3 Days Break Vol. 5: Παίξαμε μπάσκετ με τη ΔΕΗ, αλλά η πραγματικά μεγάλη μάχη έγινε στο αθλητικό taboo
Από το μπάσκετ στο Καλπάκι μέχρι το αθλητικό taboo στην Αρίστη, η ΔΕΗ ήταν εκεί, στο 3 Days Break Vol. 5 του SPORT24, για να δώσει ενέργεια σε δημοσιογράφους και αναγνώστες. Τι συνέβη, πώς συνέβη, σε τι βαθμό, θα τα διαβάσετε στο κείμενο που ακολουθεί.
Πόσο σημαντικός είναι ο ανταγωνισμός στην καθημερινότητα ενός ανθρώπου;
Και πόσο ανταγωνιστικός μπορεί να γίνει κάποιος που παρακολουθεί σπορ, ένας οπαδός, ένας δημοσιογράφος;
Μάλλον ρητορικά αυτά τα δύο ερωτήματα, διότι την απάντηση όλοι την γνωρίζουμε. Οι οκτώ δημοσιογράφοι του SPORT24 και οι 16 αναγνώστες/φίλοι του site που βρέθηκαν στο 3 Days Break Vol. 5, είχαν όλη τη διάθεση για μάχη μέχρι τελικής πτώσης και το έδειξαν σε δύο περιστάσεις.
- Στους αγώνες μπάσκετ με την υποστήριξη της ΔΕΗ
- Στο αθλητικό taboo με τις κάρτες της ΔΕΗ
Με την ενέργεια στα κόκκινα, το σκηνικό για τους αγώνες μπάσκετ στήθηκε το πρωί της Κυριακής στο ανοιχτό γήπεδο στο Καλπάκι.
Ναι, είχε κρύο. Ναι, είχε ψιλόβροχο. ΝΑΙ, υπήρχε κλειστό γήπεδο σε απόσταση 50 μέτρων. Και όμως, όλοι ήθελαν να παίξουν στο ανοιχτό, με τη θερμοκρασία στους 3-4 βαθμούς Κελσίου. Με σορτσάκια και με φανέλες. Και όλοι ήθελαν να νικήσουν.
Οι δημοσιογράφοι έφτιαξαν τις ομάδες τους. Καλλονάς – Σταύρου έφτιαξαν την καλύτερη. Που όμως δεν πρόλαβε να πάρει μυρωδιά, καθώς ο Παντελής Βλαχόπουλος, με τον Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο στο πλευρό του, έπαιξε ένα απλό πικ-εν-ρολ για να κερδίσει σερί αγώνες.
Βλαχόπουλος – Χριστοδουλόπουλος ήταν οι νικητές και μάλιστα με χαρακτηριστική άνεση. Οι μπλε φανέλες με τα σήματα του SPORT24 και της ΔΕΗ, έκαναν ξανά τη δουλειά. Το μπάσκετ συνεργασιών θριάμβευσε. Και έτσι έπρεπε να γίνει γιατί το άθλημα είναι δίκαιο.
Από το φιλόξενο Καλπάκι, πίσω στην Αρίστη, για το αθλητικό taboo της ΔΕΗ. Εκεί, έγινε μάχη. Πραγματική μάχη. Με ένταση, πίεση χρόνου, trash talking, ενστάσεις, αντιδικίες και πολλές, πάρα πολλές φωνές.
Η μία ομάδα είχε αρχηγό τον Ηλία Καλλονά.
Η άλλη ομάδα είχε αρχηγό τον Χάρη Σταύρου.
Η τρίτη ομάδα είχε αρχηγό τον Κωνσταντίνο Μελάγιες.
Η τέταρτη ομάδα είχε αρχηγό τον Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο.
Κριτής και χρονομέτρης, ήταν ο Θέμης Καίσαρης. Κάπου στην γωνία, ο Παντελής Βλαχόπουλος παρακολουθούσε σταυροπόδι. Ο Δημήτρης Μωϋσιάδης μοίραζε τις κάρτες σε κάθε ομάδα.
Τέτοια τάξη, τέτοια αλφαδιά, δεν είχε ξαναγίνει. Κάθε ομάδα στον καναπέ της, να περιμένει υπομονετικά τη σειρά της και να ελπίζει ότι αυτή που βρισκόταν ακριβώς μπροστά της θα αγχωθεί και θα τα κάνει μαντάρα.
Η αλήθεια είναι ότι η “συντακτική ομάδα” ήταν αρκετά φιλική, με αποτέλεσμα πολλές φορές να γίνει το 5/5, αρκετά πριν εκπνεύσει το λεπτό στην αντίστροφη μέτρηση του Θέμη Καίσαρη.
Μετά από ενστάσεις και εντάσεις, κυρίως ανάμεσα στις ομάδες των Σταύρου – Μελάγιες που ήταν έτοιμες για μάχη, υπήρχε μεγάλος νικητής και τριπλή ισοβαθμία.
Η ομάδα του Ηλία Καλλονά νίκησε καθαρά και δίκαια, χωρίς πολλά-πολλά, χωρίς να δώσει αφορμές για αμφισβήτηση.
Σταύρου, Χριστοδουλόπουλος, Μελάγιες ακολούθησαν σε ισοβαθμία. Για την ακρίβεια, είχαν όλοι σκορ 21, με τον Μελάγιες να έχει όμως έναν αστερίσκο στην επίδοση της ομάδας του. Δεν την αποδέχθηκε, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, από την Αρίστη οι φωνές ακούστηκαν μέχρι το Πάπιγκο και την Δρακόλιμνη, γιατί η λέξη “γωνία” σίγουρα δεν μπορεί να περάσει όταν το ζητούμενο είναι το “κόρνερ”.
Η υποστήριξη της ΔΕΗ γέμισε με ενέργεια τους πάντες, αυτό το κρύο βράδυ του Φλεβάρη. Κι αυτή ήταν σίγουρα η μεγαλύτερη από τις μάχες που δόθηκαν στα βουνά της Ηπείρου. Και μάλιστα μακράν της δεύτερης.
Μέχρι την επόμενη φορά, μέχρι η “συντακτική ομάδα” να ανεβάσει τον βαθμό δυσκολίας, μέχρι ο χρονομέτρης και κριτής Θέμης Καίσαρης να καταλάβει ότι ο ρόλος του είναι πολύ πιο σημαντικός απ’ όσο νομίζει, για να κάνει τη δουλειά του όπως πρέπει, θα έχουμε να θυμόμαστε αυτή την απίθανη ώρα που ζήσαμε με τους 16 αναγνώστες και φίλους του SPORT24.
Μέχρι την επόμενη φορά, στην οποία η ΔΕΗ θα είναι και πάλι εκεί για να μας δώσει ενέργεια, για να “φωτίσει” τον χώρο με χαρά, για να μας σπρώξει προς ακόμη ένα ανταγωνιστικό παιχνίδι που θα καλύψει την ανάγκη μας για μάχη μέχρι τελικής πτώσης.