Βούτσεβιτς: “Μου αρέσει ο Ολυμπιακός, στο Ορλάντο ήμουν κοντά με τον Φουρνιέ”

Ο Νίκολα Βούτσεβιτς επέστρεψε στους Ορλάντο Μάτζικ, με τους οποίους συνδέθηκε όσο με καμία άλλη ομάδα στην καριέρα του, καθώς πέρασε εκεί εννέα χρόνια (2012-21), αφήνοντας πίσω του ένα σύντομο πέρασμα από τους Μπόστον Σέλτικς, αλλά και μία πενταετία στους Σικάγο Μπουλς.

Ο Μαυροβούνιος σέντερ μίλησε στο Sport Klub και σε μία υποθετική ερώτηση για το πώς θα έμοιαζε η καριέρα του αν δεν αγωνιζόταν στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, συμπεριέλαβε τον Ολυμπιακό στην απάντησή του, ενώ όταν ρωτήθηκε για τον αγαπημένο του συμπαίκτη, ο Φουρνιέ ήταν ένα από τα ονόματα που είπε.

Σε ερώτηση για το πώς θα έμοιαζε η ευρωπαϊκή του καριέρα αν δεν έπαιζε στο NBA: “Σε ποιες ομάδες της Ευρωλίγκας θα έπαιζα; Λοιπόν, σίγουρα θα έπαιζα τον Ερυθρό Αστέρα, τον οποίο υποστηρίζω, το ξέρουν όλοι. Επίσης, πάντα ξεχώριζα τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ή ίσως τον Ολυμπιακό.

Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι, άλλωστε, ένας ‘βασιλικός’ σύλλογος. Αγαπώ και το ποδόσφαιρο. Δεν την υποστηρίζω, αλλά τρέφω μεγάλο σεβασμό για την ιστορία, την κουλτούρα και όσα πρεσβεύει.

Μου αρέσει και ο Ολυμπιακός. Τελευταία, είναι μια καλή ομάδα που σημειώνει επιτυχίες και χτίζει σύνολα με την πραγματική έννοια της λέξης. Μου αρέσει ο τρόπος παιχνιδιού τους. Διαθέτουν επίσης εξαιρετικούς φιλάθλους, καθώς και αδελφικές σχέσεις με τον Ερυθρό Αστέρα”.

Για τον αγαπημένο του συμπαίκτη: “Δεν θα ξεχώριζα κάποιον συγκεκριμένο, γιατί πραγματικά είχα πολλούς καλούς συμπαίκτες κατά τη διάρκεια της καριέρας μου. Σε κάθε σεζόν και σε κάθε ομάδα που αγωνίστηκα, είχα πολύ στενές σχέσεις με τους συμπαίκτες μου. Πάντα προσπαθούσα να χτίζω αυτές τις σχέσεις και να διατηρώ καλό κλίμα και εκτός γηπέδου.

Στο Ορλάντο ήμουν αρκετά κοντά –το γνωρίζουν όλοι– με τον Εβάν Φουρνιέ, επειδή μιλάω γαλλικά. Ακόμα νωρίτερα, όταν ήμουν στη Φιλαντέλφια, είχα στενή σχέση με τον Ντρου Χόλιντεϊ, έναν εξαιρετικό συμπαίκτη. Το ίδιο και με τον Αντρέ Ιγκουοντάλα. Ήταν μεγαλύτερος σε ηλικία, αλλά με βοήθησε πολύ.

Μετά, στο Ορλάντο, είχαμε τον Τζαμίρ Νέλσον και τον Τούρκογλου –όταν ήταν εκεί την πρώτη χρονιά μαζί μου–, καθώς και τους Ντι Τζέι Όγκουστιν και Κεμ Μπιρτς. Στο Σικάγο ήμουν κοντά με τους Ντε Ρόζαν, Λαβίν και Καρούσο.

Το σημαντικό είναι ότι δεν συνάντησα ποτέ κάποιον προβληματικό παίκτη, για τον οποίο θα μπορούσα να πω ότι δεν ταίριαζα καθόλου μαζί του”.