“Ταξίδι στα αστέρια”: Κάτι παραπάνω από απλή ιστορική καταγραφή
Το "Ταξίδι στα αστέρια" δεν είναι απλά η καταγραφή της ιστορίας του μπασκετικού τμήματος του Παναθηναϊκού, είναι μια ωδή στην αγάπη των Γιαννακόπουλων για το τριφύλλι. Γράφει ο Αλέξανδρος Τρίγκας.
Κάθε ταινία που στηρίζεται και βασίζεται σε αθλητικό περιεχόμενο ενέχει ένα μεγάλο ρίσκο: να αλλοιώσει τα γεγονότα, όπως τα έχουν στο μυαλό τους οι φίλαθλοι των ομάδων. Στην περίπτωση της ταινίας που δημιουργήθηκε για να καταγράψει την ιστορία του τμήματος μπάσκετ του Παναθηναϊκού όμως, το αποτέλεσμα είναι τόσο όμορφο, που έρχεται να δικαιώσει όσους έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στη δημιουργία της.
Από αυτούς που είχαν την αρχική ιδέα και έτρεξαν τα πρώτα στάδια της δημιουργίας της, μέχρι τους συντελεστές της (σκηνοθέτης, ηθοποιοί, μέλη της παραγωγής) και φυσικά την οικογένεια Γιαννακόπουλου χάρη στην οποία ο Παναθηναϊκός γιγαντώθηκε και εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη μπασκετική δύναμη της Ευρώπης για περισσότερες από δύο δεκαετίες.
Το να σταθεί κάποιος σε μεμονωμένες σκηνές για τις πιο έντονες στιγμές μιας ταινίας δεν είναι εύκολο, πολύ απλά γιατί πρόκειται για υποκειμενική κρίση. Από την άλλη όμως, είναι αντικειμενική αλήθεια πως ο τρόπος με τον οποίο “απλώνεται” η ιστορία και συνδυάζει τα πραγματικά γεγονότα με κάποια στοιχεία μυθοπλασίας αρκεί για να σε “κρατήσει” μέχρι τέλους. Όταν δείτε την ταινία, θα καταλάβετε τι εννοούμε.
Φυσικά, κεντρικό πρόσωπο σε όλη αυτή την ιστορία είναι ένα: ο Παύλος Γιαννακόπουλος. Κι ακριβώς γι αυτόν τον λόγο, η επιλογή του Δάνη Κατρανίδη για να τον ενσαρκώσει αποδεικνύεται εξαιρετικά στοχευμένη. Ένας ηθοποιός με το δικό του ειδικό βάρος και την προσωπικότητα ήταν ιδανική επιλογή, πολύ απλά γιατί κι ο Παύλος Γιαννακόπουλος ως προσωπικότητα (επιχειρηματικά και αθλητικά) ήταν τόσο μεγάλη, που η επιλογή του κατάλληλου ηθοποιού γι αυτόν τον ρόλο δεν θα ήταν απλή υπόθεση.
Δεν είναι βέβαια μόνο η ερμηνεία του Δάνη Κατρανίδη που σε πείθει για το άρτιο του αποτελέσματος, αλλά κι υπόλοιποι ρόλοι. Όπως αυτός του Γιώργου Γάλλου (Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς) και του Χρήστου Πλαΐνη (Γιώργος Κολοκυθάς).
Συνολικά, το “Ταξίδια στα αστέρια” αποτελεί ένα υπέροχο δημιούργημα με ιστορικό υπόβαθρο για τον σύλλογο του Παναθηναϊκού, που αξίζει να απολαύσουν όλοι. Όχι μόνο οι φίλοι των πρασίνων. Κάτι που αντίστοιχα ισχύει με το “1968” για την ΑΕΚ.
Άλλωστε, οι ταινίες με αθλητικό υπόβαθρο έχουν πάντα κάτι ιδιαίτερο και προσπάθειες σαν αυτές δείχνουν γιατί ακριβώς αξίζει να προκύπτουν τέτοιες δημιουργίες.