Κανόε/Καγιάκ

Η ιστορία του αθλήματος



Οι Ινδιάνοι της Βόρειας Αμερικής χρησιμοποιούσαν το Κανόε/ Καγιάκ για τη μετακίνηση στις λίμνες και τα ποτάμια και κατασκευάζονταν από κορμούς δέντρων. Τα Καγιάκ τα χρησιμοποιούσαν οι Εσκιμώοι της Γροιλανδίας τα οποία αρχικά ήταν από δέρματα.



Ο Τζον Μακγκρέγκορ Σκοτσέζος στην καταγωγή το 1985 πραγματοποίησε μια κρουαζιέρα στις λίμνες και τα ποτάμια με ένα κάνοε το οποίο ονόμασε “ROB ROY” και έγινε ο εμπνευστής του αθλήματος. Βρίσκοντας πολλούς υποστηριχτές το άθλημα αναπτύσσεται και εξελίσσεται καταλήγοντας τον Ιούνιο του 1924 να παρουσιάζεται ως άθλημα επίδειξης στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι. Tαυτόχρονα δημιουργείται και η πρώτη Διεθνής Ομοσπονδία “Inernationalla Representantskapet for Kanot-Idrott” (IRK).



Το 1936 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου συμμετέχει μόνο στις κατηγορίες ανδρών ενώ το 1946 γίνεται και η είσοδος των γυναικείων κατηγοριών. Τότε γίνεται και η μετονομιασία της Ομοσπονδίας σε ICF “International Canoe Federation”.



Το Κάνοε-Καγιάκ Σλάλομ έκανε τα πρώτα του βήματα το 1932 στην Ελβετία όμως με το ξέσπασμα του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου δεν προχώρησε. Εμφανίστηκε και πάλι το 1949 με τη διοργάνωση του πρώτου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Σλάλομ που διεξήχθη στη Γενεύη.



Στο Ολυμπιακό Πρόγραμμα εντάχθηκε το 1972. Μετά από 20 χρόνια απουσία από το επίσημο Ολυμπιακό πρόγραμμα επανεμφανίζεται στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992 και από τότε καθιερώνεται ως Ολυμπιακό Άθλημα.




Οι κανονισμοί



Τα καγιάκ προωθούνται μόνο με κουπί με δύο κουτάλες και τα κουπιά δεν πρέπει να είναι σταθερά στο σκάφος με κανένα τρόπο. Εάν σπάσει το κουπί στον αγώνα, ο αθλητής δεν μπορεί να πάρει άλλο κουπί από υποστηριχτή, φίλαθλο και γενικά τρίτο.



Όταν η πλώρη του σκάφους διασχίζει τη γραμμή τερματισμού, με όλα τα μέλη του πληρώματος μέσα στο σκάφος τότε ο τερματισμός θεωρείται έγκυρος.



Στους αγώνες Κάνοε-Καγιάκ Σλάλομ είναι να διανυθεί μία διαδρομή φυσικού ή τεχνητού στίβου που περιλαμβάνει περάσματα από πόρτες, χωρίς λάθος, στον συντομότερο δυνατό χρόνο, σύμφωνα με τους Κανονισμούς.




Η λίστα των νικητών




Άνδρες




C-1 500 μέτρα



1976 Μόντρεαλ: Αλεκσάντερ Ρογκόφ (Σοβιετική Ένωση)

1980 Μόσχα: Σεργκέι Ποστρέκιν (Σοβιετική Ένωση)

1984 Λος Άντζελες: Λάρι Κέιν (Καναδάς)

1988 Σεούλ: Όλαφ Χέουκροντ (Ανατολική Γερμανία)

1992 Βαρκελώνη: Νικολάι Μπουκάλοφ (Βουλγαρία)

1996 Ατλάντα: Μάρτιν Ντόκτορ (Τσεχία)

2000 Σίδνεϊ: Γκιόργκι Κολόνικς (Ουγγαρία)

2004 Αθήνα: Αντρέας Ντίτμερ (Γερμανία)




C-1 1000 μέτρα



1936 Βερολίνο: Φρανκ Αμιότ (Καναδάς)

1948 Λονδίνο: Τζόσεφ Χόλετσεκ (Τσεχία)

1952 Ελσίνκι: Τζόσεφ Χόλεσεκ (Τσεχία)

1956 Μελβούρνη: Λέον Ρότμαν (Ρουμανία)

1960 Ρώμη: Τζάνος Πάρτ (Ουγγαρία)

1964 Τόκιο: Γιούργκεν Έσερτ (Γερμανία)

1968 Μέξικο: Τίμπορ Τατάι (Ουγγαρία)

1972 Μόναχο:Ιβάν Πατζαΐτσιν (Ρουμανία)

1976 Μόντρεαλ: Ματία Λιούμπεκ (Γιουγκοσλαβία)

1980 Μόσχα: Λούμπομιρ Λουμπένοφ (Βουλγαρία)

1984 Λος Άντζελες: Ούλριχ Έικε (Δυτική Γερμανία)

1988 Σεούλ: Ίβανς Κλεμέτνιεβς (Σοβιετική Ένωση)

1992 Βαρκελώνη: Νικολάι Μπουκάλοφ (Βουλγαρία)

1996 Ατλάντα: Μάρτιν Ντόκτορ (Τσεχία) 2000 Σίδνεϊ: Αντρέας Ντίτμερ (Γερμανία)

2004 Αθήνα: Ντέιβιντ Καλ (Ισπανία)




C-2 500 μέτρα

1976 Μόντρεαλ: Σερχέι Πετρένκο, Αλεξάντερ Βινογκράντοφ (Σοβιετική Ένωση)

1980 Μόσχα: Λάσλο Φόλταν, Ίστβαν Βασκούτι (Ουγγαρία)

1984 Λος Άντζελες: Ματία Λιούμπεκ, Μίρκο Νίσοβιτς (Γιουγκοσλαβία)

1988 Σεούλ: Βίκτορ Ρενεΐσκι, Νικολάι Γιουράβσκι (Σοβιετική Ένωση)

1992 Βαρκελώνη: Ντιμίτρι Ντοβγκαλιόνοκ, Αλεξάντερ Μασέικοφ (Ενιαία ομάδα)

1996 Ατλάντα: Γκιόργκι Κολόνικς, Τσάμπα Χόρβαθ (Ουγγαρία)

2000 Σίδνεϊ: Φέρεντς Νόβακ, Ιμρέ Πουλάι (Ουγγαρία)

2004 Αθήνα: Μενγκ Γκουαλιάνγκ, Γιανγκ Γουνελούμ (Κίνα)




C-2 1000 μέτρα



1936 Βερολίνο: Βλάντιμιρ Σιροβάτκα, Γιαν Βρζακ Φέλιξ (Τσεχοσλοβακία)

1948 Λονδίνο: Γιαν Βρζακ Φέλιξ, Μποχιουμίλ Κούντρνα (Τσεχοσλοβακία)

1952 Ελσίνκι: Μπεντ Ρας, Φιν Χάουνσοφτ (Δανία)

1956 Μελβούρνη: Αλέξε Ντουμίτρου, Σίμιον Ισμαϊλίτσιους (Ρουμανία)

1960 Ρώμη: Λέονιντ Γκέισχτορ, Σεργκέι Μακαρένκο (Σοβιετική Ένωση)

1964 Τόκιο: Αντρέι Κίμιχ, Στέφαν Όστσεπκοφ (Σοβιετική Ένωση)

1968 Μέξικο: Ιβάν Πατζαΐτσιν, Σεργκέι Κοβάλιοφ (Ρουμανία)

1972 Μόναχο: Βλάντας Σεσιούνας, Γιούρι Λομπάνοφ (Σοβιετική Ένωση)

1976 Μόντρεαλ: Σεργκέι Πετρένκο, Αλεξάντερ Βινογκράντοφ

1980 Μόσχα: Ιβάν Πατζαΐτσιν, Τόμα Σιμιόνοφ (Ρουμανία)

1984 Λος Άντζελες: Ιβάν Πατζαΐτσιν, Τόμα Σιμιόνοφ (Ρουμανία)

1988 Σεούλ: Βίκτορ Ρεϊνέσκι, Νικολάι Ζουράφσκι (Σοβιετική Ένωση)

1992 Βαρκελώνη: Ούλριχ Πάπκε, Ίνκο Σπέλι (Γερμανία)

1996 Ατλάντα: Γκούναρ Κίρκμπαχ, Αντρέας Ντίτμερ (Γερμανία)

2000 Σίδνεϊ: Μίτικα Πρίκοπ, Φλορίν Ποπέσκου (Ρουμανία)

2004 Αθήνα: Κρίστιαν Γκίλε, Τόμας Βίλεντσεκ (Γερμανία)




Κ-1 500 μέτρα



1976 Μόντρεαλ: Βασίλε Ντίμπα (Ρουμανία)

1980 Μόσχα: Βλάντιμιρ Παρφενόβιτς (Σοβιετική Ένωση)

1984 Λος Άντζελες: Ίαν Φέργκιουσον (Νέα Ζηλανδία)

1988 Σεούλ: Ζολτ Γκιουλάι (Ουγγαρία)

1992 Βαρκελώνη: Μίκο Κολεμάινεν (Φιλανδία)

1996 Ατλάντα: Αντόνιο Ρόσι (Ιταλία)

2000 Σίδνεϊ: Κνουτ Χόλμαν (Νορβηγία)

2004 Αθήνα: Άνταμ Βαν Κόεβερντεν (Καναδάς)




Κ-1 1000 μέτρα



1936 Βερολίνο: Γκρέγκορ Χρατζέτκι (Αυστρία)

1948 Λονδίνο: Γκερτ Φρέντριξον (Σουηδία)

1952 Ελσίνκι: Γκερτ Φρέντριξον (Σουηδία)

1956 Μελβούρνη: Γκερτ Φρέντριξον (Σουηδία)

1960 Ρώμη: Έρικ Χάνσεν (Δανία)

1964 Τόκιο: Ρολφ Πέτερσον (Σουηδία)

1968 Μέξικο: Μικάιλι Χεζ (Ουγγαρία)

1972 Μόναχο: Αλεξάντερ Σαπαρένκο (Σοβιετική Ένωση)

1976 Μόντρεαλ: Ρούντιγκερ Χελμ (Δυτική Γερμανία)

1980 Μόσχα: Ρούντιγκερ Χελμ (Δυτική Γερμανία)

1984 Λος Άντζελες: Άλαν Τόμπσον Νέα Ζηλανδία

1988 Σεούλ: Γκρεγκ Μπάρτον (ΗΠΑ)

1992 Βαρκελώνη: Κλιντ Ρόμπινσον (Αυστραλία)

1996 Ατλάντα: Κνουτ Χόλμαν (Νορβηγία)

2000 Σίδνεϊ: Κνουτ Χόλμαν Νορβηγία

2004 Αθήνα: Έρικ Βέρας Νορβηγία




Κ-2 500 μέτρα



1976 Μόντρεαλ: Χόακιμ Μάτερν, Μπερντ Όλμπριχτ (Αν. Γερμανία)

1980 Μόσχα: Ουλάντζιμιρ Παρφιανόβιτς, Σεργκέι Χουκρέι (Σοβιετική Ένωση)

1984 Λος Άντζελες: Ίαν Φέργκιουσον, Πολ ΜακΝτόναλντ (Νέα Ζηλανδία)

1988 Σεούλ: Ίαν Φέργκιουσον, Πολ ΜακΝτόναλντ (Νέα Ζηλανδία)

1992 Βαρκελώνη: Κέι Μπλουμ, Τόρστεν Γκούτσε (Γερμανία)

1996 Ατλάντα: Κέι Μπλουμ, Τόρστεν Γκούτσε (Γερμανία)

2000 Σίδνεϊ: Ζόλταν Κάμερερ, Μπότοντ Στορτζ (Ουγγαρία)

2004 Αθήνα: Ρόναλντ Ράουχε, Τιμ Βιεσκοτερ (Γερμανία)




K-2 1000 μέτρα



1936 Βερολίνο: Άντολφ Κάινζ, Αλφόνς Ντόρφερ (Αυστρία)

1948 Λονδίνο: Χάνς Μπέργλαντ, Λένναρτ Κλίνγστρομ (Σουηδία)

1952 Ελσίνκι: Κέρτ Γουάιρς, Ίρτζο Χιέτανεν (Φινλανδία)

1956 Μελβούρνη: Μίκαελ Στσέιερ,Μέινραντ Μίλτενμπεργκερ (Γερμανία)

1960 Ρώμη: Γκέρτ Φρέντριξον, Σβέν-Όλοβ Ζόντελιους (Σουηδία)

1964 Τόκιο: Σβέν-Όλοβ Ζόντελιους, Γκινάρ Ούτερμπεργκ (Σουηδία)

1968 Μέξικο: Αλεξάντερ Σαπαρένκο, Βλαντιμίρ Μορόζοβ (Σοβιετική Ένωση)

1972 Μόναχο: Νικολάι Γκόρμπατσεφ, Βίκτορ Κράτασιουκ (Σοβιετική Ένωση)

1976 Μόντρεαλ: Σέρχει Ναχόμι, Βλαντιμίρ Ρομανόφσκι (Σοβιετική Ένωση)

1980 Μόσχα: Βλαντιμίρ Παρφένοβιτς, Σεργκέι Τσουκχράι (Σοβιετική Ένωση)

1984 Λος Άντζελες: Χιούγκχ Φίσσερ, Αλγουίν Μόρρις (Καναδάς)

1988 Σεούλ: Γκρέγκ Μπάρτον, Νόρμαν Μπέλλινκχαμ (ΗΠΑ)

1992 Βαρκελώνη: Κάι Μπλάχμ, Τόρστεν Γκούτσε (Γερμανία)

1996 Ατλάντα: Ντάνιελ Σκάρπα, Αντόνιο Ρόσσι (Ιταλία)

2000 Σίδνεϊ: Αντόνιο Ρόσσι, Μπενιαμίνο Μπόνομι (Ιταλία)

2004 Αθήνα: Μάρκους Όσκαρσον, Χένρικ Νίλσον (Σουηδία)




Κ-4 1000 μέτρα



1964 Τόκιο: Νικολάι Τσίζχικοβ, Ανατόλι Γκρίσχιν, Βιάτσεσλαβ Ιόνοβ, Βλαντιμίρ Μόροζοβ (Σοβιετική Ένωση) 1968 Μέξικο: Στέιναρ Άμουντσεν, Τόρε Μπέργκερ, Έγκιλ Σόμπι, Ζαν Ζόχανσεν (Νορβηγία)

1972 Μόναχο: Γιούρι Φίλατοβ, Γιούρι Τσετσένγκο, Βλαντιμίρ Μόροζοβ, Βάλερι Ντιντένκο (Σοβιετική Ένωση) 1976 Μόντρεαλ: Σεργκέι Τσουκχράι, Αλεκσάντερ Ντεκτίαρεβ, Γιούρι Φίλατοβ, Βλαντιμίρ Μόροζο (Σοβιετική Ένωση)

1980 Μόσχα: Ρούντιγκερ Χέλμ, Μπέρντ Όλμπριτς, Χάραλντ Μάργκ, Μπέρρντ Ντουβίγνιε (Ανατολική Γερμανία) 1984 Λος Άντζελες: Γκράντ Μπράμγουελ, Ίαν Φέργκισον, Πολ Μακντόναλντ, Άλαν Τόμπσον (Νέα Ζηλανδία) 1988 Σεούλ: Ζσόλτ Γκιουλάι, Φέρενς Κσάιπς, Σάντορ Χόντοσι, Αττίλα Άμπραχαμ (Ουγγαρία)

1992 Βαρκελώνη: Μάριο Βον Άπεν, Όλιβερ Κέγκελ, Τόμας Ρέινεκ, Αντρέ Γόχλεμπ (Γερμανία)

1996 Ατλάντα: Τόμας Ρέινεκ, Όλαφ Γουίντερ, Ντέτλεφ Χόφμαν, Μάρκ Ζάμπελ (Γερμανία)

2000 Σίδνεϊ: Άκος Βέρετσει, Γκάμπορ Χόρβατχ, Ζόλταν Κάμμερερ, Μπότονντ Στόρτς (Ουγγαρία)

2004 Αθήνα: Ζόλταν Κάμμερερ, Μπότονντ Στόρτς, Άκος Βέρετσει , Γκάμπορ Χόρβατχ (Ουγγαρία)




Σλάλομ




C-1



1972 Μόναχο: Ρέινχαρντ Έιμπεν (Ανατολική Γερμανία)

1992 Βαρκελώνη: Λούκας Πόλλερτ (Τσεχοσλοβακία)

1996 Ατλάντα: Μίχαλ Μάρτικαν (Σλοβακία)

2000 Σίδνεϊ: Τόνι Έστανγκιετ (Γαλλία)

2004 Αθήνα: Τόνι Έστανγκιετ (Γαλλία)




C-2



1972 Μόναχο: Γουάλτερ Χόφμαν, Ρόλφ-ντιέτερ Άμεντ (Ανατολική Γερμανία)

1992 Βαρκελώνη: Ζόε Ζάχομπι, Σκοτ Στράσμπαχ (ΗΠΑ)

1996 Ατλάντα: Φράνκ Άντισον, Γουίλφριντ Φοργκές (Γαλλία)

2000 Σίδνεϊ: Παύλ Χότσχορνερ, Πίτερ Χότσχορνερ (Σλοβακία)

2004 Αθήνα: Παύλ Χότσχορνερ, Πίτερ Χότσχορνερ (Σλοβακία)




Κ-1



1972 Μόναχο: Σιέγμπερτ Χόρν (Ανατολική Γερμανία)

1992 Βαρκελώνη: Πιερπάολο Φεράζι (Ιταλία)

1996 Ατλάντα: Όλιβερ Φιξ (Γερμανία)

2000 Σίδνεϊ: Τόμας Σμίντ(Γερμανία)

2004 Αθήνα: Μπενουί Πεσχέρ (Γαλλία)




Γυναίκες

Κ1-500 μέτρα

1948 Λονδίνο: Κάρεν Χολφ (Δανία)

1952 Ελσίνκι: Σύλβι Σάιμο (Φιλανδία)

1956 Μελβούρνη: Γελιζαβέτα Ντεμέντεβα (Σοβιετική Ένωση)

1960 Ρώμη: Αντονία Σερεντίνα (Σοβιετική Ένωση)

1964 Τόκιο: Λιουντμίλα Κβεντόσιουκ (Σοβιετική Ένωση)

1968 Μέξικο: Λιουντμίλα Πινάγιεβα (Σοβιετική Ένωση)

1972 Μόναχο: Γιούλια Ραϊμπτσνίσκαγια (Σοβιετική Ένωση)

1976 Μόντρεαλ: Κάρολα Ζίρζοφ (Ανατολική Γερμανία)

1980 Μόσχα: Μπίρτζιτ Φίσερ (Ανατολική Γερμανία)

1984 Λος Άντζελες: Ανιέτα Άντερσον (Σουηδία)

1988 Σεούλ: Βάνια Γκέσεβα (Βουλγαρία)

1992 Βαρκελώνη: Μπίρτζιτ Φίσερ (Γερμανία)

1996 Ατλάντα: Ρίτα Κόμπαν (Ουγγαρία)

2000 Σίδνεϊ: Τζόσεφα Ίντεμ Γκουερίνι (Ιταλία)

2004 Αθήνα: Νατάσα Γιάνιτς (Ουγγαρία)




Κ-2 500 μέτρα



1960 Ρώμη: Μαρία Σούμπινα, Αντονίνα Σερεντίνα (Σοβιετική Ένωση)

1964 Τόκιο: Ροσίτα Έσερ, Άνν Μαρί Ζίμερμαν (Γερμανία)

1968 Μέξικο: Ροσίτα Έσερ, Άνν Μαρί Ζίμερμαν (Δυτική Γερμανία)

1972 Μόναχο: Λιούντμιλα Πινάγιεβα, Κατερίνα Κουρίσκο (Σοβιετική Ένωση)

1976 Μόντρεαλ: Νίνα Γκόποβα, Γκαλίνα Κρεφτ (Σοβιετική Ένωση)

1980 Μόσχα: Γκάρστα Γκέναους, Μαρτίνα Μπίσοφ (Ανατολική Γερμανία)

1984 Λος Άντζελες: Ανιέτα Άντερσον, Άννα Όλσον (Σουηδία)

1988 Σεούλ: Μπίρτζιτ Φίσερ, Άνκε Νόθανγκελ (Ανατολική Γερμανία)

1992 Βαρκελώνη: Ραμόνα Πόρτβιτς, Άνκε βον Σεκ (Γερμανία)

1996 Ατλάντα: Σούζαν Βίμπεργκ, Ανιέτα Άντερσον (Σουηδία)

2000 Σίδνεϊ: Μπίρτζιτ Φίσερ, Κάτριν Βάγκνερ (Γερμανία)

2004 Αθήνα: Κάταλιν Κόβατς, Νατάσα Γιάνιτς (Ουγγαρία)




Κ-4 500 μέτρα



1984 Λος Άντζελες: Αγκάφια Κονσταντίν, Νατάσα Ιονέσκου, Τέκλα Μαρινέσκου, Μαρία Στεφάν (Ρουμανία)

1988 Σεούλ: Μπίρτζιτ Φίσερ, Άνκε Νόθανγκελ, Ραμόνα Πόρτβιτς, Χέικε Σίνγκερ (Ανατολική Γερμανία)

1992 Βαρκελώνη: Ρίτα Κόμπαν, Έυα Ντόνουζ, Έρικα Μέσαρος, Κίνγκα Τζιγκάνι (Ουγγαρία)

1996 Ατλάντα: Μπίρτζιτ Φίσερ, Ραμόνα Πόρτβιτς, Ανέτ Σουκ, Μανουέλα Μούκε (Γερμανία)

2000 Σίδνεϊ: Μπίρτζιτ Φίσερ, Κάτριν Βάγκνερ, Ανέτ Σουκ, Μανουέλα Μούκε (Γερμανία)

2004 Αθήνα: Μπίρτζιτ Φίσερ, Μάικ Νόλεν, Κάτριν Βάγκνερ, Ανέτ Σουκ, Κάρολιν Λέονχαρντ (Γερμανία)




Σλάλομ




Κ-1



1972 Μόναχο: Αντζέλικα Μπάμαν (Ανατολική Γερμανία)

1992 Βαρκελώνη: Ελίζαμπεθ Μίσελερ (Γερμανία)

1996 Ατλάντα: Στεπάνκα Χιλγκέρτοβα (Τσεχία)

2000 Σίδνεϊ: Στεπάνκα Χιλγκέρτοβα (Τσεχία)

2004 Αθήνα: Έλενα Καλίσκα (Σλοβακία)




Τι έγινε στην Αθήνα



Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας η Γερμανία είχε την καλύτερη παρουσία καθώς κατέκτησε εννέα μετάλλια, αφήνοντας στη δεύτερη θέση την Ουγγαρία με έξι και την Σλοβακία με τέσσερα.




Οι μεγάλες μορφές



Η Μπίρτζιτ Φίσερ έχει συμμετάσχει έξι φορές σε Ολυμπιακούς Αγώνες (1980, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004) και έχει κατακτήσει οχτώ χρυσά μετάλλια και τέσσερα ασημένια. Σε Παγκόσμια πρωταθλήματα έχει 27 χρυσά (79, 81, 83, 85, 87, 93, 94, 95, 97, 98), έξι ασημένια (94, 95, 98, 99) και δύο χάλκινα (93, 94).



Στο κανόε καγιάκ σλάλομ ξεχωρίζει ο Σλοβάκος Μίσαλ Μάρτικαν ο οποίες έχει πάρει μέρος τρεις φορές σε Ολυμπιακούς Αγώνες (1996, 2000, 2004) έχοντας ένα χρυσό μετάλλιο και δύο ασημένια.




Το πρόγραμμα



18/8: πρώτος αγώνας

20-21/8: Ημιτελικοί

22/8: Τελικοί




Σλάλομ

11/8: Πρώτος αγώνας

12/8: Τελικοί C1 και Κ1

14/8: Τελικοί C2 και Κ2




Οι ελληνικές συμμετοχές

Την Ελλάδα θα εκπροσωπήσουν ο Ανδρέας Κιλιγκαρίδης (μόνο κανόε (C1) 1000μ.), η Μαρία Φερεκίδη ( μόνο καγιάκ -Κ1) και στο σλάλομ ο Χρήστος Τσακμάκης ( μόνο κανόε σλάλομ -C1).




Οι πρωταγωνιστές



Η Γερμανία και η Ουγγαρία έδειξαν τις διαθέσεις τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη φέτος και αναμένεται να παρουσιάσουν ανταγωνιστικές ομάδες. Όσο για το Σλάλομ ο Αμερικανός Μπρετ Χέιλ και ο Γερμανός Έρικ Πφανμόελερ στοχεύουν ψηλά.