Το όνειρο που γίνεται πραγματικότητα
Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος είναι ο νέος προπονητής του Ολυμπιακού και το sport24.gr σας παρουσιάζει την καριέρα του και το στιλ μπάσκετ που του αρέσει -για να ξέρετε τι θα δείτε.
Από τις 10 Οκτωβρίου ο Ολυμπιακός βρισκόταν επισήμως, σε αναζήτηση προπονητή -ήταν αυτή του διαζυγίου με τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Έκτοτε, ο Μίλαν Τόμιτς καθοδηγούσε τον Ολυμπιακό, με τις πληροφορίες να αναφέρουν πως όσο περνά ο καιρός κερδίζει πόντους να αναλάβει και επίσημα τη δουλειά.
Πηγές ωστόσο, ενημέρωναν πως οι καθ’ ύλην αρμόδιοι συναντήθηκαν με τον Τόμιτς, μεσούσης της περασμένης εβδομάδας, για να τον ενημερώσουν πως συνεχίζουν την αναζήτηση head coach. Επισήμως, ωστόσο, δεν υπήρχε κάτι από την ΚΑΕ Ολυμπιακός. Υπήρξε σήμερα (1/11), οπότε ανακοινώθηκε ο Γιάννης Σφαιρόπουλος.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 21/3 του 1967 και μολονότι αγάπησε από νωρίς το μπάσκετ, πολύ σύντομα θα διαπίστωνε ότι ως παίκτης δεν θα ζούσε την καριέρα που ονειρευόταν. Για αυτό και στα 19 του (το 1986) άρχισε να ασχολείται με την προπονητική, στα τμήματα υποδομής του Απόλλωνα Καλαμαριάς. Όπως είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξη του ” ξεκίνησα από πολύ μικρός, έπαιζα και μπάσκετ στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, δεν ήμουν για επαγγελματίας βέβαια. Όταν πέρασα στα ΤΕΦΑΑ (βλ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσ/νίκης) αποφάσισαν να ασχοληθώ με την προπονητική, χωρίς να ξέρω ότι θα γίνω προπονητής. Ασχολήθηκα περισσότερο επειδή μου άρεσε να είμαι με τα μικρά παιδιά, έντεκα χρόνια δούλεψα στις ακαδημίες της Καλαμαριάς. Από το 1986-87 σερί προπονητικής μέχρι και τώρα. Πήγα σε πολλά σεμινάρια στο εξωτερικό και στην Αμερική. Πάντα κοιτάω να βελτιώνομαι. Αλίμονο αν ένας προπονητής μείνει στάσιμος. Είμαι τυχερός που αυτό που αγαπάω πολύ το κάνω και επάγγελμα”.
Θα κρατούσε αυτή τη δουλειά, για έντεκα χρόνια. Το 1994 ανέλαβε την ανδρική ομάδα, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής (1995-96). Θα έκανε το επόμενο βήμα της καριέρας του, το 1997, οπότε δέχθηκε την πρόταση να γίνει assistant coach στον ΠΑΟΚ. Δίπλα στον Κώστα Φλεβαράκη, θα έπαιρνε και τον πρώτο του τίτλο (το Κύπελλο Ελλάδος) και θα έφτανε στους τελικούς της Α1 δύο φορές (1998, 2000).
Και τις δυο αναδείχθηκε δευτεραθλητής Ελλάδος. Παρέμεινε στον συγκεκριμένο πάγκο έως το 2005, κερδίζοντας εμπειρίες κι ως head coach, όταν τη σεζόν 2000-01 λύθηκε η συνεργασία του ΠΑΟΚ με τον Φλεβαράκη και τέλεσε χρέη υπηρεσιακού κόουτς (είχε μάλιστα, για ρεκόρ το 8/8). Νωρίτερα στην ίδια αγωνιστική περίοδο, είχε ζήσει και την εμπειρία της Euroleague. Η σεζόν τελείωσε και την επομένη εμφανίστηκε στον πάγκο του “Δικεφάλου” ο Λευτέρης Σούμποτιτς.
Το 2005 ήταν που έκανε την πρώτη κάθοδο για την Αθήνα, για λογαριασμό του Ολυμπιακού. Τον είχε καλέσει ο Γιόνας Καζλάουσκας να είναι στο πλευρό του. Έμεινε στη δεύτερη καρέκλα του πάγκου και όταν ο Λιθουανός αποχώρησε, για να αφιχθεί ο Πίνι Γκέρσον (2007-08). Το αυτό συνέβη και όταν ο Ισραηλινός κόουτς έδωσε τη… σκυτάλη στον Παναγιώτη Γιαννάκη (3/2/2008).
Η μοίρα το ήθελε να γυρίσει στην Ελλάδα, για να αναλάβει τον Πανιώνιο. Να καθίσει στη θέση του Γιώργου Μπαρτζώκα, ο οποίος είχε αποδεχθεί το στοίχημα του Ολυμπιακού. Αυτή η κυρία (η μοίρα) θα έκανε πάλι τα δικά της φέτος (όταν ο Σφαιρόπουλος πάλι κάλυψε το κενό που άφησε πίσω του ο Μπαρτζώκας).
Η παράλληλη δραστηριότητα
Πέραν των όσων έκανε σε συλλόγους, για πέντε χρόνια εργαζόταν και ως ομοσπονδιακός προπονητής, στην Εθνική. Αρχικά, κάθισε δίπλα στον Κώστα Πετρόπουλο, στο Ευρωμπάσκετ 2001 της Τουρκίας.
Τι να περιμένετε
Η αλήθεια είναι πως φλέρταρε πολλάκις με τον πάγκο του Ολυμπιακού. Κάθε φορά που οι “ερυθρόλευκοι” αναζητούσαν προπονητή, ήταν στη λίστα. Κάθε φορά όμως, κάτι γινόταν και… τσάκιζε η δουλειά. Όχι όμως, και αυτή.
Το στιλ μπάσκετ που του αρέσει (κατά του ιδίου το ρηθέν), είναι το εξής: ” Μου αρέσει πάρα πολύ η άμυνα. Θέλω να έχω παίκτες που τους ιντριγκάρει να σταματήσουν τον καλύτερο αντίπαλο. Αυτό δεν σημαίνει ότι αφήνουμε την επίθεση. Από την άμυνα βγάζουμε γρήγορο παιχνίδι στο ανοιχτό γήπεδο και σίγουρα μετράει και το θέαμα, γιατί ο κόσμος θέλει να βλέπει θέαμα. Ζητούμενο πάντα είναι η αθλητική ομάδα που θα εκμεταλλεύεται την ταχύτητα της, στο ανοιχτό παιχνίδι, ενώ στις σετ καταστάσεις θα μπορεί να διαβάζει το παιχνίδι και να δρα αναλόγως. Για αυτά, χρειάζεται βέβαια πειθαρχία και ομαδικότητα. Όλοι οι παίκτες έχουν τον ρόλο τους στο παιχνίδι” και αυτό είναι το πρώτο που φροντίζει να τους “περάσει”.
Η αλήθεια είναι ότι χρειάστηκε το χρόνο του για να γίνει head coach σε ομάδα της Α1, αλλά όπως είχε εξηγήσει ο ίδιος ” ήμουν τυχερός, γιατί ήμουν βοηθός 11 χρόνια στην Α1 και σε όλα αυτά τα χρόνια συνεργάστηκα με πολλούς καταξιωμένους προπονητές και από όλους κέρδισα εμπειρίες και γνώσεις και πιστεύω ότι την άποψη μου για το μπάσκετ την έχω βγάλει μετά από όλη αυτή την τριβή με όλους αυτούς τους δασκάλους που είχα. Σε όλους οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί από όλους έμαθα και κέρδισα“. Τόσα που πια νιώθει έτοιμος για τη μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής του.