Ψηφίστε την καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη

Ποια είναι η καλύτερη ομάδα του σύγχρονου ευρωπαϊκού μπάσκετ; Η Γιουγκοπλάστικα ή ο Παναθηναϊκός του 2009. Η Ρεάλ του Σαμπόνις ή ο Ολυμπιακός του back-to-back; Ψηφίστε και αναδείξτε την ομάδα όνειρο της Euroleague.
Ήρθε η ώρα να αποφασίσουμε ποια είναι η καλύτερη ομάδα στο σύγχρονο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Οι 16 υποψήφιες θα λάβουν θέσεις, θα κοντραριστούν μεταξύ τους, θα παίξουν στο φάιναλ-φορ και θα έχουν μια μόνο νικήτρια!
Είναι, άλλωστε, η κατάλληλη εποχή μιας και σε λίγες ημέρες ξεκινάει το “March Madness”, με τα brackets και τις νοκ-άουτ αναμετρήσεις. Με αφορμή την “τρέλα του Μαρτίου” στο κολεγιακό μπάσκετ, το Euroleague Greece διοργανώνει το δικό του “τρελό” διαγωνισμό, για την ανάδειξη της καλύτερης ομάδας στην Ευρώπη!
Έχουν επιλεχτεί πρωταθλήτριες ομάδες από το 1988 και έπειτα, από την εποχή δηλαδή που θεσπίστηκε ο θεσμός του φάιναλ-φορ. Περιλαμβάνονται σύλλογοι που θαυμάσαμε και δυναστείες που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στο ευρωπαϊκό μπάσκετ επί σειρά ετών.
Δείτε την φωτογραφία με τους μονομάχους σε μεγάλη ανάλυση
Οι μάχες της πρώτης φάσης (των “16”) θα διαρκέσουν ως την ερχόμενη Τετάρτη (19/3). Πάρτε μέρος και ψηφίστε την καλύτερη ομάδα από κάθε ζευγάρι. Στην επόμενη φάση θα συνεχίσουν οι 8 νικητές.
Οι 16 “μονομάχοι”
Τρέισερ Μιλάνο (1987-88)
Η πρόγονος της σημερινής Εμπόριο Αρμάνι, η οποία κατέκτησε μάλιστα το πρώτο φάιναλ-φορ (στη Γάνδη), χάρις στον πληθωρικό Μπομπ Μάκαντου, τον τρις πρώτο σκόρερ του ΝΒΑ, που ήρθε στην Ευρώπη και έκανε πάρτι. Για τους Μιλανέζους ήταν το δεύτερο συνεχόμενο ευρωπαϊκό. Αποτελεί μια από τις καλύτερες ομάδες στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ διαθέτοντας παίκτες-θρύλους όπως ο νυν προπονητής των Λέικερς, Μάικ Ντ’ Αντόνι, ο Ντίνο Μενεγκίν, ο Ρικάρντο Πίτις και ο Ρίκι Μπράουν.
Γιουγκοπλάστικα (1989-91)
Η φοβερή και τρομερή ομάδα από το Σπλιτ. Η Γιουγκοπλάστικα που έγινε Ποπ ’84 και κατάφερε ένα ρεκόρ που παραμένει ανέπαφο: κατέκτησε τρία συνεχόμενα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Αποτέλεσε δημιούργημα του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς (πήρε τους δύο πρώτους τίτλους, στη συνέχεια έδωσε τη σκυτάλη στον Ζέλικο Παβλίσεβιτς διότι ανέλαβε τη Μπαρτσελόνα), με παίκτες που εν συνεχεία έγιναν πρωταγωνιστές τόσο στην Ευρώπη, όσο και στο ΝΒΑ: Τόνι Κούκοτς, Ντίνο Ράτζα, Ντούσκο Ιβάνοβιτς, Ζόραν Σάβιτς, Ζόραν Σρετένοβιτς, Λούκα Παβίσεβιτς, Βέλιμιρ Περάσοβιτς, Γιαν Τάμπακ.
Λιμόζ (1992-93)
Αντιουριστική, αλλά άκρως αποτελεσματική. Η Λιμόζ του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς κατάφερε όχι μόνο να κατακτήσει το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στην Αθήνα (απέναντι στον παντοδύναμο ΠΑΟΚ και τη Μπενετόν του Τόνι Κούκοτς), αλλά και να φέρει τη… μόδα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Μεγάλες επιθέσεις, σκληρή άμυνα, έλεγχος του ρυθμού και η απόλυτη κυριαρχία στο μπάσκετ των 50 πόντων, στην μπασκετική εκδοχή του κατενάτσιο. Στους Λιμουζό τότε πρωταγωνιστούσαν ο Γιούρι Ζντοβτς, ο “μπόμπερ” Μάικλ Γιανγκ, ο Ρισάρ Ντακουρί, ο Τζιμ Μπιλμπά καθώς και οι Φορτέ, Ρέντεν, Μπιτέρ και Βερόμ.
Ρεάλ (1994-95)
Στον πάγκο ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Στο κέντρο της ρακέτας ο Άρβιντας Σαμπόνις. Ένα ασυναγώνιστο δίδυμο, μια ασυναγώνιστη ομάδα η οποία έκανε περίπατο στο φάιναλ-φορ της Σαραγόσας κατακτώντας το τρόπαιο απέναντι στον Ολυμπιακό του Έντι Τζόνσον. Πέρα από τον “Σάμπας” που μετά τον τίτλο πήγε στο ΝΒΑ και τους Μπλέιζερς, αγωνιζόντουσαν σε αυτή την ομάδα ο Τζο Αρλάουσκας, Ισμαέλ Σάντος, Πέπε Καργκόλ, Χοσέ Λάσα (όλοι τους έπαιξαν στην Ελλάδα) και Αντούνεθ. Την επόμενη χρονιά η ίδια ομάδα χωρίς τον Σαμπόνις έφτασε στο φάιναλ-φορ του Παρισίου, χωρίς όμως να φτάσει στον τελικό.
Παναθηναϊκός (1995-96)
Μια από τις Dream Team του ελληνικού μπάσκετ κι αυτή που κατάφερε να φέρει το πρώτο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στη χώρα μας! Η παρουσία του Ντομινίκ Ουίλκινς αποτελεί σημείο αναφοράς σε αυτή την υπερ-ομάδα του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, η οποία είχε μπόλικο ταλέντο στο παρκέ (Αλβέρτης, Οικονόμου, Σταυρακόπουλος, Κόρφας, Βουρτζούμης) και μεγάλη δόση εμπειρίας (Βράνκοβιτς και Γιαννάκης).
Ολυμπιακός (1996-97)
Ξεκίνησε τη χρονιά νωχελικά, αλλά την τέλειωσε με τον πλέον εμφατικό τρόπο. Ο Ολυμπιακός του “triple-crown”, του Ντέιβιντ Ρίβερς και του Ντούσαν Ίβκοβιτς έκανε… βόλτα στη Ρώμη διαλύοντας την Ολίμπια και την Μπαρτσελόνα στο πέρασμα του. Ο Ρίβερς ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής για τους “ερυθρολεύκους”, που είχαν ακόμη στη σύνθεση τους τον Μίλαν Τόμιτς, τον Γιώργο Σιγάλα, τον Φράνκο Νάκιτς, τον Δημήτρη Παπανικολάου, τον Νάσο Γαλακτερό, τον Θύμιο Μπακατσιά, τον Παναγιώτη Φασούλα, τον Ντράγκαν Τάρλατς και τον Κρίστιαν Βελπ.
Βίρτους Μπολόνια (1997-1998)
Μια από τις κορυφαίες ιταλικές ομάδες. Για την ακρίβεια η μοναδική που τα τελευταία 26 χρόνια έχει καθίσει στην κορυφή της Ευρώπης. Με τον Μεσίνα να απολαμβάνει το νέκταρ του νικητή (κερδίζοντας την ΑΕΚ στον τελικό) και ένα all-star cast από τους Σάσα Ντανίλοβιτς, Αντουάν Ριγκοντό, Ζόραν Σάβιτς, Ούγκο Σκονοκίνι, Ράσο Νεστέροβιτς, Αλεσάντρο Άμπιο, Αγκουστο Μπινέλι. Μια από τις ποιοτικότερες ομάδες όλων των εποχών.
Ζαλγκίρις (1998-99)
Αν η Λιμόζ άφησε το αμυντικό της στίγμα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, η Ζαλγκίρις έφερε την επανάσταση. Run-n-gun, υψηλά σκορ και όποιος αντέξει. Ο Ολυμπιακός, πάντως και η Κίντερ δεν άντεξαν στο Μόναχο και οι Λιθουανοί κάθισαν στον θρόνο τους. Μια ομάδα που έπαιξε σύγχρονο μπάσκετ στην εποχή των 30” με πρωταγωνιστές τους Τάιους Έντνι, Άντονι Μπούι (μετέπειτα στην ΑΕΚ), Σαούλιους Στομπέργκας (νυν προπονητής της Ζαλγκίρις), Γίρι Ζίντεν, Μιντάουγκας και Εουρίλιους Ζουκάουσκας. Προπονητής εκείνης της ομάδας που μνημονεύεται ακόμη και σήμερα ήταν ο Γιόνας Καζλάουσκας.
Μακάμπι (2000-02)
Πρόκειται για την ομάδα που κατέκτησε τη Σουπρολίγκα το 2001, έπαιξε στον τελικό του 2000 (σ.σ έχασε από τον Παναθηναϊκό του Ομπράντοβιτς στη Θεσσαλονίκη) και στο φάιναλ-φορ της Μπολόνια. Με τους Πίνι Γκέρσον και… Ντέιβιντ Μπλατ στον πάγκο (τα δύο πρώτα χρόνια ως βοηθός, το 2002 ως head-coach) και τον πληθωρικό Νέιτ Χάφμαν στο κέντρο της ρακέτας. Εκτός από τον σέντερ-αποκάλυψη που έπαιξε εν συνεχεία στο ΝΒΑ (τον ανακάλυψαν στην Α2 Ισπανίας), τον κορμό της “ομάδας του λαού” συνέθεταν οι Ντέρεκ Σαρπ, Άριελ ΜακΝτόναλντ, Άντονι Πάρκερ, Γκουρ Σέλεφ, Ταλ Μπερστάιν και ο αδυνατισμένος τότε Σάσα Τσούρσιτς.
Παναθηναϊκός (2000-02)
Κοινοί παρανομαστές; Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς (φυσικά) στον πάγκο, ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα στο παρκέ και η επιτυχία: δύο τίτλοι και ένας τελικός. Οι “πράσινοι” με την ίδια πάνω-κάτω ομάδα το 2000 και το 2001 (Ρέμπρατσα, Αλβέρτης, Ρότζερς, Φώτσης, Κοχ, Τζεντίλε) έκαναν θρυλικό ζευγάρι με τη Μακάμπι, ενώ το 2002 -με αλλαγές στο ρόστερ- έκαναν τη μεγάλη έκπληξη νικώντας την παντοδύναμη Κίντερ (Τζινόμπιλι, Γιάριτς, Μπετσίροβιτς, Σμόντις) μες στο σπίτι της, τη Μπολόνια. Εκπληκτικός εκείνος ο Παναθηναϊκός που δίπλα στον Μποντιρόγκα και στους Αλβέρτη, Ρότζερς είχε τους Μουλαομέροβιτς, Μίντλετον και Λάζαρο Παπαδόπουλο.
Μπαρτσελόνα (2000-03)
Η Euroleague εξελίχθηκε για μερικά χρόνια ως παράφραση της ατάκας του Γκάρι Λίνεκερ “παίζουν μπάσκετ, για να κερδίσει στο τέλος ο Μποντιρόγκα”. Ο αγαπημένος “Μποντ” του Παναθηναϊκού μετακόμισε στη Βαρκελώνη και κατέκτησε τον τίτλο στο πρώτο φάιναλ-φορ από το 1992 που δεν είχε ελληνική εκπροσώπηση. Οι “μπλαουγράνα” του Σβέτισλαβ Πέσιτς έπρεπε να περιμένουν 19 χρόνια (και τον Μποντιρόγκα) για να αποτινάξουν από πάνω τους τη ρετσινιά του λούζερ. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι συνέθεσαν ίσως την καλύτερη περιφέρεια της σύγχρονης ιστορίας με τον “Ντέκι” να συναντά τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους και τον Χουάν Κάρλος Ναβάρο. Ακόμη στην ομάδα αγωνιζόντουσαν ο Άντερσον Βαρεζάο, ο Νάτσο Ροντριγκεθ, ο Γκρεγκόρ Φούτσα, ο Πάτρικ Φέμερλινγκ, ο Ρομπέρτο Ντουένιας και ο Ροντρίγκο Ντε Λα Φουέντε.
Μακάμπι Τελ Αβίβ (2003-2005)
Πέρασαν στο φάιναλ-φορ την τελευταία στιγμή και χάρις σε ένα απίθανο τρίποντο του Ντέρεκ Σαρπ, ωστόσο, εκεί έκαναν επίδειξη δύναμης κάνοντας φύλλο και φτερό την Φορτιτούντο Μπολόνια. Και σαν να μην έφτανε αυτό την επόμενη σεζόν έκαναν το repeat και έγραψαν ιστορία. Η ομάδα του Γκέρσον με τους Γιασικεβίτσιους, Πάρκερ, Βούισιτς, Μπαστόν (αλλά και τον Κόμματο τη δεύτερη χρονιά) έπαιξε εκπληκτικό μπάσκετ και κατέχει μερικά ρεκόρ που κρατούν ακόμη!
ΤΣΣΚΑ (2006-08)
Στο ρόλο του “τσάρου” ο Θοδωρής Παπαλουκάς, ο Έλληνας που οδήγησε τους Μοσχοβίτες σε δύο τίτλους και έναν τελικό (αυτόν που πήρε ο Παναθηναϊκός το 2007 στο ΟΑΚΑ). Στον ρόλο του “αρχιτέκτονα” ο Έτορε Μεσίνα. Και το υπόλοιπο καστ; Τζέι Αρ Χόλντεν, Τράιαν Λάνγκτον, Ματίας Σμόντις, Τόμας Βαν Ντε Σπίνγκελ, Αλεξέι Σεβροσένκο, Ντέιβιντ Βάντερπουλ, Ζακχάρ Πασούτιν και οι Νίκος Ζήσης, Ντέιβιντ Άντερσεν και Ραμούνας Σισκάουσκας που προστέθηκαν στην πορεία.
Παναθηναϊκός (2008-09)
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς τον χαρακτηρίστηκε την “καλύτερη ομάδα που είχε στα χέρια του”. Ο λόγος για τους Βασίλη Σπανούλη, Δημήτρη Διαμαντίδη, Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, Ντρου Νίκολας, Ντούσαν Κέτσμαν, Νίκος Χατζηβρέττας, Στράτος Περπέρογλου, Αντώνης Φώτσης, Κώστας Τσαρτσαρής, Μάικ Μπατίστ και Νίκολα Πέκοβιτς που κατέκτησαν το τρόπαιο στο φάιναλ-φορ του 2009, που θεωρείται το πιο ισχυρό που έχει γίνει ως τώρα (με Ολυμπιακό, Μπαρτσελόνα και ΤΣΣΚΑ).
Μπαρτσελόνα (2009-2010)
Λίγες ομάδες στην σύγχρονη ιστορία της διοργάνωσης έχουν καταφέρει να κυριαρχήσουν με τον τρόπο που το έκανε η Μπαρτσελόνα του νεόκοπου τότε Τσάβι Πασκουάλ. Οι “μπλαουγράνα” έκαναν περίπατο σε όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης και στο φάιναλ-φορ, όπου κέρδισαν στον τελικό τον Ολυμπιακού του Παναγιώτη Γιαννάκη και του Τζος Τσίλντρες. Τότε οι Καταλανοί είχαν θριαμβεύσει χάρις στον Χουάν Κάρλος Ναβάρο (στα καλύτερα του), τον Γιάκα Λάκοβιτς, τον Ρίκι Ρουμπιό, τον Τζιανλούκα Μπαζίλε, τον Βίκτορ Σάδα, τον Πιτ Μάικλ, τον Ρότζερ Γκριμάου, τον Τέρενς Μόρις, τον Ζόρντι Τρίας, τον Έραζεμ Λόρμπεκ, τον Φραν Βάσκεζ και τον Μπονιφάς Ν’Ντονγκ.
Ολυμπιακός (2011-13)
Οι back-to-back πρωταθλητές Ευρώπης που άλωσαν την Πόλη και το Λονδίνο. Την πρώτη χρονιά με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς στο τιμόνι και τη δεύτερη με τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Σπανούλης, Λο, Παπανικολάου, Πρίντεζης, Χάινς, Σλούκας, Μάντζαρης (την 1η χρονιά), Περπέρογλου (τη 2η), Άντιτς και το υπόλοιπο supporting cast που επέστρεψε στους “ερυθρόλευκους” να κάνουν κάτι που δύο μόνο ομάδες (Γιουγκοπλάστικα και Μακάμπι) έχουν καταφέρει: να κερδίσει δύο συνεχόμενους τίτλους.