Παρεξηγημένος, αλλά παικταράς!

Πριν από μερικές μέρες ένα γαλλικό περιοδικό, το Basket Hebdo, τον ανακήρυξε “πιο μισητό παίκτη στην Ευρώπη”. Αυτός ήταν ο τίτλος του εξωφύλλου, το οποίο έκανε τον γύρο του κόσμου μέσω των social media, αλλά και η άποψη της πλειοψηφίας του κόσμου για τον Ρούντι Φερνάντεθ.

Κι αυτός είναι ο Ρούντι Φερνάντεθ. Ενας σπουδαίος, ένας πραγματικός σούπερ σταρ των ευρωπαϊκών παρκέ, ένας παίκτης που δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να κάνει δημόσιες σχέσεις, ένας αθλητής που παίρνει ενέργεια από το μίσος που λαμβάνει σε καθημερινή βάση. Στα 28 του πλέον και ενώ ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 29α γενέθλιά του στις 4 Απριλίου, ο Ισπανός σκόρερ αναδείχθηκε MVP της τρίτης αγωνιστικής στο Top-16 της Euroleague. Η εμφάνισή του απέναντι στη Μπάγερν ήταν απολαυστική (24 πόντοι, 4/7 δίποντα, 4/6 τρίποντα, 4/4 βολές, 5 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 1 κλέψιμο, κανένα λάθος σε κάτι λιγότερο από 27 λεπτά συμμετοχής).

Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Φερνάντεθ προερχόταν από μια πολύ κακή βραδιά, καθώς στο προηγούμενο παιχνίδι, απέναντι στη Γαλατασαράι, είχε μόλις 2 πόντους με 1/6 σουτ σε 28 λεπτά.

Η συμπεριφορά του, έχει γίνει πολλάκις αντικείμενο αρνητικών σχολίων. Και όχι μόνο στην Ευρώπη. Ο ζήλος που δείχνει, η ενέργεια που βγάζει, ο τρόπος με τον οποίο κινείται ασταμάτητα στο παρκέ, αλλά και η προσπάθειά του να εκμαιεύσει φάουλ, τον καθιστούν έναν από τους πιο δύσκολους αντιπάλους για κάθε αμυντικό. Πέρυσι, σε σύνολο 27 αγώνων, είχε 13.7 πόντους (54.5% στα δίποντα, 33.8% στα τρίποντα, 80.2% στις βολές), 3.9 ριμπάουντ, 3.1 ασίστ, 1.5 κλεψίματα και 1.6 λάθη ανά 27 λεπτά συμμετοχής. Φέτος, σε 13 ματς, έχει 13 πόντους (60% στα δίποντα, 35.9% στα τρίποντα, 94.4% στις βολές), 3.6 ριμπάουντ, 4.2 ασίστ, 1.3 κλεψίματα και 1.2 λάθη σε κάτι λιγότερο από 27 λεπτά.

Θεωρείται -και όχι άδικα- ένας εκ των σπουδαιότερων Ευρωπαίων περιφερειακών μαζί με τους Σπανούλη, Διαμαντίδη, Ναβάρο και από αυτόν θα ξεκινούσεν πολλοί general managers το “χτίσιμο” των ομάδων τους. Το ερώτημα, πάντως, είναι γιατί ο Ρούντι βγάζει το… ψωμί του στα μέρη μας και δεν βρίσκεται στο ΝΒΑ, στο οποίο έκανε μερικές πολύ καλές σεζόν. Κι όμως, ο ίδιος απαντάει με ειλικρίνεια ” επειδή στην Ευρώπη είμαι καλύτερος παίκτης“. Ετσι είχε πει πριν από ακριβώς ένα χρόνο στο CNN.

” Μπορώ να κάνω περισσότερα πράγματα, λίγο απ’ όλα, σε σχέση με την θητεία μου στο ΝΒΑ. Ξέρω ότι αυτή η λίγκα είναι μια μεγάλη επιχείρηση. Κάθε φορά που υπογράφεις ένα συμβόλαιο, ξέρεις ότι μπορεί να γίνεις trade σε μια άλλη ομάδα” υποστήριξε ο σταρ της Ρεάλ Μαδρίτης και πρόσθεσε: ” Εκτός αυτού, παίζεις τουλάχιστον 82 αγώνες σε μια σεζόν. Είναι πολύ μπάσκετ. Οι Blazers μου έδωσαν την ευκαιρία να αγωνιστώ στην καλύτερη λίγκα του κόσμου. Η κοινότητα με βοήθησε να προσαρμοστώ. Η πρώτη χρονιά ήταν δύσκολη, όμως το μπάσκετ είναι μπάσκετ. Ο Ναβάρο είναι κυρίαρχος στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, επέστρεψε στην Ισπανία όπως κι εγώ και είναι πιθανότατα ένας από τους κορυφαίους σούτινγκ γκαρντς σε όλο τον κόσμο“.

Related content

Με αυτές τις ατάκες, μπορεί κάποιος να πιστέψει ότι ο Φερνάντεθ ” προτιμά να είναι πρώτος στο χωριό, παρά δεύτερος στην πόλη“. Δεν θα έχει άδικο. Παρόλα αυτά, ο σημαντικότερος λόγος για την επιστροφή του στην Ευρώπη ήταν άλλος. Και ήταν η μέση του, η οποία δεν του επέτρεψε να αντέξει τα συνεχόμενα ταξίδια και το εξουθενωτικό πρόγραμμα του ΝΒΑ. Αυτή είναι η αλήθεια και ο ίδιος δεν το κρύβει. Απλώς προσπαθεί να μη μιλάει για το πρόβλημά του.

Εχει φανατικούς εχθρούς παντού. Στο ΝΒΑ εξαιτίας του flopping, για το οποίο έχει κατηγορηθεί όσο λίγοι. Στην Ευρώπη για τον ίδιο λόγο, αλλά κι επειδή αυτή είναι η μοίρα των κορυφαίων. Στη Λιθουανία, καθώς δεν έχει ξεχαστεί το επεισόδιο -και οι γροθιές- με τους δίδυμους αδελφούς, οπαδούς της Ζαλγκίρις Κάουνας. Στην Ελλάδα, επειδή η εθνική ομάδα της Ισπανίας έχει βρεθεί πολλές φορές στο δρόμο της δικής μας “επίσημης αγαπημένης”. Κι όμως, αυτή η κατάσταση δεν τον ενοχλεί. Κάθε άλλο μάλιστα. Την απολαμβάνει. Διότι ως γνωστών, κάθε μεγάλη προσωπικότητα, έχει και εκκεντρικό χαρακτήρα. Πλην εξαιρέσεων.

Η αδελφή του, η Μάρτα Φερνάντεζ, είχε ταξιδέψει ένα χρόνο πριν από εκείνον στις ΗΠΑ. Επαιξε το 2007 στις Los Angeles Sparks, ενώ ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Ισπανίας επί σειρά ετών. Κι ο Ρούντι, πάντως, δεν τα πήγε άσχημα στα παρκέ των γηπέδων του ΝΒΑ. Σε 3 σεζόν και σε σύνολο 249 αγώνων, μέτρησε 9.1 πόντους με 40% στα συνολικά σουτ, 36% στα τρίποντα και 84% στις βολές, μαζί με 2.4 ριμπάουντ, 2.2 ασίστ, ένα κλέψιμο και μόλις ένα λάθος ανά 24 λεπτά συμμετοχής με τις φανέλες των Blazers και των Nuggets.

* Οσο για τα κατορθώματα και τα “παράσημά” του σε συλλογικό επίπεδο; Τα λόγια περιττά:

* Πρωταθλητής και MVP στο EuroChallenge το 2006

* Κορυφαίος Νέος Ευρωπαίος την ίδια χρονιά.

* Euroleague Rising Star το 2007.

* Τρεις φορές μέλος της καλύτερης πεντάδας στην ACB.

* Αμυντικός της χρονιάς στην ACB το 2008.

* Πρωταθλητής και MVP στο Eurocup το 2008.

* Μέλος της κορυφαίας πεντάδας της Euroleague το 2013.

* Πρωταθλητής Ισπανίας το 2013.

Ναι, καλά καταλάβατε. Ο Ρούντι έχει κερδίσει τα πάντα, εκτός από την Euroleague. Εφτασε πέρυσι στον Τελικό του Final-4, έκανε τρομερό ξεκίνημα, αλλά εκεί έπεσε πάνω στον φοβερό και τρομερό Ολυμπιακό. “Λύγισε” απέναντι στην παρέα του Βασίλη Σπανούλη και έχασε την ευκαιρία να “γεμίσει” ακόμη περισσότερο το βιογραφικό του. Θα έχει κι άλλες ευκαιρίες βέβαια. Και φέτος δείχνει να είναι το φαβορί, όχι μόνο επειδή η ομάδα του “τρέχει” ένα ρεκόρ 13-0 στη διοργάνωση, αλλά επειδή παίζει και το καλύτερο μπάσκετ από κάθε άλλη. Κι ας επιμένουν κάποιοι να υποστηρίζουν ότι η Ρεάλ θα δυσκολευτεί αν αντιμετωπίσει μια πιο “κλειστή” άμυνα.

Παρεμπιπτόντως, έχετε συνειδητοποιήσει ότι οι Μαδριλένοι “βγάζουν” τη σεζόν με 8-9 παίκτες (Γιουλ, Ροντρίγκεθ, Φερνάντεθ, Κάρολ, Ντάρτνεν, Μίροτιτς, Μπουρούση, Ρέγιες, Σλότερ) και με “ρεζέρβες” τους Ντρέιπερ, Μεζρί, Ντίεζ που απλώς “τρώνε” τον garbage time;

* Twitter @harris_stavrou