Χίμκι: Δύσκολη έδρα και δύσκολες στιγμές

Το εύκολο θα ήταν να σας γράψουμε για το εντός έδρας αήττητο της Χίμκι. Που διαρκεί για δυο χρόνια, τρεις μήνες και… 3 μέρες (συμπεριλαμβανομένης της σημερινής) και περιλαμβάνει 9 νίκες στην Ευρωλίγκα και 7 στο EuroCup, όπου εμφανίστηκε πέρυσι. Η τελευταία της ήττα, εν τω μεταξύ, ήταν από την Μακάμπι, το έτος 2010: στις 11 Νοεμβρίου, «η ομάδα του λαού» είχε φύγει από το «Basketball Center of Moscow Region», με το 76-78 που υπέγραψε ο Ντέιβιντ Μπλούθενταλ τότε, Μπλου τώρα, στην εκπνοή.

Τώρα, ας ασχοληθούμε και με το 2013: η σημερινή αντίπαλος του Ολυμπιακού (17.30, NovaSports3, 17.30) έχει περάσει φέτος δύσκολες στιγμές. Που άπτονται της οικονομικής της κατάστασης. Για να είμαστε ειλικρινείς, της πολιτικής κατάστασης άπτονται, καθώς πλήρωσε τη… νύφη των δυο αλλαγών Κυβερνήτη στη Μόσχα Περιχώρων, σε μηδενικό χρόνο.

Ο Σεργκέι Σοϊγκού ανέλαβε καθήκοντα το καλοκαίρι, αλλά δυο μήνες αργότερα τον έκαναν Υπουργό Αμύνης (ναι, ο Πούτιν) και ως εκ τούτου μαζί του «χάθηκαν» και όλες οι υποσχέσεις του προς την ομάδα. Για τις οποίες φυσικά και δεν είχε ενημερωθεί ο διάδοχος του, Μαξίμ Βορόβιεφ. Οταν ετέθησαν υπ’ όψιν του, δεν έκανε κάτι, γιατί… δεν ήθελε να υποχρεωθεί (βασικά, δεν είχε και τόσο μεγάλη άνεση με το Κρεμλίνο). Μαζί με τον Σοϊγκου «χάθηκε» εν τω μεταξύ, και η οικονομική ενίσχυση που είχε τάξει ο Δήμος Μόσχας, για την επέκταση στα περίχωρα.

Ελα όμως, που ήδη είχαν ξοδέψει τα λεφτά που υποτίθεται ότι θα είχαν στη διάθεση τους, από την κυβέρνηση. Γιατί εκεί τα έξοδα των συλλόγων, μικρή σχέση έχουν με τα έσοδα από τα εισιτήρια ή τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Ως επί το πλείστον, αφορούν τις προσφορές της… μάνας Ρωσίας, είτε γίνονται απευθείας, είτε μέσω εταιριών, φίλα προσκείμενων φυσικά, στο καθεστώς, που επενδύουν στις ομάδες.

Οι παίκτες είδαν και αποείδαν κάπου τον Γενάρη και δημοσιοποίησαν το δράμα τους: ήτοι ότι είχαν να πληρωθούν για τουλάχιστον τρεις μήνες (κάποιοι πλησίαζαν και τους τέσσερις) και ουδείς μπορούσε να τους εγγυηθεί το μέλλον τους. Τη μέρα που ανακοίνωσαν την απεργία τους από τη VTB League και τη ρωσική λίγκα (γιατί όπως είπαν στην Ευρωλίγκα έπαιζαν για την τιμή της χώρας, οπότε ό,τι και να γινόταν εκεί θα ήταν συνεπείς), αίφνης, με μαγικό τρόπο, εμφανίστηκαν χορηγοί. Ενας ήταν Αλισερ Ουσμάνοφ, εκ των μετόχων στην Αρσεναλ (ζάμπλουτος επιχειρηματίας και… πρόεδρος της ομοσπονδίας ξιφασκίας), ο οποίος έδωσε, γιατί… κατά βάθος είναι ψυχάρα, 5.75 εκάτ. δολ. στη Χίμκι, ενώ ακολούθησαν κεφάλαια που κατάφερε να μαζέψει ο Κυβερνήτης.

Οι παίκτες εξοφλήθηκαν και ο πρόεδρος της Χίμκι, Ντμίτρι Γκολούμπκοφ δήλωσε περήφανος πως «φανήκαμε συνεπείς στις υποσχέσεις μας». Σημείωση: ο Γκολούμπκοφ, αφεντικό της εταιρίας φυσικού αερίου Mosoblgaz που ελέγχεται από την κυβέρνηση (φευ), τοποθετήθηκε στον προεδρικό θώκο της ομάδας, τη μέρα που ο Ουσμάνοφ έγινε ο λυτρωτής της.

Πού θέλουμε όμως, να καταλήξουμε; Πως μέχρι να φτάσουν στο αμήν, οι παίκτες της ομάδας όχι μόνο δεν έδωσαν δικαίωμα σε κανέναν να πει το παραμικρό, αλλά δούλευαν κατά τρόπο που τους βοήθησε να αποκτήσουν εξαιρετική χημεία,… η οποία σπανίζει στις μέρες μας.

Και επειδή ο Ρίμας Κουρτινάιτις είναι έξυπνος άνθρωπος, ξεκίνησε τη δουλειά του φέτος, με το να δώσει στον Ζόραν Πλάνινιτς (που θα τον λέγατε και προβληματικό, ως χαρακτήρα) τα κλειδιά της ομάδας. Τον πήρε με το καλό, τον έκανε κολλητό του και στη συνέχεια πραγματικό αφεντικό της Χίμκι, με το… κόλπο να αποδίδει στο έπακρο. Σκεφτείτε πως στα 32 του, ο Κροάτης διανύει την καλύτερη σεζόν της καριέρας του και φαίνεται να είναι πιο έξυπνος από ποτέ. Ολο το παιχνίδι της παρέας του, περνά από τα χέρια του. Οπότε… καταλάβατε ποιο θα είναι το κύριο μέλημα του Ολυμπιακού, έτσι;