Ομπράντοβιτς vs Ιτούδης από τον άνθρωπο που τους ξέρει καλύτερα

Η 13χρονη σχέση των δύο φιναλίστ προπονητών είναι το κυρίαρχο στοιχείο του τελικού στο Βερολίνο. Δεν θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά. Το 2009 – και πάλι στο Βερολίνο – οι δυο τους πανηγύριζαν τον τίτλο με τον Παναθηναϊκό, απέναντι μάλιστα στην ΤΣΣΚΑ. Τώρα θα τεθούν αντιμέτωποι. Ο ένας για το πρώτο του ευρωπαϊκό με τη Φενέρ και ο δεύτερος για το πρώτο του ευρωπαϊκό ως head-coach.

Συνεργάτες, φίλοι, κουμπάροι… Έχουν περάσει 13 χρόνια ο ένας πλάι στον άλλον. Οπότε το crash-test δεν θα είναι εύκολο. Και ο μόνος που μπορεί να το κάνει είναι ο Ανδρέας Πιστιόλης. Συνεργάτης των δύο στον Παναθηναϊκό και δεξί χέρι του Ιτούδη τόσο στην Μπάνβιτ, όσο και στην ΤΣΣΚΑ.

“Μιλάμε για δύο ανθρώπους που έχουν δουλέψει χρόνια μαζί και έχουν εξελιχθεί μαζί. Έχουν πολλά κοινά στον τρόπο που δουλεύουν, που σκέφτονται. Έχουν επηρεάσει ο ένας τον άλλον. Έχουν κοινά σημεία στην συμπεριφορά και στον τρόπο δουλειάς” ήταν το πρώτο σχόλιο του assistant coach της ΤΣΣΚΑ.

Πως είναι όμως ως προπονητές; “Και οι δύο είναι πολύ προσεκτικοί σε ότι αφορά τις λεπτομέρειες. Τόσο στην προετοιμασία του αγώνα, όσο και στην προετοιμασία της ομάδας. Είναι προπονητές που προσπαθούν να πάρουν το καλύτερο από τους παίκτες και ξέρουν τον τρόπο να το κάνουν. Βοηθούν πολύ την ψυχολογία του παίκτη και ξέρουν πως θα εκτιμήσουν το ταλέντο του, για να το συνδυάσουν με τις ικανότητες και τις προσωπικότητες της ομάδας προς κοινό όφελος”.

Ποιος όμως είναι ο πιο απαιτητικός; “Και οι δύο… Ο Δημήτρης είναι πολύ πιεστικός σε ότι αφορά τον άμεσο συνεργάτη του. Απαιτεί πολλές λεπτομέρειες και πληροφορίες. Είναι κάτι που πηγάζει από τη συνεργασία τους στον Παναθηναϊκό. Διότι και ο Ομπράντοβιτς βασιζόταν πολύ στον Δημήτη σ’ αυτό το κομμάτι. Έτσι γίνεται τώρα με εμένα”.

Ο Ανδρέας Πιστιόλης τους ξεχωρίζει σε ότι αφορά τον τρόπο που αντιδρούν με τους παίκτες. “Ο Δημήτρης είναι πιο υπομονετικός κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού με τους παίκτες, ενώ ο Ομπράντοβιτς έχει περισσότερες εκρήξεις. Στην προπόνηση πάντως είναι πολύ σκληροί και οι δύο”.

Μια ακόμη διαφορά τους είναι το backround. “Ο Δημήτρης ήταν επί σειρά ετών συνεργάτης, ενώ ο Ομπράντοβιτς προέρχεται από το χώρο των παικτών. Από αυτό το κομμάτι μπορούμε να βρούμε διαφορές στον τρόπο που δουλεύουν και εργάζονται”.

Όσο για τις έντονες στιγμές του; Ο ασίσταντ κόουτς της ΤΣΣΚΑ εξηγεί ότι “ο Δημήτρης δεν έχει προλάβει να έχει τόσο έντονες αντιδράσεις. Έχει πάρει τεχνικές ποινές και έχει φωνάξει σε παίκτες, χωρίς όμως να ξεφύγει. Ο Ομπράντοβιτς έχει κάνει άλλα. Αυτό που θυμάμαι είναι ένα παιχνίδι τη χρονιά που πήραμε το ευρωπαϊκό στη Βαρκελώνη, που μπήκε μέσα στο γήπεδο για να τα ψάλλει στον Καλάθη. Είχε κάνει ένα λάθος και επέλεξε αυτόν τον τρόπο για να τον συνετίσει”.

Από διαφωνίες; Άλλο τίποτα. “Με τον Δημήτρη δουλεύουμε όπως δούλευε εκείνος με τον Ομπράντοβιτς. Υπάρχουν διαφωνίες σε καθημερινή βάση. Όχι όμως διαφωνία για τη διαφωνία. Απλά αντιπαραθέτουμε δύο διαφορετικές πτυχές. Όσοι δεν μας γνωρίζουν νομίζουν ότι θα πιαστούμε στα χέρια. Εμείς όμως δεν το βλέπαμε έτσι. Απλά μιλούσαμε έντονα γιατί είμαστε και οι δύο παθιασμένοι με τη δουλειά μας. Το ίδιο γινόταν με τον Ζέλικο και τον Δημήτρη. Νόμιζαν όλοι ότι θα σφαχτούν. Δεν είναι έτσι όμως”.

Προπονητικά ποιο είναι όμως το πιο δυνατό σημείο του καθενός; “Ο Ζέλικο έχει δημιουργήσει ένα μύθο με την πορεία του. Έχει δημιουργήσει μια εμπιστοσύνη στους γύρω του ότι θα κάνει κάτι μαγικό και θα γυρίσει το ματς και θα κερδίσει. Δημιουργεί μια αίσθηση ασφάλειας στον παίκτη του. Έτσι γινόταν από την εποχή του Παναθηναϊκού.

Ο Δημήτρης από την άλλη δεν φοβάται να ρισκάρει. Δοκιμάζει πράγματα, Σκέφτεται out of the box, που λένε. Για κάποιους αυτό φαίνεται ρίσκο, αλλά όταν εμείς το έχουμε υποστηρίξει με πολύ δουλειά και μελέτη, δεν μας φαίνεται για ρίσκο. Γενικά όμως δεν φοβάται να κάνει κάτι διαφορετικό για να δημιουργήσει πρόβλημα στον αντίπαλο”.

Δεν είναι εύκολο να συμπυκνωθεί ολόκληρη προπονητική φιλοσοφία με μια λέξη ή με μια φράση. Ο Ανδρέας Πιστιόλης, ωστόσο, προσπαθεί να ξεχωρίσει αυτή που χαρακτηρίζει τον τρόπο σκέψης τους. “Για τον Δημήτρη τώρα στην ΤΣΣΚΑ είναι το “μαζί”, είναι το “ομάδα”. Ότι κάνουμε να το κάνουμε σαν ομάδα”. Αυτό επαναλαμβάνει συνεχώς. Ο Ομπράντοβιτς από την άλλη, όμως, έλεγε διαρκώς “παίξτε απλά”. Play simple”.

Εκτός των γηπέδων όμως τι γίνεται; “Και οι δύο είναι άνθρωποι κοινωνικοί. Ο Ζέλικο εκτός γηπέδου δεν έχει σχέση με τον άνθρωπο που βλέπουμε στον πάγκο. Είναι πολύ χαλαρός, χαμογελαστός, του αρέσει η ζωή, διασκεδάζει. Είναι ένας άνθρωπος που περνάει καλά κάθε στιγμή. Και σ’ αυτό το κομμάτι έχουν επηρεάσει ο ένας τον άλλον. Του αρέσει να συζητάει και να αναλύει τα πράγματα. Θέλει κι αυτός να περνάει καλά εκτός γηπέδου”.

Μια λέξη για τον καθένα; Αδύνατο να χωρέσουν σε μια. ” Με μια πρόταση θα έλεγα ότι ο Ζέλικο είναι ο θρύλος και ο Δημήτρης είναι το μέλλον”.