Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός AKTOR: Οι 37 πόντοι που πρόσφερε ο Φουρνιέ, το “Βεζένκοβ effect” και τα ριμπάουντ

Ο Ολυμπιακός λύγισε με 89-85 τον Παναθηναϊκό AKTOR στον 5ο τελικό της Stoiximan GBL και κατέκτησε το πρωτάθλημα .

Το SPORT24 αναλύει με την βοήθεια του Hudl Instat την νίκη των Πειραιωτών. 

Το “Βεζένκοβ effect” 

Ο Σάσα Βεζένκοβ είχε αρκετά πάνω-κάτω στην σειρά των τελικών λόγω της άμυνας του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις. Στον 5ο τελικό ωστόσο ήταν σε καλή βραδιά, τελειώνοντας το ματς με 19 πόντους με 7/10 δίποντα, 0/5 τρίποντα, 5/6 βολές και 2 ασίστ (που έδωσαν άλλους 6 πόντους) σε 34 λεπτά συμμετοχής. 

*Με κυκλάκι τα εύστοχα σουτ,  με “x” τα άστοχα

Ο Βεζένκοβ είδε ξανά όλη την άμυνα του Παναθηναϊκού AKTOR να προσαρμόζεται πάνω του. Κατάφερνε ωστόσο να εκμεταλλευτεί οποιαδήποτε στιγμή αδράνειας για να σκοράρει. Ιδού ένα παράδειγμα:

Ο Γουόρντ αστοχεί σε σουτ και πάει για το ριμπάουντ, ενώ ο Βεζένκοβ είναι κλεισμένος. 

Ο Γουόρντ παίρνει το ριμπάουντ και ο Βεζένκοβ βλέπει ότι η άμυνα του Παναθηναϊκού AKTOR τον έχει “ξεχάσει” για ένα δευτερόλεπτο επειδή ο Χέιζ-Ντέιβις πήγε στο ριμπάουντ, κόβοντας προς το καλάθι. 

Ο Γουόρντ πασάρει στον Βεζένκοβ.  

Ο Βεζένκοβ σκοράρει 

Μία στιγμή αδράνειας ήταν αρκετή για τον Βεζένκοβ. Αυτό φάνηκε σε ακόμα μία φάση. Ιδού:

Ο Φουρνιέ παίζει Pick and Roll με τον Τζόουνς και τού πασάρει την μπάλα. Ο  Χέιζ-Ντέιβις, που μαρκάρει τον Βεζένκοβ, πάει να δώσει βοήθεια. 

Ο Τζόουνς παίρνει την μπάλα και βλέποντας δύο παίκτες πάνω του πασάρει τον Βεζένκοβ, που κόβει στο καλάθι. 

Ο Βεζένκοβ σκοράρει. 

Στην συγκεκριμένη φάση, ο Χέιζ-Ντέιβις κανονικά δεν θα έδινε βοήθεια, επειδή η αποστολή του είναι να μαρκάρει παντού τον Βεζένκοβ. Δεν μπορούσε όμως να αφήσει τον Τζόουνς να σκοράρει, με τον Βεζένκοβ να δίνει την λύση. 

Καλάθια όπως αυτό αλλάζουν την γεωμετρία του παρκέ. Όλη η αμυνα του Παναθηναϊκού AKTOR, με πρώτο τον Χέιζ-Ντέιβις, εστιάζει στον Βεζένκοβ. Στην συγκεκριμένη φάση σκόραρε ο Βεζένκοβ. Σε άλλες, όμως, οι “πράσινοι” δεν έδιναν βοήθεια από την πλευρά του Βεζένκοβ και δέχονταν καλάθι. Αυτό είναι ένα μέρος του “Βεζένκοβ effect”. 

Το δεύτερο μέρος, όμως, αλλά και το πιο υποτιμημένο, είναι άλλο: Ο Χέιζ-Ντέιβις εξαντλήθηκε κυνηγώντας παντού τον σταρ του Ολυμπιακού για 5 σερί παιχνίδια .Στον 5ο τελικό ο Αμερικανός έμεινε στο παρκέ για 36 λεπτά. Σκόραρε μόλις 6 πόντους με 1/9 σουτ και 4/4 βολές. Δεν είχε δυνάμεις στην επίθεση, δεν είχε ενέργεια. 

Η κλάση του Φουρνιέ, ο Μιλουτίνοβ και τα ριμπάουντ

Ο Εβάν Φουρνιέ ήταν ο ηγέτης του Ολυμπιακού στην σειρά των τελικών. Ήταν ο ηγέτης του και στον 5ο τελικό, ολοκληρώνοντας το παιχνίδι με 22 πόντους με 4/6 δίποντα, 3/3 τρίποντα, 5/9 βολές και 7 ασίστ, που πρόσφεραν άλλους 15 πόντους στην ομάδα του, σε 30 λεπτά συμμετοχής. Κοινώς, ήταν υπεύθυνος για 37 πόντους της ομάδας του. 

*Με κυκλάκι τα εύστοχα σουτ, με “x” τα άστοχα

Ο Φουρνιέ πήρε για ακόμα ένα ματς αποφάσεις. Όποτε χρειάστηκε σκόραρε, όποτε χρειάστηκε δημιούργησε. Αποδείχθηκε άλυτο πρόβλημα για την άμυνα του Παναθηναϊκού AKTOR, κουβαλώντας τον Ολυμπιακό. 

Την ίδια στιγμή, στην εξίσωση πρέπει να μπει και ο Νίκολα Μιλουτίνοβ. Ο Σέρβος ψηλός ήταν – ξανά – κυρίαρχος. Ο Μιλουτίνοβ πρόσφερε 14 πόντους με 4/4 δίποντα, 6/6 βολέ και 7 ριμπάουντ (τα 4 επιθετικά) σε 34 λεπτά συμμετοχής. Κέρδισε μάχες από τον Λεσόρ. Ήταν, ξανά, υπεύθυνος για την κυριαρχία του Ολυμπιακού στα ριμπάουντ (36 έναντι 30, με 14 επιθετικά). Ο Ολυμπιακός δεν θα έπαιρνε τον τίτλο χωρίς τον Μιλουτίνοβ σε τέτοια κατάσταση. 

Είχε περισσότερο καύσιμο στο τέλος της κούρσας

Σε μία σειρά τελικών που σημαδεύτηκε από πίεση, ένταση, απουσίες και τραυματισμούς, ο Ολυμπιακός αποδείχθηκε ότι είχε λίγο παραπάνω καύσιμο στο ντεπόζιτο στο φινάλε της σεζόν. Αρκετό για να μπορέσει να περάσει την γραμμή του τερματισμού. 

Οι “ερυθρόλευκοι” και οι “πράσινοι” πάλευαν όλη την σεζόν σε Ελλάδα και Ευρώπη. Άντεξαν στα προβλήματα, στο άγχος. Στον τελευταίο αγώνα της σεζόν, ο Ολυμπιακός στηρίχθηκε στους τρεις από τους τέσσερις πυλώνες του (Βεζένκοβ, Φουρνιέ και Μιλουτίνοβ, αφού ο Ντόρσεί ήταν τραυματίας) και πήρε λύσεις, ενώ ο Παναθηναϊκός AKTOR είδε τους δικούς του πυλώνες (Ναν, Λεσόρ, Όσμαν, Χέιζ-Ντέιβις, ενώ ο Σλούκας ήταν τραυματίας) να μην έχουν άλλες δυνάμεις. Και για αυτό στο τέλος ήταν οι Πειραιώτες αυτοί που πανηγύρισαν, ολοκληρώνοντας μία σεζόν που τους βρήκε με τρεις τίτλους στην κατοχή τους.