Παναθηναϊκός: “Λευτέρη Μαντζούκα, θα είσαι το τριάρι μου”

Eχουν περάσει κιόλας 18 χρόνια από εκείνο το καλοκαίρι του 2008 που ο Κένεντι Γουίνστον έφυγε από τον Παναθηναϊκό και μετακόμισε στην Άγκυρα για να φορέσει τη φανέλα της Τουρκ Τέλεκομ…

Αποχαιρέτησε, λοιπόν, τους Πράσινους ο Αμερικανός σμολ φόργουορντ και ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε τη λύση στο μυαλό του και στα χέρια του: κάλεσε σε ένα τετ-α-τετ τον Περπέρογλου και δεν τού άφησε κανένα περιθώριο δεύτερης σκέψης ή αμφισβήτησης του σχεδίου του…

“Στράτο θα είσαι το τριάρι μου” του είπε και το εννοούσε…

Ο Στράτος, ο Λευτέρης και το γάντι του Ζοτς

Δεν ξέρω εάν συνέβη κάτι τέτοιο και με τον Μαντζούκα: εάν δηλαδή τον φώναξε κι αυτόν στα ιδιαίτερα του ο Ζοτς για να του ανακοινώσει πως θα είναι το βασικό τριάρι του Παναθηναϊκού, αλλά να που είναι!

Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση: ο πολύφερνος Γιαννιώτης φόργουορντ ο οποίος βρέθηκε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας τα προηγούμενα χρόνια, εκδιώχθηκε από τον Άρη, βρήκε αποκούμπι στο Μαρούσι και πήρε των ομματιών του κατά Οκλαχόμα Στέιτ μεριά, είναι μέχρις αποδείξεως του εναντίου το βασικό τριάρι του Παναθηναϊκού και αν μη τι άλλο-δικαιώνει απολύτως την εμπιστοσύνη του Ομπράντοβιτς…

Οι τρεις γκαρντ του Αταμάν και το καπάρο του Μαντζούκα

Σύμφωνοι, βρίσκεται στα πιτς ο πολύς Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις και μόλις επέστρεψε στο ρόστερ ο Νίκος Ρογκαβόπουλος, χώρια που όταν επανακάμψουν ο Κέντρικ Ναν και ο Κώστας Σλούκας πιθανότατα ο Ζοτς θα υποκύψει στον πειρασμό να παίξει –όπως το έπραττε συχνά και ο Εργκίν Αταμάν- με τρεις γκαρντ, αλλά…

Αλλά, μέχρι τότε, εάν συνεχίσει αυτό το βιολί, ο Μαντζούκας θα έχει καπαρώσει τη θέση και θα την έχει στο σπίτι του!

Υπερβάλλω και αστειεύομαι βεβαίως, αλλά, όπως τον κόβω τον Λευτέρη, ελόγου του, δεν έχει καμιά όρεξη για πλάκες!

Το λένε και τα χαρτιά μου αυτό, το πιστοποιούν οι εμφανίσεις του, το δίχως άλλο: με την Μπουργκ έγραψε 12 πόντους με 4/5 τρίποντα και τρία ριμπάουντ, κόντρα στον ΠΑΟΚ είχε 10 πόντους με 1/1 δίποντο, 2/2 τρίποντα, έξι ριμπάουντ και δυο ασίστ και στην αποψινή πρεμιέρα της Ευρωλίγκας απέναντι στην Παρί, όντας κιόλας πενταδάτος παρήγαγε σε 23 λεπτά συμμετοχής 10 πόντους με 2/2 δίποντα, 2.5 τρίποντα, τέσσερα ριμπάουντ, μία ασίστ και τρεις τάπες!

Σύμφωνοι, το δείγμα είναι πολύ μικρό και τα συμπεράσματα προφανώς πάσχουν, απλώς υπενθυμίζω ότι στις προηγούμενες 53 συμμετοχές του στην Ευρωλίγκα ο παίκτης που συστήθηκε στην πιάτσα φορώντας τη φανέλα του Προμηθέα Πατρών είχε μέσο όρο 2.4 πόντους…

Μια… σοβινιστική πεντάδα!

Ήταν όντως ωραία και πολλά υποσχόμενη η εικόνα της βασικής πεντάδας του Παναθηναϊκού και αυτό δεν το γράφω υπό το κράτος του σοβινισμού: μια πεντάδα στην οποία οι Έλληνες (Μαντζούκας, Καλαϊτζάκης, Μήτογλου) αποτελούσαν την πλειοψηφία έναντι των ξένων (Γκραντ, Γιαμπουσέλε), με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

Το τι συνεπάγεται αυτό και εάν οι λεγάμενοι θα συνεχίσουν να έχουν ρόλο δεν εξαρτάται από τις ορέξεις και τις (ενδεχομένως απροσδόκητες) επιλογές και εμπνεύσεις του προπονητή τους, ο οποίος ούτως ή άλλως φημίζεται για τη δικαιοσύνη του…

Εξαρτάται από αυτούς τους ίδιους, τουτέστιν ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

Τα ασπρισμένα μαλλιά και το μελιτζανί χρώμα

Η πρεμιέρα των Πράσινων στη νέα σεζόν ήταν ιδιάζουσα για πολλούς και προφανείς λόγους, τον εξής έναν…

Γύρισε εκείνος!

Ο… εκείνος ονόματι Ζέλίκο Ομπράντοβιτς μετά βίας συγκράτησε τα δάκρυα του άμα τη εισόδω του στο Telekom Center Athens και μπορεί τα μαλλιά του να έχουν ασπρίσει, αλλά οι συνήθειες του παραμένουν ίδιες και απαράλλακτες…

Χαμογελάει, επαινεί, ανταλλάσσει high-five με τους παίκτες του, αλλά στον αντίποδα παίρνει κι εκείνο το παροιμιώδες και απαράμιλλο μελιτζανί χρώμα στη φάτσα του, όταν κάτι δεν του αρέσει και του χαλάει τη μανέστρα!

Οι ματσακονιές και το ratio

Για παράδειγμα απόψε δυσφόρησε με δυο απανωτές…. ματσακονιές του (πρώτου σκόρερ) Σιλβέν Φρανσίσκο, με την ύφεση που επέτρεψε στην Παρί να μειώσει τη διαφορά από τους 26 πόντους (61-35) στους 14, προτού δώσει πόνο με δυο κλεψίματα και ισάριθμα coast-to-coast και καρφώματα ο Ματίας Λεσόρ και κυρίως με το… αίσχιστο ratio!

Πού ακούστηκε πειθήνια ομάδα του Ομπράντοβιτς να μοιράζει 17 ασίστ και να υποπίπτει σε 19 λάθη!

O στραγγαλισμός και το σταγονόμετρο

Στον αντίποδα βεβαίως ο Παναθηναϊκός παρουσίασε ένα ρεσιτάλ επί τουλάχιστον 25 λεπτά στραγγαλίζοντας τους αντιπάλους του απέναντι στους οποίους έχει λερωμένη τη φωλιά του από τις προηγούμενες τέσσερις αναμετρήσεις τους στις οποίες πέτυχε μια νίκη και υπέστη τρεις ήττες…

Σε αυτά τα τέσσερα ματς οι Παριζάνοι σκόραραν 84, 95, 101 και 104 πόντους, αλλά αυτή τη φορά έβαλαν μόλις 72 (με τον σεσημασμένο εκτελεστή Ναντίρ Ιφί να κάνει σεφτέ στο 11ο λεπτό) και μάλιστα στα πρώτα 30 λεπτά σκόραραν με το ζόρι 44!

Πέρα από την αμυντική αποτελεσματικότητα τους, οι επτάκις πρωταθλητές Ευρώπης κυριάρχησαν κατά κράτος στα ριμπάουντ (44 έναντι 31), έκλεψαν δέκα φορές την μπάλα και έκαναν οκτώ τάπες, νούμερα που δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητα…

Θα μπορούσαν βεβαίως να είναι καλύτερα τα νούμερα στα τρίποντα (πέντε στην πρώτη περίοδο και άλλα πέντε στα επόμενα τριάντα λεπτά, το όλον 10/29), αλλά η ευστοχία από τα 6.75μ. αποτελεί πάντοτε ένα επίδικο ζήτημα σε όλες τις ομάδες…

Οι στιγμές του… Ομπραντοβιτσισμού

Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ ασφαλώς διέκριναν στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού τον… Ομπραντοβιτσισμό, έστω κι αν η υπόθεση επιδέχεται μεγάλης βελτίωσης που προϋποθέτει δουλειά στην προπόνηση και βεβαίως πλήρες και άρτιο ρόστερ, ώστε να εμπεδωθούν οι συνεργασίες και οι αυτοματισμοί.

Σε κάθε περίπτωση πάντως υπήρξαν στιγμές που όχι απλώς μύριζαν, αλλά… βρόμαγαν Ομπράντοβιτς: η επιθετική άμυνα, η τήρηση των αποστάσεων, οι έξτρα πάσες, τo σημάδεμα των mismatches, ο αλτρουισμός, η αυτοθυσία στη διεκδίκηση μιας κατοχής και πάει λέγοντας…

Τα κίνητρα του… ξεπερασμένου Ζοτς!

Ο Ομπράντοβιτς είναι πάντα ο Ομπράντοβιτς: μπορεί να μεγάλωσε, αλλά όχι μόνο δεν κουράστηκε, αλλά φροντίζει να ανανεώνει τα κύτταρα του, να κινητροδοτεί τον εαυτό του και να απαντά καταλλήλως σε εκείνους που εκφράζουν την άποψη ότι το σύγχρονο, πολύ επιθετικό και ενίοτε ανεξέλεγκτο μπάσκετ που χειραγωγείται πλέον από τους παίκτες, τάχα τον ξεπέρασε…

Για τον εννεάκις εστεμμένο στο Κύπελλο Πρωταθλητριών όλα αυτά είναι ένας επί πλέον λόγος να αποδείξει πως πίσω έχει η αχλάδα την ουρά!

Πλέον το στοίχημα για τον Σέρβο προπονητή και για ολόκληρο τον οργανισμό έγκειται στη βαθμιαία πρόοδο στο παιχνίδι, στη διασφάλιση των σταθερών και των διακριτών ρόλων και στην ομογενοποίηση των παικτών.

Το στιλέτο στα δόντια και η λύσσα

Προφανώς η εμφάνιση στην πρώτη περίοδο στην οποία οι Πράσινοι εισέβαλαν στο γήπεδο με το στιλέτο στα δόντια, σε κατάσταση αγωνιστικής λύσσας και μέσα σε μια κατά το μάλλον ή ήττον διονυσιακή ατμόσφαιρα αποτελεί έναν οδηγό, υπό την έννοια ότι από πολύ νωρίς επέβαλαν τον νόμο τους…

Ανάλογη υπήρξε και η “έκρηξη” τους στην τρίτη περίοδο, όταν κονιορτοποίησαν και καταβρόχθισαν τους Παριζιάνους, εκτοξεύοντας τη διαφορά στο +26, όπως επίσης και η επιγενόμενη αντίδραση τους όταν αβγάτισαν τη διαφορά από το +14 στο +22.

Το “good feeling” και η λαχτάρα

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τέτοια ματς με αντιπάλους αυτού του επιπέδου, ο Παναθηναϊκός μπορεί να τα καθαρίζει όντας σβηστός, αλλά το διακύβευμα θα είναι μεγαλύτερο απέναντι στις ευθέως ανταγωνιστικές ομάδες.

Όλα αυτά ο Ομπράντοβιτς τα ξέρει καλά, καλύτερα από κάθε άλλον που σουλατσάρει στην Ευρώπη και μένει να φανεί πώς θα του κάτσει αυτό το “good feeling” στο οποίο αναφέρθηκε μετά τη λήξη του αγώνα…

Αυτό το “καλό συναίσθημα” θα υποβληθεί στη διαδικασία της βασάνου το Σαββατοκύριακο στο Περιστέρι, όπου απέναντι στον ΠΑΟΚ και στον Ολυμπιακό ή στην ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός θα διεκδικήσει τον πρώτο τίτλο της σεζόν (Super Cup), που μάλιστα τον λαχταρά, εδώ και πέντε χρόνια!