Η “τρέλα” των εθελοντών!
Οι Ολυμπιακοί αγώνες του Λονδίνου εξιτάρουν τους Άγγλους εθελοντές που επωμίζονται πάνω από 800 σημαντικότατους ρόλους και εξηγούν πως νοιώθουν για αυτό.
Αν και ο εθελοντισμός στην Ελλάδα δεν είναι κάτι ευρέως διαδεδομένο, οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας του 2004 έδωσαν την ευκαιρία σε πολλούς από εμάς να το τολμήσουμε ως εμπειρία.
Πολλοί είχαν κάποιον, φίλο, γνωστό ή συγγενή που ανακοίνωσε ότι θα γίνει εθελοντής και ακόμα πιο πολλοί αναρωτήθηκαν τους λόγους που πήραν αυτή την απόφαση.
Αν δεν σας απάντησε κάποιος που είχε προσωπική εμπειρία και δεν σας έπεισε κάνουν μια προσπάθεια και μας απαντούν οι Άγγλοι με εμφατικό τρόπο για την χαρά του εθελοντισμού των Ολυμπιακών Αγώνων της χώρας τους και για την σημασία που έχει για αυτούς η συμμετοχή στο ίσως πιο σημαντικό παγκόσμιο αθλητικό γεγονός.
Την αποστολή να μας εξηγήσει τις δυσκολίες αλλά και τα συναισθήματα του εθελοντή των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου πήρε η Ellie Danville, ανώτερο στέλεχος σε δικηγορικό γραφείο, που έγινε δεκτή τον Οκτώβριο ως εθελόντρια και μόλις συνειδητοποίησε ότι υπάρχουν δυσκολίες ακόμα και για να βρει να μείνει αποφάσισε να ασχοληθεί μόνο με αυτό και να φτιάξει ένα φόρουμ ώστε να βοηθηθούν όλοι όσοι αντιμετωπίζουν τα ίδια θέματα.
Η ίδια εξηγεί ότι αυτό κυριάρχησε στην ζωή της και σε συνδυασμό με το φόρουμ που είχε όλο και μεγαλύτερη απήχηση ο ενθουσιασμός απλωνόταν. Οι εθελοντές έκλεισαν ένα εβδομαδιαίο ραντεβού σε μια παμπ απέναντι από το Ολυμπιακό πάρκο “πνευματικό σπίτι” ,όπως το αποκαλούν, και άρχισαν να φτιάχνουν διαφορά πράγματα προς πώληση για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Όλο αυτό παίρνει διαστάσεις και η Danville θέλει να εξηγήσει πως νοιώθουν οι εθελοντές, χαρακτηριστική η δήλωση της ότι τα χρήματα δεν αφορούν κανέναν που συμμετέχει σε αυτό το γεγονός αλλά η συγκίνηση και ο ενθουσιασμός μας καταβάλλει.
Και εδώ γυρνάμε στην αρχή. Αν κάποιος γνωστός σας ήταν εθελοντής στην Αθήνα το 2004 θα σας έχει εξηγήσει τον σημαντικότατο ρόλο που παίζουν. Το ίδιο ισχύει και για τους Άγγλους. Από την έναρξη της μουσικής στην συγχρονισμένη κολύμβηση, την συνοδεία των αθλητών σε αντιντόπινγκ κοντρόλ, οδηγοί, νοσοκόμες και πολλά άλλα, με μόνη ανταμοιβή την χαρά του να βρίσκεσαι εκεί. Όχι μικρό πράγμα αν σκεφτεί κανείς την ευκαιρία που θα έχουν να βρεθούν δίπλα σε τεράστιους αθλητές, αυτοί οι 70,000 που σε σύνολο 240,000 αιτήσεων επιλέχτηκαν να είναι οι εθελοντές.
Συνολικά, οι εθελοντές έχουν να εκτελέσουν 800 διαφορετικούς ρόλους σε όλα τα αθλήματα και σε αντάλλαγμα θα τους δοθούν περίπου 350 ευρώ, η στολή τους, δελτία σίτισης και εισιτήριο για τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Δεν είναι τόσο εθελοντές, δηλαδή, αλλά δεν πειράζει!
Σε σύγκριση με άλλες χώρες ο πληθυσμός της Βρετανίας σε εθελοντές είναι λιγότερος αλλά όπως πιστεύουν οι Άγγλοι πιο έμπειρος, γνώστης και με αναπτυγμένο το αίσθημα του εθελοντισμού.
Αυτό που λέμε εμείς είναι υπομονή μέχρι το τέλος των Ολυμπιακών που θα κριθούν και θα συγκριθούν με τους υπόλοιπους.
Από εκεί και πέρα ο εθελοντισμός είναι κάτι που φυσικά και είναι σπουδαίο, δίνει εμπειρίες και χαρίζει μοναδικές στιγμές σε αυτούς που αποφασίζουν να προσφέρουν σε κάτι που διοργανώνει η χώρα τους και παρακολουθεί ολόκληρος ο πλανήτης. Και αυτό είναι κάτι που οι΄Έλληνες το γνωρίσουμε από πρώτο χέρι…