Που ΄σαι Θανάση Σκουρτόπουλε, που ΄σαι Θανάση

Ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή…

Το εννοώ αυτό, διότι μια από τις φορές που είχα καλεσμένο τον Θανάση Σκουρτόπουλο στο Pick N’ Roll της Cosmote TV τον παρουσίασα και τον καλωσόρισα με ένα λυπητερό τραγούδι που δεν φανταζόμουν πως θα επιβεβαιωνόταν…

Το τραγούδι του Γιώργου Ζαμπέτα εννοώ, που λέει “Είχα έναν παλιόφιλο, τα ίχνη του έχω χάσει, σε ένα στέκι απόμερο, το στέκι του Θανάση…

Πού ΄σαι Θανάση, πού ΄σαι Θανάση, ήθελα να σ’ αντάμωνα, η γρουσουζιά να σπάσει“…

Η ερώτηση δυστυχώς στέκει και υπάρχει και μια πολύ λυπητερή και μακάβρια απάντηση…

Το σοκ και η ψυχούλα

Ο Θανάσης δεν είναι πια εδώ: ξεψύχησε χθες στο τόσο μακρινό ώστε να φαίνεται απόκοσμο Ουλάν Μπατόρ της Μογγολίας προκαλώντας κάτι παραπάνω από θλίψη…

Σοκ!!!

Όσο απλοϊκό κι αν ακούγεται, αφήνω στην άκρη τον (μπασκετμπολίστα και προπονητή) Σκουρτόπουλο και καταπιάνομαι με τον Θανάση…

Ο Θανάσης ήταν καλός άνθρωπος…

Ο Θανάσης ήταν ψυχούλα, τελεία και παύλα!

Προφανώς ο Πανάγαθος εκεί πάνω είναι πολύ εστέτ στις προτιμήσεις ου: τόσο εκλεκτικός ώστε τον διάλεξε, τον γράπωσε και τον τράβηξε στα υπερώα του ώστε να τού ομορφύνει το περιβάλλον και την ατμόσφαιρα…

Κρίμα, πολύ κρίμα, πιο κρίμα δεν γίνεται…

Ο Θανάσης άφησε έναν καφέ στη μέση με τον Βασίλη Φραγκιά, που τον περίμενε για να τηρήσουν τη συνήθεια τους στο Ουλάν Μπατόρ: μια πιο πολύ άφησε στη μέση μια σημαντική καριέρα και κυρίως τη ζωή του εντός και κυρίως εκτός παιδιάς…

Ένας από τους “Μοϊκανούς” της ΑΕΚ

Τη σύζυγο του, την κόρη του, τους φίλους τους, μηδέ των Μοϊκανών εξαιρουμένων.

Α, ναι, αυτή είναι επίσης μια ξεχωριστή πτυχή της καριέρας του, καθόσον ο Σκουρτόπουλος υπήρξε επίλεκτο στέλεχος αυτής της μπασκετικής “συμμορίας” της ΑΕΚ, η οποία στην πρεμιέρα της σεζόν 1987-1988 (10 Οκτωβρίου 1987), στο γήπεδο του Σπόρτιγκ νίκησε τον ενισχυμένο και φιλόδοξο Παναθηναϊκό την ηγεσία του οποίου είχε αναλάβει πριν από τέσσερις μήνες ο Παύλος Γιαννακόπουλος) με σκορ 70-66.

Τότε ο Βαγγέλης Νικητόπυλος είχε αντικαταστήσει τον Γιώργο Αμερικάνο κοουτσάροντας μια ομάδα που απάρτιζαν επτά όλοι κι όλοι παίκτες: ο Μηνάς Γκέκος, ο Κώστας Παταβούκας, ο Αλέξης Γιαννόπουλος, ο Παναγιώτης Αριδάς, ο Γιώργος Αγιασωτέλης, ο Θανάσης Σκουρτόπουλος και ο Βαγγέλης Φώτσης.

Αυτοί βαπτίστηκαν “Μοϊκανοί” από τον σπουδαίο δημοσιογράφο και σεσημασμένο για το λεξιπλαστικό ταλέντο του Φαίδωνα Κωνσταντουδάκη…

Το βαρύ συμβόλαιο τιμής

Από τότε πέρασαν κιόλας 39 χρόνια και χθες του Νικητόπουλου θα τού γούρλωσαν τα μάτια βλέποντας τον Θανάση να διαβαίνει τις πόρτες του Παραδείσου, όντας υπογράψει ξανά ένα συμβόλαιο…

Επίτηδες το σημειώνω αυτό διότι στις 13 Νοεμβρίου του 2018, όντας τότε προπονητής της Εθνικής ομάδας που αγωνιζόταν στα “παράθυρα” (στα οποία παρεμπιπτόντως ελόγου του έδωσε πρώτος το παράγγελμα «στράτα στρατούλα» στα αυτοσαρκαζόμενα ως “δευτερότριτα”) είχε πει μια μεγάλη κουβέντα…

“Η Εθνική ομάδα έχει το πιο βαρύ συμβόλαιο, ένα συμβόλαιο τιμής“!

“Ρε πού πάμε με κάποιον Σκουρτόπουλο;“

Τότε ο Θανάσης που διαδέχθηκε τον Κώστα Μίσσα (στο πλάι του οποίου βρέθηκε στο EuroBasket του 2017) πάλευε με ένα σωρό από δαίμονες…

Τους δαίμονες δεν τους δημιούργησε ο ίδιος, αλλά τού τους φόρτωσε ο περίγυρος και δη εκείνοι οι δοκησίσοφοι και τιμητές των πάντων, που τού έκαναν bullying σχολιάζοντας πως “κάποιος Σκουρτόπουλος θα κοουτσάρει κοτζάμ Αντετοκούνμπο” και διερωτώμενοι δημοσίως “Ρε πού πάμε με τον Σκουρτόπουλο;“.

Τοποθετήθηκε σε ανύποπτο χρόνο επ’ αυτών των ειρωνικών και υποτιμητικών σχολίων, λέγοντας ότι “τώρα με την έξαρση των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, οι καφενειακές κουβέντες κάνουν μεγαλύτερο θόρυβο και ενοχλούμαι επειδή πρέπει σώνει και καλά να αποδεικνύω ότι δεν είμαι ελέφαντας“.

Το παιδί της πιάτσας, ο Γιάννης και η άστοχη βολή του Σλούκα

Με τον Σκουρτόπουλο που ήταν παιδί της πιάτσας και όχι… πορφυρογέννητος και συστημικός ή προερχόμενος από τζάκι πήγαμε, διάβολε, σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο (το 2019 στην Κίνα) στο οποίο θα μπορούσαμε να μακροημερεύσουμε έτι περαιτέρω, αλλά ας όψονται, πέρα από την ήττα στο θρίλερ με τη Βραζιλία (78-79 με την άστοχη βολή του Κώστα Σλούκα στο φινάλε) και οι διαιτητές του καθοριστικού αγώνα με την Τσεχία στον οποίο αποβλήθηκε με πέντε φάουλ ο Γιάννης Αντετοκούνμπο.

Ο Θανάσης είχε όραμα για την Εθνική ομάδα και όσο έμεινε σε αυτή τη θέση ( από τις 24 Νοεμβρίου του 2017 με τη δια χειρός Γιάννη Αθηναίου νίκη επί της Μεγάλης Βρετανίας στο Λέστερ έως τις 22 Φεβρουαρίου του 2021) προσπάθησε με όλη του την μπόρεση να τού δώσει σάρκα και οστά.

Στο βαθμό που αυτό ήταν εφικτό ήθελε και το είχε τονίσει ότι “θέλω να παρουσιάζουμε κάθε φορά εικόνες από το μέλλον“: κάποιες φορές συνέβη αυτό, κάποιες άλλες έμεινε στα σχέδια, χώρια που έπρεπε να “απολογείται” συστηματικά για τη θέση στην οποία, κατά την κρατούσα άποψη του καθενός-έπρεπε να χρησιμοποιείται ο Γιάννης Αντετοκούνμπο!

Τον έβαζε στο “4” και τον κατηγορούσαν διότι έπρεπε, λέει, να παίζει πεντάρι…

Τον έβαζε στο “5” και έτρωγε κριτική επειδή έπρεπε, λέει, να παίζει τεσσάρι!

Φαύλος κύκλος, μαθές…

Το γαλατικό χωριό και καλή πίστη

Έτυχε κιόλας εκείνη την εποχή να υπάρχει ένα πρόβλημα συνεννόησης με τους Μπακς με αποτέλεσμα να βγει και να πει ότι “σε αυτή την υπόθεση, δεν μπορούμε να είμαστε το γαλατικό χωριό“!

Έτυχε κιόλας επί της θητείας του να αλλάξει η διοίκηση της ΕΟΚ, να εμφανισθεί από το… πουθενά ο Ρικ Πιτίνο, να βγει από το κάδρο και να τρέχει στα δικαστήρια!

Αμ’ το άλλο: εκείνη την εποχή (στα μέσα Οκτωβρίου του 2021) ο Θανάσης έχασε δυο δουλειές μέσα σε λίγες ώρες, πρώτα εκείνη της Εθνικής και στο καπάκι αυτή στον Ηρακλή!

Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε προσκληθεί στα γραφεία της ΕΟΚ από τον Βαγγέλη Λιόλιο ο οποίος -έχοντας ήδη λάβει την απόφαση να αναθέσει την τεχνική ηγεσία στον Σωτήρη Μανωλόπουλο και πάντως να διακόψει κάθε συνεργασία με τον επί τέσσερα συναπτά έτη προπονητή της Εθνικής- του ζήτησε να υποβάλει την παραίτηση του και μάλιστα “καλή τη πίστει”, όπως λένε…

Η έκπληξη με τις υπογραφές

Ο τότε νεόκοπος πρόεδρος της ΕΟΚ ζήτησε από τον Σκουρτόπουλο την παραίτηση του ώστε να διευκολύνει την κατάσταση σε σχέση με τις ειλημμένες αποφάσεις, αλλά ο ομοσπονδιακός προπονητής στύλωσε τα ποδάρια του επικαλούμενος το γεγονός ότι απέρριψε συμφέρουσες προτάσεις από το εξωτερικό ώστε να βρίσκεται απερίσπαστος στο μετερίζι του και δεν φάνηκε διατεθειμένος να υποχωρήσει.

Το συμβόλαιο του Σκουρτόπουλου εξέπνεε το 2023, γεγονός που είχε προκαλέσει εξαρχής την έκπληξη του Βαγγέλη Λιόλιου, σε συνδυασμό το γεγονός ότι έφερε την υπογραφή του πρώην αντιπροέδρου Αριστείδη Γολέμη και του πρώην Γενικού Γραμματέα Τάκη Τσαγκρώνη και όχι του Γιώργου Βασιλακόπουλου.

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα διεκόπη βιαίως μέσα σε λίγες ώρες στην ουσία, η συνεργασία του τόσο με την Εθνική όσο και με τον Ηρακλή και διήγαγε μια περίοδο αγρανάπαυσής προτού αναλάβει την πολωνική Αστόρια Μπίντγκος, την Εθνική ομάδα του Κατάρ και τη μογγολική Κούλεγκουντ Μπρόνκος που αποτέλεσε το κύκνειο άσμα της ζωής του…

Ο κοσμαγάπητος, το Χαϊδάρι και το λιοντάρι

Γέννημα θρέμμα του Χαϊδαρίου, ο Σκουρτόπουλος που συστήθηκε στη σκηνή του μπάσκετ ως παίκτης της Δάφνης Δαφνίου, απ’ όπου κι αν πέρασε, είτε ως παίκτης, είτε ως προπονητής (σε μια καριέρα τριάντα ετών στους πάγκους) αγαπήθηκε και γι’ αυτό η ξαφνική, αναπάντεχη και σοκαριστική απώλεια τού προκάλεσε ακόμη περισσότερο θρήνο…

Φαντάζομαι και θέλω να πιστεύω πως θα τον κλαίνε και κάποιοι που τού φέρθηκαν σκληρά και άδικα…

Δεν κώλωνε όμως ο Θανάσης, είχε εθισθεί να αντιπαλεύει τις αντιξοότητες και να επιβεβαιώνει πως είναι σκληρό καρύδι και το λέει η καρδιά του…

Το έλεγε, το δίχως άλλο, ήταν στ’ αλήθεια ένα λιοντάρι, άλλωστε το αγαπημένο του Χαϊδάρι πήρε, λέει, αυτό το όνομα από τον Χαϊντάρ πασά και στην αραβική γλώσσα Χαϊντάρ σημαίνει λιοντάρι!