Βασιλακόπουλος: “Επιθετικά στην αλητεία”

Αναφερόμενος στον Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού, Παναγιώτη Μπιτσαξή, ξεκαθάρισε πως δεν είναι προσωπική η διαφωνία τους, αλλά ανάμεσα στην γενική γραμματεία Αθλητισμού και την ΕΟΚ.

Αναλυτικά, ολόκληρη η συνέντευξη του Γιώργου Βασιλακόπουλου…




Σε ποιους τομείς θα δώσετε μεγαλύτερο βάρος με την ανάληψη της προεδρίας της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Μπάσκετ (FIBA World);




“Μεγαλύτερο βάρος θα δώσω στην αξιοπιστία του αθλήματος, ει δυνατόν να αποκτήσει μεγαλύτερη απήχηση στην παγκόσμια κοινή γνώμη. Και οπωσδήποτε, να συμπολεμήσουμε με τις άλλες παγκόσμιες οργανώσεις -όπως είναι η ΦΙΦΑ- τις “κατάρες” της εποχής, που είναι το «παίξε στοίχημα», τα στημένα δηλαδή παιχνίδια, τα ύποπτα αποτελέσματα και φυσικά το ντόπινγκ. Εκεί θα εστιαστεί η προσπάθεια αυτής της νέας περιόδου, όπου φυσικά η προεδρία μπορεί να παίξει ρόλο, έτσι ώστε να μπορέσει ακόμα και η Ευρώπη να βρίσκεται πάρα πολύ ψηλά, ως ήπειρος, στην παγκόσμια κατάταξη, εν τούτοις, να έχει ακόμα καλύτερα αποτελέσματα”.




Σας προβλημάτισε η εικόνα των λίγων φιλάθλων που βρέθηκαν το προπερασμένο Σάββατο στο κλειστό του Ελληνικού για να παρακολουθήσουν τον τελικό κυπέλλου στο μπάσκετ και τι πιστεύετε ότι πρέπει να αλλάξει στη συνέχεια, για να μη βρεθούμε στο ίδιο έργο θεατές και του χρόνου;




“Όταν πήγα στη σύσκεψη με τους αξιωματούχους, με τα αφεντικά των δύο ανωνύμων εταιρειών, η εισήγησή μου ήταν ότι πρέπει να κινηθούμε επιτέλους επιθετικά και όχι αμυντικά στο χουλιγκανισμό, να κάνουμε το παιχνίδι σε ένα μεγάλο γήπεδο. Αλλά, από εκεί και πέρα, με διάφορες τεχνικές να μην επιτρέψουμε την οργανωμένη προσέλευση του κομματιού που λέγεται “οργανωμένη αλητεία”. Δυστυχώς αυτό απερρίφθη και έτσι φτάσαμε μέσα από τις συντηρητικές -και όχι, θα έλεγα, μακριά από την πραγματικότητα- προσεγγίσεις της αστυνομίας, να κάνουμε αυτό τον τελικό με αυτή τη μειωμένη παρουσία.

Να αναφέρουμε και ένα μάθημα που βγήκε, πήραν από 750 εισιτήρια οι δύο μεγάλες ανώνυμες εταιρείες. Πού τα έδωσαν; Τα έδωσαν ακριβώς στην οργανωμένη αλητεία. Αυτή ήταν παρούσα, πάλι, εκείνη τη μέρα και από την πλευρά των μεν και από την πλευρά των δε. Αυτά, λοιπόν, είναι ορισμένα σημεία που δεν μας επιτρέπουν να οδηγηθούμε σε μία πολεμική σύρραξη, όπου πιθανώς να έχουμε και ανθρώπινα θύματα. Η ευθύνη των διοργανωτών σε αυτή την περίπτωση είναι πολύ μεγάλη.

Μην ξεχνάτε ότι ο πέμπτος αγώνας του πρωταθλήματος το 2007 στο ΟΑΚΑ, παρουσία των 75% από πλευράς των γηπεδούχων και των 25% από τους φιλοξενούμενους, μετά τη λήξη του, το γήπεδο ήταν κυριολεκτικά κατεστραμμένο. Από τη μια ζητάμε να έχουμε γεμάτο γήπεδο, με πολλούς φιλάθλους μέσα, και από την άλλη δεν κάνουμε, αποφασίζουμε να κινηθούμε όπως επιβάλλεται. Θυμάμαι ότι μετά από είκοσι ημέρες από τη συγκεκριμένη αναμέτρηση, είχαμε έναν αγώνα -Μεικτή Ευρώπης και Εθνική Ελλάδας- και δεν ξέραμε αν θα αποκατασταθεί η λειτουργικότητα του γηπέδου.

Πρέπει όλοι να συναισθανθούμε ότι δεν είναι μόνο στα λόγια, αλλά και στην πράξη. Θα πρέπει να συγκρουστούμε με αυτή την αλητεία. Ξαναλέω, ότι θα έπρεπε να πάμε επιθετικά στο χουλιγκανισμό. Δυστυχώς αυτό δεν το δέχτηκαν οι δύο μεγάλοι εταίροι και επίσης, απόδειξη ότι δεν μπορούν να ελέγξουν αυτή την αλητεία είναι ότι και τα 750 που διατέθηκαν στις ΚΑΕ, δόθηκαν στην οργανωμένη αλητεία. Αυτή ήταν παρούσα δυστυχώς στο ολιγομελές κοινό, από πλευράς θεατών, στον αγώνα του τελικού κυπέλλου”.

Με τον κύριο Μπιτσαξή, το νέο γενικό γραμματέα αθλητισμού, τι έχετε να χωρίσετε; Δεν βρίσκεστε, όπως όλοι γνωρίζουμε, στο ίδιο στρατόπεδο;




“Καταρχάς η κόντρα αυτή δεν είναι σε προσωπικό επίπεδο, αλλά σε επίπεδο Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης και Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού. Δεν κατάλαβα τι θα πει “στο ίδιο στρατόπεδο”. Ξέρετε πολύ καλά, ότι δεν έχω στρατόπεδα. Ανήκω σε έναν πολιτικό χώρο, έχω τις δικές μου πολιτικές απόψεις, σκέψεις και τη δική μου ιστορική διαδρομή, αλλά δεν υπάγομαι και δεν υπακούω σε συγκεκριμένους κύκλους.

Αν διαβάσετε την επιστολή που εστάλη από τη Γενική Γραμματεία στην ΕΟΚ, θα καταλάβετε ακριβώς ότι και η απάντηση είναι πάρα πολύ χαλαρή και δεν είναι όσο θα έπρεπε οξεία. Δεχθήκαμε μια σχεδόν τετρασέλιδη επιστολή, όπου με πατερναλιστική διάθεση και χαρακτήρα αναφέρονται ασυναρτησίες του τύπου “δια βίου άθλησης” – από το “δια βίου μάθησης” προφανώς, που όπως γνωρίζετε υπάρχει “δια βίου άσκησης” και όχι “δια βίου άθλησης”, διότι άλλο είναι το “αθλούμαι” και άλλο το “ασκούμαι”.

Από την άλλη, αναφερόταν ότι η Γενική Γραμματεία ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη σε βάθος του αθλήματος, λες και το άθλημα δεν αναπτύσσεται σε βάθος. Αλλά και βάσει του υφιστάμενου νομικού πλαισίου και του Ελληνικού και του Διεθνούς, αυτή την ευθύνη την έχει η Αθλητική Ομοσπονδία και όχι η Πολιτεία και διάφορα άλλα τέτοια, και δεν ξέρω τι άλλα άστοχα πράγματα.

Φυσικό ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία, προστατεύοντας την ανεξαρτησία του χώρου και την αυτοδυναμία του, να αντιδράσει. Διότι, δεν μπορεί να λένε ότι τα χρήματα τα δίνει η Πολιτεία. Καμία Πολιτεία δεν τα δίνει. Τα χρήματα τα δίνει η ελληνική κοινωνία, ο ελληνικός λαός και η ελληνική κοινωνία έχει πάντα εκφραστεί στο χώρο που θέλει να έχει ισχυρό μπάσκετ.

Και το μπάσκετ έχει ακριβώς ικανοποιήσει αυτή την απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας. Άρα, λοιπόν, και η χρηματοδότηση δεν βγαίνει από την τσέπη κανενός γενικού γραμματέα, ούτε και από την τσέπη τη δική μου -διότι έχω διατελέσει γενικός γραμματέας-, αλλά βγαίνει από τον ιδρώτα του ελληνικού λαού. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στον τρόπο που κάνουμε τις κατανομές, είτε κάνουμε τις αναφορές.

Όσον αφορά την αναφορά για το δημόσιο συμφέρον, θα έλεγα ότι υπάρχει και το δημόσιο ενδιαφέρον που είναι πιο ισχυρό από το δημόσιο συμφέρον. Και ποιος καθορίζει -εν πάση περιπτώσει- το δημόσιο συμφέρον και το δημόσιο ενδιαφέρον; Πρέπει, λοιπόν, να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε επιστολές και μάλιστα σαν αυτή που δημοσιεύτηκε, πριν σταλεί στον αποδέκτη.

Όπου -σας είπα και πάλι- περί όλων τυρβάζω, μας δίνει ακόμα και μαθήματα να μην έχουμε δήθεν σωματεία – σφραγίδες. Δεν μπορώ να καταλάβω. Αυτό το είδος φυσικά δεν υπάρχει στους χώρους του ελληνικού μπάσκετ. Εμείς έχουμε χίλια τόσα σωματεία και δεν έχουμε κανένα σωματείο – σφραγίδα. Άλλωστε, δεν εξυπηρετεί και σε τίποτα η ύπαρξη τέτοιων σωματείων.




Αλλά εάν υπάρχουν σωματεία – σφραγίδες, ποιος έχει την ευθύνη και την υποχρέωση τη νομική, την πολιτική και την κοινωνική, να εξαλείψει αυτό το φαινόμενο; Δεν την έχει ο γενικός γραμματέας Αθλητισμού; Ποιος την έχει; Η Ομοσπονδία;

Δεν είναι, λοιπόν, θέμα σύγκρουσης. Σύγκρουση μπορεί να έχουμε, αλλά από την άλλη πλευρά βλέπουμε και ένα κείμενο το οποίο είναι τελείως ασυνάρτητο, είναι εναντίον και έρχεται σε ευθεία αντίθεση και με το νομικό πλαίσιο το οποίο διέπει και καθορίζει τις σχέσεις Πολιτείας και Αθλητικής Ομοσπονδίας, αλλά και με το διεθνές αθλητικό πλαίσιο, στο οποίο πρέπει να κινηθούμε. Διαβάστε το με προσοχή και θα δείτε ότι πρόκειται για αδικία και μάλιστα λίγα λέω”.

Σας ξάφνιασε η απόφαση της κυβέρνησης για μη δημιουργία υφυπουργείου Αθλητισμού;



”
Η συγκεκριμένη απόφαση, μου έχει δημιουργήσει πολλές απορίες. Εν πάση περιπτώσει, αυτή τη στιγμή η πορεία της κυβέρνησης και της χώρας καθορίζεται από το σύνολο της πορείας των οικονομικών, αλλά οπωσδήποτε δεν μπορούμε να πετάμε και τον αθλητισμό στη μπάντα.




Δεν μπορούμε να λέμε ότι και πέραν αυτού “θα σας δώσω μειωμένη επιχορήγηση, αν τυχόν πάτε σε κάποιες στοχευμένες παρεμβάσεις που από κοινού θα αποφασίσουμε”, δηλαδή θα κάνουμε συνδιοίκηση με την Πολιτεία – έτσι μας καλεί. Να εγκρίνει το πρόγραμμά μας, να εγκρίνει τα αναπτυξιακά μας προγράμματα.

Κοιτάξτε, είναι παραβίαση ορισμένων συνταγματικών επιταγών και νομικών, διότι δεν μπορεί να έρχεται να λέει “θα σας κάνω ουσιαστικό έλεγχο στις δραστηριότητες της Ομοσπονδίας”. Αλήθεια; από πού κι ως πού; Ουσιαστικό έλεγχο ασκεί η Γενική Συνέλευση των σωματείων που μας εκλέγει. Αυτή ασκεί έλεγχο στη νομιμότητα και όχι στη σκοπιμότητα. Υπάρχει τελείως διαφορετική αντίληψη προσέγγισης, ακριβώς, του αντικειμένου, που διακρίνεται από άγνοια βασικά του αντικειμένου”.

Το 2007 διοργανώσαμε με μεγάλη επιτυχία το Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα. Θα ξαναφιλοξενήσει η χώρα μας ένα τόσο σημαντικό αθλητικό γεγονός στο άμεσο μέλλον;




“Λόγω των οικονομικών δυσκολιών, έχουμε κληθεί να απέχουμε τουλάχιστον μέχρι το 2013. Είπατε τίποτα; Άρα, να δικαιολογείτε πότε – πότε τις αντιδράσεις. Σας είπα ότι είναι θωπεία αυτή η αντίδραση, μπροστά σε αυτά τα οποία δεχτήκαμε. Και ελπίζω, στο μέλλον, να μη δεχτούμε τέτοιου επιπέδου επιστολές”.