Ποιος είναι ο Ρόλαντ Ρος;

Ο Νίκος Βετούλας μας έδωσε την μπάλα ( “το κλίμα άλλαξε, αρχής γενομένης με τον Παναθηναϊκό, με τον ερχομό του Ρος που μας έδωσε ποιότητα. Είναι ηγέτης. Τα δίνει όλα σε άμυνα και επίθεση“) και εμείς δεν γινόταν να την πετάξουμε στον κάλαθο των αχρήστων.

Αυτό που κάναμε ήταν να βρούμε ποιος είναι ο Ρόλαντ Ρος, ο οποίος ανέβασε επίπεδο τον Απόλλωνα Πάτρας και κάπως έτσι η ομάδα επέστρεψε στις επιτυχίες, εντός των Ιλισίων.

Ο Ronald Ross Lovell Jr. (όπως είναι το όνομα, στην ταυτότητα) γεννήθηκε στο Hobbs του New Mexico (” μια πόλη 45.00 κατοίκων που όλοι αγαπούν το μπάσκετ“), στις 11 Φεβρουαρίου του 1983. Ως παιδί, ήταν συνεσταλμένο, “κλειστό” και αυτό τον ώθησε να αναζητήσει άλλους τρόπους έκφρασης. Ο ένας ήταν το μπάσκετ. Ο δεύτερος να γράφει ποίηση, ενώ λάτρευε να ακούει μουσική, με την οποία επίσης ασχολήθηκε ” γιατί είναι τεράστια ευλογία. Βέβαια, το μπάσκετ είναι το Νο1 μου. Δεν αφήνω στη μουσική να με αποπροσανατολίζει. Έχει θεραπευτικές ιδιότητες πάνω μου”. Το moto του ήταν ” ό,τι “δίνεις” είναι αυτό που παίρνεις. Τίποτα δεν είναι δωρεάν“.

Στα χέρια του Μπόμπι Νάιτ

Πήγε στο Hobbs High School (πήρε τρία πρωταθλήματα 5Α State, ως τελειόφοιτος είχε κατά μ.ο. 25.6 π., 4.5 ριμπ., 4 κλεψ. και 4 ασίστ ανά αγώνα, για να αναδειχθεί MVP της περιοχής του και να αποφοιτήσει έχοντας σκοράρει 1130 πόντους και με ρεκόρ 77-6). Ακολούθως, μετακόμισε λίγο πιο δίπλα, στο Texas Tech και έγινε ένας εκ των Red Raiders του θρυλικού Μπόμπι Νάιτ.

Ως πρωτοετής έπαιξε σε 30 ματς και έδωσε 10.6 π., κατά μ.ο. Στα πρώτα επτά, είχε 3.9π., 10 ασίστ και 6 κλεψ., σε 15.1” συμμετοχής. Δεν θα λέγατε δηλαδή, ότι… έκανε και παπάδες. Τους έκανε στη δεύτερη χρονιά του, όταν ήταν starter στα 20 από τα 35 ματς της αγωνιστικής περιόδου και είχε μ.ο. συμμετοχής 19.9 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών έκανε 56 κλεψίματα, 86 ασίστ και 33 λάθη (0.9 ανά αγώνα), συν 71 ριμπάουντ.

Στην τελευταία του χρονιά στο κολέγιο, το 2005, η ομάδα του έφτασε ως τους “Sweet Sixteen”, στο NCAA, με εκείνον να ‘χει 17.5 π ανά αγώνα (με 51.9% στα εντός παιδιάς και 43% στα τρίποντα), 5.5 ριμπ., 3 ασίστ και 2.6 κλεψ. Στα ματς του NCAA Tournament, είχε 26π. ανά αγώνα. Παρεμπιπτόντως, την ίδια σεζόν “βγήκε” και ένα παιδί από το Κansas: o Κιθ Λάνγκφορντ.

Η οδύσσεια ενός μετανάστη

Ας επιστρέψουμε όμως, στον Ρος, ο οποίος δήλωσε συμμετοχή στο ντραφτ (το 2005), αλλά το ποσοστό του στα σουτ και το ύψος του (1.88) δεν του επέτρεψαν να γίνει NBAer. Έγινε μετανάστης, υπογράφοντας στην ιταλική Castelletto Ticino (Lega 2). Η τύχη του δεν άλλαξε, καθώς η αδυναμία του να σκοράρει από την περιφέρεια (είχε 9.3 π., με 53.3% στα εντός παιδιάς, 24% στα τρίποντα και 76.5% στις βολές, 2.3 ριμπ., 1.6 ασίστ, 2.2 κλεψ.) τον έστειλε στην πόρτα της εξόδου.

Επέστρεψε στη μητέρα πατρίδα και πήρε μια ευκαιρία από τους Albuquerque Thunderbirds, στη D-League. Στο επίσημο ρόστερ, όμως, δεν “μπήκε” και τότε ήταν που βρήκε αποκούμπι σε μικρές κατηγορίες (Butte Daredevils στο CBA, όπου σε 48 ματς είχε 15.2 π., 4.2 ριμπ., 3.8 ασίστ και 2 κλεψ., αλλά και ποσοστά όπως 29.4% στα τρίποντα, 49% στα σουτ γενικά και Albany Patroons στη USBL). Κουτσά στραβά, “βγήκε” η σεζόν 2006-07 και το καλοκαίρι του 2007 τον κάλεσε η γερμανική Λούντβιγκσμπουργκ (της έδωσε 15.2 π., με 49% στα σουτ, 29.4% στα τρίποντα, 74.2% στις βολές, 4.2 ριμπ., 3.8 ασίστ και 2 κλεψ. κατά μ.ο. σε κάθε ματς εκ των 48 που μετείχε), με την οποία έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου και έχασε από τη μετέπειτα ομάδα του, Άρτλαντ.

Τρία σε ένα

Για κάποιο λόγο, η σεζόν 2008-09 ήταν η καλύτερη που είχε, υπό την έννοια της ευστοχίας. Και λέμε “για κάποιο λόγο” διότι ήταν αυτή που ξεκίνησε στη Μακάμπι Γκιβάτ (έδωσε 8 ματς ως σούτινγκ γκαρντ και είχε μ.ο. 14.3 π., 3.3 ριμπ., 1.6 ασίστ, 1.1 κλεψ., με 11.8% στα τρίποντα, 57.7% στα σουτ), έφυγε λόγω οικονομικών προβλημάτων και συνέχισε στη Μακάμπι Χάιφα, όπου υπέγραψε συμβόλαιο δύο μηνών, διότι επελέγη ως αντικαταστάτης τραυματία παίκτη.

Επαιξε έξι ματς, με τα νούμερα του να είναι 7.2 π., 3 ριμπ., 2.7 ασίστ και 2 κλεψ.) και τελείωσε στην Άρτλαντ, όπου πήγε τον Φεβρουάριο και σε μια ντουζίνα αγώνες έγινε το σημείο αναφοράς των Dragons, καθώς είχε 15.8 π., 3.3 ριμπ., 4 ασίστ, 2 κλεψ. και ποσοστά του τύπου 59% στα εντός παιδιάς, 57.1% στα τρίποντα (!) και 70% στις βολές. Οι Γερμανοί τον επιβράβευσαν (μολονότι δεν πέρασαν στα πλέι οφ της λίγκας), προσφέροντας του συμβόλαιο ενός έτους (11.3π., 2.7 ριμπ., 2.3 ασίστ, 1.2 κλεψ. και από ποσοστά είχε 52.4% στα εντός παιδιάς, 27.1% στα τρίποντα και 75.5% στις βολές, κατά μ.ο. στα 32 ματς που έπαιξε).

“Η σεζόν 2008-09 ήταν η πιο ενδιαφέρουσα της καριέρας μου” είχε δηλώσει στο germanhoops.wordpress.com, ” πέρασα από διάφορες ομάδες, αλλά ό,τι έκανα έγινε για το σωστό λόγο. Από την πρώτη στιγμή στην Άρτλαντ, αισθάνθηκα άνετα. Με αγκάλιασαν όλοι. Από τον πρόεδρο έως τους ανθρώπους που δούλευαν στην καφετέρια του γηπέδου. Ήξερα πως το σύστημα τους ευνοεί τους πόιντ γκαρντ και γνωρίζοντας πως όταν έχω την μπάλα στα χέρια μου μπορώ να κάνω πολλά για την ομάδα μου, ήμουν βέβαιος ότι όλα θα πάνε καλά“.

Δεν πήγαν και πρίμα. Η αγωνιστική περίοδος 2010-2011 τον βρήκε στη Mitteldeutscher BC Weissenfels (Α2 Γερμανίας), όπου σε 24 ματς είχε 15.9π. (51.3% στα σουτ, 35.7% στα τρίποντα, 80.2% στις βολές), 4.2 ριμπ., 2 ασίστ και 4 κλεψ. ανά αγώνα, για να ζήσει και την εμπειρία της Κροατίας, αποδεχόμενος την προσφορά της Σιμπένικ, όπου έμεινε … μέχρι να υπογράψει στον Απόλλωνα (με τους μέσους όρους του να είναι 20.6 π. με 53.5% στα σουτ, 38.9% στα τρίποντα, 76.6% στις βολές, 5.1 ριμπ., 3.6 ασίστ, 2.8 κλεψ.). Τα όσα έζησε στη Σιμπένικ, τα περιέγραψε ως ” μια καλή, ταπεινή εμπειρία. Ήταν όμορφα να παίζω με παίκτες που είχαν υψηλές προσδοκίες και τη διάθεση να νικήσουν. Δεν είχαμε “μεγάλα” ονόματα ή τεράστιο μπάτζετ, αλλά διαθέταμε τα σωστά υλικά και πετύχαμε περισσότερα από ό,τι άλλοι περίμεναν από εμάς. Γνώρισα πολλούς ιδιαίτερους ανθρώπους και βρήκα ένα οικείο περιβάλλον που λάτρεψα“. Είχε την ευκαιρία να εξελίξει και τη μουσική του, σε συνεργασία με το συγκρότημα “Klapa Godimenti” με τους οποίους έγραψε -και κυκλοφόρησε- ένα τραγούδι.

Για την ιστορία, πριν πάει στην Κροατία, είχε προτάσεις από την Ισπανία, την Ιταλία, την Τουρκία… και την Αργεντινή. ” Όλα θα γίνονταν, όπως έπρεπε να γίνουν, γιατί αυτό συμβαίνει όταν αφήνεις το Θεό να σε οδηγεί”, εξήγησε. Ένα από τα μυστικά της επιτυχίας που έχει ως προς την προσαρμοστικότητα του (γιατί μια που πήγε στην Πάτρα, μια που έκανε τη διαφορά) είναι πως ” όταν φέρεσαι σαν ηλίθιος, σου φέρονται σαν να είσαι ηλίθιος. Όταν σέβεσαι τους ανθρώπους, συνήθως σε σέβονται και εκείνοι”.

Συμπερασματικά

Ο Ρος δεν είχε ενδεχομένως την καριέρα που πραγματικά θα του άξιζε, ελέω της αδυναμίας του στο σκοράρισμα, κάτι που βελτίωσε μέσα στα χρόνια. Πώς; Με τον μόνο τρόπο που υπάρχει: “Έκανα τουλάχιστον 500 σουτ την ημέρα και έπαιζα σε summer night league πίσω στην πατρίδα. Δεν ονειροβατούσα. Ήξερα πως έπρεπε να είμαι συνεπής, για να τα καταφέρω”. Ανέκαθεν όμως, ήταν ο παίκτης που έκανε τους συμπαίκτες του να δείχνουν καλύτεροι, όπως μπορεί πια να σας διαβεβαιώσει και ο Βετούλας. Αν η ηλικία του είναι θέμα; ” Δεν έχω κανένα θέμα με τα χρόνια μου. Το σώμα μου νιώθει απίστευτα και ξέρω πως ό,τι κάνω είναι η συνέπεια της αποφασιστικότητας μου“. Αν θέλετε, διαψεύστε τον.

Ακούστε το χιτ του Ρος, στην Κροατία