Τα τέσσερα πρόσωπα που ξεχωρίζουν

Η ιστοσελίδα euroleagueadventures.com έβαλε κάτω τα μαθηματικά, αλλά και τα DVD με όσα έχουν κάνει οι ομάδες της Euroleague έως τη σήμερον ημέρα και κατέληξε στα πρόσωπα που για τον έναν (καλό) ή τον άλλον (κακό) λόγο, έχουν ξεχωρίσει στη φετινή αγωνιστική περίοδο.

“Δημήτρης Ιτούδης/Νάντο Ντε Κολό: Α

Η ΤΣΣΚΑ είναι -αδιαμφισβήτητα- η καλύτερη ομάδα της Euroleague, αυτή τη σεζόν, με μόνη “μουντζούρα” στο ρεκόρ της την ήττα στον Πειραιά, πριν δυο εβδομάδες. Ο Δημήτρης Ιτούδης εμφύσησε νέα ζωή στην μετά-Μεσίνα ΤΣΣΚΑ, αναπτύσσοντας μια κουλτούρα που αφορά την κυκλοφορία της μπάλας, που έλειπε από την περασμένη σεζόν, οπότε οι Σόνι Ουίμς και Νέναντ Κρσιτς κρατούσαν ως επί το πλείστον τα της επίθεσης.

Ο παίκτης που ξεχώρισε από την “ομάδα του στρατού” ήταν ο Νάντο Ντε Κολό και η επιτυχία του έγινε εμβληματική στη γενικότερη τεράστια επιτυχία της ΤΣΣΚΑ, ως προς το να αναπτύξει ένα ευδιάκριτο ήθος στην επίθεση. Ο Γάλλος δεν παίρνει ποτέ κακή ή βεβιασμένη απόφαση, κοιτώντας να πάει προς το καλάθι πρώτα από όλα και έτσι έχει μαζέψει έναν ασύλληπτο αριθμό φάουλ. Μετά κοιτά για το ελεύθερο σουτ συμπαίκτη του ή του ιδίου.

Παρ’ όλα αυτά, η ΤΣΣΚΑ έχει ακόμα ένα μαύρο σύννεφο πάνω από το κεφάλι της, μετά την αποτυχία της να φτάσει στο τέλος της διαδρομής, στα τρία τελευταία Final Fours και το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν ο Ιτούδης και οι νέοι παίκτες, είναι αρκετοί για να γιατρέψουν την ασθένεια. Υποθέτω πως αυτό είναι κάτι που θα το μάθουμε τον Μάιο

Ρούντι Φερνάντεθ: Β+

Αν ήμασταν στο σχολείο, ο Ρούντι θα ήταν εκείνο το έξυπνο παιδί που γνωρίζει πόσο ευφυής είναι, σε βαθμό που επιτρέπει στον εαυτό του να το παρακάνει κάποιες φορές. Στην κανονική περίοδο είχε κάποια προβλήματα τραυματισμού και δεν ήταν ο μόνος παίκτης της Ρεάλ που τέθηκε νοκ ντάουν, γεγονός που αποδυνάμωσε μια ομάδα που φαινόταν πως θα κυριαρχήσει. Αλλά πλέον βρισκόμαστε στο ΤΟΡ16 και πλησιάζει η περίοδος των εξετάσεων, με τον Ρούντι να έχει ανεβάσει ταχύτητα και να φτάνεισ τους 22π., τα 9 ριμπ., τις 5 ασίστ και τα 3 κλεψίματα στο ματς με την Μπαρτσελόνα. Βεβαίως, ακόμα έχει τη ροπή προς την εξαφάνιση και το στραβομουτσούνιασμα (αν και αυτό έχει υπερτονιστεί από κάποιους), αλλά εξακολουθεί να είναι ο καλύτερος παίκτης της Ρεάλ έμπροσθεν και όπισθεν και χωρίς αμφιβολία θα κάνει ένα βήμα μπροστά, όταν θα πρέπει να το κάνει.

Αρμάνι: D

Όπως συμβαίνει με τη μόδα, το μπάσκετ είναι επίσης, μια σκληρή επιχείρηση. Μόλις επέστρεψαν στη μόδα τα “κόκκινα παπούτσια” της Μιλάνο, την περασμένη σεζόν, εξαφανίστηκαν από το προσκήνιο φέτος. Όσο ατίθασοι φαίνονταν να είναι οι Κιθ Λάνγκφορντ και Κέρτις Τζέρελς, έδειχναν να λειτουργούν υποδειγματική, υπό τις οδηγίες του Λούκα Μπάνκι. Ειδικά με τον Γκάνι Λαβάλ να εξαφανίζει τα αμυντικά λάθη τους. Οι συγκεκριμένοι παίκτες, ωστόσο έφυγαν και οι περισσότεροι από αυτούς που τους αντικατέστησαν ήταν απογοητευτικοί. Για να καλύψει το κενό του Λαβάν, το Μιλάνο πήρε τον Σον Τζέιμς, ο οποίος μετά το πρόβλημα τραυματισμού που είχε, είναι η σκιά του εαυτού του. Το αθλητικό του παιχνιδιού του έχει φθαρεί, όπως και η ικανότητα του να κυριαρχεί στο παιχνίδι στον αέρα. Ενόσω οι Τζο Ράγκλαντ και Μαρσόν Μπρουκς έχουν κάνει καλή σεζόν, δεδομένου ότι είναι ρούκι στη Euroleague, δεν μπορούν να δημιουργήσουν εκ νέου τον αυθορμητισμό και την δεινή εκτελεστική ικανότητα των Τζέρελς και Λάνγκφορντ, αφήνοντας τον Ντάνιελ Χάκετ μόνο να τα κάνει όλα και αναγκάζοντας τον να δημιουργήσει από το τίποτα”.

Τίμπορ Πλάις: F

Ο Πλάις χρειάστηκε λίγο παραπάνω χρόνο, για να εγκλιματιστεί στις ανάγκες της ισπανικής λίγκας, έχοντας δύσκολη σεζόν μετά τη μεταγραφή του από την Μπάμπεργκ στην Λαμποράλ Κούτσα (τη σεζόν 2012-13). Πλέον, δείχνει να είναι ο παίκτης που φάνηκε πως μπορεί να γίνει πέρυσι, όταν είχε στο ΤΟΡ16 13.6π., με 55.7% και 5.8 ριμπ. ανά αγώνα, με καλύτερη στιγμή τους 30π., τα 13 ριμπ. και τα 10 κερδισμένα φάουλ στο ματς με τη Μιλάνο.

Έπειτα από αυτήν την πολύ θετική χρονιά, βρέθηκε από τη Βιτόρια στη Βαρκελώνη, όπου συνάντησε τους πρώην συμπαίκτες του, Μαρσελίνιο Χουέρτας, Μπραντ Όλεσον και Μασέι Λάμπε. Αυτή τη χρονιά, ο Πλάις δείχνει να έχει υποχωρήσει των στάνταρ του. Κατά μ.ο. κάνει δυο φάουλ σε 12′ και είναι η… καταστροφή της άμυνας στο pick and roll, παρουσιάζοντας ελλειπή σωματική δύναμη, μαζί με αργά πόδια. Το χειρότερο όλων, είναι η κακή αντίληψη που έχει σε ό,τι αφορά τις πάσες (έχει 3 σε 14 ματς), αδυναμία που φαίνεται πολύ έντονα, από τη στιγμή που είναι το back up του καλύτερου ψηλού πασέρ που υπάρχει στη Euroleague (βλ. Τόμιτς). Πέρυσι, πίσω από τον Τόμιτς υπήρχε ο Τζόι Ντόρσι, ο οποίος επέτρεπε στον Κροάτη να ξεκουραστεί με την ησυχία του -με τον αθλητισμό, τη δύναμη και… τα καλά τα σκριν που διέθετε. Φέτος, ο Τόμιτς δεν μπορεί να ξεκουραστεί”.