Ο Φώτσης στο SPORT 24

Το
SPORT 24 συνάντησε τον χαρισματικό φόργουορντ μετά τον δεύτερο αγώνα του τουρνουά “Ακρόπολις” και εκείνος έδωσε την υπόσχεση:
“Τα μεσημέρια του Αυγούστου θα ανήκουν στην Εθνική”…




-Θα εννοείς προφανώς ότι την ώρα που θα αγωνίζεστε (πρώτα ο Θεός!) στο Πεκίνο, στην Ελλάδα θα είναι μεσημέρι. Κάτι μας θυμίζει αυτό! Την εκπληκτική πορεία στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας και τη δεύτερη θέση στον κόσμο. Διαισθάνεσαι ότι θα ζήσουμε ανάλογες στιγμές και στην Κίνα; Ότι ο κόσμος θα ξαναβγεί στους δρόμους;




“Δεν είμαι προφήτης, απλώς πιστεύω πολύ σε αυτή την ομάδα, όπως ακριβώς πίστευα και στις προηγούμενες, που εκπροσώπησαν την Ελλάδα σε μια σπουδαία διοργάνωση. Εχουμε το υλικό και τις δυνατότητες για κάτι πολύ καλό και δεν υπάρχει συμπαίκτης μου που να φοβάται για την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες”.




-Ναι, αλλά εσύ ο ίδιος υποστήριξες ότι το προολυμπιακό τουρνουά δεν είναι… παίξε γέλασε και ότι υπάρχουν αρκετές ομάδες που μπορεί να απειλήσουν την Εθνική. Δικά σου λόγια είναι…

“Και εξακολουθούν να είναι! Δεν είπε κανείς ότι το προολυμπιακό τουρνουά θα είναι βόλτα στην εξοχή. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι δεν πιστεύουμε στους εαυτούς μας και στην ομάδα. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι το τουρνουά διεξάγεται στην Αθήνα και όχι στο Πουέρτο Ρίκο, γιατί παίζουμε στο σπίτι μας και είμαι βέβαιος ότι με την υποστήριξη του κόσμου που θα έλθει στο ΟΑΚΑ, θα εκπληρώσουμε τον στόχο μας”.




-Με τον τρόπο που αναφέρεσαι στις υποχρεώσεις του εφετινού καλοκαιριού, δείχνεις ότι από τώρα σκέφτεσαι το Πεκίνο…

“Το ότι είμαι αισιόδοξος αναζητώντας πάντα το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, δεν σημαίνει ότι παραμερίζω τις δυσκολίες. Το ταξίδι –και εννοώ την αθλητική διαδρομή- ως το Πεκίνο κρύβει εμπόδια, αλλά νομίζω ότι αυτή η ομάδα, όπως και οι προκάτοχοί της, είναι με τέτοιο τρόπο συγκροτημένη και ικανή να τα ξεπεράσει. Για αυτό αισθάνομαι ότι τα μεσημέρια του Αυγούστου θα ανήκουν στην Εθνική”.




-Η αίσθηση, πάντως, στις δύο ημέρες του τουρνουά «Ακρόπολις» είναι ότι δεν αποφεύγετε τα λάθη, αν και απέναντι στην Αυστραλία καταφέρατε να τα ελαττώσετε κατά 3 (15 έναντι 18 στην πρεμιέρα με την Βραζιλία). Είναι ανησυχητικό αυτό;

“Μα, τα λάθη πρέπει να γίνονται στους φιλικούς αγώνες, ώστε να βρίσκεις τροφή για να δουλέψεις πάνω σε αυτά και να τα διορθώσεις στις προπονήσεις. Μην ξεχνάτε ότι ο κόουτς Γιαννάκης δοκιμάζει πάρα πολλά πράγματα και από ό,τι αντιλαμβάνομαι θα συνεχίσει να το κάνει, ώσπου να καταλήξει στο τελικό σχήμα. Θα ανησυχούσα αν κάναμε 18 λάθη στον επίσημο αγώνα με τη Βραζιλία στις 16 Ιουλίου και όχιστην πρεμιέρα του ‘Ακρόπολις’. Ηδη αυτό το φιλικό ματς, το έχουμε ξεχάσει και κοιτάζουμε το επόμενο με την Κροατία (9/7). Θα δεις ότι κάθε βράδυ θα είμαστε καλύτεροι”.




-Απέναντι στους Αυστραλούς, πάντως, θύμισες τον Αντώνη της… Χαμαμάτσου! Αλήθεια, υπάρχει περίπτωση ποτέ να ξεχάσεις εκείνο το ματς; Το δικός ου τρίποντο και φυσικά το νικητήριο του Νίκου Ζήση λύτρωσαν την Εθνική.




“Αυτά τα παιχνίδια δεν ξεχνιούνται εύκολα. Είναι ματς που τονώνουν την αυτοπεποίθηση μιας ομάδας και εκείνο το βράδυ στη Χαμαμάτσου επιβεβαιώθηκε ένα στοιχείο, που κατατάσσει την Εθνική στις λεγόμενες μεγάλες ομάδες. Δεν παρατήσαμε ποτέ τον αγώνα. Δεν θέλαμε να χάσουμε και με την επιμονή δικαιωθήκαμε. Κάτι ανάλογο συνέβη και στην περυσινή αναμέτρηση με την Σλοβενία στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας. Εγώ δεν ήμουν εκεί, αλλά όλα τα παιδιά πίστεψαν στην ανατροπή και κατάφεραν κάτι που άλλες ομάδες θα θεωρούσαν ακατόρθωτο”.




-Σου στοίχισε ο περυσινός τραυματισμός; Το ερώτημα μπορεί να ηχεί ως άτοπο στα αφτιά σου, αλλά προκύπτει από δύο στοιχεία: Στους αγώνες της εφετινής προετοιμασίας δίνεις με το πάθος σου την εντύπωση ότι χρωστάς κάτι στην ομάδα και στον εαυτό σου, ενώ αρκετοί συμπαίκτες αναγνωρίζουν ότι η δική σου απουσία και του Σοφοκλή στην Ισπανία στέρησαν ως έναν βαθμό την κατάκτηση ενός μεταλλίου…




“Το πόσο μου στοίχισε εκείνος ο τραυματισμός, σου το είχα απαντήσει όταν με ρώτησες πέρυσι. Από παιδάκι, δεν έχω χάσει καλοκαίρι με την Εθνική και αυτό τα λέει όλα. Οσο για τις απουσίες στο περυσινό Ευρωμπάσκετ, δεν πιστεύω ότι δύο παίκτες θα έκαναν τη διαφορά. Αυτή η Εθνική έχει το χάρισμα να εμφανίζει κάθε βράδυ διαφορετικό πρωταγωνιστή.

Όλα τα παιδιά έχουν ηγετικές προσωπικότητες και ρόλο στους συλλόγους τους. Και όπως είχα υποστηρίξει πριν από τρία χρόνια, ουδείς αναντικατάστατος και ουδείς έχει υπογράψει συμβόλαιο με την Εθνική. Αυτό εξακολουθώ να το πιστεύω και τώρα, για αυτό και στις προπονήσεις αγωνιζόμαστε λες και παίζουμε για πρώτη φορά”.

-Θα ξύναμε πληγές, αν σε ρωτούσαμε σχετικά με την αποχώρηση του Λάζαρου Παπαδόπουλου; Ξέρουμε ότι είστε κολλητοί φίλοι και συγκάτοικοι όλα αυτά τα χρόνια στο δωμάτιο. Αλήθεια, σου λείπει;




“Εννοείται ότι μου λείπει. Ο Λάζος είναι αδελφός, αλλά αποφάσισε να αποχωρήσει και το περίεργο είναι ότι στις δύο τελευταίες προσπάθειες της Εθνικής, πέρυσι και φέτος, τη μια δεν αγωνιζόμουν εγώ λόγω τραυματισμού και την άλλη εκείνος. Τι να κάνουμε όμως; Ετσι είναι το μπάσκετ, αλλά με τον Λάζο μιλάμε καθημερινά και γνωρίζω ότι η σκέψη του είναι στην ομάδα και εύχεται να πάμε καλά στο Πεκίνο. Περισσότερο μου λείπουν τα πειράγματα που του έκανα όλα αυτά τα χρόνια, αλλά μη φοβάσαι… έχω βρει άλλα ‘θύματα’ για να παρενοχλώ”!




-Η παρέα ζει και βασιλεύει, λοιπόν, στην Εθνική…

“Αυτό είναι και το μεγάλο όπλο της, ότι όλοι είμαστε μια παρέα. Το κλίμα στα αποδυτήρια και στα δωμάτια του ξενοδοχείου είναι θεϊκό! Γίνονται τρομερές πλάκες, αλλά δεν είναι της στιγμής να δουν το φως της δημοσιότητας, Θύμισέ μου να σου απαριθμήσω μερικές, αν καταφέρουμε να κάνουμε την πορεία που ονειρευόμαστε στο Πεκίνο”.