Τι σημαίνει αθλητικό παπούτσι για σένα;

Μια μπάλα, μια μπασκέτα και τα αθλητικά μας παπούτσια. Αυτά ήταν τα παιδικά χρόνια για αυτούς που αγγίζουν ή έχουν ξεπεράσει (άλλοι κατά πολύ) τα 30. Τότε που το μοναδικό μας άγχος ήταν να μην σκάσει η αερόσολα. Και να βρούμε μπασκέτα στο διάλειμμα. Έκτοτε πέρασαν χρόνια, τα μονά έγιναν πιο αραιά, το ίδιο και τα μαλλιά. Τα μούσια πάντως όχι και δεν φταίει ο “μούσιας” James Harden για αυτό. Ένα μόνο δεν άλλαξε: η σχέση με τα αθλητικά μας παπούτσια. Ακόμη και τώρα που βγαίνουν λιγότερο συχνά στα παρκέ ή στα τσιμέντα των ανοιχτών, έχουν την μεταχείριση που τους αρμόζει, αυτή του Τοτέμ.

Για όλους η επιλογή ήταν μια ξεχωριστή διαδικασία. Γιατί το κάθε παπούτσι “έλεγε” κάτι διαφορετικό. Για παράδειγμα το Harden Vol. 1 είναι βασισμένο πάνω στα χαρακτηριστικά του σούπερ-σταρ των Rockets, κουβαλώντας αυτή την αύρα της δημιουργίας, το ασυμβίβαστο που έχει ο ίδιος στο παιχνίδι του . Και αυτό φρόντισαν να το μοιραστούν οι σχεδιαστές, αλλά και όλη η καμπάνια της adidas που είχε για κεντρικό πρόσωπο, αυτό με το πιο χαρακτηριστικό μούσι στον παγκόσμιο αθλητισμό. Αυτόν που λέει χαρακτηριστικά ότι “είναι αυτό που ονειρευόμουν”.

Μπορεί εμείς να μην έχουμε τη δική μας σειρά, όπως ο Harden έχει το Harden Vol 1 , αλλά και πάλι μεγαλώσαμε με τα όνειρα και αυτό τον άσβεστο έρωτα. Το καταλαβαίνει κανείς από τις απαντήσεις που δίνουν οι μπασκετικοί συντάκτες του Sport24.gr στην ερώτηση “τι σημαίνει για σένα αθλητικό παπούτσι”.

Για τον Στέφανο Μακρή σημαίνει να ικανοποιείς το παιδί μέσα σου

Το παπούτσι είναι κάτι ιερό για κάποιον που παίζει μπάσκετ. Όταν είσαι μικρός σε νοιάζει απλώς να πάρεις ένα παπούτσι που φοράει ο αγαπημένος σου παίκτης. ΟJames Hardenας πούμε. Όσο μεγαλώνεις αρχίζεις και βλέπεις άλλα πράγματα. Σε νοιάζει το σχέδιο, σε νοιάζει το χρώμα, σε νοιάζει η εμφάνιση. Και, όταν ωριμάζεις, καταλαβαίνεις ότι αυτό που σε ενδιαφέρει κυρίως είναι η ασφάλεια. Τώρα, αν όλα αυτά μπορούν να συνδυαστούν, τότε είναι που νιώθεις ευτυχισμένος. Προσωπικά όταν ψάχνω ένα μπασκετικό παπούτσι προσπαθώ τόσο να ικανοποιήσω το παιδί μέσα μου, όσο και τον ενήλικα. Με ενδιαφέρει να ξέρω ότι το πόδι μου θα είναι ασφαλές, ότι θα μπορέσω να αλλάξω κατεύθυνση γρήγορα και με ασφάλεια, ότι θα κάνω πλάγια βήματα χωρίς πρόβλημα, ότι θα μπορέσω να κάνω κάποιο άλμα χωρίς να φοβάμαι το πώς θα προσγειωθώ. Με ενδιαφέρει όμως και το στυλ γιατί, κακά τα ψέματα, όταν παίζεις μπάσκετ όλοι βλέπουν τι παπούτσι φοράς. Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν – και ακόμα περισσότερους – το“Harden Vol.1”τηςadidasμοιάζει το ιδανικό παπούτσι για εμένα. Γιατί μπορώ να με φανταστώ να χαίρομαι φορώντας το επειδή αισθάνομαι πάλι 10-12 χρονών και ταυτόχρονα να νιώθω ασφαλής όταν παίζω.

Για τον Σπύρο Καβαλιεράτο σημαίνει ότι φοράει ο αγαπημένος του παίκτης

Στα χρόνια της νιότης, ιδανικό μπασκετικό παπούτσι ήταν αυτό που φόραγε ο αγαπημένος μου παίκτης. Γι αυτό και στα εφηβικά μου χρόνια ήθελα να φοράω ό,τι και ο Παναγιώτης Γιαννάκης. Άλλο που τελικά η μόνη σχέση ανάμεσα στα δύο παπούτσια ήταν η μάρκα. Η ποιότητα ήταν μάλλον διαφορετική, αλλιώς θα είχε μείνει χωρίς πόδι. Από ένα σημείο και μετά, το ιδανικό μπασκετικό παπούτσι ήταν για μένα το λεγόμενο “μποτάκι”. Οσο πιο ψηλό, τόσο καλύτερο. Για να κρατάει την ποδοκνημική και να μην “γυρίζει” ο αστράγαλος σε κάθε ευκαιρία. Αν, βέβαια, ήμουν μπασκετμπολίστας και ήξερα πως ο φυσιοθεραπευτής θα μου “δέσει” το πόδι, τα κριτήρια θα ήταν διαφορετικά. Και το χρώμα και το στυλ και φυσικά το βάρος του. Οσο πιο ελαφρύ, τόσο καλύτερο,

Για τον Νότη Ψιλόπουλο σημαίνει έρωτας

Όταν ασχολείσαι με το μπάσκετ, είναι δεδομένο πως δίνεις την δέουσα σημασία και στο αθλητικό παπούτσι που θα φορέσεις. Είναι από τους πρώτες “έρωτες”. Αν αγαπάς το σπορ φροντίζεις να επενδύεις σε ένα καλό ζευγάρι μπασκετικά παπούτσια, τα οποία θα σε συντροφεύουν στις ώρες που θα δίνεις τις μάχες σου μέσα στο παρκέ, μέσα στα ανοιχτά γήπεδα. Η πρώτη εικόνα, η εμφάνιση του, το στυλ του, τα χρώματα του, είναι αυτά που αρχικά θα σε κερδίσουν, αλλά ακολούθως θέλεις να είναι και λειτουργικό για σένα. Είναι σημαντικό να είναι άνετο, να απορροφά τους κραδασμούς και να έχει καλή σόλα. Είναι σημαντικό να τα εμπιστεύεσαι και να νιώθεις πως θα σου προστατέψουν το πόδι σε κάθε κίνηση σου μέσα στο γήπεδο. Ένα σύγχρονο μπασκετικό παπούτσι υψηλού επιπέδου, πέρα από το στυλ και την ομορφιά, σου προσφέρει κυρίως ασφάλεια, αλλά και μεγαλύτερη άνεση ώστε να κινηθείς όπως θέλεις μέσα στο γήπεδο.

Για τον Στέφανο Τριαντάφυλλο σημαίνει ταυτότητα

Όταν μεγαλώναμε αγκαλιά με τη μπάλα του μπάσκετ και το “Τρίποντο” μέσα από τα βιβλία το αθλητικό παπούτσι ήταν πολλά περισσότερα από ότι νόμιζε ο απλός κόσμος. Ήταν “εμείς’. Εξηγούσε τι σόι παίκτης είσαι, όπως κάνει για παράδειγμα το νέο παπούτσι του Harden, το οποίο φέρνει τον καινούργιο αέρα της δημιουργίας που χαρακτηρίζει το παιχνίδι του άσου των Rockets. Αποτελούσε με άλλα λόγια την ταυτότητα σου. Τα πρώτα μου μπασκετικά ήταν ολόμαυρα. Και θυμάμαι κάθε πρωί πριν πάω σχολείο να τα καθαρίζω με ευλάβεια. Ίσως ήταν το μοναδικό πράγμα που καθάριζα μόνος μου μέχρι να φύγω από το πατρικό σπίτι. Αλλά ήταν μια δουλειά που “όφειλα” να την κάνω. Για να παραμείνουν ολόμαυρα και αστραφτερά, σαν την πανοπλία του ιππότη. Εν συνεχεία έδινα πάντα προσοχή στο παπούτσι που θα αγοράσω. Να μην είναι φανταχτερό, αλλά ταυτόχρονα να μην είναι ένα από αυτά που φορούν όλοι. Θα έπρεπε να είναι χαρακτηριστικά. Όταν το μπάσκετ έγινε πιο σοβαρό τότε τα παπούτσια έγιναν πιο ιερά και από αγελάδα στην Ινδία, ή από γάτα στην Αίγυπτο. Κανονικά, θα έπρεπε να τα μεταφέρουμε από το σπίτι στο γήπεδο σε βελούδινο μαξιλάρι. Το χρώμα άλλαξε. Το μαύρο έγινε άσπρο γιατί ψηλώνει. Το ίδιο και τα σχέδια. Όσο βάραινε το κορμί και τα μούσια γινόντουσαν κανόνας και όχι εξαίρεση ( πολύ πριν τον James Harden – να τα λέμε και αυτά ) τόσο το παπούτσι γινόταν πιο ελαφρύ, τάχα για να μην εμποδίζει την έκρηξη στο πρώτο βήμα και να μην “κουράζει” τόσο πολύ. Λες και αυτό ήταν το πρόβλημα. Όσο παίζεις, όμως, βλέπεις τα πάντα διαφορετικά. Ακόμη και τα παπούτσια που δεν είναι απλός εξοπλισμός. Είναι “εσύ”.

Για τον Αλέξανδρο Τρίγκα σημαίνει φόρμα

Ιδανικό παπούτσι, ε; Σίγουρα αυτό που φοράει ο αγαπημένος μου παίκτης στο ΝΒΑ, μα κυρίως αυτό που αγκαλιάζει καλύτερα το πόδι. Σίγουρα προτιμώ τα πιο ψηλά παπούτσια, που “ντύνουν” τον αστράγαλο, σε σχέση με τα χαμηλά, που τον αφήνουν εκτεθειμένο. Δεν παίζει απαραίτητο ρόλο, τουλάχιστον για μένα, το στυλ ή το χρώμα. Προσφεύγω σε ασφαλείς επιλογές, κατά κύριο λόγο άσπρα με κάποιες άλλες μικρές και διακριτικές αποχρώσεις.

Για τον Ηλία Αναστασιάδη σημαίνει στιλ

Γιατί αν έπρεπε κάτι να χαρακτηρίζει όλους εμάς που (κακώς) δεν παίρναμε στα πολύ σοβαρά τα πόδια και τους αστραγάλους μας ώστε να δένουμε με μίσος τα κορδόνια μέχρι να κοπεί η κυκλοφορία, αυτό ήταν το στιλ. Παίξε όσο μπάσκετ είναι να παίξεις, βάλε τους έξι πόντους σου ανά παιχνίδι, πέρασε απαρατήρητος στο παρκέ, αλλά τουλάχιστον κάν’ το με στιλ. Φόρεσε τα παπούτσια του αγαπημένου σου παίκτη (ναι, είχα και τα Πίπεν) και ζήσ’ το λες και τέσσερις scouts των Philadelphia 76ers (ΝΕ ΤΙ) έφτασαν στα μπασκετάκια της γειτονιάς σου για να σε πάρουν στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Για εμάς τους μέτριους παίκτες, αλλά με περίσσιο στιλ, ήταν υπερβολικά σημαντική και η επιλογή της κάλτσας. Άσπρο παπούτσι, άσπρη κάλτσα. Μαύρο παπούτσι, μαύρη κάλτσα. Σαν να λέμε άλει-ουπ και ανάποδο κάρφωμα.

Για τον Μάνο Μίχαλο σημαίνει αποθέωση

Στο δημοτικό το καινούριο παπούτσι μπάσκετ γύαλιζε από την ώρα που κάποιος περνούσε την πόρτα του σχολείου και όλοι έτρεχαν να του πουν “α, πήρες τα καινούρια Penny Hardaway;”, εκτός από τους κομπλεξικούς (ναι και στην ηλικία του δημοτικού υπάρχουν κομπλεξικοί) που κάθονταν παράμερα και έτρωγαν τα δικά τους παπούτσια από ζήλια. Του λόγου μου, λόγω της καθημερινής και έντονης ενασχόλησης με το μπάσκετ, έπαιρνα 2 ζευγάρια το χρόνο. Ένα για το κλειστό γήπεδο με την ομάδα μου, ένα για τα ανοιχτά γήπεδα με τους φίλους μου. Οπότε, το περιβάλλον ορίζει και τις ανάγκες που πρέπει να καλύπτει ένα παπούτσι. Διαφορετικά υλικά ταιριάζουν στο παρκέ, διαφορετικά στο ταρτάν. Σίγουρα το δέσιμο στον αστράγαλο, το πάτημα και το καθαρό βάρος ενός παπουτσιού αποτελούν τα σημαντικότερα στοιχεία για έναν παίκτη. Στο τέλος της ημέρας, όμως, αν δεν είναι αυτό που ταιριάζει σε ένα και ορισμένες φορές στην εμφάνιση της ομάδας σου (χρωματικά τουλάχιστον), τότε δεν πετυχαίνεις το στόχο σου, που δεν είναι άλλος από το να έρθουν τα άλλα παιδιά να στο αποθεώσουν. Είτε στα 12, είτε στα 35.

Για τον Λεωνίδα Πιστιόλη σημαίνει άνεση και ελευθερία

Η απορρόφηση των κραδασμών και η σταθερότητα είναι -αν μη τι άλλο- στοιχεία απαραίτητα όταν έρθει η ώρα να αγοράσεις ένα παπούτσι. Το “σωστό” παπούτσι. Αυτό που θα σε κάνει να μπεις στο γήπεδο και να αισθανθείς άνετα, ελεύθερα. Φυσικά δεν μπορούν όλοι να σχεδιάσουν το δικό τους παπούτσι και να το προσαρμόσουν στο παιχνίδι τους . Κακά τα ψέματα. Το τέλειο παπούτσι δεν είναι εύκολο να το βρεις. Κάπου εκεί λοιπόν μπαίνει ο παράγοντας “εμφάνιση”, που στην τελική ίσως να παίζει και τον πλέον βαρύνοντα ρόλο. Όπως λέει και ο James Harden, “δείχνεις ωραίος, παίζεις ωραία, νιώθεις ωραία” .