσμια εποπτεύουσα αρχή του αθλήματος είναι η Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας (ΑΙΒΑ) που ιδρύθηκε το 1946 στο Λονδίνο και σήμερα εδρεύει στη Λωζάνη.

ΟΙ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΕΣ ΟΡΟΣΗΜΟ

– 668 π.Χ. Η Πυγμαχία πρωτοεμφανίζεται στους Αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες.

– 1745 Ο Βρετανός Τζακ Μπρόουτον θεσπίζει ορισμένους κανονισμούς στο άθλημα προσπαθώντας να αποβάλλει κάποια βίαια στοιχεία που έβαζαν σε κίνδυνο τους πυγμάχους.

– 1904 Η Πυγμαχία μπαίνει επίσημα στο αγωνιστικό πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων του Σεντ Λούις.

– 1956 Ο Ούγγρος Λάζλο Παπ γίνεται ο πρώτος πυγμάχος που κερδίζει το χρυσό μετάλλιο σε τρεις διαδοχικούς Ολυμπιακούς Αγώνες (1948, 1952 & 1956)

– 1980 Ο Κουβανός Τεόφιλο Στίβενσον γίνεται ο πρώτος πυγμάχος που κερδίζει το χρυσό μετάλλιο σε τρεις διαδοχικούς Ολυμπιακούς Αγώνες στην ίδια κατηγορία (1972, 1976 & 1980).

– 2000 Στο Σίδνεϋ αλλάζει το σύστημα διεξαγωγής των πυγμαχικών αγώνων. Οι τρεις τρίλεπτοι γύροι που ίσχυαν μέχρι τότε, μετατρέπονται σε τέσσερις δίλεπτους γύρους. Το διάλειμμα ξεκούρασης μεταξύ των γύρων – διάρκειας ενός λεπτού – παρέμεινε ως είχε.

-2012 Στο Λονδίνο το σύστημα διεξαγωγής των πυγμαχικών αγώνων επιστρέφει στα προ του Σίδνεϋ, δηλαδή ισχύουν και πάλι οι τρεις τρίλεπτοι γύροι (με το ενός λεπτού διάλειμμα ξεκούρασης μεταξύ των γύρων).

Ο ΑΓΩΝΑΣ

Μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008, επιτρεπόταν η συμμετοχή μόνο στους άντρες πυγμάχους. Αγώνες μποξ γυναικών διεξάγονται από το 1993, αλλά δεν αποτελούσαν μέρος του Ολυμπιακού προγράμματος, κάτι το οποίο όμως θα αλλάξει φέτος στο Λονδίνο. Για πρώτη φορά στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων εισάγεται η πυγμαχία γυναικών σε τρεις κατηγορίες.

Οι πυγμάχοι αγωνίζονται σε ζευγάρια μετά από κλήρωση ανά κατηγορία κιλών. Η ηλικία τους πρέπει υποχρεωτικά να κυμαίνεται ανάμεσα στα 17 και τα 34 χρόνια.

Ένας αγώνας πυγμαχίας διαρκεί τρεις γύρους, ο καθένας από τους οποίους διαρκεί τρία λεπτά. Ενδιάμεσα των γύρων μεσολαβεί διάλειμμα ενός λεπτού. Ένας αθλητής παίρνει βαθμό, όταν χτυπήσει τον αντίπαλό του στο μπροστινό μέρος του κεφαλιού ή στον κορμό πάνω από τη ζώνη. Ο βαθμός δίνεται μόνο αν το χτύπημα δοθεί ταυτόχρονα από τουλάχιστον τρεις εκ κριτών.

Μόλις ολοκληρωθεί και ο τρίτος γύρος, ο αθλητής με τους περισσότερους έγκυρους βαθμούς ανακηρύσσεται νικητής. Αν προκύψει ισοβαθμία, αφαιρείται ο καλύτερος και ο χειρότερος συνολικός βαθμός των πέντε κριτών και κερδίζει ο αθλητής που έχει τους περισσότερους βαθμούς από τους υπόλοιπους τρεις κριτές.

Ο αγώνας διεξάγεται στο ρινγκ, έναν τετράγωνο αγωνιστικό χώρο, ο οποίος περιβάλλεται από τέσσερα παράλληλα χοντρά σκοινιά δεμένα σε κάθετους πάσσαλους στις γωνίες του.

ΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

Οι αθλητές καλούνται από τον διαιτητή στο κέντρο του ρινγκ, δίνουν τα χέρια και επιστρέφουν στις γωνίες τους μέχρι να χτυπήσει το καμπανάκι για να ξεκινήσει ο αγώνας. Ένας αγώνας κερδίζεται με νοκ άουτ, με τεχνική υπεροχή, με αποκλεισμό ή με απόσυρση λόγω τραυματισμού και όταν η διαφορά των βαθμών που δίνει ο ηλεκτρονικός υπολογιστής είναι πάνω από 20.

Σε περίπτωση νοκ άουτ, ο αθλητής που το πέτυχε αποσύρεται στη λευκή γωνία του ρινγκ, ενώ ο διαιτητής αρχίζει να μετράει μέχρι το δέκα. Συγκεκριμένα ο διαιτητής μετράει μέχρι το 8 για το νοκ ντάουν και αν συνεχίσει και φτάσει μέχρι το 10 τότε έχουμε νοκ άουτ. Αν ο αθλητής δεν μπορεί να συνεχίσει, τότε νικητής ορίζεται ο αντίπαλος. Επίσης, αν ο διαιτητής κρίνει ότι ο ένας από τους δυο πυγμάχους δεν είναι σε θέση να συνεχίσει, τότε έχουμε τεχνικό νοκ άουτ και τον αγώνα κερδίζει ο αντίπαλος.

Τρεις συστάσεις για την ίδια αντικανονική ενέργεια οδηγούν σε παρατήρηση. Τρεις παρατηρήσεις οδηγούν σε αποβολή από τον αγώνα. Αντικανονικές ενέργειες θεωρούνται οι εξής:

– Χτύπημα κάτω από τη ζώνη με χέρι, πόδι ή γόνατο.

– Κράτημα του αντιπάλου.

– Χτύπημα στο πίσω μέρος του κεφαλιού.

– Χτύπημα με το κεφάλι ή με οποιοδήποτε άλλο μέρος του χεριού εκτός από τη γροθιά.

– Ανυπακοή στο διαιτητή.

– Χτύπημα στον αντίπαλο, όταν αυτός είναι πεσμένος κάτω.

– Χτύπημα κατά τη στιγμή της διακοπής.

– Παθητική άμυνα.

– Προσβλητική συμπεριφορά στον αντίπαλο ή στον διαιτητή.

– Αντικανονική χρήση των σχοινιών του ρινγκ.

Εξοπλισμός των αθλητών

Το παπούτσι που φορούσε ο Κάσιους Κλέι στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης το 1960, βρίσκεται σήμερα στο μουσείο της ΔΟΕ στη Λωζάνη

Το χρώμα της γωνίας που αντιστοιχεί στον αθλητή, πρέπει να είναι το ίδιο με την αθλητική του περιβολή και τα αγωνιστικά γάντια, τα οποία πρέπει να είναι αναγνωρισμένα από τη Διεθνή Ομοσπονδία, να είναι δερμάτινα, να ζυγίζουν 284 γραμμάρια και να φέρουν μια ευκρινή λευκή λωρίδα, η οποία βοηθά στη διάκριση των χτυπημάτων.

Οι προστατευτικοί επίδεσμοι που τοποθετούνται στα χέρια καθώς και η τοποθέτηση των γαντιών, αποτελεί μια διαδικασία που επιβλέπεται επίσημα σε όλους τους οργανωμένους αγώνες ( όπως συνέβαινε και στην Αρχαία Ελλάδα με την εξέταση των δερμάτινων συνδέσμων από τους διαιτητές), ώστε να αποφεύγονται οι τραυματισμοί λόγω ακατάλληλου υλικού των γαντιών ή παράνομης χρήσης άλλων αντικειμένων μέσα σε αυτά.

Τα προστατευτικά της κεφαλής – απαραίτητο κομμάτι του εξοπλισμού – έχουν αποτελέσει αντικείμενο έρευνας προκειμένου να προσφερθεί πρόσθετη ασφάλεια στον πυγμάχο από τα χτυπήματα που δέχεται στη διάρκεια του αγώνα στο κεφάλι. Η σταδιακή μείωση των σοβαρών τραυματισμών λόγω της βελτίωσης του αθλητικού εξοπλισμού και των τροποποιήσεων των σχετικών κανονισμών, αποδεικνύουν τη βαρύτητα που δίνει η Διεθνής Ομοσπονδία στην ασφάλεια των αθλητών. Η χρήση του προστατευτικού της κεφαλής αποτελεί μια από τις εμφανείς διαφορές με την επαγγελματική πυγμαχία.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΥΓΜΑΧΩΝ

Οι γυναίκες αθλήτριες θα πυγμαχήσουν στο Λονδίνο για πρώτη φορά στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων

Λόγω της προσθήκης των τριών κατηγοριών της γυναικείας πυγμαχίας, η Διεθνής Ομοσπονδία σύμπτυξε τις κατηγορίες των ανδρών από 11 σε 10 αφαιρώντας αυτή του Φτερού (Featherweight) για πρακτικούς και οργανωτικούς λόγους. Έτσι λοιπόν οι κατηγορίες ανδρών και γυναικών έχουν διαμορφωθεί ως εξής:

Α. ΑΝΔΡΕΣ

– 49 κ. Κατηγορία Ελαφριάς Μύγας (Light flyweight)

– 52 κ. Κατηγορία Μύγας (Flyweight)

– 56 κ. Κατηγορία Πετεινού (Bantamweight)

– 60 κ. Κατηγορία Ελαφριών Βαρών (Lightweight)

– 64 κ. Κατηγορία Σούπερ Ελαφριών Βαρών (Light welterweight)

– 69 κ. Κατηγορία Ημιμεσαίων Βαρών (Welterweight)

– 75 κ. Κατηγορία Μεσαίων Βαρών (Middleweight)

– 81 κ. Κατηγορία Ελαφριών Βαρέων Βαρών (Light heavyweight)

– 91 κ. Κατηγορία Βαρέων Βαρών (Heavyweight)

– +91 κ. Κατηγορία Υπερβαρέων Βαρών (Super heavyweight)

Β. ΓΥΝΑΙΚΕΣ

– 51 κ. Κατηγορία Μύγας (Flyweight)

– 60 κ. Κατηγορία Ελαφριών Βαρών (Lightweight)

– 75 κ. Κατηγορία Μεσαίων Βαρών (Middleweight)

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΤΟΥ ΠΕΚΙΝΟΥ ΤΟ 2008

Παυλίδης εναντίον Ακόστα (Πεκίνο 2008)

– Κατ. 48 κ. Zou Shiming (Κίνα)

– Κατ. 51 κ. Somjit Jongjohor (Ταϊλάνδη)

– Κατ. 54 κ. Enkhbatyn Badar-Uugan (Μογγολία)

– Κατ. 57 κ. Vasyl Lomachenko (Ουκρανία)

– Κατ. 60 κ. Aleksei Tishchenko (Ρωσία)

– Κατ. 64 κ. Manuel Félix Díaz (Δομινικανή Δημοκρατία)

– Κατ. 69 κ. Bakhyt Sarsekbayev (Καζακστάν)

– Κατ. 75 κ. James DeGale (Μεγάλη Βρετανία)

– Κατ. 81 κ. Zhang Xiaoping (Κίνα)

– Κατ. 91 κ. Rakhim Chakhkiev (Ρωσία)

– Κατ. +91 κ. Roberto Cammarelle (Ιταλία)

ΟΙ «ΓΡΟΘΙΕΣ» ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

– ΛΑΖΛΟ ΠΑΠ (ΟΥΓΓΑΡΙΑ)

Ο μεγάλος Ούγγρος πυγμάχος έγινε ο πρώτος που κατέκτησε 3 συνεχόμενα χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες (1948, 1952 & 1956), το πρώτο στα ελαφριά μεσαία και τα άλλα δυο στα μεσαία βάρη. Στους 13 αγώνες που έδωσε στα Ολυμπιακά τουρνουά, πέτυχε 6 νοκ άουτ και έχασε μόλις ένα σημείο! Στη συνέχεια έγινε επαγγελματίας, αλλά το καθεστώς της Ουγγαρίας έβαλε πρόωρο τέλος στην καριέρα του, αρνούμενο να του χορηγήσει βίζα για τις ΗΠΑ.

– ΚΑΣΙΟΥΣ ΚΛΕΙ / ΜΟΧΑΜΕΝΤ ΑΛΙ (ΗΠΑ)

Θεωρείται ο κορυφαίος πυγμάχος όλων των εποχών. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 κέρδισε το χρυσό στην κατηγορία των μεσαίων βαρών, σε ηλικία μόλις 18 ετών. Τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής (1964, 1974 και 1978), συμπλήρωσε 56 νίκες σε 61 αγώνες, ενώ αξεπέραστο έχει μείνει το αριστερό του jab. Βαθιά πολιτικοποιημένος, ασπάστηκε τον Ισλαμισμό και άλλαξε το όνομά του το 1964. Άναψε τον ολυμπιακό βωμό στην Ατλάντα το 1996.

– ΤΖΟ ΦΡΕΙΖΕΡ (ΗΠΑ)

Ο Smokin’ Joe, ίσως ο μεγαλύτερος «αγκισέρ» όλων των εποχών, μπορούσε να διαλύσει οποιονδήποτε αντίπαλο με τα τρομερά αριστερά hooks του. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο το 1964 στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο στην κατηγορία των βαρέων βαρών νικώντας στον τελικό τον Γερμανό αντίπαλό του, Χανς Χούμπερ, αν και είχε σπασμένο τον αριστερό του αντίχειρα. Στη συνέχεια έγινε επαγγελματίας και παγκόσμιος πρωταθλητής, με κορυφαία στιγμή τη θρυλική νίκη του επί του Άλι το 1971 στο περίφημο «Fight of the Century».

– ΤΕΟΦΙΛΟ ΣΤΙΒΕΝΣΟΝ (ΚΟΥΒΑ)

Ο Κουβανός θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ερασιτέχνες πυγμάχους όλων των εποχών. Κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια σε τρεις συνεχόμενες Ολυμπιάδες (1972, 1976 και 1980), ο πρώτος που το πέτυχε στην ίδια κατηγορία, αλλά ποτέ δεν δέχτηκε να γίνει επαγγελματίας. Τερμάτισε την τεράστια καριέρα του με 302 (!) νίκες και μόλις 22 ήττες.

Η ΠΥΓΜΑΧΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ

1. Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Το ExCeL London όπου θα φιλοξενηθούν οι αγώνες της πυγμαχίας. Στο βάθος το Ο2.

Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, η Πυγμαχία θα φιλοξενηθεί στο ExCeL Exhibition Centre, ένα αχανές εκθεσιακό και συνεδριακό κέντρο στο ανατολικό Λονδίνο, το οποίο εγκαινιάστηκε το 2000 και έχει συνολική έκταση 100.000 τετραγωνικών μέτρων! Το ExCeL θα χωριστεί σε 4 μεγάλους κλειστούς αθλητικούς χώρους, ένας εκ των οποίων θα στεγάσει τους πυγμαχικούς αγώνες και θα έχει χωρητικότητα περίπου 10.000 θεατών.

2. ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Πυγμαχικός αγώνας στο ExCeL

Το άθλημα της Πυγμαχίας στις κατηγορίες των Ανδρών θα διεξαχθεί από τις 28 Ιουλίου έως τις 12 Αυγούστου: η προκριματική φάση, η φάση των «16», τα προημιτελικά και οι ημιτελικοί από τις 28 Ιουλίου έως τις 10 Αυγούστου, ενώ οι τελικοί των 10 κατηγοριών στις 11 και 12 Αυγούστου.

Το άθλημα της Πυγμαχίας στις κατηγορίες των Γυναικών θα διεξαχθεί από τις 5 μέχρι τις 9 Αυγούστου: η φάση των «16», οι προημιτελικοί και οι ημιτελικοί από 5 μέχρι 8 Αυγούστου, ενώ οι τρεις τελικοί στις 9 Αυγούστου.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου θα πάρουν μέρος 286 συνολικά πυγμάχοι, 250 άντρες και 36 γυναίκες. Η Ελλάδα δεν θα εκπροσωπηθεί στο αγώνισμα της πυγμαχίας.

Βίντεο: Highlights από την καριέρα του Λάζλο Παπ

Βίντεο: Κάσιους Κλέι εναντίον Ζμπίγκνιου Πιετρζικόφσκι (τελικός Ολυμπιακών Αγώνων 1964)

Βίντεο: Τζο Φρέιζερ εναντίον Βαντάμ Γεμελιάνοφ (ημιτελικός Ολυμπιακών Αγώνων 1960)

Βίντεο: Highlights από την καριέρα του Τεόφιλο Στίβενσον