Cheerleading: Το άθλημα για τις γυναίκες;

Μπαλέτο, ενόργανη γυμναστική, Ζumba και Cheerleading. Αυτά είναι τα αθλήματα τα οποία η Υπουργός Αθλητισμού του Ηνωμένου Βασιλείου, πρότεινε για τις γυναίκες ώστε να είναι “Πάντα λαμπερές”.

Πιο συγκεκριμένα η Υπουργός Αθλητισμού δήλωσε: “Οι γυναίκες δεν θα πρέπει να χάνουν τη θηλυκότητα τους. Υπάρχουν κάποια καταπληκτικά αθλήματα τα οποία μάλιστα μπορούν να δοκιμαστούν σε επαγγελματικό επίπεδο. Νομίζω ότι οι κοπέλες που συμμετέχουν σε αυτά δείχνουν απολύτως λαμπερές και θηλυκές. Τέτοια αθλήματα είναι το μπαλέτο, το πατινάζ, το cheerleading”

Και συνέχισε “Πρέπει να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να ρωτήσουμε τις γυναίκες τι θέλουν και να τους το δώσουμε. Είτε αυτό είναι μάθηματα Zumba, όταν έχουν χρόνο να αφήσουν τα παιδιά στο σπίτι. Αυτός είναι ο στόχος μας και δουλεύουμε για αυτές”

“Η ομάδα μας στο γυναικείο roller skating ήταν καταπληκτική. Οι κοπέλες φορούσαν ψηλές κάλτσες με πούλιες και τα μαλλιά τους ήταν στην εντέλεια. Και θεέ μου τα πήγανε πολύ καλά”.

Τα λόγια της προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων στην Αγγλία αλλά και γενικά στα social media, καθώς την ίδια στιγμή που η υπουργός μιλούσε για τον σικ αθλητισμό, η 25χρονη Βρετανίδα ΛίζιΙάρνολντ, χάριζε στη χώρα της το πρώτο χρυσό για την ελκηθροδρομία σκέλετον, ενώ η Τζένι Τζόουνς, το χάλκινο για το Snowboard Slopestyle.

Το πρωταρχικό ερώτημα που τίθεται από την συνέντευξη της κυρίας Γκραντ στην Daily Mail είναι το αν πράγματι ο αθλητισμός χωρίζεται σε αντρικό και γυναικείο. Αμφιβάλλουμε για αυτό, δεδομένου ότι σύμφωνα με τα στατιστικά δεδομένα του Olympic.org, το 44% των διαγωνιζόμενων στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι γυναίκες.

Δεύτερον, είναι ο στόχος του γυναικείου αθλητισμού η φινέτσα και η θηλυκότητα; Αν πράγματι είναι, τότε μιλάμε για μια ριζική αλλαγή του Αθλητικού Ιδεώδους.

Η Λάουρα Μπέιτς, ιδρύτρια του “Everyday Sexism Project”, θεωρεί ότι τα λόγια της Γκραντ έρχονται όχι μόνο να καλύψουν την αναλογική απόσταση της συμμετοχής αντρών- γυναικών στον αθλητισμό αλλά να πετύχουν ακριβώς το αντίθετο.

“Τα όσα δήλωσε η Γκραντ, απαξιώνουν τις μεγάλες προσπάθειες που κάνει κάθε γυναίκα αθλήτρια. Και εντείνουν τα μέσα να “βλέπουν” τις γυναίκες σαν απλά όμορφες υπάρξεις, ή σεξουαλικά αντικείμενα” δήλωσε στην Huffington Post.

Πράγματι η γυναίκα στην παγκόσμια δημόσια σφαίρα είναι σχεδόν πάντα ημίγυμνη και θυμίζει Barbie. Και το Sports Illustrated αυτόν το μήνα γιόρτασε τα 50 του χρόνια με τις πρώην “Barbie” του.

Αυτό άλλωστε είναι γενικά αποδεκτό και γίνεται με τη συγκατάθεση των μοντέλων που ποζάρουν, δεν πρόκειται για γυναίκες-θύματα trafficking. Το αν όμως η εικόνα αυτή της γυναίκας αντανακλά όντως την πραγματικότητα είναι ένα θέμα προς συζήτηση.

Από εκεί και πέρα, ο αναγνώστης καλείται να κρίνει τις συχνά στερεοτυπικές εικόνες και δηλώσεις.

Κάτι που αποδεδειγμένα -συχνά- δεν κάνει είτε πρόκειται να κρίνει την γυναίκα στα media, είτε πρόκειται για ένα οποιοδήποτε ειδησεογραφικό γεγονός.

Πιο συγκεκριμένα, στο άρθρο του Έκο “Γίνε Άπιστος Θωμάς” (1976), ο συγγραφέας αναφέρει το πείραμα “Φλόγες στο Βαντούζ”. Επρόκειτο για μια τηλεοπτική εκπομπή, κατασκευασμένη επίτηδες για να μετρηθεί η ικανότητα του κοινού να καταλαβαίνει τις ειδήσεις ανάλογα με τον τρόπο παρουσίασης.

Το σενάριο του ψευδοντοκιμαντέρ που έγραψε ο ίδιος ο Eco διάρκειας 20 λεπτών, αφορούσε μια σειρά από δήθεν θρησκευτικο-κοινωνικές συγκρούσεις που γίνανε στο Βαντούζ, πρωτεύουσα του Λιχτενστάιν, ανάμεσα σε βάλδιους και αναβαπτιστές.

Ο σκηνοθέτης Άλντο Γκράσο, έντυσε το κείμενο με εικόνες από ανταρτοπόλεμο πόλεων, έντονες κοινοβουλευτικές συζητήσεις, συνεντεύξεις κυβερνητικών εκπροσώπων και συνδικαλιστικές συνελεύσεις και απλά ντουμπλάρανε τις φωνές των προσώπων. Το περιεχόμενο των συνεντεύξεων δόθηκε από πρόσωπα όχι ιδιαίτερα γνωστά. Παράλληλα, καθώς οι γνώσεις του κοινού της Ιταλίας για το Βαντούζ ήταν ασαφείς, οι ομάδα παραποίησε και ορισμένα στοιχεία της πόλης.

Παραδείγματος χάριν, ο πληθυσμός της πόλης φαινόταν πραγματικά μεγαλύτερος από ό,τι ήταν. Οι ταινίες προβλήθηκαν σε ομάδες θεατών διαφορετικού μορφωτικού επιπέδου, και τους είπαν ότι παρουσιάστηκαν στις ειδήσεις τον Αύγουστο, πιθανόν όταν εκείνοι λείπανε για διακοπές. Έπειτα, ψυχολόγοι κατέγραφαν τις αντιδράσεις τους. Η συντριπτική πλειοψηφία των ατόμων (ακόμα και αυτών που είχαν επισκεφτεί την πόλη) δε διατύπωσε καμία αμφιβολία για την εγκυρότητα της ιστορίας. Ούτε φυσικά προσπάθησε να διασταυρώσει τις πληροφορίες.

Όπως και να ΄χει, η ίδια η Γκραντ έσπευσε να διορθώσει τα όσα είπε και ανάρτησε στο προσωπικό της Twitter

“Ήθελα να κάνω σαφές ότι υπάρχει ένα άθλημα ή γενικά μια φυσική δραστηριότητα για κάθε γυναίκα”.